Spring naar bijdragen
kellyj

Kan niemand mij helpen? (BED)

Aanbevolen berichten

kellyj   
kellyj

Hi,

 

Ik weet niet of ik het hier op de goede plek plaats, en of dat iemand dit leest.. En ik wil ook niet alleen maar negatief zijn en lange teksten plaatsen. Maar ik zou graag mensen willen bereiken die zichzelf herkennen in mijn verhaal.

 

Zoals ik in mijn voorsteltekst al heb verteld ben ik 25 jaar. Ik sta op de wachtlijst voor mijn opname voor BED.

Nu is één van de redenen dat ik een account heb aangemaakt omdat ik bang ben om te falen.
Ik heb het gevoel dat er ergens in mijn hersenen iets afwijkt van dat wat "normaal" is.& dat dit er uiteindelijk ook voor zal zorgen dat ik misschien nooit over deze stoornis heen kom. Het komt dus hierop neer: Ik ben bang.

 

Ik ben bang dat ik niet geholpen kan worden en dat elke dag aanvoelt zoals het nu is. En ik ben bang dat ik dat gewoon niet langer meer volhoud. Het is zo slopend en ik voel me zo down.

 

Mijn hele leven staat in het teken van de stoornis. Ik sluit mijzelf het liefste de hele dag op in huis.
Ik vermijd winkels, openbaar vervoer en drukke sociale bezigheden. Puur en alleen omdat ik niet wil dat mensen mij zien. Dit maakt het dan ook erg zwaar om "leuk" mee te doen als ik met vrienden ben.

 

Ik weet mijn muurtje wel omhoog te houden en een lach op mijn gezicht te toveren wanneer ik bij verjaardagen of andere "verplichtingen" ben. Maar diep van binnen ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik ben zo moe om elke dag weer opnieuw die lach op mijn gezicht te moeten toveren terwijl ik eigenlijk het liefste wil huilen.

 

In een half jaar tijd ben ik 20 kilo aangekomen en elke dag is een strijd. Ik ben non-stop bezig met de oordelen die mensen over mij hebben. Het oordeel dat mijn vriend over mij heeft. Ik duw hem letterlijk bij mij vandaan omdat ik niet wil dat hij mijn lichaam voelt. Intiem zijn geeft mij eigenlijk alleen maar verdriet.

 

Ik ontwijk spiegels, reflectie in ramen van gebouwen en auto's. De weegschaal is op dit moment mijn grootste vijand. Kleding past niet meer. En mijn gewicht is zelfs gevaarlijk voor mijn gezondheid.

 

Ik heb het afgelopen jaar gesprekken gehad met een psycholoog. Zij heeft mij ook opdrachten gegeven. Maar het stomme is: mijn grootste wens is om af te vallen, mooi te zijn. Maar toch heb ik op het moment dat ik de opdracht moet maken, geen zin om dit te doen?! Ik heb een aantal tools om te leren omgaan met de stoornis maar het gaat gewoon niet.. Nu gaf ze aan dat dit kan komen omdat er een onbewuste angst is om dit af te sluiten? Angst voor wat daar onder kan zitten? 

 

Maar juist omdat ik dit niet weet, geeft het zoveel frustratie maar vooral ook een beetje onbegrip van mijn omgeving.

 

Herkent iemand zich in dit verhaal? Wil je er over praten? Misschien kunnen we elkaar helpen :)
Ik ben gewoon ten einde raad. & zoals ik al aangaf. Bang.

 

Liefs 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93   
IV93

Hee Kellyj.

Ik vind het heel naar voor je dat je je zo voelt en zo isoleert ten gevolge van de eetstoornis.
Ik denk dat je verhaal voor veel mensen hier op het forum wel herkenbaar is. Voor mij wel! Het enige verschil is dat ik een andere eetstoornis heb maar voor de rest herken ik alles. 
Stom hoe het je leven beheerst en beïnvloedt, dat je weet wat je moet doen maar dit gewoon niet lukt. Onbewust ergens ook niet wilt misschien. 
Ik weet de redenen waarom de eetstoornis voor mij veiliger is ondanks alle ongemakken en gezondheidsrisico die deze meebrengt. 
Ik herken ook de onbegrip vanuit je omgeving (alhoewel dit bij mij enorm verbetert is sinds ik totale openheid geef en me daarin door mijn schaamte heen duw). Zelfs onbegrip vanuit hulpverleners. 

Ik hoop dat je snel wordt aangenomen bij de kliniek voor BED en dat je aan de slag kunt. Je verdient weer een gelukkig leven!
Lees hier vooral lekker mee, schrijf en reageer wanneer jij die behoefte voelt. Ik denk dat je (helaas) veel herkenning en erkenning zult vinden. 

X

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
sierelies   
sierelies

Hoi Kelly, 

 

ik herken je. Ik herken ook de angst. Ergens voel ik ook de behoefte om de eetstoornis vast te houden. Want op de één of andere manier kan ik uitkijken naar zo'n eetbui. Het geeft me dus (ik schaam me om dit te moeten zeggen) iets van voldoening en blijdschap. Ook ik moet wachten op behandeling, maar ik heb al veel aan dit forum. 

Ik hoop dat het jou ook kan helpen! 

Om dingen te herkennen, dingen te kunnen uit'spreken' die je tegen niemand anders durft te zeggen, en om tips te krijgen. 

 

Ik zal je eerlijk zeggen, ik ben nu naar het forum gegaan omdat ik anders een eetbui zou hebben gehad. En het liefst ren ik nu naar de kast om iets te eten. 

Ik typ nu dus met drang in mijn hoofd, trillende handen en een mond vol speeksel. Confronterend hé. Maar ik hoop zo deze drang nu te kunnen weerstaan. En zo zal het een lange weg worden en het zal stapje voor stapje gaan, en als het jou tijd is (ik zal niet zeggen als jij het wil, want ik weet dat jij het wilt, maar het nog niet kan, ik weet het en ik ken het!) kan jij die weg ook afleggen! 

 

liefs van een lotgenoot

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS   
DeniseS

Hallo Kelly,

 

Wat naar en verdrietig dat je je zo voelt en zelfs sociale bezigheden vermijd, dan kan ik me ergens ook voorstellen dat je je ook best eenzaam kan voelen. 

 

Het "geen zin hebben" herken ik, bij mezelf (in het verleden) maar ook bij andere cliënten. Vaak ontstaat geen zin hebben/ weerstand door angst. Angst voor pijnlijke emoties/gedachtes of angst iets niet goed te doen. Probeer jezelf hier niet te hard op te veroordelen, misschien kan je onderzoeken wat jouw "geen zin gevoel" inhoud en kan je kijken wat je op dit soort momenten nodig hebt. Is er iemand die even bij je kan zijn tijdens het maken/doen van de opdrachten of iemand waar je iets mee kunt delen? Dit soort dingen kunnen soms helpen om de angst iets te verminderen. Daarnaast kunnen er misschien ook andere helpende/motiverende gedachtes zijn, misschien kan je deze opschrijven en ze erbij pakken zodra je het "geen zin" gevoel krijgt. 

 

Het kan inderdaad ook zijn dat de eetstoornis je nog veel biedt (functies/voordelen van de eetstoornis), dat het lastig is de opdrachten te doen en de eetstoornis een klein beetje los te laten. Als dit zo is dan kan het helpend zijn dit (samen met je psycholoog) te onderzoeken en te bekijken wat mogelijke alternatieven zouden kunnen zijn. 

 

Veel sterkte,

 

Denise

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Woekeraartje   
Woekeraartje

Lieve Kellyj

 

Ja, ik snap je zo goed. Je verhaal is een en al herkenning voor mij. Ik worstel al jaren met binge rating en compulsief overeten. Tien kilo afvallen, even ok zijn met mijn lichaam en dat dan in een half jaar allemaal weer bijeten. Als ik de slanke dames van mijn leeftijd op mijn werk zie, op straat, mijn vriendinnen dan vraag ik me steeds weer af: waarom kunnen zij het wel en ik niet? Hoe moeilijk kan het zijn om er een gezond en regelmatig eetpatroon op na te houden? De meesten om mij heen lijken het toch te kunnen.

Op heldere momenten lukt het mij om voor mijn gezondheid te kiezen en gezond te eten, lekker te sporten. Maar er hoeft maar iets mis te gaan of ik word een ander mens. Het boeit me allemaal niet meer, ik praat zelfs mijn eetgedrag voor mezelf goed in mijn hoofd, en kan mezelf op zo'n moment niet meer naar de constructieve kant trekken. Ik eet en eet en eet gedachteloos. Het lukt me niet om vooruit te kijken en me te bedenken dat dit rotgevoel of rotsituatie niet voor altijd is. En dat ik enorm blij zal zijn als straks een paar kilo lichter ben.

Het schuldgevoel dat ik een dag later heb als ik op de weegschaal sta is niet te omschrijven. Ik kan soms wel janken om mezelf.

 

Waar ik wel achter ben is dat ik toch een grotere emotie eter ben dan ik denk. Ja, er zit bij mij een groot fysiek deel aan vast van suikerverslaving, maar op het moment dat ik me beter voel kan ik veel makkelijker een gezond eetpatroon vasthouden. Mijn werk is op dit moment een enorme stressgever. Ik voel me er niet op mijn plek en moet steeds dingen doen die me nerveus maken en die daarom veel energie kosten. Stress, angst en verdriet zijn de dingen die me het meeste doen eten. Door die negatieve prikkels schiet ik gemakkelijk terug in mijn  oude, vertrouwde patroon. Lekker eten, mezelf troosten ermee. De gedachte die erbij hoort is: waarom zou ik zoveel moeite doen om dit deel van mijn leven (gezond eten) te verbeteren als een ander deel van mijn leven mij toch steeds doodongelukkig maakt en energie zuigt.

Op de langere termijn natuurlijk totaal geen productieve gedachte natuurlijk, want ook deze situatie op werk is eindig.

 

Het blijft een gevecht maar ik heb er wel vertrouwen in dat het een dag beter wordt.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Willeke   
Willeke

Hoi Kelly, 

 

Wat ontzettend naar dat je je zo voelt!! Ik ben ook 25 en ben ook gediagnostiseerd met BED. Ik heb net cognitieve gedragstherapie gehad en ben dus net klaar met de therapie, maar het zelfstandige avontuur begint voor mij nu net. Maar dat geen zin hebben in opdrachten is ook heel herkenbaar. Ik deed ze soms ook niet, maar toen bedacht ik mezelf dat ik dit wil en de enige ben die dit kan veranderen, dus dat zette mijn mindset om.

 

Ik wil je laten weten dat je niet de enige bent die zich zo voelt, soms van die gekke gedachten heeft en zo bang is om die 'foute vriend' (zo noem ik mijn eetbui eten) te verliezen. Het is ook helemaal niet erg dat je dat voelt en ik snap heel goed die schaamte en schuld. Ik hoop dat je goede hulp krijgt, zodat je weer beetje bij beetje weer meer van je leven kan genieten! 

 

Heel veel geluk en sterkte!

 

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.