Spring naar bijdragen

Alle activiteit

Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt     

  1. Gisteren
  2. Jessie

    perfectionisme

    @Emma Emma je zit aardig klem he rot om te lezen. Je hoeft hier natuurlijk niets te vertellen wat je liever privé houdt. Zijn er wel mensen in je omgeving met wie je wat meer deelt? Welke angst bedoel je?
  3. Anne H.

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    @Rebekka ik denk dat ik het initiatief ken waarover je schrijft. Goed dat je dat gevonden hebt!
  4. Emma Emma

    perfectionisme

    He Jessie, Het moet perfect zijn in mijn hoofd en het lukt me moeilijk om ermee te experimenteren. Ik doe het altijd al en schaam me gewoon als het niet netjes genoeg is. Bang dat dan mijn angsten uitkomt.... He Ilse, Ik weet wel wat er onder mijn perfectionisme zit, maar heb het er liever niet hierover op het forum. Bedankt voor je tip. Zelf probeer ik dit ook, maar ik faal zo hard er in. He Rebekka, Bedankt voor je (h)erkenning. Maar hoe kan ik jullie advies opvolgen als dat ook al in mijn hoofd perfect moet... :?
  5. Linsey

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Hee ideetje, we kunnen wel post sturen naar Fem?! naar Zembla, zij weten haar adres wel! Kaartjes ontvangen bemoedigd haar vast, en fleurt haar uitzicht wellicht een beetje op!
  6. Rebekka

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Prachtig he! Ik wil dat ook echt gaan meenemen in mn werk Ben er ook door geraakt, zoveel woorden die ik precies zo aan mn therapeuten schreef toen ik weg ging. Heel veel herkenbaarheid in hoe ik de laatste 1,5 jaar mijn behandeling heb ervaren.
  7. Ilse]

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Helemaal mee eens, was echt geraakt door dit interview. Ik studeer momenteel zelf Social Work en mis de kijk op cliënten zoals Simone Lenssen deze heeft enorm op school, dus ik heb hele stukken van het interview over geschreven om nog veel vaker te gaan lezen. Heel mooi hoe zij naar de eigen krachten en wens tot herstel bij mensen kijkt!
  8. Elske

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Vind ik ook. Beide interviews hebben me geraakt. Fijn dat HC op deze manier een genuanceerd, krachtig en hoopvol tegengeluid biedt. @Happie Ik begrijp je frustratie, die voel ik ook. Misschien kun je iets van vertrouwen vinden in het gegeven dat het jou uiteindelijk ook gelukt is. Deze meisje hebben ongetwijfeld ook veel kracht in zich en misschien komt er ook in hun leven iemand voorbij die wel de juiste snaar weet te raken.
  9. Rebekka

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Wat een mooi interview/artikel van Simone Lenssen! En van de week ook al die van Corinne.
  10. Afgelopen week
  11. Rebekka

    perfectionisme

    Whaha oeps ☺️🙈🙊 herkenning. Nu geen last meer van gelukkig maar toen ik op het voortgezet onderwijs zat en studeerde kon ik soms mn aantekeningen / samenvattingen wel 5x (of miss wel vaker 😬😬😬) overschrijven tot het (voor mij) goed en netjes en vooral ordelijk (!!) op papier stond. Het leidde mij onwijs af als ik iets erbij moest schrijven, een woord verkeerd gespeld stond etc etc. Wat mij heeft geholpen was dat ik mn tijd niet meer wilde steken in eindeloos herschrijven. Hoewel ik wel leerde met herschrijven, verloor ik ook best veel tijd dat ik echt kon leren. Gaande weg wist ik ook wel beter hoe ik het beste leerde en schreef ik mn aantekeningen effectiever. Maar het is wat Ilse ook schrijft, het omgaan met als iets niet helemaal perfect staat, dat er dan niks ergs gebeurd. Ja ik weet eig niet zo goed wat mij wat minder perfectionistisch heeft gemaakt... mn omgeving die me liet weten dat echt niet alles perfect hoeft, dat goed genoeg ook oke is, leren en ervaren dat ik niet 200% hoef te presteren om gezien, gewaardeerd en geliefd te worden, ervaren uit het me voorbij rennen tegen burn out, dat ik wel op een lager pitje ging, huisgenoten die me meetrokken in ontspanning en me steeds lieten weten dat de boog niet altijd gespannen kon zijn en sociale leven OOK belangrijk was... Tja groeien ouder worden... al denk ik dat de perfectionistische eigenschap nooit echt weg gaat, je leert er beter mee omgaan door ervaring.
  12. Rebekka

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Precies dit... Ik had een vriendin op de hoogte gebracht van de aflv.. juist omdat ik nu dus in de intake fase van opname zit.. en ik dat niet wil, die vriendin daar ook van weet etc., ze heeft de aflv ook gekeken en daarna hebben we er over gepraat enz.. (nog steeds), ze begrijpt nu veel beter waarom ik niet in zn hele klinische omgeving wil zijn waar ze heel erg symptoomgericht zijn en bv begeleiding bij het eten nihil is. Ze was ook echt geschrokken van de beelden en behandelwijze. Vind het fijn dat ik met haar contact heb erover, omdat het me dus ook heel erg bezig houd. Voor meiden (alleen!!) in omgeving Utrecht: Als je volgend jaar (juni 2020) tussen 18-24 bent, op kamers zou willen/kunnen wonen, dan studerende bent of gaat studeren en een eetstoornis hebt én (héél, zeg het er nadrukkelijk bij want dit is een groot vereiste) gemotiveerd bent om wat aan je eetstoornis te doen.. ik heb van deze vriendin iets doorgekregen qua hulp wat ik echt heel graag had willen hebben toen ik studeerde, nu nog maar ik ben te oud en geen student meer en niet woonachtig in die omgeving. Maar als je het mij vraagt mogen in heel NL meer van dit soort initiatieven komen. Voldoe je aan die eerste criteria dan mag je mij pb’en dan zal ik je een link doorsturen zodat je je evt kan aanmelden voor een eerste intake gesprek.
  13. Ilse]

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Begrijpelijk @Happie... kan het me goed voorstellen! Het was ook wel echt heel heftig... die gevoelens mag je ook echt serieus nemen en het zou ook zorgwekkend zijn als het ons niks zou doen natuurlijk. De situatie van meisjes als Fem vind ik ook echt bizar en kei verdrietig.. Het is inderdaad zo dubbel: ergens moet je mensen soms echt beschermen voor zichzelf/anderen en is dwang echt nodig, maar een situatie als die van Fem is natuurlijk bizar, want hiervan zal zij zich echt niet beter gaan voelen. Moeilijke dilemma's... Wat mij wel helpt is om ook te bedenken dat er organisaties en mensen zijn die wél echt cliënten in hun kracht zetten, continu zoeken naar mogelijkheden en nabijheid bieden. De aflevering van Zembla pakte echt de heftige en negatieve gevallen, wat natuurlijk ook belangrijk is, maar er is ook van alles dat wél heel goed gaat in de hulpverlening. Dat maakt een situatie als die van Fem niet minder vreselijk, maar maakt wel dat ik me niet volledig laat meenemen door wat er allemaal mis gaat... Misschien heb je daar iets aan. Maar voel je ook vooral vrij om hier te delen wat er nog in je hoofd zit en dergelijke! Ik denk dat anderen die de uitzending gezien hebben het vast zullen herkennen.
  14. Happie

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Ik merk dat ik de uitzending moeilijk uit mijn hoofd krijg en dat ik alsmaar denk ‘en nu dan? Gaat er nu wat gebeuren/veranderen? Wat gebeurd er met meisjes zoals Fem?’ Ik vroeg me af of anderen dit ook hebben. Ik voel veel boosheid, frustratie en machteloosheid naar aanleiding van de aflevering. Aan de andere kant word ik beduusd als ik bedenk hoe onbehandelbaar ik zelf ben geweest en ik dus de onmacht en het onbegrip van omstanders begrijp.
  15. Ilse]

    perfectionisme

    @Emma Emma ik herken wat je schrijft, alles perfect willen doen en zelfs aantekeningen nog opnieuw willen schrijven omdat het perfecter moet. Vaak is er wel iets wat er onder dit perfectionisme zit, heb jij hier een beetje een idee van bij jezelf? Voor mij was dat dat ik het gevoel had dat ik overal in faalde en dan bepaalde dingen perfect wilde doen. Dit waren dan ook dingen als schrijven, opruimen etc. En wat Jessie zegt, dan kan het best wel dwangmatig worden... Wat kan helpen om dit te doorbreken was in mijn geval echt het uitdagen van mezelf. "Morgen schrijf ik de samenvatting maar 1 keer. Het mag niet opnieuw en eventuele foutjes streep ik door." of bijvoorbeeld andere dingen die jij altijd perfect wil doen expres anders doen en kijken wat dat met je doet. Op die manier kun je ook gaan ervaren dat er niks gebeurd als je het niet perfect doet (En wat is eigenlijk perfect...?) en op die manier heb ik die perfectionistische trekjes/dwangen zelf los kunnen laten. Hopelijk heb je hier wat aan en ook bij dit proces geldt: het hoeft niet perfect en mag in jouw tempo.
  16. Jessie

    perfectionisme

    Durf je hiermee te experimenteren? Wat gebeurt er bv als je je voorneemt dat je volgende aantekening niet netjes mág zijn? Wat je beschrijft klinkt bijna als een dwanghandeling. Met zoiets ophouden zal in het begin onrust geven. De uitdaging is, om die onrust toe te laten en er echt te laten zijn. Het niet wegmaken. Uiteindelijk trekt het onrustige gevoel namelijk toch weg of wordt het iig een heel stuk minder.
  17. Emma Emma

    perfectionisme

    Hallo allemaal, Weet iemand hoe je het beste om kan gaan met perfectionisme? Ik heb hier veel last van en als er gelijk 1 streepje niet recht staat, dan moet ik het weer helemaal opnieuw schrijven. Soms gaat het zelfs zo ver dat ik wel 5 blaadjes heb met dezelfde aantekeningen, maar de een net wat netter dan de ander. Tenminste in mijn ogen, want een buitenstaander ziet vaak het verschil niet...
  18. Atsie

    Startgroep

    Over deelname aan de startgroep kan ik nu duidelijk zijn. Het is verplicht. Er wordt helaas niet meegedacht over de vraag wat al of niet passend is. Goede argumenten over de mogelijke meerwaarde ervan voor mij zijn, behalve wat algemeenheden, niet gegeven. De startgroep heeft als doel cruciale inzichten en vaardigheden op te doen, die nodig zijn voor herstel. Maar er wordt niet getoetst of ik die inzichten en vaardigheden tijdens andere behandelingen al heb opgedaan. Eerlijk gezegd heb ik niet echt behoefte aan een groep met anorexia-patienten van tussen de 18 en 28 jaar. (De grootste doelgroep is mij gezegd). Ook denk ik dat ik op mijn 63e met al diverse behandelingen achter de rug niet echt motiverend voor zo'n groep ben. Ik had me desondanks aangemeld voor een intake met het idee: "Als het echt moet, dan doe ik het maar. Wie weet zie ik het helemaal verkeerd. Toen ik echter op de hoogte gesteld werd van een andere rigide en niet bespreekbare eis nl €5000,- borg betalen omdat mijn verzekering, die de behandeling wel vergoedt, maar geen contract heeft met HC, ben ik afgehaakt Human Concern is niet geschikt voor mij.
  19. HGF

    Startgroep

    Dag Atsie. Tegen mij is gezegd dat deelname aan de startgroep echt verplicht is. Ws wel begrijpelijk maar voor mij nu even niet haalbaar.
  20. LJAS

    Depressief??

    Hi Rowena, Wat vervelend dat je je zo voelt. Een overgang naar een neiuwe school/opleiding kan heel groot zijn en dergelijke gevoelens/emoties met zich meebrengen. Vooral nu je jouw beste vriendin (en andere vrienden) minder ziet. Ik herken dit gevoel ook heel erg toen ik zelf ooit van de basisschool naar de middelbare school ging. Dat heb ik ook als heel heftig ervaren. Ik raad je net als Jessie aan om eens een vertrouwenspersoon (op school) of jouw huisarts te benaderen en dit voor te leggen maar ook om dit gevoel met jouw beste vriendin proberen te bespreken. Vind je dit te spannend, probeer dan eerst eens jouw gedachten en gevoel op te schrijven in deze situaties. Hierdoor krijg je zelf beter inzicht en wordt het ook makkelijker dit met iemand te bespreken als je het bijvoorbeeld moeilijk vind om uit te leggen aan anderen. Probeer ook nieuwe vrienden/contacten op jouw nieuwe school aan te gaan. Dat is spannend maar zal je hopelijk ook goed doen. Dan heb je op school iig een fijne basis/omgeving. Een depressie zal ik niet direct aan denken aangezien ik wel een soort levenslust uit jouw verhaal haal (graag dingen willen ondernemen) maar je voelt je gewoon eenzaam en je mist jowu vrienden wat vaker om je heen. Maar als je te lang met deze gedachten/gevoelens rond blijft lopen zonder er iets aan te doen, ligt een depressie wel op de loer., dus het is belangrijk dit wel serieus te nemen. Probeer dus inzicht te krijgen in de situatie en dit met iemand (die je vertrouwt) te delen. Dat kan ook je vader of moeder zijn. Zij kunnen je ook voorzien van wijs advies en eventueel met je meegaan naar een huisarts ps. Dit soort gedachten/gevoelens zijn heel normaal en ik durf je te zeggen dat veel jongeren hier wel eens last van hebben. Heel goed dat je dit durft uit te spreken en er iets aan wilt doen!
  21. Naath

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    @Tasha Hele goede beslissing als je weet dat dit soort dingen triggers zijn. ❤️
  22. Tasha

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Fijn dat jullie het hier noemen en goed dat hier de mogelijkheid wordt geboden om na te praten. Voor mij zijn dit soort programma's een grote trigger en ik ga daarom niet kijken.
  23. Naath

    Vanavond: Zembla - Gegijzeld door anorexia

    Ik ben tijdens en na de uitzending ook online! (Ik ben Regiebehandelaar bij Human Concern). Tot later! Liefs Nathalie
  24. *Lisa

    Depressie

    @MandyhelfrichHeel begrijpelijk dat je onrust voelt door die onzekerheid. Misschien is het geen relevante vergelijking, maar mijn relatie van zo'n 9,5 jaar is nog niet zo heel lang over. Hierdoor besef ik zelf dat "zekerheid" op sommige vlakken in het leven misschien een beetje een illusie is. Ook al verlangen we heel erg naar zekerheid en doet ons hoofd dat nou eenmaal. Soms gaan de dingen zoals ze gaan en heb je er niet altijd grip op hoe hard je dat soms ook probeert. Ik hoop dat het je lukt om aan de kleine dingen, de mensen die naar je willen luisteren en de mensen die om je geven vast kunt houden.
  25. Lieve allemaal, Vanavond, 16 oktober om 20.25 op NPO2 (BNN/VARA) komt er een aflevering van Zembla op tv met als thema 'gegijzeld door anorexia'. Deze aflevering kan schokkende beelden bevatten, en kan dus veel impact hebben, en in het bijzonder op mensen met een eetstoornis en hun naasten. Als jij denkt dat deze aflevering niet geschikt is om te kijken, luister naar je gevoel en kijk de aflevering niet. Vertrouw erop dat je zelf het beste weet of de aflevering mogelijk te heftig voor je is. Ben je toch heel benieuwd en kies je ervoor de documentaire te kijken? En wil jij napraten over deze aflevering? 😊Binnen dit topic bieden wij vanuit Human Concern een luisterend oor, daarnaast hebben wij een speciale chat geopend waarin je kan reageren. Heb je vragen, twijfels over je of je hulp moet/wil zoeken of wil je graag even napraten? 😘Reageer in de chat of binnen dit topic! Mocht je de stap naar hulp willen zetten maar heb je twijfels of andere vragen? Dan is het mogelijk om je aan te melden voor onze webinar morgenavond (17 oktober), waar je al je vragen kunt stellen. Of kom vrijblijvend naar onze informatieavond in Nijmegen op 24 oktober. Liefs, Inge
  26. Jessie

    Depressie

    Wat je beschrijft ís ook serieus. De scheiding van je ouders maakt heel heftige gedachten en gevoelens in je los. Knap hoe duidelijk je dit kan verwoorden! Dit lijkt me iets wat je heel goed met je psycholoog zou kunnen bespreken, om dan samen te kijken hoe je dat gevoel van zekerheid en je rust weer terug kan krijgen.
  1. Meer activiteit laden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.