Spring naar bijdragen
AnnaP

Blog Carmen Netten: Eetstoornis als identiteitsstoornis én behandeling

Aanbevolen berichten

AnnaP

Human Concern oprichtster Carmen Netten schrijft over een eetstoornis als identiteitsstoornis en het ontstaan van een eetstoornis: Blog Carmen Netten

blog-carmen-netten-eetstoornis-als-ident

  • Like 4

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marjolein

Wow. Wat goed en mooi geschreven. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Rebekka

Wow die is echt een mega goed stuk! Geweldig, vond veel herkenning (in m'n het eerste gedeelte), heb 'm gedeeld op facebook en positieve reacties terug gekregen oa dat het een zó ontzettende goed beschrijving is! Dankjewel :) 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
gewoondun

Heel knap beschreven! Goed dat jullie er een totaal ander zicht op hebben, en zo sommigen nog hoop kunnen geven op herstel. Goed stuk om anderen ook te laten lezen om zo meer begrip te krijgen. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Rebekka

Dit vond ik mooi om te lezen: "In tegenstelling tot de karaktertrekken die de ES laat zien, is achter de ES, de persoon met de vroegkinderlijke identiteit, daarentegen vaak juist zachtaardig, meewerkend, authentiek, origineel, creatief, bereidwillig, liefdevol, betrouwbaar, loyaal, eerlijk, strijdvaardig." 

 

Soms vergeet en zie ik dat zelf niet meer.. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
lianne88

Ik vond hem ook erg mooi

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93

Ik vond hem ook erg sterk! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Geertje*

Ik moet er nog even op kauwen. Ik vind het wat tricky's hebben om de eetstoornis zo buiten jezelf te plaatsen. En is elk destructief copingmechanisme dan meteen een identiteitsstoornis?

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
#Freedom

Ik vond hem heel mooi, en ook wel herkenbaar, maar ergens voelt het fout om dat te zeggen..? Ik herken het gevoel om vanaf jonge leeftijd niet begrepen te worden en ook de wereld totaal niet te begrijpen. Het gevoel dat je het leed van alles en iedereen kunt zien en met je meedraagt, maar ook het gevoel dat je er vrij weinig invloed op hebt en het eigenlijk niet beter kunt maken. Ik herken ook de stiekeme neiging van de ES om zich, wanneer er een 'aanval' komt, even 'koest' te houden, om vervolgens drie keer zo hard terug te vechten. En met name dat stukje vind ik lastig, want ik denk dat mijn ES dat dus nog steeds heel erg doet; dat ik dat nog steeds doe. Nog steeds niet in staat om die schijnveiligheid op te geven en de regie los te laten. Nog steeds de controle vast willen houden. Nog steeds niet in het diepe durven springen zonder te weten of ik zonder de ES wel blijf drijven. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.