Spring naar bijdragen

Alle activiteit

Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt     

  1. Vandaag
  2. Gisteren
  3. Afgelopen week
  4. Allegonda

    Eetbuien

    Ik snap het Illy, je hoeft je zeker niet te verantwoorden waarom je niet reageert! Ik probeer me vandaag (weer) de hele dag te weerhouden om te gaan eten, en schrijf elke x op wat ik denk, doe om t te voorkomen, heb al een a4tje vol... Maar de gedachten / gevoelens gaan niet weg. Dus wordt t een lange dag. Dan belt uitgerekend va daag mn moeder ook nog, we gaan zeg maar niet zo goed samen, wat dan weet triggert. Maar ik wil zo graag ergens balans vinden! Heb je iemand om je verhaal kwijt te kunnen? Of om je afleiding te geven? Ik heb mn zoontje thuis, maar die heb ik, tegen mn eigen principes, voor de tv gezet...
  5. illy

    Eetbuien

    Ik kan de dingen die ik moet van mezelf gewoon niet volhouden/bijbenen Zou het liefst weer in bed gaan liggen (maar dat gaat ook niet)
  6. illy

    Eetbuien

    Sorry dat ik niet op jou reageer Allegonda, ik probeer het later. De afgelopen dagen stonden in het teken van eetbuien, dikke ellende Maar nu lijkt het tij zich te keren (hoop ik dan) en ik voel me vast zitten in mijn gewoontes, dwang etc. Ik vind het heel naar, word zo gek van mijn gedachten
  7. Allegonda

    Eetbuien

    @@illy bedankt voor je lieve berichtje, ik heb al van alles geprobeerd om.me niet minderwaardig te voelen, nu ook veel mee bezig bij therapie, maar het blijft in mijn hoofd een dingetje. Eerst was ik dik en hing ik mn zelfbeeld daaraan op (niet zo positief dus) en nu ben ik dun maar geen beter zelfbeeld. Mn omgeving had gehoopt dat mn zelfvertrouwen zou groeien met het verliezen van de kilo's. Maar zo gaat dat niet, want diep van binnen vind ik dat je nooit iemand mag beoordelen op een lichaam! Dan mag ik dat ook niet bij mezelf doen. Ik had Gisteren s morgens een stevig ontbijt genomen, en een halve paprika, tomaat en 2 plakjes roggebrood gegeten, tijdens de eetbui heb ik zoveel gegeten dat ik nu 1,5 kg zwaarder ben dan t weekend! Ik had gewoon thuis een gezonde maaltijd willen nemen en klaar... Ik ga in het ziekenhuis werken, mensen vervoeren in hun bed naar afspraken. Ik wil onderzoeken of de ziekenhuisomgeving een plek is waar ik kan werken als ik hersteld ben, dan zal ik wel een opleiding moeten volgen, een uitdaging met faalangst. Snap niet hoe ik ooit de PABO gehaald heb. Ik probeer ook 3 grotere maaltijden te eten, maar mijn trigger is ook als ik een beetje vol zit, dat ik dan door wil eten. Maar na een tussendoortje wil ik sowieso door eten... het makkelijkst is als er mensen om me heen zijn, dan kan ik t eten heel goed laten staan. Maar als ik alleen ben... voel me dan zo hypocriet. Is het misschien een idee om de wandeling eerst te verkorten, even buiten en wandelen is nml wel goed voor je gezondheid! Zwemmen vond ik ook een goed idee van je! Heb je weleens contact gezocht met een diëtist voor tips? Succes vandaag!
  8. illy

    Eetbuien

    Ik overweeg om grotere maaltijden te eten en minder/kleiner tussendoor. Ook om minder te wandelen. Dit alles om eetbuien te voorkomen. Weet echter niet waar ik goed aan doe, hoe te beginnen etc...
  9. illy

    Eetbuien

    @JessieDankjewel! Je hebt helemaal gelijk! Door minder te wandelen heb ik meer tijd voor andere dingen. Ik weet het zelf ook wel, maar het is zo lastig. Sommige dagen wandel ik ook niet (zaterdag t/m gisteren bijv. omdat ik eetbuien had en/of een dagje weg was) maar als ik dan weer eenmaal begin dan kan ik geen maat houden. Daarbij komt dat ik heel vaak ook in een eetbui verval als ik niet ga wandelen: niet wetende hoe ik mijn tijd moet besteden ondanks dat ik allerlei dingen bedacht had, dus eigenlijk lukt het uitvoeren niet. Maar waarom niet? Ik vind het een erg leuk idee van je om tijdens het wandelen het boek mee te nemen en onderweg, in een parkje ofzo, wat te gaan lezen. Ik weet niet of het er daadwerkelijk van gaat komen of misschien pas tegen het eind van de zomer, maar ik wil het wel graag gaan doen! Ik zou het boek ook mee kunnen nemen als ik naar mijn ouders ga bedenk ik mij nu, zij hebben een mooie en rustige tuin waar je ook lekker kan zitten. En dan inderdaad gewoon 10 bladzijdes of 1 hoofdstuk per keer o.i.d., niet van mezelf eisen dat het in een keer uit moet. Al doe ik er de hele zomer over... Het lijkt me overigens wel een mooi boek en toen ik het eerste hoofdstuk een tijd geleden las was het makkelijk leesbaar. (Even later) Ergens vind ik het ook lastig dat mensen mij dingen geven of dingen van mij vragen. Dus dat boek, wat ik dan 'verplicht' ben om te lezen en te laten weten wat ik er van vond. Ook heb ik een half jaar geleden saffraan gekregen van een collega en ik voel druk op mij staan dat ik daar iets van moet koken (ik werd weer op het idee gebracht omdat Keuringsdienst van Waarde over saffraan ging) en een foto van het gerecht te appen. Dus ik ben gisteren lang bezig geweest met recepten zoeken maar recepten met saffraan zijn vaak ingewikkeld omdat je niet iets simpels van zo'n duur kruid maakt Evenzo heeft mijn vader mij gevraagd voor een wandeling maar zelfs dat vind ik lastig. Hij heeft het afgelopen woensdag gevraagd en ik ben er nog steeds over aan het nadenken. Ik zou een knoop door moeten hakken... Ook appte ik met mijn moeder over de notre dame, en ik schreef dat ik nog foto's had van toen wij er ooit waren. Dan vraagt ze of ik die op wil sturen en dan moet ik dat weer bij elkaar gaan zoeken terwijl ik veel andere dingen aan mijn hoofd heb. Ook heeft ze gevraagd om begin mei samen naar de film te gaan maar dat is me ook teveel. Kijk, dit zijn allemaal leuke dingen feitelijk maar ik denk dan: laat me toch met rust Hoe oneerbiedig ook. @AllegondaVervelend dat je het herkent de mindere te zijn Wat Jessie schreef aan mij is helemaal waar. Kun jij dit ook zo zien? Aan de ene kant vind en voel ik dit zelf ook zo, maar soms komt het minderwaardige gevoel toch nog de kop op steken. Zou het ook kunnen dat je een eetbui kreeg na het wandelen omdat je gedurende de wandeling/overdag niet voldoende had gegeten? Je hebt dan echt (extra) energie nodig. Ik merk het zelf dat ik denk dat ik voor/gedurende het wandelen denk voldoende te eten maar de nacht of ochtend daaropvolgend merk ik toch dat het te weinig was. Hoe zou dit bij jou kunnen zijn? Wat knap dat je gaat beginnen met het vrijwilligerswerk! Wat ga je doen (als je dat wilt vertellen, hoeft niet)? Ik hoop van harte dat het je goed doet en afleiding geeft! Om mijn ervaring maar weer te vertellen: mijn vrijwilligerswerk geeft mij erg veel goeds!
  10. Sanno

    Eetbuien/extreme hunger

    Nog niet... ik probeer echt regelmatig en voldoende te eten maar ik eet veel meer en veel vaker. Vanavond ging ik zelfs uit verveling eten, na een hele lange tijd. Nu hoor ik allerlei dingen over dat dit normaal is als je aan het herstellen bent, maar erg raar vind ik het, dat alles in me past en dat ik opeens al het eten weer opnieuw wil proberen, ook al zit ik vol. Ik hoop echt dat dit vanzelf stopt, of zou ik mezelf nu al heel erg in moeten proberen te houden?
  11. Anne H.

    Eetbuien/extreme hunger

    Ik sluit me aan bij Liz hierboven schrijft. Toen ik aan het herstellen had ik geen idee wanneer ik écht honger had of wanneer ik eten gebruikte als middel om met bepaalde gedachten en gevoelens om te gaan. Dat heeft tijd gekost. Heb je hulp bij het opbouwen van een gezond eetpatroon?
  12. Allegonda

    Eetbuien

    @@illy ik herken er zo veel in! Ook het gevoel om de 'mindere' te zijn, heb ik zelfs tegenover mn eigen man, die me gelukkig keer op keer er liefdevol op wijst dat ie anders echt niet met me had willen trouwen, dat ie bij me wil zijn en dat de kinderen ook heus van me houden, maar helaas voelt t niet zo. Bij vriendinnen ook, alleen gelukkig niet bij mn beste vriendin, maar die woont aan de andere kant van het land. En de zenuwachtigheid en eetbuien rondom afspraken vind ik zo verschrikkelijk! Ik wil wel graag contacten, maar ontloopt het om eetbuien te voorkomen. Maar dan voel ik me weer alleen... lekker dubbel dus. Ik heb vandaag dus weer 31 km gelopen in 6 uur, en ik gun mezelf niet eens een pauze, nu natuurlijk helemaal stram en een eetbui gehad... want we kregen opeens een logee en ik kan de onverwachtse dingen momenteel niet zo goed aan. Deze week ga ik beginnen met vrijwilligerswerk, ben benieuwd of ik dat trek. Hopelijk geeft het wat afleiding... Ik was eerst juf, maar trek dat niet meer,veel te onzeker, en nu weet ik even helemaal niet meer wat ik dan wel ben, waar ik mn eigenwaarde aan kan ophangen, en daardoor is, denk ik, het eetproblem nu zo aanwezig... Ik hoop dat je snel iets vind wat je zelfvertrouwen en rust kan geven!
  13. Jessie

    Eetbuien

    @illy als je het wandelen vermindert of zelfs helemaal afbouwt, zul je ineens veel meer tijd hebben om die dingen te doen waar je nu niet aan toe komt. Hoe vind je het idee om het wandelen af te bouwen? Misschien een leuke uitdaging om op je volgende wandeling dat boek mee te nemen en minder ver te gaan dan normaal, maar in plaats daarvan onderweg op een bankje een hoofdstuk te lezen. Het lijkt alsof je met het wandelen bijna letterlijk weg probeert te lopen van je problemen, maar tegelijkertijd zorgt het er ook voor dat je niet toekomt aan allerlei dingen die een fijne, ontspannende invloed op je gemoed zouden kunnen hebben. Een eetbui is meestal een teken dat de spanning te ver opgelopen is, dus het is eigenlijk heel jammer dat het wandelen zoveel tijd opslokt. Ik snap de neiging om jezelf met je vriendin te vergelijken natuurlijk wel, maar het is niet eerlijk om jezelf dan a.h.w. als 'de mindere' te bestempelen. Een bepaalde baan of het hebben van een relatie is geen randvoorwaarde om een waardevol mens te zijn. Plus dat jouw werk niet minder belangrijk is omdat het toevallig vrijwilligerswerk is.
  14. illy

    Eetbuien

    33 km vind ik ook wel heel veel! Overigens geen (negatief) oordeel hoor! Ik voel mij best wel klem zitten. Gisteren ben ik bij een vriendin van vroeger (peuterspeelzaal t/m middelbare school) geweest maar de laatste plusminus 13 (?) jaar spreken we elkaar zelden en en de laatste keer dat we elkaar hadden gezien was ook meerdere jaren geleden. Maar ik ben haar natuurlijk niet vergeten. Het heeft best veel bij mij losgemaakt op de een of andere manier. Bijv. hoe onze levens verschillen (zij heeft een heel goede baan bijv., relatie). Ik merkte dat ik me ook minderwaardig voelde, niet door wat ze zei of deed maar het was mijn eigen invulling. Ook voelde ik me bezwaard dat zij haar vrije middag opofferde om aan mij te besteden terwijl ze een druk leven heeft en bijv. met haar vriend iets had kunnen doen. Verder zag ik in een winkel een boek liggen die ik voor mijn verjaardag enkele maanden geleden had gekregen. Ik heb er 1 hoofdstuk in gelezen maar verder kom ik er gewoon niet toe, omdat ik zo vast zit in mijn gewoontes zoals wandelen, eten wat me op allerlei manieren bezighoudt, huishouden. Ook wil ik al een hele tijd een vaste weekplanning voor mijzelf maken maar ik kom er gewoon niet toe waardoor het onrustig blijft in mijn hoofd En ik wil ook heel veel andere dingen doen, zoals films kijken waar ik 's avonds vaak te moe voor ben, muziek luisteren... allemaal dingen waar ik niet toe kom. Ook werk (al is het vrijwilligerswerk) is mij vaak te veel. Hoe kan dit toch, terwijl ik eigenlijk maar weinig verplichtingen heb? Ja, het komt door mijn gewoontes natuurlijk die zoveel tijd kosten. Ik heb ook nagedacht over het wandelen en ik zit te denken om dit te minderen, of er voor in de plaats een uur te gaan zwemmen omdat dit minder belastend is voor je lichaam (zwemmen is gezonder). En niet onbelangrijk, de dag voor de afspraak met de vriendin van vroeger had ik 'natuurlijk' een eetbui en gisteren ook weer Door wat het losmaakte? Door alle winkels die ik tegenkwam? Gisteren had ik in de trein al een eetbui en kwam ik om 20.00 u thuis waarna ik nog naar de AH XL ben gefietst en weer had ingeslagen. Daardoor werd het (voor mijn doen) heel laat terwijl ik meerdere nachten slecht had geslapen en vroeg op was gestaan. Ik vind het ook heel vervelend dat dit zoveel geld kost (zeker terwijl ik geen ruim inkomen heb). Ik laat het hier even bij... hoop niet dat ik klagerig overkom.
  15. lizz

    Eetbuien/extreme hunger

    Hey Sanno, Ik herken heel erg wat je schrijft. Toen ik definitief was gestopt met compenseren bleven er toch steeds eetbuien komen. Zoiets los je dan ook niet in één keer op. Ik moest echt opnieuw leren eten, wanneer had ik honger? Wanneer wilde ik gewoon wat lekkers proeven? Wanneer at ik uit emotie of om me te verdoven zodat ik niet aan andere dingen hoefde te denken? Wie had gedacht dat leren eten zo moeilijk kon zijn haha.. Als ik naar m'n lichaam keek dacht ik ook steeds; als ik nu stop met die eetbuien en normaal ga eten dan vind ik dat ik nog op een 'acceptabel' gewicht zit. Maar toch bleef ik eetbuien hebben. Inmiddels heb ik nog vaak het gevoel dat ik veel eet, omdat het nog steeds onwennig is, maar de eetbuien zijn al een tijd weggebleven. Mijn gewicht is nog steeds aan het stabiliseren en ik ben benieuwd waar het uiteindelijk terecht komt. Ik probeer dus niet te focussen op een bepaald punt maar ik focus op het leren houden van mezelf, ongeacht welk gewicht ik heb. Misschien kan het boek 'Monster en Mo' je helpen. Het is geschreven door Monique Rosier, die heeft zelf 8 jaar boulimia gehad. Mij heeft het in ieder geval enorm geholpen. Ze schrijft hoe ze nu vrij is in alles wat ze eet en er van geniet. En dat betekent niet dat je dik wordt! Het is belangrijk dat je weer contact legt met je gevoel en lichaam en het geeft wat het nodig heeft. Vertrouw er dus op als je lichaam zin heeft om iets te eten. Het zal tijd nodig hebben maar uiteindelijk heb je geen eetbuien en weet je weer wat 'normaal' eten is, je lichaam zal je ervoor belonen. Heel veel sterkte!
  16. .Isa.

    Haaruitval

    Ik heb me laten vertellen dat het proces an haaruitval lang kan duren, hoe lang verschilt echt per persoon. Je kan nagaan welke vitamines je lichaam extra nodig zou hebben om je haar uitval tegen te gaan of te stimuleren weer. Daarnaast valt bij iedereen elke dag haar uit. Ik vind dit ook nog lastig, misschien is het bij mij wel zoals bij andere mensen en maak ik er meer van in me hoofd. Goed om hier ook even bij stil te staan.
  17. .Isa.

    Eetbuien/extreme hunger

    Lijkt me heel lastig. Ik zit zelf nog elke dag met honger maar durf ik niet meer te eten dan me schema toelaat... voor me gevoel kan ik elke dag de heledag door eten. Ook niet ideaal. Wat @Juditha zegt lijkt me voor mezelf en voor jou een goede optie. Denk dat dit iets is wat ieder voor zich moet bepalen en wat werkt voor jou. Ik ben ook van mening dat je lichaam uiteindelijk de 'goede signalen af gaat geven. Wanneer je echt trek hebt en behoefte hebt aan eten of aan snaaien. Misschien vertrouwen hebben in dat proces en je lichaam. Goodluck
  18. Allegonda

    Haaruitval

    @unicorn Ik ben afgelopen jaar 35 kg afgevallen a flink overgewicht en heb een aantal weken, tussen de 8 en 12 weken veel haar verloren, nu (weer 8 weken verder) is t weer gewoon qua uitval en weer wat voller. Ik denk dat je, als je lichaam weer genoeg voedingsstoffen binnen krijgt het weer normaliseert.
  19. Allegonda

    Naar het buitenland met een eetstoornis

    Spannende periode, knap dat je de stap al zet om naar het buitenland te gaan. Daar kun je enorm van leren, wellicht goed voor je herstel! Bij mij is het ook thuis moeilijker dan elders, maar meestal ben ik elders niet alleen en kost t geen moeite om te laten zien dat ik 'gewoon eet. En kan ik geen echte flinke eetbuien hebben...
  20. Allegonda

    Eetbuien

    @Jessie Bedankt voor je reactie, ik vertel via de app de laatste maanden wat ik eet als ik een eetbui heb, daar is hij wel van geschrokken. Daarom ook gestimuleerd dat ik het bij therapie ging delen. Hij weet wat voor moeite ik heb maar zegt dan dat hij ook wel eens wat wil... dat snap ik ook, maar nu roept t me zegmaar de hele dag. En nu, nu ik het gedeeld heb, krijg ik dus geen hap meer door mn keel, straks heeft mn gezin allemaal iets bij de koffie en ik 'weer' niet, krijg daar ook opmerkingen over van mn kinderen, van 'mam, wanneer ga jij weer normaal eten?' Dan kan ik wel door de grond zakken en sluit ik me liever af van ze. T is echt een gedoetje op t moment.
  21. Jessie

    Eetbuien

    @Allegonda Als ik lees wat voor afstanden jullie wandelen, denk ik serieus: hoe krijg je het voor elkaar? Dan is wandelen min of meer een dagtaak. Geen wonder dat het huishouden dan blijft liggen. Weet je man van je eetbuien? Lijkt me lastig als hij precies datgene koopt wat jou triggert. Zou je dat bespreekbaar durven maken? Dapper dat je je therapeut gemaild hebt over je eetbuien! Ik snap je schaamte wel. Een eetstoornis kan een mens soms rare dingen laten doen. Maar door erover te praten creëer je ook een ingang om het (mettertijd) te leren veranderen.
  22. Allegonda

    Eetbuien

    @illy Dat snap ik zo goed, het grappige is dat ik ook ga wandelen, gisteren 33 km om maar niet te eten! En maandag dus weer want mn man heeft extra boodschappengedaanen precies de 'verkeerde' dingen in huis gehaald... en dan blijft de was etc dus liggen... moet ik nog wat op bedenken. Op di en woe is mn zoontje thuis en dan gaan we ook weg, maar dat is geen leven voor mn mannetje! Ik heb gister mn therapeut gemaild hoe een eetbui eruit ziet, nu dus zenuwachtig hoe en of hij gaat reageren... pfff Veel sterkte ermee!
  23. illy

    Eetbuien

    @AllegondaIk begrijp dat het veel met je doet nu je openheid hebt gegeven aan je therapeut. Het is niet niks om zo'n geheim te vertellen. Heb je wat afleiding kunnen vinden? In dit topic is al naar voren gekomen geloof ik dat ik de ene dag of langer eetbuien heb en de andere momenten niet maar dan veel wandel. Ik heb het idee of weet bijna wel zeker dat wanneer ik niet wandel, de kans op een eetbui zeer groot is. Ik bedenk dan wel andere dingen om te doen, sterker nog, ik moet ook veel achterstallige dingen doen op die momenten. Maar dat lukt vaak niet, zo ook vandaag, m.a.w. ik krijg weer een eetbui Ik ging vandaag niet wandelen omdat ik vermoeide benen heb. Voorheen had ik hier nooit last van, maar de afgelopen weken met regelmaat als ik veel dagen achter elkaar heb gewandeld of andere beweging heb gehad. Hoe zou ik er mee om kunnen gaan en mijn dag laten slagen zonder eetbui, als ik niet wandel? 🤔
  24. Eerder
  25. Juditha

    Eetbuien/extreme hunger

    Is het een idee om hier met een hulpverlener over te praten? Ik snap dat je niet wilt doorslaan hierin. Heel veel sterkte gewenst!
  26. Sanno

    Eetbuien/extreme hunger

    Hoi allemaal,Inmiddels heb ik alweer bijna een gezond gewicht, maar dat heb ik vooral te danken aan eetbuien en/of extreme hunger. Ik kan het onderscheid tussen die twee niet goed zien bij mezelf. Na het avondeten, inclusief toetje, pak ik meestal nog was koekjes erbij en smeer ik een paar boterhammen met pindakaas, en zelfs daarna zit ik aan de ene kant wel vol, maar aan de andere kant wil ik dan nog iets eten. Ik kan wel de hele dag overleven op alles wat ik mezelf vroeger verboden had. Soms heb ik oprecht honger en moet ik iets 'slechts' van mezelf eten, maar soms lijkt het wel alsof ik, omdat ik nu geen voedselregeltjes meer heb, ik alles wil proeven wat ik al die tijd gemist heb. Alle remmen lijken nu wel los te zijn. Ik schat dat ik al een paar dagen rond de 4000 kcal zit. Ik ben best veel aangekomen in een hele korte tijd en dat vind ik best naar. Ik bedoel, voor nu is het nog niet erg, maar ik wil niet al te veel aankomen. Dan gaat alles weer opnieuw beginnen of het slaat om naar boulimia... Zou ik nu naar mijn lichaam moeten luisteren als het honger blijft hebben of juist niet? (Doe ik onbewust de Minnie Maud methode?)
  27. Sanno

    Naar het buitenland met een eetstoornis

    Bedankt voor alle reacties! Ik voel me er een stuk zekerder door en heb er onwijs veel zin in!😊
  28. Unicorn7

    Haaruitval

    Hey hey, ik ben al een tijdje van mijn eetstoornis af. Ik heb wel al 7 maanden last van haaruitval en ik vroeg me af hoelang het bij jullie heeft geduurd? Stopt het ooit? Ik hoop echt zo snel mogelijk... Liefs
  29. Allegonda

    Vraag het de ervaringsprofessional

    @DeniseS Dank voor je reactie, ik heb vandaag een mail gestuurd met mn gedachten over eten en een overzicht van mn laatste eetbui, ik kan het echt niet over mn lippen krijgen, ook al weet ik dat dat het enige is wat me kan helpen. Ook zal ik hier mee gaan lezen en mn verhaal delen, wellicht scheelt dat.... Erg bedankt voor het berichtje!
  1. Meer activiteit laden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.