Spring naar bijdragen

Tandglazuur en voeding


Janette
 Share

Aanbevolen berichten

Hoi allemaal, ik heb eindelijk de tandarts gebeld voor een afspraak om een behandelplan te maken voor mijn door erosie aangetaste tanden. Doordat ik me vorige week met mijn emoties geen raad wist heb ik sinds tijden 4 keer gebraakt. Met als gevolg dat mijn tanden die toch al behoorlijk beschadigd zijn behoorlijk gevoelig zijn. Hard en krokante voeding, zure en koude voeding voel ik in mijn zenuwen. Ik kan pas in de loop van aankomende week terecht en merk nu al dat het feit dat ik bepaalde vertrouwde voeding niet kan eten een trigger voor mijn eetstoornis is. Ik houd van warm eten en maak voor de ochtend graag porridge en voor de middag soep, maar om elke dag alleen op die twee te eten wordt ik ook niet blij van. Het lokt ook uit dat ik ga lopen zoeken naar eten wat juist weer een eetbui uitlokt. Iets wat ik hoe dan ook wil voorkomen aangezien dat nog steeds verbonden is aan braken. Heeft iemand lekkere gezonde maaltijdtips? Bij voorkeur warm en geen zuivel vanwege intolerantie. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Wat doet dit nu met je? Want die vier keer braken hebben hier niet toe geleid...

 Heb je een lactose intolerantie pap is prima aan te maken met plantaardige zuivel. Verder kan eigenlijk alles door de blender. Ipv aardappel puree. Ipv vlees zachte vis. Gevulde soep. Kies voor kcalrijk. De meeste vla soorten kun je ook opwarmen. 

Kortom, eigenlijk biedt een reguliere lijst je voldoende wat je nodig hebt. Daarbinnen kun je dan kijken wat te vervangen is.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

13 uur geleden zei DMV:

Wat doet dit nu met je? Want die vier keer braken hebben hier niet toe geleid...

 Heb je een lactose intolerantie pap is prima aan te maken met plantaardige zuivel. Verder kan eigenlijk alles door de blender. Ipv aardappel puree. Ipv vlees zachte vis. Gevulde soep. Kies voor kcalrijk. De meeste vla soorten kun je ook opwarmen. 

Kortom, eigenlijk biedt een reguliere lijst je voldoende wat je nodig hebt. Daarbinnen kun je dan kijken wat te vervangen is.

Het maakt me bang en verdrietig...mijn mind brult dat dit mijn verdiende loon is. Ook al weet ik diep van binnen dat dat niet zo is. Ik heb tussen 1995 en 2001 regelmatig geraakt waarvan ongeveer een jaar gemiddeld een paar keer per dag. Toen was ik 31 en heb ik mijn eetstoornis achter me kunnen laten. Wel knarste en klemde ik mijn gebit, hiervoor heb ik bij een tandheelkundig centrum gelopen. In 2012 kreeg ik een terugval met braken. Vanwege mijn leeftijd (in 2012 was ik 42) kwam er heel veel schaamte bij en trok ik mij de keer dat ik contact met Human Concern opnam ook weer terug. In 2017 of 2018 heb ik het nog bij mijn toenmalige huisarts ter sprake gebracht, waarop ik te horen kreeg dat ik gezien mijn leeftijd ik me er bij neer zou moeten leggen dat ik er niet meer vanaf zou komen. Al met al staat ik nu op de wachtlijst voor behandeling. 

Bedankt voor het meedenken @DMV@DMV. Kauwen lukt nog wel dus de blender is overbodig, pap is zeker een goede optie en ander zacht eten. Ik merk nu dat mijn vraag van gisteren voornamelijk voort is gekomen uit paniek. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

30 minuten geleden zei Janette:

Ik merk nu dat mijn vraag van gisteren voornamelijk voort is gekomen uit paniek

Dat mag ook, he. Iets vragen vanuit die emotie. Hoe is het nu met je? Heb je een plan voor hoe je de komende dagen zo goed mogelijk door kan komen? Durf je steun te vragen bij je naasten?

 

31 minuten geleden zei Janette:

Het maakt me bang en verdrietig...mijn mind brult dat dit mijn verdiende loon is. Ook al weet ik diep van binnen dat dat niet zo is.

Dat is inderdaad echt niet zo. Dat dit toevallig uit een psychisch probleem voortkomt maakt het niet méér jouw schuld of verdiende loon dan wanneer het een fysieke aandoening zou zijn. Diep van binnen weet je dat ook. En ik denk dat je tegen een ander nooit zo hard zou zijn als tegen jezelf.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

6 uur geleden zei Jessie:

Dat mag ook, he. Iets vragen vanuit die emotie. Hoe is het nu met je? Heb je een plan voor hoe je de komende dagen zo goed mogelijk door kan komen? Durf je steun te vragen bij je naasten?

 

Dat is inderdaad echt niet zo. Dat dit toevallig uit een psychisch probleem voortkomt maakt het niet méér jouw schuld of verdiende loon dan wanneer het een fysieke aandoening zou zijn. Diep van binnen weet je dat ook. En ik denk dat je tegen een ander nooit zo hard zou zijn als tegen jezelf.

De paniek is ondertussen wat afgezakt maar ik voel nog wel een onderliggende angst. Bang dat er straks niks meer aan gedaan kan worden of dat het nog veel duurder gaat worden dan het in eerste instantie zou gaan kosten. Maar ook angstig omdat ik weet dat ik hoe dan ook moet stoppen met braken en voor de gevoelens die dat met zich meebrengt. 

 

Vandaag heb ik redelijk normaal kunnen eten, buiten de hardere en krokante voeding die ik gewoonlijk ook eet. Ik kijk per dag naar wat ik ongeveer durf te eten... Nu ik dit zo typ bedenk ik me dat ik om de dag ipv porridge knäckebröd voor ontbijt heb, dat lukte dinsdag ook niet waardoor ik in paniek raakte. Morgen zou dus ook knäckebröd zijn. Ik weet dat ik porridge zou kunnen eten maar dat vind ik dus eng doordat het calorierijker is. 

 

Mijn man en dochter zijn beiden van mijn eetstoornis op de hoogte. Manlief zou nog wel genegen zijn om met mij mee te eten. Mijn dochter houdt haar eigen schema aan. Wat natuurlijk oké is, alleen vind ik het ook weer lastig om dat los te laten. Al die gevoelens! En ja, ik weet dat ik de stap moet maken los te laten wat de rest van mijn gezin eet, maar dat vind ik voor nu best een grote stap.. 

 

En @Jessieje hebt natuurlijk absoluut gelijk met dat ik voor een ander nooit zo hard zou zijn. Dan heb ik juist begripvol en liefdevol. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

2 uur geleden zei Janette:

je hebt natuurlijk absoluut gelijk met dat ik voor een ander nooit zo hard zou zijn. Dan heb ik juist begripvol en liefdevol. 

Dat verdien jij zelf ook.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • 3 months later...
Op 7-4-2021 om 08:59 zei Janette:

. In 2017 of 2018 heb ik het nog bij mijn toenmalige huisarts ter sprake gebracht, waarop ik te horen kreeg dat ik gezien mijn leeftijd ik me er bij neer zou moeten leggen dat ik er niet meer vanaf zou komen.

Oh wow dit slaat echt nergens op! 

Dapper dat je toch doorzet en op de wachtlijst staat. Heb je al zicht op wanneer je behandeling kan beginnen?

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.

 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.