Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

dit is mijn eerste post hier op dit forum, als ik iets verkeerd doe zeg het me alsjeblieft!

ik zit met een heleboel dingen en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. ik heb niet echt personen in mijn omgeving waar ik dit mee kan bespreken, dus hopelijk dat iemand hier snapt waar ik het over heb en misschien advies kan geven! :

 

eerst mijn verhaal:

vorig jaar werden mijn gedachtes en gedrag rond eten steeds erger, tot het punt waarop het echt eetgestoord werd. zelf had ik hier eerst niks van in de gaten en had ik niet het gevoel dat ik een probleem had. een van mijn vrienden vond dit echter wel en gaf dit aan aan mijn behandelaar die ik toen regelmatig bezocht. mijn behandelaar verwees me door naar iemand die gespecialiseerd is in eetstoornissen en een diëtiste, om daarmee in gesprek te gaan en te kijken wat nou echt het probleem was. ik heb nooit een diagnose gekregen maar ik kreeg wel een eetlijst die ik moest volgen, werd wekelijks gewogen en had om de zoveel tijd gesprekken met de eetstoornis behandelaar. dit liep totdat ik ontslagen werd uit de kliniek (was niet opgenomen voor eetproblematiek). maar al die tijd heb ik nooit het gevoel gehad dat ik een echt probleem had en dat anderen mij niet serieus namen omdat ik nooit een diagnose heb gehad. ik heb ook nooit bewust bij mezelf bedacht "wat dit ook is, ik wil wel herstellen." In al die tijd deed ik maar mee om er vanaf te zijn maar mijn eetgestoorde gedachtes werden steeds maar erger en vond het op een gegeven moment toch wel heel vervelend, maar vertelde mezelf dat het niet erg genoeg was. toen ik stopte met de behandeling bij de eetstoornis behandelaar was ik al een paar weken stabiel en bijna op gezond gewicht. dit zag ik als een mogelijkheid. nu niemand me meer in de gaten houdt, kan ik weer terug naar waar ik mee bezig was, want ik was immers nooit ziek geweest (omdat ik nooit een diagnose heb gehad). 

 

fast forward naar nu;

ik zit nu in behandeling bij een heel andere instantie (voor andere problematiek). ze weten af van de eetproblemen die ik in het had/heb maar het lijkt alsof ze zich er geen zorgen over maken en het niet echt serieus nemen wanneer ik hier iets over benoem. de werkelijkheid is; ik zit er diep in. dit was te verwachten, maar ik was er zo van overtuigd dat dit me echt gelukkig zou maken. mijn gewicht is nog lager dan voor mijn eerste poging tot "herstel"/behandeling. de dwangmatige handelingen, het tellen, de angst, het liegen tegen de mensen om mij heen. ik heb het gevoel dat het nog erger is dan eerst. dat het misschien wel een echte eetstoornis is. en ik ben echt heel bang, maar ik denk niet dat ik zo wil leven. ik wil proberen voor herstel te gaan, maar ik weet niet bij wie ik terecht kan. ik durf dit niet aan te geven bij de mensen van mijn huidige behandeling omdat zij mij eerder niet echt serieus namen. zou ik naar mijn huisarts kunnen gaan? of misschien mijn oude diëtiste een bericht sturen? maar wat als zij mij ook niet serieus neemt omdat toen ik eerder bij haar kwam mijn problemen lang niet zo erg waren. misschien probeert mijn eetgestoorde kant mij zo te laten twijfelen zodat ik toch maar niet ga herstellen en nog dieper in het dal val. ik word zo moe van mijn gedachtes en kan ze lastig meer onderscheiden. 

 

dit was een heel lang stuk, bedankt als je alles hebt gelezen en enigszins snapt waar ik het over heb.

heb je ideeën over wat ik zou kunnen doen? hulp is heel erg gewaardeerd :)

liefs ❤️

Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom hier!

 

Naar je huisarts of die diëtiste van vroeger mailen zijn beide prima ideeën! Ik snap dat je het spannend vindt. Wat voor reactie (van de diëtiste) of uitkomst van het gesprek (met je huisarts) zou je graag willen?

 

Rot dat je het idee hebt dat je huidige behandelaar je problemen omtrent eten niet echt serieus neemt. Heb je ook uitgesproken dat jij dat idee hebt? Misschien is er miscommunicatie waardoor de ernst niet echt duidelijk overkomt. Soms kan iemand zelf onbedoeld de situatie ook wat bagatelliseren, zeker als je het sws al moeilijk vindt om te erkennen dat je een ernstig probleem hebt. Ik kan natuurlijk niet weten of dat bij jou speelt, maar het is iets wat je bij jezelf na kan gaan.

Link naar bericht
Deel via andere websites

dankjewel voor je reactie Jessie!

 

ik denk dat ik wil dat de diëtiste of mijn huisarts me juist wel serieus nemen. dat ze zien dat ik echt ziek ben. dat is iets wat ik lastig vind; mezelf niet ziek genoeg vinden om hulp te vragen. ik hoop dat ze me hulp kunnen bieden die beter bij mij past, anders dan hoe het de eerste keer liep. 

 

misschien is het mogelijk om het er met mijn huidige behandelaar over te hebben, maar ik vind het nu niet echt mijn prioriteit en het is best eng om er zelf over te beginnen haha. ik zou het wel overwegen wanneer er een goed moment is om het in te brengen. 

 

ik ga met mijn ouders in gesprek, en ik ga denk ik een afspraak maken. dankjewel voor je hulp :) 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Is het een idee om het op te schrijven? Kan je dan beter je verhaal doen, zonder er doekjes om te winden?

 

Verder heel herkenbaar vanuit mijn historie trouwens. De ernst van eetstoornis werd ook onderschat bij mijn behandelsetting. Dat is aan het licht gekomen, doordat ik zelf op zoek ging naar hulp buiten hun om (dus door mijn gedrag). Ik kwam bij een ervaringsdeskundige uit.

Link naar bericht
Deel via andere websites
  • 2 weeks later...
  • Administrator

Hi Anns, dank je wel voor je open verhaal! Ik ben benieuwd hoe het nu met je gaat en of je wellicht in de tussentijd al wel stappen het ondernomen?

 

Want wat lastig dat je gedachten zo heen en weer gaan lijkt het... aan de ene kant heel graag willen werken aan herstel, aan de andere kant de angst om het probleem kenbaar te maken voor de reacties. Ik denk dat het heel belangrijk is jouw gevoelens en zorgen aan te geven, voordat (zoals je het zelf al omschrijft) je er verder in zakt. Opschrijven kan heel goed werken en zorgt er voor dat je rustig kan nadenken over wat je wilt vertellen. Ondanks dat je in eerdere ervaringen hebt meegemaakt dat jouw probleem niet serieus werd genomen, hoop ik dat je jouw situatie wel echt kenbaar kan maken. Je geeft aan dat je er diep in zit. Dit is jouw gevoel, en jouw gevoel klopt altijd. Houd daar aan vast en trek je eigen situatie niet in twijfel of het wel 'erg' genoeg is. 

Op 28-2-2021 om 13:35 zei anns:

ik hoop dat ze me hulp kunnen bieden die beter bij mij past, anders dan hoe het de eerste keer liep. 

En mocht je het kenbaar maken bij de huisarts, geef dit dan ook aan! Heb je behoefte aan meer ervaringsdeskundigheid voor erkenning, een behandeling waarin meer de focus ligt op het onderliggende? Het zou zonde zijn als ze je doorverwijzen naar een instantie waar de manier van behandelen niet goed werkt voor jou... 

 

 

Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Inge!

 

Toevallig heb ik inderdaad stappen ondernomen! 
Ik ben met de hulp van mijn moeder terug naar de diëtiste gegaan. Ze was super lief en begripvol en we hebben veel bijgepraat, omdat het zo lang geleden was. We hebben opnieuw een eetlijst opgesteld en voor nu ga ik deze proberen te volgen. Ik heb dit ook aangegeven bij mijn huidige behandeling en daar reageerden ze ook goed op. Ze erkenden dat mijn terugval in mijn eetstoornis slecht effect op mij heeft maar ook op de behandeling en zijn blij dat ik daar wat extra hulp bij gevraagd heb. Nu behandelen zij niet in eetstoornissen (ik volg nu behandeling voor borderline persoonlijkheidsstoornis), maar willen ze wel graag kijken naar hoe mijn eetstoornis samenhangt met mijn andere problemen en hoe we daar het best mee om kunnen gaan. Hier ben ik eerlijk gezegd heel blij mee! Ik heb het gevoel dat ik echt stappen kan gaan zetten en dat ik de juiste mensen om mij heen heb om me te helpen. Tot nu toe valt alles me super zwaar maar ik heb hoop dat ik hier uit ga komen :) 

Ik ben dankbaar voor iedereen waarbij ik mijn verhaal kon delen, ook hier, waardoor ik echt deze stap heb kunnen zetten!

Link naar bericht
Deel via andere websites
  • Administrator

Wauw, wat goed om te horen, ook dat je met de hulp van je moeder uiteindelijk de stap hebt gezet. En gelukkig reageerde je diëtiste begripvol! Kan mij voorstellen dat het ook heel spannend is om weer deze stap aan te gaan, maar ik lees ook in je verhaal dat je goede moed en vertrouwen hebt. Dat is het belangrijkste:) 

 

Hopelijk kan je in de toekomst nog meer steun halen uit dit forum, zoals het je bij deze situatie ook heeft geholpen☺️

 

Liefs!

 

P.s.: dit is trouwens Saskia (ook werkzaam bij Human Concern net zoals mijn collega Inge.) Mijn account is helaas niet bruikbaar door technische problemen, dus zit ik even op die van mijn collega, verwarrend!! haha

Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.