Spring naar bijdragen

Alle activiteit

Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt     

  1. Vandaag
  2. Lisax

    Controle loslaten

    Ja.. Heel lasting dit schema. Ergens ben ik 'blij' dat ik alleen het schema minderwaardigheid heb, tegelijkertijd vind ik het vreselijk. Ik help mezelf zo erg omlaag, in iedere gebeurtenis kan ik wel iets zien dat ik niet goed genoeg ben. Ik bagatelliseer inderdaad alles. Dat ik bijna mijn Social Work opleiding heb afgerond stelt in mijn ogen niks voor, want 'het is maar een hbo-opleiding'.. Ik probeer met een witboek positieve gebeurtenissen op te schrijven, die mijn overtuiging ontkrachten. Verder vul ik uitgebreide g-schema's in. Daar houden m'n oefeningen helaas wel bij op.. Dus mocht iemand tips hebben? @Jessie Zou je hier een voorbeeld van kunnen geven? @Elske Ja hier heb ik inderdaad ook al aan zitten denken. Ik vind het gewoon zo lasting om te bedenken wat en hoe ik dit vorm geef. Ik vind het op 'normale' dagen niet echt erg om gezond te eten, ik vind het alleen erg als het me belemmert wanneer ik met vriendinnen afspreek en er iets van eten bij is. Verder bedacht ik me gisteren waarom ik zo in paniek schiet als de controle rondom mijn eten er niet is. Ik was afgelopen twee dagen bij mijn moeder en twee dagen dus uit lunchen geweest. Twee dagen geen (in mijn ogen) gezonde lunch. Ik was een bonk stress na die tweede dag. In mijn hoofd is het enige wat nu nog goed aan mezelf is, is dat ik heel gezond eet en regelmatig sport. Nu had ik twee dagen niet gezond gegeten, dus was er helemaal niks meer goed aan me. Ik voelde en voel me zo ongelukkig. Ik weet nu ook niet wat wijsheid is. Doorgaan met dingen eten die in mijn ogen ongezond zijn of eerst dit eetpatroon een tijdje vasthouden en mijn zelfbeeld wat meer vergroten? Ik ben zo bang dat ik ga terugvallen en ga minderen als ik andere dingen eet. Aan de ene kant moet ik van mezelf, moet ik stappen blijven zetten en stelt waar ik nu sta nog niks voor, want er moet nog zoveel veranderen. Aan de andere kant zou ik graag trots op mezelf willen zijn met waar ik nu sta. Ik ben in een half jaar tijd zonder begeleiding ruim 13 kilo aangekomen, heb een gezond eetpatroon, eet weer dingen als pasta en brood, eet weer samen met mensen (wel met controle er op), praat veel meer over hoe het met me gaat, maar tegelijkertijd voelt ook dit niet goed genoeg, omdat er nog zo'n lange weg te gaan is. Ik wil niet stilstaan, maar ik weet niet of vooruitgaan haalbaar is met dit zelfbeeld.. Wat denken jullie?
  3. Gisteren
  4. Tjerk

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Vertrouwen winnen? Jawel, dat gaat wel goed komen. Het duurt alleen een poos. Ik heb al veel vertrouwen gewonnen en ik verwacht eigenlijk dat ik nog meer vertrouwen win. Het is wel zaak, denk ik, om mijn marge iets te vergroten. Ik bedoel een paar kilo zwaarder te wegen. Ik heb er wel vertrouwen in dat dat mij gaat lukken, uiteindelijk. Misschien moet ik dan wel een paar nieuwe broeken kopen (sommige zitten nu al strak) maar dat is geen ramp. Eigenlijk gaat het best goed met mij, steeds beter, op allerlei fronten. Met ups en downs, maar toch, stijgende lijn
  5. Linsey

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Ik hoop dat je met de begeleiding en psycholoog eruit komt. Ik kan me goed voorstellen dat je graag van een eetlijst af wil en op gevoel wil leren eten. Dat lijkt me alleen maar een hele mooie stap in herstel! Misschien vinden zij het nog wat spannend omdat je zo blijft balanseren op de ondergrens? Kan je hun vertrouwen winnen?
  6. Tjerk

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Zelf ingrijpen, daar bedoel ik mee: gewoon goed eten. Eten naar hoeveel dat ik trek heb en tussendoor ook, bijvoorbeeld een extra boterham meenemen naar de koffie als ik die tussen de middag niet meer op kan. Dan stijgt het gewicht vanzelf weer is mijn ervaring. Dit zou ik niet doen als mijn gewicht was gedaald maar ik zat nog boven de ondergrens, dan blijf ik naar mijn lichaam luisteren, als ik onder de ondergrens van gezond zit doe ik wat ik hierboven beschreef. Als er een verjaardag of feestdag aankomt moet ik ook leren op gevoel te eten en niet bijvoorbeeld van te voren al minderen als ik weet dat er gebak komt. Als ik dan een dag meer zou hebben gegeten compenseert dat zichzelf weer doordat ik de volgende dag minder trek heb, als het goed is. Nee, dan wil ik de eetlijst er niet weer bij pakken, daar wil ik juist vanaf. Het komt wel weer goed. Ik ga ook nog wel praten met de begeleiding hierover. Bedankt voor je reactie
  7. Jessie

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Mee eens. Wat ben je van plan qua zelf ingrijpen? Eigenlijk wel ja. Altijd exact hetzelfde gewicht hebben is haast niet mogelijk, maar dan moet er na een kleine daling ook weer wat bij komen. Dat klinkt nog wel als een restje ES. Je beseft wel heel goed dat je dit doet. Wat is ervoor nodig om dit de volgende keer anders te doen? Zou je bv kunnen afspreken: ik eet normaal gesproken op gevoel, maar als er een verjaardag of feestdag aankomt pak ik de eetlijst er weer even bij?
  8. Tjerk

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Bedankt Jessie voor je bericht. Het zit zo dat ik eigenlijk zo min mogelijk ondersteuning wil van de begeleiding op dat gebied of in ieder geval geen controle en sancties. Ik denk dat ik mijn lichaam goed genoeg ken en genoeg weet over voeding. Het liefst wil ik ook een weegschaal in eigen beheer zodat de begeleiding mijn gewicht niet meer ziet. Ook dat mag niet. En dan maak ik een paar foutjes; daalt het gewicht iets, kan gebeuren toch? Zolang ikzelf maar ingrijp en het niet blijft dalen. Ik ben er van overtuigd dat ik weliswaar nog niet helemaal normaal met eten om kan gaan, maar dat ik verder ben in mijn proces als de begeleiding denkt. Ik vind een eetlijst; dat werkt in het begin, als je bijvoorbeeld ondergewicht hebt en je hebt last van eetbuien. Maar er zijn slechts kleine ruimtes gegeven in mijn eetlijst, 2jaar na mijn laatste eetbui en ong. 1,5 jaar na het bereiken van het streefgewicht. Mijn wens is, en ik denk dat ik daar aan toe ben, om te leren om op gevoel te eten, geen boterhammen tellen maar luisteren naar mijn lichaam. Als ik goed naar mijn lichaam luister zou ik dus weer een paar kilo aan moeten komen aangezien ik nu iets te laag zit. Verjaardagen en feestdagen zijn overigens moeilijk voor mij. Dan trap ik zeg maar wat teveel op de rem.(compenseren, minder eten bij de maaltijden)
  9. Jessie

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    @Tjerk als je aangeeft dat je wat hebt gerommeld met eten hier en daar, al dan niet bewust, is de zorg van je begeleiding misschien wel terecht. Of in elk geval voor een deel. Dat betekent natuurlijk niet dat je de gevolgen dan maar leuk moet vinden. Je wilt graag zelf beslissen. Dat is een heel begrijpelijke wens. Hoe kunnen ze jou het beste ondersteunen in het maken van gezondere keuzes?
  10. LoveL

    Pilletjes voor spierherstel

    Dankjewel voor je reactie Mary! Ben jij er helemaal vanaf gekomen? Ik merk dat het in de ochtend minder is. Op dit moment geef ik fulltime les in het voortgezet onderwijs. Eten overdag lukt mij nauwelijks. Ik leef veel op kauwgom/ranja. Mega ongezond natuurlijk.. Alles in mijn hoofd roept dat, maar veranderen is moeilijk! Is er iemand bekend met wat de invloed van 0% voeding en kauwgom hierop kan zijn? Dankjewel weer!
  11. Afgelopen week
  12. Mary

    Pilletjes voor spierherstel

    Hi LoveL, Wat je beschrijft klinkt mij heel erg bekend in de oren van een paar jaar geleden. Dit is zoals je zelf ook al beschrijft niet altijd op te merken door een arts of fysio, ook in bloedwaarden hoeven evt. tekorten niet altijd zichtbaar te zijn. Voor mij betekende het echt meer voedingsstoffen eten om van deze klachten af te komen, het vervelende was voor mij wel, dat dit gedurende een week eerst ergere klachten veroorzaakten (oedeem) en daarna verdween dit weer. Je lichaam probeert op alle mogelijke manieren om jou te sparen/helpen/overleven en daar horen deze klachten bij. Ik hoop voor jou dat je op een bepaalde manier je voedingspatroon kunt opbouwen, zodat je lichamelijke klachten zullen verminderen. Want het is zeker mogelijk dat deze klachten verdwijnen.
  13. LoveL

    Pilletjes voor spierherstel

    Hallo Rebekka, Dankjewel voor je reactie! Ik twee maanden geleden bloed laten prikken bij de huisarts. Daaruit kwamen geen opvallendheden. Op dit moment heb ik afgelopen week de diagnose gekregen en ben hiervoor wekelijks in behandeling, gesprekken bij een psycholoog. Hopelijk kan deze start mij helpen alles enigszins op de rit te krijgen. Ik drink erg veel overdag. Zou het ook kunnen samenhangen met het uitblijven van de menstruatie, al voor 6 maanden?
  14. Super! Dank je voor deze waardevolle toevoeging. Ik kom steeds bij NPI uit. Denk dat ik me daar maar eens op ga richten. Ondanks de lange wachttijd.... Fijn dat het je wel helpt!
  15. Tjerk

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Hoi, bedankt, bedankt, Op het moment vind ik het wat lastig om te antwoorden want ik ben vooral boos en ik ben ook wat suffig door de zonodig medicatie die ik heb gekregen om rustiger te worden. Het punt is dat ik gisteren bij het 1x in de 14daagse weegmoment iets te licht was, onder het minimum gezond gewicht en dat ik daar zeg maar niet heel braaf en volgzaam op reageerde zo van ja ja ik ga me weer keurig aan de eetlijst houden. Sterker nog, ik heb zelfs toegegeven dat ik het al enkele maanden stiekem niet meer doe (eten volgens eetlijst) maar dat het tot nu toe altijd goed is gegaan (met het gewicht ook). Toen kwamen zij met een mogelijke consequentie en daar schrok ik van. Ik werd er even later boos van. Ik denk dat ik wel oorzaken weet van de gewichtsdaling: ik kook 's avonds steeds vaker veganistisch en ik heb bijvoorbeeld met mijn verjaardag van het weekend bewust een paar boterhammen laten liggen, zo van er komt toch nog gebak. Ik voel me nu ook wel onder druk gezet om aan te komen. Op het moment nu kom ik niet helemaal meer uit mijn gedachten maar ik denk wel dat ik (waar ik woon hier) binnenkort een gesprek erover ga hebben, als het kan met de psychologe die hier werkt. Zeker als ik er de komende periode er gespannen over blijf.
  16. Linsey

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Waar zit de zorg vooral van je begeleiding? Waar zit de ruimte? Misschien vinden ze het niet een goed idee als je op je kamer eet, maar een prima idee als je met iemand een keer buiten de deur gaat eten bv.
  17. Ilse]

    vrijheid in wat je eet - eetlijst

    Dag @Tjerk Wat een lastige situatie kan ik me zo voorstellen. Ik lees heel duidelijk terug dat jij denkt klaar te zijn voor meer vrijheid, maar dat de begeleiding het daar niet mee eens is en dat lijkt me erg lastig en frustrerend voor je. Ik ken je situatie natuurlijk niet zo goed (alleen wat ik hier op het forum tot nu toe van je gelezen heb vandaag) dus ik vindt het lastig om je hier een 'advies' over te geven, maar ik denk dat het heel belangrijk is om echt goed met de begeleiding in gesprek te gaan en misschien ook te kijken naar hun 'redenen' en jouw 'redenen'. Is er iemand bij wie je je meer begrepen voelt die jou hier misschien bij kan helpen? Iemand die meer vertrouwen heeft in jouw vrijheid misschien? Het kan helpen om die bijvoorbeeld mee te nemen naar het gesprek zodat je minder het gevoel hebt om er alleen voor te staan. Een paar kilo aankomen kan natuurlijk, zoals ik ook op je andere bericht reageerde, geen kwaad en geeft misschien ook meer vrijheid en helpt in het herstellen. Maar het gaat natuurlijk uiteindelijk niet om het gewicht, maar om de eetstoornis die in je hoofd zit. Het lijkt me voor jou fijn als je het hier meer over kunt hebben met de begeleiding, in plaats van alleen over de consequenties zoals het eten opbergen. Misschien als je hen wat meer inzicht kan geven in hoe de eetstoornis op dit moment voor jou is en hoe jij het ervaart, dat zij er ook wat meer vertrouwen in krijgen. Hoe is dit voor jou? Kun je hier wat mee, of sla ik de plank volledig mis? (Zeg het dan ook gerust hoor 😉) Sterkte! Groetjes Ilse
  18. Ik zit met frustraties. Ik mag niet zelf bepalen wat ik eet. Ik woon in een beschermde woonvorm en van de begeleiding moet ik eten volgens een eetlijst. Als ik dat niet doe, die eetlijst volgen en ik weeg te licht volgen er consequenties. Er werd al gedreigd met het weer achter slot en grendel zetten van "mijn" eten zodat ze er controle op hebben wat en hoeveel ik pak. Heel vervelend. Ze denken bijna dat ik er niet mee om kan gaan, eten op mijn eigen kamer. Dat ik er spanning van krijg als ik mijn eetlijst niet volg zeggen ze. Ik zeg dat ik er vooral spanning van krijg als zij mij controleren en maatregelen nemen. Ze geloven mij niet. Maar ik wil van die eetlijst af. Ik wil vrijheid. Zelf bepalen wat, wanneer en hoeveel ik eet. Ik vind dat ik daar aan toe ben. De begeleiding vindt van niet. Hoe overtuig ik de begeleiding? Helpt eerst een paar kilo aankomen? Of kan ik beter met tegenzin luisteren naar de begeleiding? Toch gewoon mijn eigen plan trekken is geen optie want ik ben hier niet vrijwillig opgenomen.
  19. Rebekka

    Pilletjes voor spierherstel

    EHeb je al wel eens bloed laten prikken? Hoe staat het ervoor met je ijzer, vitamine b12/foliumzuur en magnesium bv? Die kunnen allemaal zorgen voor klachten in de benen. Vocht vast houden kan natuurlijk ook zonder dat dit direct aan de buitenkant heel erg te zien is. Drink je voldoende? Je kan kijken of het helpt je benen omhoog te leggen (is goed bij vocht in de benen). Wat doe je verder aan je te lage BMI heb je hulp?
  20. LoveL

    Pilletjes voor spierherstel

    Hallo allemaal, Naar aanleiding van bovenstaande discussie heb ik ook een vraag of spieren (voornamelijk in mijn benen). Op dit moment heb ik veel last van mijn benen. Geen pijn, maar het gevoel alsof er vocht in zit (terwijl ik eigenlijk niet echt weet hoe dat voelt, het voelt vooral wat opgeblazen). De masseur geeft aan dit niet terug te kunnen zien. Het voelt ook een beetje tintelend. Herkennen jullie dit gevoel? Op dit moment is mijn BMI te laag. Heeft het hier mee te maken en wat zou ik kunnen doen om het op te lossen? Dankjewel alvast voor jullie reactie!
  21. Elske

    Controle loslaten

    Je zou een lijstje kunnen maken met producten/situaties die je lastig vindt en daarvan iedere week eentje kiezen om mee te oefenen. Eventueel samen met iemand die je vertrouwt, zodat je niet alleen bent als het heel erg lastig is. Verder herkenbaar, dat schema. Heel vervelend, want het werkt behoorlijk belemmerend. Ook hierin zou ik je aanraden om met kleine stapjes te oefenen en je gedachten en angst te delen, zodat het behapbaar blijft en je niet in de paniek schiet.
  22. Jessie

    Controle loslaten

    @Lisax lastig he, zo'n schema... krijg je in therapie ook handvatten en oefeningen om ermee om te leren gaan? Om een realistischer zelfbeeld te krijgen, niet zozeer qua uiterlijk, maar juist hoe je vanbinnen bent. Wat je bv schrijft over jezelf niet slim genoeg vinden, herken ik heel erg van vroeger. Ik 'mocht' mezelf niet intelligent noemen als ik mezelf beschreef. Met mijn therapeute heb ik alle gedachten die ik daarbij had, uiteengezet. Letterlijk op papier op zo'n flip-over. Vervolgens hebben we die gedachten uitgedaagd en andere manieren bedacht om er tegenaan te kijken. Ik had heel erg de neiging om alles waar ik goed in ben te bagatelliseren, alsof dat niets voorstelt, en alles wat ik niet goed kan juist belangrijker/groter te maken. Zou me niets verbazen als jij dat ook doet
  23. Lisax

    Controle loslaten

    Hoi en dankjewel voor jullie reacties! Zoals jullie goed raden, heb ik nog niet erg veel aan mijn zelfbeeld gedaan. Of nja, wel gedaan, maar er is nog niet veel veranderd. Ik volg momenteel schema-therapie en ik kom dan ook iedere keer uit op het schema minderwaardigheid. Ik voel me zo niet goed genoeg zoals ik ben. Niet leuk genoeg, slim genoeg, knap genoeg, grappig genoeg en ga zo maar door.. Ik ben bang dat als ik de controle op m'n eten loslaat, ik aankom en dat ik dan niet goed genoeg ben. En omdat ik mezelf nu al niet goed genoeg vind, ben ik bang dat als ik aankom er dan helemaal niks meer goed is aan me, want dan ben ik ook niet eens meer dun.. Ik denk dat dit de grootste kronkel is die zich in m'n hoofd afspeelt. Ik wil zo graag deze controle loslaten, maar de angst is tegelijkertijd ook zo groot. In de ideale situatie zou ik inderdaad ook gewoon met mensen samen kunnen eten, zonder dat ik op de gram weet wat er in zit of dat er nu wel of geen saus/kaas doorheen zit. Eet ik wel gezond, maar is er ruimte voor een uitzondering, zonder extreem te hoeven compenseren. Misschien hoe ik nu eet als basis, maar in ieder geval niet de paniek wanneer ik hier eens een maaltijd of een dagje van af wijk.. Ik weet niet echt meer of en hoe het me eerder is gelukt. Ik heb altijd wel eetstoornis trekjes gehouden of net iets te weinig gegeten. Ik zou heel graag hier aan werken en een nieuwe uitdaging per week aangaan, maar ik weet gewoon niet waar te beginnen.
  24. Hoi Eer, Er zijn inderdaad zoals door een aantal beschreven is, diverse organisaties die zich hier mee bezig houden vanuit de GGZ. Afhankelijk vanuit welke omgeving, zou PsyQ kunnen, Dimence, daarnaast, via de site van Proud2bme, zou je ook nog verder kunnen kijken: https://www.proud2bme.nl/hulp/?hulpaction=zoek&land=NL&vrij=&provincie=**GV&soort=5 Zelf heb ik precies hetzelfde destijds van de hoofdbehandelaar te horen gekregen en ik moest zelf maar op zoek naar schematherapie, uiteindelijk heb ik dit gevonden en krijg ik individuele schematherapie, bij een therapeut met een eigen praktijk. Ondanks dat ik erg tevreden ben met hoe zij het doet, had ik er achteraf gezien meer aan gehad, wanneer ik dit in een groep had gevolgd, omdat je dan meer confrontatie hebt en dingen dan gelijk kunt oppakken en in de situatie zelf weer kunt oefenen met nieuwe vaardigheden. Succes!
  25. Ik had voor mijn 34ste verjaardag eergisteren een veganistisch recept uitgekozen. Om samen met mijn ouders en broertjes te koken en te eten. (een van mijn broers is veganist) Ik heb het van internet gehaald. een aangepaste versie van de groenemeisjes.nl Voor 6 personen: (eigenlijk voor 9 personen want er bleef over) heb je nodig: 2 uien -4 teentjes knoflook -2 rode paprika's -2 eetlepels komijn -2 eetlepels gedroogde korianderpoeder -2 eetlepels chilipoeder -1 theelepel cayennepoeder -1 theelepel kaneel 1theelepel oregano 5 middelgrote blikken kidneybonen (niet in saus!) 1 glazen potje mais 3 pakken(400 ml) gezeefde tomaten 600 gram zilvervliesrijst verse koriander 30gram zak tortilla chips naturel 4 avocado’s 2 citroenen 1. Sauteer de ui voor ongeveer 8 minuten in een pan. 2. Voeg vervolgens alle kruiden, knoflook en de paprika (in blokjes gesneden) toe met een klein scheutje water. 3. Voeg na een minuut alle andere ingrediënten toe. 4. Kook 15 minuten. Maak ondertussen de guacemole. (zie de instructies hieronder) 5. Schep op de borden en serveer met de verse rijst, guacemole, verse koriander en tortillachips! Hoe je de guacemole maakt: 1. Schil en ontpit de avocado’s en stop ze in de staafmixer 2. Pers een halve citroen uit boven de avocado’s en voeg 1 theelepel zout toe. 3. Laat de staafmixer draaien tot het een gladde massa is geworden. 4. Je houdt waarschijnlijk guacemole over. (lekker voor op brood) Voor minder personen kun je de hoeveelheden aanpassen.
  26. Jessie

    Controle loslaten

    Het is op zich prima om gezond te willen eten. Ik denk alleen dat het daarvoor helemaal niet nodig is om áltijd suiker/zout te vermijden. Natuurlijk is het beter om niet superveel toegevoegd suiker en zout te eten, maar het is echt niet direct ongezond als je wel iets eet waar het in zit. Voor mijn gevoel is alles wat heel erg zwart/wit is, geen gezonde 'regel' om te volgen. Daarnaast is paniek omtrent eten een heel duidelijke indicatie dat het nog een stukje eetstoornis is. Letterlijk je lichaam voeden is maar één aspect van eten. Genieten van de smaak is een andere. Eten heeft ook een sociale functie, het gezellig hebben met anderen. Als je enkel focust op voedingswaarde, is dat in mijn optiek geen gezond eetgedrag. Hoe de verhouding voor jou "moet" liggen kan ik niet zeggen, maar zo nu en dan mogen genieten van wat je lekker vindt en sociale situaties met eten niet uit de weg hoeven/willen gaan (of dan krampachtig eigen bakjes meenemen) hoort in mijn optiek echt bij herstel. Wat betreft het loslaten: hoe is je dat eerder gelukt? Hoe zou het zijn als je bv elke week (of vaker/minder vaak) een nieuwe uitdaging zou bedenken die je aan wilt gaan? Het idee is dat je gaat merken: ik vind het moeilijk, maar de wereld vergaat eigenlijk niet als ik zoiets doe.
  27. Seolenna

    Compenseren

    Ja, het is een flink lastige struggle en één van de meest waardevolle om vol in te gaan met als doel om erdoorheen te gaan en het achter je te laten. Voor mij geldt: Ik zit midden in die struggle. Het is: vol door de angst heen gaan. Voor mij de overtuiging dat ik dat compenseren altijd al gedaan heb en dat het me niets nieuws brengt: enkel en alleen ellende en mijn 'favoriete kutgevoel' want ja: ik ken het gevoel en het vormt nu een bepaalde veiligheid. Maar: ik wil dit niet meer, écht niet. Dus: regelmatig en voldoende eten, niet meer compenseren en daarvoor gaan. Accepteren dat wat er komt. Misschien kom ik aan, misschien val ik af, misschien blijf ik gelijk: ik accepteer dat dit bij het helingsproces hoort en dat dit van tijdelijke aard is. Er is namelijk gewoon bewijs dat de mensen die hier doorheen zijn gegaan stabiliseren in eetpatroon en gewicht, etc. En dat is het waard! Zo heb ik besloten. Dus dan maar tijdelijk (ook al duurt het echt al sinds november) soms flink ongemak. Al met al wordt het ongemak steeds minder en valt het eigenlijk best mee...! Eetpatroon wordt steeds beter, mijn lijf is meer gezond, ik heb veel meer energie en voel me zowel fysiek als mentaal sterker, ik laat me minder pushen om die rat in dat rat te zijn: eigen regie.
  1. Meer activiteit laden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.