Spring naar bijdragen
Lotte1200

Hulp nodig ja/nee?

Aanbevolen berichten

Lotte1200

Hoihoi,

 

Sinds Corona Nederland heeft bereikt en we allemaal thuiszitten, ontstaat er (bij mij) veel ruimte mezelf te bekritiseren. 1,5 jaar geleden werkte ik veel en was ik eigenlijk non-stop bezig. Ik ga hierover niet te veel in detail treden, maar ik had het te druk. Hierdoor had ik veel stress en vlogen de kilo's er binnen no-time af, zonder zelf af te willen vallen. Ik zag dit zelf gebeuren en schrok er natuurlijk van, maar op den duur begon ik het mooi te vinden. Ik begon bewust op mijn eten te letten, dit was rond juni - juli 2019.

 

Door hulp van school en mijn psycholoog ben ik hier toen zo goed als vanaf gekomen. Echter sinds half februari 2020 (sinds Corona in het land is en ik thuiszit), ben ik weer veel met eten bezig. Ik eet nog wel 3x per dag. Mijn ontbijt en lunch zijn gezond en relatief klein ontbijt. Mijn avondeten eet ik thuis gewoon mee, maar gooi ik er vrijwel iedere avond uit. Althans, een deel. Het eten zelf is niet het grootste obstakel, dat gaat nog oké. Het binnenhouden achteraf is alleen zo ontzettend moeilijk. Ik heb het gevoel dat het er naderhand uit moet, omdat ik anders aankom. Ik heb daarnaast geen eetbuien o.i.d.

 

Er is op dit moment maar 1 voor mij bekend persoon die van mijn situatie af weet, en dat wilde ik graag zo houden omdat ik echt denk dat ik het zelf wel kan veranderen. 1x per dag braken is niet heel veel, en ik eet nog gewoon 3x per dag. Ik zie het gevaar dus niet echt heel erg.

 

Iemand tips?

 

Groetjes,

Lotte

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee @Lotte1200 
allereerst even welkom op het forum!

 

Goed dat je hier een berichtje bent komen schrijven. Het klinkt lastig hoe het nu gaat met het wegvallen van je werk. 

Wat rot dat het nu weer aan het toenemen is, je schrijft dat je er nog niet heel bezorgd over bent, tegelijk lees ik ook wel weer dat er een alarmbelletje bij je af is gegaan. 
Wat heeft je destijds geholpen om te herstellen en zou je dat nu ook kunnen toepassen? 

 

1x per dag braken is best wel veel en al TE veel en gevaarlijk. Daarnaast is 3 x per dag eten niet per definitie voldoende hé. 

Wil je het braken stoppen en/of het eten wat opbouwen? 

Maakt het wat gemakkelijker om gerichte tips te geven! 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

Bedankt!

 

Het is inderdaad lastig nu school en werk weggevallen is, dat zie ik dan ook als de grootste oorzaak dat het weer teruggekeerd is. Ik ben er inderdaad zelf niet zo bezorgd over, omdat ik met het eten op zich niet heel veel moeite heb. Natuurlijk heb ik als voorkeur zo min mogelijk ongezond, maar ik kan in principe alles nog eten. Er is inderdaad wel een alarmbelletje afgegaan, omdat ik me bewust ben van de gevolgen die deze handelingen met zich mee kunnen brengen. Eerder heb ik helaas ook al met deze gevolgen te maken gehad. Ik zou niets liever willen dan stoppen met braken, maar het is onwijs lastig. Het maakt me bang om aan te komen, en ik voel me opgelucht wanneer ik heb gebraakt. Echter is dat ´opgelucht voelen´ wel maar van korte duur en baal ik er naderhand van dat ik het heb gedaan. Toch herhaalt het zich steeds, het is een soort ´moeten´. 

 

In bovenstaand bericht zei ik dat ik ´het gevaar niet zie´. Dat is niet helemaal zoals ik het bedoeld heb. Ik zie het gevaar in het algemeen wel. Ik weet dat deze handelingen slecht en gevaarlijk zijn. Echter zie ik het puur bij mezelf niet als gevaar, omdat ik het idee heb, dat ik nog wel weet hoe ver ik kan gaan.

Al merk ik wel, dat het steeds moeilijker wordt om niet te doen. 

 

Het is dus het braken waarmee ik wil stoppen, omdat ik daarover de controle zou kunnen gaan verliezen. Dat is niet wat ik wil. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Lastig maar hé die sterke drang daartoe en hoe daarmee om te gaan. 
Zou je het aandurven om het te gaan verdragen en uitzitten? 

Echt actief afleiding zoeken en wat anders gaan doen op het moment dat je normaal gesproken braakt en/of de drang voelt opkomen? 

 

Ik snap de angst om aan te komen, mag ik je vragen waar dat voor jou aan gerelateerd is? Wat gebeurd als je zou aankomen? 

En heb je momenteel wel een (voor jou) gezond gewicht? 

 

Je schreef dat er iemand in je omgeving is die er vanaf weet, zou diegene je nog wat tot hulp kunnen zijn? 

Hé en wat is denk je de link met het verliezen van je structuur van werk en school en het terugvallen in dit gedrag? Heb je daar ook zicht op en is dit bekend bij jou als je bijvoorbeeld kijkt naar hoe het in het verleden is gegaan? 

 

Boel vragen weer, sorry! Wil de situatie begrijpen en jou over dingen na laten denken. Het is dus goed bedoeld, maar voel je niet verplicht ze allemaal te beantwoorden!

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

Bedankt voor je uitgebreide antwoord! Juist fijn al die vragen. Ook om het voor mezelf helder te krijgen.

 

Omgaan met die drang is inderdaad lastig. Het proberen te verdragen door afleiding te zoeken is een mogelijkheid. Dit probeer ik regelmatig. Hierdoor is het me in 3 weken tijd 2x gelukt het niet te doen. Dat is niet veel, maar het is iets. 
 

Ik dans 4 avonden in de week in een wedstrijdteam. Presteren is belangrijk, het is geen hobby maar een passie.

 

Ik probeer mezelf te zeggen dat braken niet nodig is, omdat ik "het wel zal verbranden tijdens die lessen." Toch voel ik me vaak zo misselijk als ik het uitstel, dat ik er vlak voor de danslessen nog aan toe weet te geven. Ik wil mijn dansprestaties niet omlaag brengen door de misselijkheid.
 

Uit bescherming gooi ik het er dan nog vlak van tevoren uit. (Als het me al is gelukt om het überhaupt uit te stellen.) Echt zonde, want dan was ik er steeds bijna.

 

De angst om aan te komen is uit onzekerheid dat ik ooit ontwikkeld heb. Ik ben altijd neerbuigend richting mezelf. Mijn zelfbeeld is niet zo goed. Ik vergelijk mezelf continu met anderen. Iedereen is knapper, beter, getalenteerder. Terwijl het leven daar helemaal niet om draait. Dat weet ik ook. Maar toch gebeurt het vergelijken onbewust.

 

Dat ik 19 ben en nog nooit een relatie heb gehad, helpt er ook niet aan mee. Je gaat denken dat er iets mis is, dat het aan jou ligt, aan je uiterlijk. 
 

Op dit moment weeg ik 53kg. Ik ben 1.69m lang (of kort, net hoe je het ziet).

 

Dat ik hier weer mee ben begonnen is gestart half februari. Ik werd gewogen bij een medische keuring voor de dansacademie. Hier woog ik 56,3 kg. Ik had mezelf al heel lang niet meer gewogen, dus ik schrok ervan. Op dat moment ben ik erop gaan letten, en streef ik naar de 50kg. Dat we nu thuiszitten, maakt dat alle details worden versterkt en dat maakt het lastig.

 

Degene die nu van mijn situatie af weet, staat niet in mijn nabije omgeving. Diegene helpt me vanuit school, al een hele tijd. Ik heb er heel veel aan, maar we merken beide dat er nu een punt is waarop we niet goed weten hoe we dit aan moeten pakken. Ik volg haar advies op een volgende stap te zetten. Vandaar dat ik op dit forum terecht kwam. Een kleine, eerste stap in (hopelijk) de goede richting.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Gelukkig vind je het juist fijn, voelt altijd zo rot om zo door te vragen zonder echt een helpende reactie te schrijven. 

Dankjewel voor je openheid en het delen. 

 

Begrijpelijk dat als je misselijk bent je alsnog wilt braken, zeker als je danst, dan zit die misselijkheid je enkel in de weg. Toch denk ik dat het wel eens kan gaan afnemen zonder dat je het daarvoor eruit hoeft te gooien. Je schrijft dat het 2x gelukt is om het niet te doen d.m.v. uitstellen. Was je die keren ook misselijk? 

 

Verdrietig dat je zo met je zelfbeeld worstelt en je eigenlijk altijd jezelf als minder bestempeld. Lastig maar hé om dat los te laten en anders te gaan doen. Je zou eventueel ook hier wat mee aan de slag kunnen gaan door bijvoorbeeld elke dag 3 dingen op te schrijven die je goed hebt gedaan. 

 

Ik snap dat je je heel onzeker voelt over dat je nog nooit een relatie hebt gehad, maar er zijn zoveel mensen die op hun 19e nog altijd vrijgezel zijn. Ik hoop dat je mag leren dat dit niks te maken heeft met jou en/of je uiterlijk. Dat je jezelf mag gaan accepteren zoals je bent. 

 

Je zegt te streven naar een lager gewicht, ben je bereid dit los te gaan laten? Want dat is denk ik wel een belangrijke stap in het geheel om je gedrag te kunnen gaan veranderen. 

Wat heb je van ons nodig :)

 

liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Lotte1200 rot dat je zo aan het worstelen bent. Het komt op mij over alsof je bepaalde aspecten bagatelliseert: je braakt niet zo vaak, je eet nog wel, je ervaart niet zoveel nadelen.

 

Is dit hoe je de rest van je leven met eten en met je lichaam om zou willen gaan?

 

Je geeft aan dat een belangrijke oorzaak jouw onzekerheid is. Erg naar dat je daar al zo lang last van hebt! Zou je jezelf willen ontwikkelen op dat vlak? Ik had zelf ten tijde van mijn ES geen motivatie om mijn eetgedrag te veranderen, maar was wel nieuwsgierig en gemotiveerd om meer inzicht te krijgen in wat erachter zat. En uiteindelijk ontstond ook de motivatie om stappen te zetten om mezelf daarin te ontwikkelen. Hoe ervaar jij dat? Zie je jouw onzekerheid als een probleem waar je iets mee zou willen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

@Ce. Dat de misselijkheid misschien zou kunnen afnemen zonder te braken, klinkt hoopvol. De keren dat ik het uitstelde, was ik inderdaad erg misselijk en in tweestrijd. Ikzelf vond dat ik moest volhouden en er niet aan toe mocht geven, maar iets in mij wilde toch dat ik het deed, zodat ik me achteraf opgelucht zou voelen. Ondanks het verdriet en frustratie dat het opleverde, heb ik er niet aan toegegeven. Deze 2 keren waren ook op dagen dat ik geen training had, dus er kon in principe qua prestaties niets onder lijden. Dat was een soort ´troost´?

 

@Jessie Dat ik de situatie bagatelliseer, klopt misschien wel. Maar dat komt omdat ik er nog van overtuigd ben dat ik dit zelf kan oplossen, dat verwacht ik ook wel van mezelf. Ik ben degene die mezelf in deze situatie heeft gebracht, dus ik moet het zelf op zien te lossen. Eigen schuld, dikke bult. Soort van.

 

Ondanks dat, is dit zeker niet de manier zoals ik de rest van mijn leven om wil gaan met mijn lichaam. Het brengt ook een hoop verdriet met zich mee, dus dit aanhouden wil ik niet. Ik wil helemaal geen verdriet. Ik wil gewoon vrolijk en fit zijn. Fysiek en mentaal. 

 

Los van dat, is je lichaam je instrument wanneer je danst. Dansen is ontzettend belangrijk voor mij. Wanneer ik merk dat bewegen minder soepel gaat en ik de stof minder snel oppik door verminderde concentratie, komt dit heel hard aan. Dat mijn prestaties eronder gaan lijden, vind ik misschien nog wel erger dan wanneer ik er geestelijk onder lijd. 

 

Mijn onzekerheid is zeker iets dat ik aan zou willen pakken, maar het ding is dat ik daar al zo lang mee bezig ben. In groep 7 had ik faalangsttrainingen, met name omdat mijn zelfbeeld dus zo laag was. De gehele middelbare schoolperiode was ik bang en onzeker, en ben ik begeleid. Ook op mijn huidige opleiding, ben ik langer wel begeleid, dan niet. Ook heb ik het gevoel dat het juist toeneemt naarmate ik ouder word. De moed zakt me dus een beetje in de schoenen. Terwijl ik juist niet snel mijn hoofd zal laten hangen, gebeurt dat nu wel, langzaam maar zeker. Ik ben er niet van overtuigd dat ik ooit van die onzekerheden afkom. Dat ik denk dat de grootte van de onzekerheden nooit af zullen nemen, maakt me erg verdrietig. Neem niet weg dat ik er altijd mijn best voor zal blijven doen, ze te verminderen.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Ook namens mij nog; welkom hier Lotte! 

 

16 uur geleden zei Lotte1200:

Ik volg haar advies op een volgende stap te zetten. Vandaar dat ik op dit forum terecht kwam. Een kleine, eerste stap in (hopelijk) de goede richting.

En dat is ook zeker een goede stap waarvan ik ook zeker hoop dat het je verder helpt! Misschien een stukje steun, (h)erkenning.. Goed dat je hier je verhaal komt delen. 

 

Wél vraag ik me af of dit voldoende voor jou is, want hoeveel advies en steun wij hier ook kunnen geven, geef je zelf ook aan dat je eigenlijk graag wilt stoppen met braken etc. maar dat dit nog niet lukt. Zoals je zelf ook aangeeft is je lichaam je instrument en (te) weinig eten en braken is écht heel slecht voor een lichaam. Daarnaast geef je aan dat je al best wat begeleiding hebt gehad en dat je nu ook merkt dat je hierin vastloopt en is mijn eerste gedachte wel: gun jezelf iemand om hier samen mee aan de slag te gaan. Om samen te onderzoeken; waar komt die angst voor aankomen vandaan, waarom ben ik zo neerbuigend naar mezelf?

 

Je geeft zelf aan dat je het graag alleen wilt doen en dat je dat ook van jezelf verwacht, en ik denk dat dat voor velen hier ook herkenbaar is, maar soms kan het zo prettig en helpend zijn om hierin juist een ander toe te laten. Uiteindelijk zul jij inderdaad zelf de gene moeten zijn die stopt met braken, maar ik zou het je gunnen om daarin ook wat steun te ontvangen van mensen in je omgeving. Hoe zou jij dat vinden? 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza
10 uur geleden zei Lotte1200:

Dat ik de situatie bagatelliseer, klopt misschien wel. Maar dat komt omdat ik er nog van overtuigd ben dat ik dit zelf kan oplossen, dat verwacht ik ook wel van mezelf. Ik ben degene die mezelf in deze situatie heeft gebracht, dus ik moet het zelf op zien te lossen. Eigen schuld, dikke bult. Soort van.

Dat je zo denkt begrijp ik, maar het is niet je eigen schuld en je verdient hulp. Daar om vragen is ook echt niks mis mee. Ik snap dat het moeilijk is en herken het zo denken/voelen ook, maar hopelijk gun je jezelf hulp.  

Sterkte! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

@Ilse] Bedankt voor je reactie! Mensen in mijn omgeving hierin vertrouwen is een grote stap, die ontzettend eng is om te zetten. Ik weet dat het een goede en verstandige stap zou zijn, ik overweeg het ook zeker.. maar het is zo moeilijk. Je neemt jezelf van alles kwalijk en bent bang een ander lastig te vallen. Deze ´problemen´ voor mezelf bewaren lijkt de veiligste optie, maar ik weet dat dat niet de beste optie is. Dus een ander toevertrouwen lijkt mij ook een verstandige stap, wanneer dat niet iemand is in mijn nabije omgeving. Ik zou een professional kunnen raadplegen, maar dat zal dan toch via mijn ouders moeten vrees ik. Terwijl zij de laatste zijn die ik hierover zou willen inlichten, om ze niet ongerust te maken. Om deze stap nog uit te stellen en het nog even zelf te proberen, kwam ik hier terecht..

 

 

Heeft iemand nog tips, hoe te stoppen met specifiek het braken? Dat is nu het grootste struikelblok.

Het mogen hele harde maatregelen zijn, daar moet ik maar mee dealen

 

Ik ben positief verrast over dit forum. Binnen no-time zo veel mensen die je willen helpen en met je mee willen denken. Mensen die begrijpen wat je zegt. Dat op zich biedt al steun, dus dank je wel daarvoor. Mooi en goed dat zoiets als dit bestaat. ❤️ 

@Roza @Ce. @Jessie @Ilse]

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
10 minuten geleden zei Lotte1200:

Het mogen hele harde maatregelen zijn, daar moet ik maar mee dealen

Hoe zie je dat voor je, harde maatregelen? Is het vanaf nu gewoon niet meer doen, en het gevoel en de gedachten die dat losmaakt verdragen/uitzitten, hard genoeg voor je? ;)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

Haha, die maatregelen zijn zeker hard genoeg! Als het ´gewoon niet doen´ toch eens kon.. zou dat voor velen een uitkomst zijn, denk ik. Kon dat maar zo 1,2,3,. Misschien toch maar voor een mildere aanpak gaan dan. ;) Dat is waarschijnlijker effectiever...

Zijn er tips om de drang dat je moet braken, om te zetten in een andere gedachten, waardoor je van het idee te moeten braken af kunt stappen? Zijn daar handige trucjes voor? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Lotte1200 je hoeft niet te braken :) dat maak je er zelf van. Je denkt dat, maakt jezelf er helemaal gek mee op zo'n moment, waardoor het voelt alsof je geen keus hebt.

 

Iets wat je in therapie als opdracht zou kunnen krijgen, is het maken van een g-schema. Je schrijft op wat je gedachten, gevoelens, gedrag en het gevolg was bij een bepaalde gebeurtenis. Zo krijg je meer inzicht in wat maakt dat je ervoor kiest om te braken. Als je goed beseft wat je op zo'n moment denkt en voelt, ontstaat er ruimte om je gedachten uit te dagen en om te schrijven tot helpende gedachten.

 

Jouw gebeurtenis zou dan bv kunnen zijn: ik heb net mijn avondeten op.

3bb59ffc956ade0f1b6c9b1ce3dce192.png

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

@Jessie Dit ga ik zeker proberen. Hopelijk kan ik op die manier mijn precieze gevoel op dat moment beschrijven, en mezelf op den duur wat meer ruimte bieden om ook in andere mogelijkheden dan het braken te denken. Heel erg bedankt!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Milithias

Hee @Lotte1200

 

Ik heb zelf geen ervaring met braken, maar toen ik las waarom je het deed, snap ik je heel goed en ik denk dat ik je daar misschien bij kan helpen.

 

Zelf heb ik de afgelopen jaren ook elke avond gedanst, en ik liep er ook al snel tegenaan, dat ik vaak voor het dansen misselijk was van het avondeten. 
Dat danstte niet lekker, ik voelde me die lessen dan vreselijk en dat wilde ik vermijden.

Daarin heb ik een andere manier gevonden, om het maar gewoon over te slaan, dat is in ieder geval óók GEEN oplossing. Want dan sta je slap in de dansles en zonder concentratie. 
Ook niet wat je wil.

 

In de periode dat het op dat gebied met mij wat beter ging, heb ik een mooie tussenweg gevonden, je geeft aan met het eten zelf geen problemen te hebben, dus misschien werkt dit ook wel voor jou:

Destijds heb ik mijn eetschema redelijk omgegooid, en ben gaan afwijken van het standaard idee van ontbijt, lunch, avondeten.

Wat mij hielp was om door de dag heen al meer te eten, dat kon bijvoorbeeld ook smiddag's warm zijn, als er bijvoorbeeld thuis eten over was van het avondeten, wat ik dan in plaats van dat dus die avond op te eten voor dans, meenam als lunch voor de volgende dag.

De uren voor dans nam ik niets meer, of iets kleins, iets waarvan ik wist dat het goed viel en me energie zou geven. (als je wil heb ik een lijstje wat voor mij daarin goede producten waren, maar denk ook dat dat iets persoonlijks is, om zelf uit te zoeken)

En als ik dan na dans weer terug kwam at ik atlijd nog redelijk wat.
Vaak onderweg naar huis (moest best n tijdje reizen) bijvoorbeeld al iets van een bakje kwark of iets dergelijks.

Eenmaal thuis soms het avondeten wat over was, soms iets anders waar ik zin in had.

Het is niet standaard, en het werkt misschien niet voor iedereen, maar ik moet zeggen dat ik hier altijd heel veel aan gehad heb!

 

Zo kreeg ik op een dag voldoende voeding binnen, maar stond ik niet misselijk in de dansles.

 

Hiermee ga ik natuurlijk enkel in op het deel van de misselijkheid voor het dansen, en hoe dat te voorkomen.

Betreft het braken zelf en de problemen die daaronder liggen kan ik niet zo veel zeggen, dat laat ik liever over aan de mensen die daar verstand van hebben.

 

Maar ik herkende het probleem van misselijkheid voor het dansen enorm, dus wilde dit in ieder geval wel meegeven!
Als je nog vragen hebt daarover mag je me ook altijd een berichtje sturen.

 

 

Liefs! X

 

Oh en ps, ik ben ook 19, en heb op mijn 18e pas voor het eerst een relatie gehad. Maar als ik kijk naar mijn vriendinnen, die deels ook ouder zijn dan ik, dan heeft het merendeel geen vriend gehad. En t zijn allemaal geweldige mensen die er goed uit zien. Maak je daar niet te druk om, het is echt helemaal niet gek om op die leeftijd nog geen relatie te hebben gehad. Waar ik woon is dat zelfs ook de standaard, denk dat het een beetje afhangt van waar je woont wat de norm is. Maar het ligt zeker niet aan jou en het is zeker ook niet gek.

Plus als jij veel werkt en nonstop bezig bent, dan heb je ook minder kans om iemand tegen het lijf te lopen (is mijn ervaring) dus dat heeft er misschien ook nog mee te maken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

@Milithias Wauw, bedankt voor je uitvoerige bericht. Zonder kracht, energie en concentratie een les ingaan is inderdaad echt vreselijk. Het wordt op het moment steeds ietsje erger, dus daar wil ik zo snel mogelijk vanaf! Ik ga je tips zeker meenemen! En bedankt ook voor je laatste alinea, geeft toch weer wat hoop. ;) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200
6 uur geleden zei Milithias:

De uren voor dans nam ik niets meer, of iets kleins, iets waarvan ik wist dat het goed viel en me energie zou geven. (als je wil heb ik een lijstje wat voor mij daarin goede producten waren, maar denk ook dat dat iets persoonlijks is, om zelf uit te zoeken)

Mag ik vragen welke kleine producten je nam voorafgaand aan de dansles? Misschien kan ik vanuit daar een beetje kijken wat wel/niet bij mij past. :) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Wat mij destijds ook hielp om te stoppen met braken was voor mezelf redenen opschrijven waarom ik dit niet langer wilde. Dit was voor mij bijvoorbeeld dat ik veel bezig was met zingen en ik daarvoor niet langer last wilde hebben van mijn keel, daarnaast alle gezondheidsrisico's die er aan verbonden zijn (die zijn niet mild). 

 

Daarnaast nog enkele dingen die misschien zouden kunnen helpen:

- activiteiten bedenken die je na het eten kunt doen om met andere dingen bezig te zijn

- samen met mensen eten en na die tijd samen zijn of na het eten met iemand bellen 

- G-schema's inderdaad! (Die Jessie stuurde)

- vooraf plannen wat je na een maaltijd gaat doen

- bedenken dat het je op langere termijn echt niet gelukkiger of beter gaat maken.

 

Uiteindelijk is het denk ik belangrijk om te kijken naar de onderliggende redenen (daar kunnen G-schema's zeker bij helpen) met iemand, maar ik hoop dat onze tips je misschien nu al kunnen helpen om stapjes te zetten! Knap dat je dit aan wilt gaan! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Milithias
17 uur geleden zei Lotte1200:

@Milithias Wauw, bedankt voor je uitvoerige bericht. Zonder kracht, energie en concentratie een les ingaan is inderdaad echt vreselijk. Het wordt op het moment steeds ietsje erger, dus daar wil ik zo snel mogelijk vanaf! Ik ga je tips zeker meenemen! En bedankt ook voor je laatste alinea, geeft toch weer wat hoop. ;) 

Fijn dat ik kon helpen :)

 

15 uur geleden zei Lotte1200:

Mag ik vragen welke kleine producten je nam voorafgaand aan de dansles? Misschien kan ik vanuit daar een beetje kijken wat wel/niet bij mij past. :) 

Ja absoluut!

Zet in de spoiler even een lijstje!

Spoiler

Ze wisselen een beetje in grootte, afhankelijk van welke les ik had en hoeveel honger ik had, maar dit zijn dingen die altijd goed gingen:

-appel

-pakje crackers

-Eat natural reep (ik ken alleen de abrikozen amandel versie)

-Nakd reep

-meeneem bakje Skyr (ook echt top voor na het dansen, misschien zelfs wel chiller ná het dansen dan vóór)

-sowieso groente en fruit werkt opzich wel (in mijn ervaring zou ik wel komkommer, wortel en banaan vermijden, maar dat is misschien persoonlijk)

-rijstwafels of maiswafels, al dan niet met beleg

-misschien niet helemaal "verantwoord" maar een stukje chocolade of n koekje voor de les was ook geen probleem

-denk dan dus ook aan bv iets als evergreen koeken

-havermoutreep (kruidvat heeft hele fijne, met appel en kaneel)

-noten

 

Naar mijn idee werkt het het best om voedingsmiddelen te kiezen, die veel energie kunnen geven, maar in volume niet te massief zijn.
Verder is het goed om te kijken waar jij je persoonlijk goed bij voelt, zo word ik van 'rauwe' banaan heel misselijk, maar heb ik een vriend die ze graag neemt voor het dansen.

 

Verder weet ik niet 100% zeker of het volgende wat ik ga zeggen klopt, ik heb het nooit verder onderzocht of gecontroleerd, maar dit is mij ooit verteld, en ik vind hier veel logica in zitten, en het kan wellicht helpen in het kiezen van welke producten je neemt, en is misschien ook een uitleg waarom je van sommige dingen misselijk wordt tijdens het dansen

Nogmaals een spoiler, simpelweg omdat ik gewoon niet zeker weet of deze informatie juist is:

Spoiler

Mij is ooit aangeraden om voor dans producten te eten met simpele koolhydraten, die snel energie afgeven, en makkelijk te verteren zijn, waarom?

 

Zodra je begint te dansen gaat je energie naar je spieren, en om die hun energie te geven, gaat de stofwisseling een stuk trager, de energie die voor de stofwisseling gebruikt wordt, wordt ook richting de spieren gestuurd om te kunnen dansen.

Daarom kan het zijn dat sommige dingen zwaar op de maag liggen en misselijkheid veroorzaken tijdens het dansen. De stofwisseling gaat 'stil" en dat eten wordt niet verder verteerd en blijft daar nouja 'rondklotsen' zegmaar.

 

Nogmaals geen idee of t klopt, ik vond t wel logisch klinken, en merk inderdaad dat snelle, licht verteerbare dingen voor mij goed werken, waar dingen die moeilijker te verteren ook echt zwaarder liggen.

 

 

Hoop dat je er iets mee kan, heb even snel getypt wat in me opkwam, er is vast meer, dus als me nog iets te binnen schiet zet ik dat er nog wel bij 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

@Lotte1200 hoe gaat het met je? Lukt het allemaal een beetje? 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lotte1200

@Ce. Hoihoi, het gaat redelijk. Inmiddels is het me in de afgelopen week, 2x gelukt om niet te braken na het eten. Het was een hele opgave en er kwam veel misselijkheid bij kijken, maar ik ben heel blij dat het is gelukt om vol te houden. Welke gedachte uiteindelijk de doorslag gaf het niet te doen, weet ik niet precies. Wel weet ik dat de G-schema's in mijn hoofd wat extra ruimte creëren om wat verder te denken dan de methode die als eerste in me opkomt, namelijk het braken. Wel zit ik nog met mezelf in de knoop wat betreft onzekerheden, en weet ik niet zo goed hoe ik hier zelf uit kan komen. Ik probeer heel veel te typen, zodat ik het eventjes kwijt ben. Die onzekerheden even kwijt zijn d.m.v. het schrijven, is vaak maar van korte duur, helaas. Ik wil hier graag verder mee aan de slag, want mijn onzekerheid doet me veel verdriet. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Wat dapper dat je het aan bent gegaan en wat goed dat het gelukt is om 2x niet te braken deze week!

Fijn te lezen dat je wat aan de G-schema's hebt. Biedt het je ook wat inzichten nu je hiermee bezig bent? 

 

Durf je meer te vertellen over de gedachten die er in je hoofd omgaan over jezelf? Het stuk onzekerheid? 

Hou vol hoor, op naar nog een keer deze week 2x niet! En dan stapje voor stapje uitbreiden..

Kun jij, echt! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
79MM

@Lotte1200 Wat goed dat het 2x is gelukt om niet te braken! Een hele overwinning toch!

Misschien kun je voor jezelf uren tellen dat het niet gelukt is (heeft mij een tijd geholpen) en dan realistische doelen stellen. 
Ik wil het minimaal 12 uur volhouden of minimaal 24 uur en als dat gelukt is wil je er nog 4 uur bij halen ofzo.


Ik ben echt begonnen met ik wil deze dag 1 dagdeel niet braken. Daarna werd het een dagdeel + 3 uurtje. Daarna 2 dagdelen enz. 
Dus haalbare stappen en zien dat het lukt.

Goed ook dat je die G-schema's gebruikt. 

Zet hem op!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.