Spring naar bijdragen
Frandin

Terugval

Aanbevolen berichten

Frandin

Ik baal... enorm. Vanaf ongeveer mei jl. ging het beter met mij: ik had een redelijk stabiel eetpatroon,

Spoiler

ik was gestopt met laxeren en braken.

Spoiler

Eetbuien kwamen niet meer voor. Het ging zelfs goed met voedsel dat een eetbui normaal gesproken triggert.

Ik woog ongeveer 1 keer per maand. Door al deze rust en stabiliteit was mijn gewicht redelijk stabiel. Nog geen gezond gewicht, maar dat was mijn streven ook niet. Ik wilde gewoon rust. De rust in mijn hoofd was er vaak nog niet: veel es gedachten, maar ik voelde me lichamelijk echt veel beter ondanks mijn iets te lage gewicht. Mijn lichaam leek te stoppen met constant om eten vragen. 

 

En toen werd het vakantie. Van tevoren al veel zorgen over aankomen.

Spoiler

Uiteindelijk na de vakantie gewogen en het bleek dat ik afgevallen was.

Daar begon alle ellende.

Spoiler

Want als ik afgevallen was, wilde ik nog meer afvallen. Dat betekent voor mij restrictief eten en laxeren. Uiteindelijk heeft dit weer geleid tot eetbuien, constante es gedachten, constant bezig met wel/niet eten en doodsangst om aan te komen. 

 

Vorige week bereikte ik een dieptepunt. Ik voelde me enorm slecht. Ik had me voorgenomen deze week weer terug te gaan naar de stabiele situatie. Helaas bleek dit niet zo makkelijk. Het gaat iets beter dan vorige week,

Spoiler

maar nog steeds zijn de eetbuien en het laxeren er.

Ik zie mezelf aankomen, maar durf niet te wegen. Het valt nu altijd tegen tov wat ik woog na de vakantie. Ik ben bang voor het effect wat nu wegen zal geven. 

 

De vorige keer dat ik uit balans ben geraakt heeft het ruim 5 maanden geduurd voordat ik de balans terugvond. Het waren verschrikkelijke 5 maanden. Dat wil ik echt niet meer. Tegelijkertijd heb ik het gevoel zoveel te kunnen willen, maar ik lijk de controle weer kwijt te zijn. Het lukt me niet om me te herpakken.  Mijn angst groeit met de dag. Wanneer wordt het weer rustig? 

 

Ik ben op zoek naar tips om mezelf weer te herpakken. Ik wil er echt niet weer 5 maanden over doen. Herkennen anderen dit patroon? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
LeonieS

@Frandin wat rot dat het weer zoveel slechter gaat nu. Weet je nog wat de vorige keer dat je teruggevallen was heeft geholpen? Wat maakte dat het na vijf maanden toch weer beter ging? 

 

Verder klinkt het alsof het voor de vakantie wel in evenwicht was maar het ook niet echt rustig was in je hoofd. Ik denk dat het pas echt rustiger wordt als je gewerkt hebt aan wat er onder de es zit. Wat maakt dat je nu zo graag wilt afvallen? Wat maakt dat je eetbuien hebt? Ik weet even niet zeker meer of je hier therapie voor hebt? 

Ik gun je heel erg dat het weer beter mag gaan! Hou vol, het wordt echt weer beter! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Frandin

@LeonieS dank je wel voor je fijne reactie. 

 

Wat de vorige keer heeft gemaakt dat ik weer een beetje evenwicht vond is: 

-1x per maand wegen en alleen als ik me goed voelde

-Eten volgens een lijst. Geen uitzonderingen.

Spoiler

 

-Niet meer laxeren

-Niet meer braken

 

 

Om dit te kunnen doen, heb ik een bepaalde drive of mindset nodig. Het gevoel dat ik het kan en gewoon ga doen. Dat vertrouwen mis ik nu. Uiteindelijk zal dat wel weer komen, maar in de tussentijd is het zo lastig. Ik heb het nu vooral moeilijk op de momenten dat ik honger voel.

Spoiler

Dit kan ik wel uitstellen, maar als ik dan eenmaal 'mag' eten, lukt het niet meer om te stoppen. Of tenminste, na het eten (wat dus niet genoeg is), verval ik in het eten van snoep, koek, chips, ed. De oplossing is natuurlijk makkelijk: meer eten van het gezonde eten. Daar ben ik alleen zo bang voor. Ik wil  niet aankomen. Dat gebeurt nu ook wel, maar door het compenseren blijft het enigszins binnen de perken. Ik zou zo graag willen dat dit allemaal stopt.

 

Mijn ambulante eetstoornisbehandeling is stopgezet, omdat ik niet voldoende motivatie had om aan te komen naar een gezond gewicht. Ik maakte geen vorderingen meer. Advies was/is om dagbehandeling te gaan volgen. Op dit moment krijg ik nog wel traumabehandeling en schematherapie van dezelfde therapeut. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Wat lastig dat de eetstoornis weer meer op de voorgrond speelt nu Frandin, maar ik zou het je gunnen om hierin wat minder hard naar jezelf te zijn, want zo klinkt het ergens wel in je berichtjes (klopt dat?). Herstel is helaas nooit een rechte lijn en hoezeer ik het je ook gun dat het in één lijn beter ging, is het logisch dat er ook periodes tussen zitten waarin het allemaal even niet lukt zoals je het graag zou willen.. en dat mag, dat maakt jou niet tot een 'minder mens'. Blijf hoop houden! 

 

Dat wegen he, het klinkt alsof dat meer kwaad doet dan goed, of het getal nou lager is of hoger.. klopt dat? Je geeft nu ook aan doodsbang te zijn voor het wegen, maar is het geen optie om dat dan nu ook de komende tijd even gewoon niet te doen en je proberen te focussen op het oppakken van het eten? Wellicht weer volgens de eetlijst die je de vorige keer geholpen had? 

 

Wat lastig trouwens dat de behandeling toen stopgezet is. Weet je therapeute er wel vanaf dat het nu weer lastiger gaat? Zou je met haar ook kunnen kijken of je er evt bij haar of ergens anders nog begeleiding in kan krijgen als dit nodig is? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Frandin

@Ilse], dank je wel voor je reactie.

 

Hoewel ik echt wel weet dat herstel niet in een rechte lijn gaat, vraag ik me steeds vaker af of ik überhaupt wel zal herstellen. Deze eetstoornis is nu 20 jaar in mijn leven en heeft allerlei vormen al gehad. Mijn korte termijn doel is niet herstel, maar stabiliteit. Met een bepaald gewicht kan ik mezelf accepteren. Zonder eetbuien,  braken en laxeren voel ik me lichamelijk relatief fit. Mijn es gedachten zijn dan nog in volle hevigheid aanwezig, ik eet restrictief, ik heb zorgen om het aankomen en toch is het zoveel beter dan dat het nu is. Als het zo gewoon eens voor langere tijd of liever voor altijd zo zou zijn, denk ik dat ik mijn es zou kunnen accepteren als chronisch. Door de eetbuien van de afgelopen tijd heb ik weer zoveel zorgen over mijn gewicht, is mijn eetpatroon weer volledig uit balans, etc, etc...ik ben er moe van. Ik weet ook dat ik de eetbuien zelf veroorzaak doordat ik niet genoeg eet. Ook dat hoort bij de cirkel. 
 

Het wegen veroorzaakt idd stress of er nu bijkomt of afgaat. Wegen kan ik redelijk makkelijk loslaten. Tot ik weer evenwicht heb, ga ik niet meer wegen. Daarna moet ik af en toe wel wegen, omdat ik een minimaal BMI nodig heb om door te mogen gaan met mijn huidige behandeling (geen es behandeling)

 

Mijn behandelaar gaf al heel snel aan dat ze verwachtte dat ambulante behandeling te licht zou zijn wbt de eetstoornis. Ze heeft me nu dan ook doorverwezen naar andere instellingen. Zelf merk ik dat ik, om allerlei redenen, weinig ruimte voel om hiermee aan de slag te gaan. In mijn huidige behandeling is er geen ruimte meer voor het onderwerp es.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Zie je zelf in dat juist op het moment dat je het allemaal wat losliet en wat vrijer met het eten om ging (de vakantie) er totaal geen gekke dingen gebeurden en er eigenlijk ook wel een stuk meer rust aanwezig was in je lijf? In ieder geval meer dan toen je weer begon met het rommelen (na de vakantie).. Weer op de weegschaal bent gaan staan etc. 

Dat de angst om aan te komen helemaal niet bleek te kloppen en het tegenovergestelde zelfs het effect was? 

Geeft dat je ergens niet ook juist vertrouwen dat je dus vrij(er) en meer kan eten en leven dan in deze cirkel en het spastische, restrictieve zonder dat er dus gekke dingen gaan gebeuren.. Dat je zelfs dus nog veel meer zou kunnen ('moeten') eten om in ieder geval stabiel te blijven.. 
Maar dat dus ook betekent dat je niet zomaar aankomt.. 

 

Natuurlijk is het dan niet ineens helemaal goed of ideaal, natuurlijk is er dan nog strijd, maar het klinkt wel zoveel vrijer dan hoe de etbuien en restrictie en alle fratsen die erbij komen kijken. 
Misschien heb je er helemaal niks aan, maar misschien kan die gedachte je helpen en kun je het op die manier ook onderzoeken.. Kloppen je angsten wel, of blijkt toch echt het tegendeel waar te zijn. 

 

Wat was de drive die je voelde bij de vorige keer dat je het op ging pakken? 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Frandin

@Ce., achteraf gezien was de vakantie een hele fijne ervaring wat betreft het eten en niet aankomen. Ik wilde dat het altijd zo kon zijn. Het voelde op dat moment wel anders hoor, als Russisch roulette. 
 

Wat in de vakantie wel anders was dan in mijn dagelijks leven, is de hoeveelheid beweging. We liepen kilometers per dag. Ik denk dat dat wel mee heeft gespeeld in het niet aankomen. Normaal gesproken zit ik op kantoor, dan verbrand in vele malen minder. Daardoor durf ik dus ook niet meer te eten dan het strikte aantal kcal dat ik mezelf heb opgelegd. 
 

Inmiddels is er sinds 1,5 week weer wat rust gekomen in eten, compenseren, etc. Na een gesprek met mijn therapeut (wat overigens over heel andere onderwerpen ging) vond ik opeens rust op meerdere gebieden. Natuurlijk is de ‘schade’ die is ontstaan nog niet weg en dat vind ik lastig. Ik schaam me weer voor mijn lijf, omdat ik in ieder geval het idee heb ècht wel aangekomen te zijn.  . Maar goed, de onrust is in praktische zin wel grotendeels verdwenen. Èn het heeft geen 5 maanden geduurd🥳

 

Ik hoop zo weer een tijdje door te kunnen gaan. Nog steeds met als doel stabiliteit ipv herstel. Voor mijn gevoel is dat voor nu het hoogst haalbare.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.
3 uur geleden zei Frandin:

Ce., achteraf gezien was de vakantie een hele fijne ervaring wat betreft het eten en niet aankomen. Ik wilde dat het altijd zo kon zijn. Het voelde op dat moment wel anders hoor, als Russisch roulette. 

Ik vraag me stiekem wel af, bleef het al die tijd zo voelen of werd het na verloop van tijd wel ietsje minder. Evenals de onrust? 

 

3 uur geleden zei Frandin:

Wat in de vakantie wel anders was dan in mijn dagelijks leven, is de hoeveelheid beweging. We liepen kilometers per dag. Ik denk dat dat wel mee heeft gespeeld in het niet aankomen. Normaal gesproken zit ik op kantoor, dan verbrand in vele malen minder. Daardoor durf ik dus ook niet meer te eten dan het strikte aantal kcal dat ik mezelf heb opgelegd. 

Begrijpelijk, nu weet ik natuurlijk niet hoeveel kilometer jullie liepen op een dag. Maar feit dat je bent afgevallen zegt wel al veel. Zou je in ieder geval dezelfde aantal kcals durven te nemen als je in de vakantie deed, kleine kans dat je aankomt, betwijfel eerlijk gezegd ook of je erop zal stabiliseren, maar daar kan ik geen keiharde uitspraken over doen gezien ik a. niet weet hoeveel kilometers jullie liepen, b. niet weet hoeveel kcal je tot je nam en c. niet weet hoeveel je bent afgevallen.. 

Misschien kun je het relativeren door dit eens tegen elkaar af te strepen? 

 

FIjn dat de onrust weer wat is afgenomen en dat er wat stabiliteit en rust is gekomen. Hopelijk kun je dit vol blijven houden. 

En dat het voor nu even het meest haalbare is om voor stabiliteit te gaan, dat is helemaal oké! 

 

Wat ik me nog bedacht, zou je niet blind kunnen wegen met iemand of bijvoorbeeld bij je therapeut? Zodat je zelf voorlopig de confrontatie met je gewicht niet aan hoeft te gaan. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Frandin
4 uur geleden zei Ce.:

k vraag me stiekem wel af, bleef het al die tijd zo voelen of werd het na verloop van tijd wel ietsje minder. Evenals de onrust? 

@Ce.Ik ben benieuwd wat maakt dat je daaraan twijfelt?

 

Helaas werden beiden niet minder. Ik kon het regelmatig  weerstaan om ernaar te handelen, maar de gedachten en gevoelens raasden constant door mijn hoofd. Ik heb mede daardoor ook geen heel fijn gevoel bij deze vakantie. Wat maakte dat ik anders handelde dan wat mijn es wilde, weet ik niet. Ik at meer, maar voelde toch een bepaalde controle. Het waren geen eetbuien, maar bewuste eetmomenten waarop ik veel meer at dan normaal. Dat voelt een stuk prettiger dan een eetbui heb ik ontdekt. 
 

 

Meer eten durf ik op dit moment niet. Ik ben veel te bang dat dit weer gaat leiden tot eetbuien. Ik ben daar sinds een ruime week eindelijk weer vanaf. Dat wil ik graag zo houden. Even geen uitdagingen voor mij. Misschien als ik ooit structureel meer ga bewegen, dat ik het aandurf om uit te breiden. Dat gaat op korte termijn alleen zeker niet gebeuren. 
 

Blind wegen lijkt me ècht het meest vreselijke wat er is. Die suggestie heeft mijn therapeut al vele malen gedaan (bij haar, of thuis), maar dat wil ik echt, echt niet. Ten eerste schaam ik me voor mijn gewicht (altijd te hoog en nu zeker) en ten tweede kan ik het niet verdragen om te wegen en dan niet te weten wat er staat. Wat dat betreft is de es nog heel erg van

mij. Ik wil niet dat anderen daaraan komen. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Ik twijfel daar niet aan lieve @Frandin 
Het is meer dat over het algemeen het zo werkt dat als je een tijdlang een bepaalde structuur aanhoudt dit ook de spanning en strijd doet afnemen. Maar over het algemeen betekent niet dat dat het voor iedereen ook hetzelfde werkt ;). Het was een vraag, niks meer dan dat!

Misschien ook vooral omdat ik het je zo gun. 
VInd het dan ook verdrietig te lezen dat dit niet het geval was. 

 

Niks hoeft, dat is jouw keuze en dat is oké. Wat zowel het uitbreiden als wegen betreft. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.