Spring naar bijdragen

Je bent niet mager


Gast
 Share

Aanbevolen berichten

Wat fijn om te lezen dat je omgeving zo begrip vol is! Het is mooi hoe jouw ervaring hoop schept bij een ander. 

 

Een paar vriendinnen hadden het al door en zij weten ook van mijn situatie af. Dit voelt zeker al een stuk beter. Door hun nuchtere reactie merkte ik ook dat het in mijn beleving waarschijnlijk veel erger is geworden dan dat het daadwerkelijk is of hoeft te zijn. Het leren praten op slechte dagen is iets waar ik nog wel in kan leren, want als ik dan begin met praten kan ik weer rationeel nadenken. In het weekend eet ik nu vaak alleen wat dus niet goed gaat, dus ik heb gevraagd of ik dan iig bij m'n schoonmoeder mag eten als vriendinnen niet kunnen. Aangegeven dat het me alleen niet lukt en ze vond dit alleen maar fijn.

 

Je laatste opmerking dat we er samen weer uit krabbelen doet me heel erg goed. Ik ben erg benieuwd als we het gevoel toelaten of het nou echt zo heftig is als dat we bang zijn dat het zal zijn. Misschien valt de emotie reuze mee, alleen weten we zonder ES nog niet hoe we ermee om moeten gaan.

 

Worden jouw ouders betrokken bij je behandeling of is deze voornamelijk individueel gericht? 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Wat goed om te horen dat het hoopt schept bij anderen. En heel fijn om te lezen dat een paar vriendinnen het nu bij je weten, dat moet vast een opluchting zijn geweest. Het is denk ik vaak zo dat 'wij' liever ergens in een hoekje gaan zitten en denken dat niemand ons kan helpen en we er zelf wel uit komen, maar je zult merken dat juist als je hulpt vraagt het zo op kan luchten en je je toch net ietsje beter voelt. Je mag mij altijd een berichtje sturen op slechte dagen he? Misschien is het makkelijker om met iemand te praten die door hetzelfde gaat. Vooral als het je helpt om weer rationeel na te denken. En heel goed dat je bij je schoonmoeder gaat eten! Haar reactie laat alleen maar zien dat ze erg graag voor je wilt zijn en je wilt helpen.

 

Ben ook benieuwd of het zo heftig is als we denken. Misschien moeten we samen maar de sprong wagen. 

 

Ik ben net pas begonnen bij HC (3 weken). De eerste drie maanden is een verdiepingsfase waarin je op zoek gaat naar wat het bij jou heeft getriggerd en waar het vandaan komt. In deze 3 maanden mag ik ook nog eten/sporten wat ik gewend ben. Aan het einde van die 3 maanden ga je doelen opstellen waar je dan vervolgens in blokken van 3 maanden per doel aan gaat werken. Na de eerste drie maanden (verdiepingsfase) 'moet' ik ook naar een dietist en kan ik beginnen met systeemtherapie. Bij die systeemtherapie zijn je ouders en broers/zussen ook welkom. Maar wat mijn therapeut aangaf is dat je dus alles zelf mag bepalen. Als jij je ouders er niet bij wilt, dan hoeft het niet. Alles draait om jou, dat vind ik het fijne bij HC. Ik denk wel dat ik mijn ouders en broer erbij vragen. Zij zijn ook een onderdeel van wat er in mijn verleden is gebeurd en ik heb altijd alles alleen gedaan, waardoor ik me jarenlang super eenzaam en ongelukkig heb gevoeld. Ik denk dat ik ze er juist nu bij moet betrekken en er voor me laten zijn. Iets waar we tijdens die systeemtherapie goed aan kunnen werken denk ik. Maar zoals ik al zei, alles mag en alleen waar jij je goed bij voelt!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 je verhaal leest zo kalm en vol vertrouwen in jezelf. Ervaar je dit zelf ook zo? 

 

Het is goed om te lezen dat het vnl draait om jou en dat je bij behandeling je grenzen daarin aan kan geven. Dit te leren lijken me erg belangrijke stappen voor het herstel :) 

Hoe gaat jouw broer met de situatie om? & Is hij ouder of jonger? 

 

Ik wil m'n oudste broer nl mailen, maar ik heb nog twee jongere broertjes gewoon in NL. Ik zou het ook graag aan (een van) hen willen vertellen, maar als oude zus heb ik het gevoel dat ik het goede voorbeeld moet geven en voor hen moet zorgen.

Beide alweer 22+, dus klein valt wel mee.. 

 

Dank je voor je aanbod, wil je even laten weten dat je mij ook altijd een berichtje mag sturen als je het moeilijk hebt. 

Wat je zei; we zijn er voor elkaar. We kunnen dit 💪🏻  Samen staan we sterk!

 

Deze week voel ik me gelukkig alweer een stuk beter, daarbij wetende dat ik dit weekend niet alleen hoef te eten en daardoor niet kan kiezen en de strijd uit handen geef. deze week voelde ik me zelfs zo goed dat ik dacht; ohhhh ik heb helemaal geen behandeling nodig, ik kan het toch alleen...Tenminste.... dat hoop ik dan

 

Herken je deze goede weken en daarbij de hoop dat je het tóch wel alleen kan?

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Sammi, ik ben van mezelf vrij kalm en probeer zo ook altijd te blijven, ook als het moeilijk is. Maar helaas gaat het met mij ook lang niet altijd goed.. Gister was bv een slechte dag. Een vriendinnetje kwam eten en had beloofd voor haar te koken. Dat levert me op dit moment zoveel stress op.. Wil iets maken wat ik zelf ook kan en wil eten maar wil ook niet dat zij met honger naar huis gaat. Dus het was even paniek in mn hoofd, huilen en bijna willen afbellen. Maar heb 10x goed adem gehaald en uiteindelijk was het een hele fijne avond en zal zij me nooit bekritiseren over hoeveel ik eet. Probeer die momenten er maar te laten zijn, maar wil natuurlijk niet zeggen dat het makkelijk is.. 

 

Ik heb een tweelingbroer, dus ook 27,  en we hebben een hele goede band! Zien elkaar alleen helaas heel weinig. Maar als we elkaar zien is het altijd leuk en lachen we veel met elkaar. Hij weet alleen niet hoe hij ermee om moet gaan dus vraagt er eigenlijk nooit naar of uberhaupt hoe het met me gaat of hoe mijn therapie was etc. Dat vindt ik wel moeilijk, maar neem

ik hem zeker niet kwalijk. Het is voor de omgeving heel lastig. Ik hoop met die systeemtherapie er met hem over te kunnen praten! Denk dat we er dan samen zeker een weg in vinden want ik weet dat hij veel om me geeft.

 

Ik denk dat je met je broertjes moet doen wat je gevoel zegt. Ze zijn naar mijn idee oud genoeg dat ze voor zichzelf kunnen zorgen en betekent zeker niet dat jij nooit 'iets' mag hebben. Snap je? Denk dat ze het juist waarderen als je dit naar ze uitspreekt. Zullen ze je ook beter begrijpen en kan jullie band alleen maar sterker maken.

 

Heel lief dat je zegt dat ik ook alles bij jou kwijt kan, doet me goed. Zo fijn om met iemand te praten die je echt begrijpt en weet wat er in je omgaat.

 

Super fijn dat je je beter voelt, ben ik blij om! Ik herken je gevoel helemaal. Daarom heeft het bij mij jaren geduurd voordat ik hulp heb gezocht. Ik had hele diepe dalen maar als het dan weer wat beter ging dacht ik altijd, zie je ik kan het wel! Maar realiseer je dat dat die stem in je hoofd is die niet wilt dat je beter wordt. En misschien gaat het nu af en toe, maar we willen dat het vaker goed gaat toch! Ik had precies dezelfde gedachtes vlak voordat mijn therapie begon en wilde bijna afzeggen. Maar dit is stap 1 en nu doorzetten. Ben super trots op je! 

 

Geniet van je weekend en laat je lekker verwennen door je schoonmoeder! Ga je ook lekker het zonnetje in? Frisse lucht is de remedie voor alles;) 

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 makkelijk zijn sommige dagen en momenten zeker niet, maar wat sterk dat je hebt doorgezet! En super fijn dat je vriendin je niet bekritiseerd en je in je waarde laat

 

Vrijdag kwam mijn jongste broertje langs en toen heb ik het verteld, hij begrijpt gelukkig heel goed waar het vandaan komt want iedereen ziet de ES van mijn moeder. M'n broertje zei wel dat ie me in de gaten ging houden als m'n vriend moet werken en dat hij dan bij mij komt eten. Wat ik alleen maar fijn vind want vooral op slechte dagen weet ik echt niet wat ik met mezelf aanmoet....

...Dit doet hij trouwens ook een beetje voor zichzelf want eten bij m'n ouders is vaak door m'n moeder vaak een grote stressbedoeling...

 

Het naar buiten gaan heb je zeker gelijk in, ben voornemend dit vaker te doen.    

 

Dit weekend voel ik me nog steeds goed, waardoor ik weer wat vertrouwen in mezelf krijg. Gister bloemen voor mezelf op de markt gekocht en een zelfhulpboek; patronen doorbreken. 

Dan kan ik vast aan de slag met nieuwe inzichten voordat therapie begint.

 

Hoe is jouw weekend? Hoe gaat het met je? 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@SammiWat goed dat je het je broertje hebt verteld, heel knap van je! En zijn begripvolle reactie lijkt me ook heel fijn. Gezellig ook dat hij bij je komt eten! Kunnen jullie elkaar eigenlijk beiden helpen. 

 

Goed om te horen dat je je goed voelt, ben ik blij om! En jezelf verwennen met bloemen, zo goed! Als het kon had ik je nu een foto gestuurd haha. Had vrijdag ook bloemen gekocht;) Ben je al in je boek begonnen? Hoe is het? 

 

Mijn weekend was heel fijn. Ben bij mij vriend geweest, lekker rustig aan gedaan. Film gekeken, de stad in geweest, naar de ikea geweest etc. Voelt altijd wel weer moeilijk om daar weg te gaan. Alsof de week dan weer bijna begint en de struggels.. Bij hem kom ik altijd echt even tot rust. Maar ga vol goede moed morgen weer naar werk! Mijn therapeut was op vakantie, woensdag weer terug. Ben wel blij dat ik haar weer spreek deze week. Wanneer begin jij ook alweer? En woon je eigenlijk in Adam of moet je ver reizen? Je zou eens moeten laten weten als je in de buurt bent! 

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 Ahh leuk dat je ook bloemen had gekocht. Fleurt het huis op he :) Het boek patronen doorbreken ben ik in begonnen. Na ieder gelezen hoofdstuk leg ik het boek neer en pas de volgende dag lees ik een ander hoofdstuk (dat raden ze ook aan). Ik herken heel veel en dat vind ik heel erg fijn. Heb jij wel 's zelfhulpboeken gelezen?


 

Spoiler

 

Gisteravond met vriendinnen gegeten, maar dat ging dus niet zo goed. Mosselen met patat en ijs en de nodige biertjes daarbij. Dit is echt allemaal verboden voedsel voor mij waar ik heel huiverig om ben. Ik wist dat er patat op tafel zou komen dus ik was al de hele dag zenuwachtig. Ik wilde ook niet toegeven aan hardlopen en extra beweging, want ik was moe dus ik wilde rustig aan doen. Hoe stom...... enkel wat mosselen gegeten (die 'mag' ik wel) om vervolgens thuis gewoon kwark te eten e.d. Voedsel wat van mezelf mag omdat het gezond is. Na de kwark had ik echter nog honger dus ging ik maar kauwgom kauwen. Waar mijn vriend dus heel verbaasd op reageerde en ik vervolgens heel hard om moest huilen.

Puur alleen omdat ik zo moe ben van de strijd in mijn hoofd. Ik wil gewoon alles kunnen eten en daar niet over na te hoeven denken. Ik wil het mezelf gunnen. Ik wil het waard zijn. Dat wil ik voelen. Mennnnnnnnn het gaat echt met ups en downs....

 

(geen idee of dit soort dingen in de spoiler moeten, maar ik dacht probeer het even uit )

 

Wat fijn te lezen dat je bij je vriend tot rust komt :) Wonen jullie bij elkaar in de buurt of kunnen jullie elkaar alleen in het weekend zien?

Werken kan een goede afleiding zijn he, weten collega's van je situatie af? & Valt therapie goed te combineren met werk?

 

Ik wacht nog op de intake 26 juli, daarna weer een paar weken wachttijd. Dus nog even...

Wel grappig dat je denkt dat ik uit omgeving Amsterdam kom, ik ga namelijk in behandeling in Den Haag.

Als ik een keer in de buurt ben zal ik het zeker laten weten!

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Sammi

Wat ontzettend knap van je hoe je met je eetstoornis omgaat! Dat je zelf het initiatief neemt om bij je schoonmoeder in het weekend te gaan eten, je het aan je jongste broertje hebt verteld, patronen probeert te doorbreken: vind het echt heel knap van je en dat wilde ik graag even zeggen! 

 

Wat het eten betreft: heel knap van je dat je het eten met je vriendinnen gewoon hebt door laten gaan ondanks dat je zo zenuwachtig was. Dat lijkt me ook een overwinning op zichzelf toch! Alles kunnen eten wat je wilt eten, komt wel meid! 

 

Ik ben benieuwd hoe je je intake zal ervaren 26 juli! Ik blijf meelezen :)

 

Groetjes, Irina

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Sammi

Wat fijn dat je veel in het boek herkent, klinkt al heel goed in ieder geval! Ben benieuwd of het je wat oplevert naarmate je vordert in het boek. Heb zelf nog nooit zelfhulpboeken gelezen, maar denk er wel over na. 

 

Vind het ook super knap dat je toch bij je vriendinnen bent gaan eten! Ik begrijp helemaal hoe moeilijk dat kan zijn, maar je hebt toch doorgezet! En vooral dat strenge zijn erna herken ik ook. Terwijl het al zo goed van jezelf is dat je überhaupt bent gegaan! 

 

Die gedachtes gaan ook elk moment van de dag door mijn hoofd. Was namelijk al 'bang' voor het begin van deze week..Het voelt altijd een beetje alsof ik de controle wat los moet laten als ik bij mijn vriend ben. Zie hem alleen in het weekend omdat we wat verder bij elkaar vandaan wonen. Gister was dus echt weer een helse dag..Herken dan precies wat je zegt, dat je gewoon alles wilt eten zonder erover na te hoeven denken. Ik werd gisteravond letterlijk gek tot huilen aan toe, zo'n honger hebben maar er toch niet aan toe willen geven. Probeer daarna ook weer te bedenken dat het beter gaat worden, maar dat ik hier helaas doorheen moet. Misschien helpt jou dat ook wat. 

 

Mijn baas weet wel van mijn situatie af, waar ik blij mee ben want hij houdt er erg rekening mee. De dag na mijn therapie mag ik ook vaak thuis werken, dus dat scheelt een hoop energie. Het werken valt me wel erg zwaar nu, ben vaak afgeleid en moe. Maar aan de andere kant geeft het ook veel afleiding. Zou vandaag het liefst in mijn bed zijn blijven liggen, maar nu ik er eenmaal ben gaat het ook wel weer.

 

Door blijven zetten! Kan jij ook meis, je doet het al super goed! Ben benieuwd hoe je intake zal zijn, maar zal vast ook al een fijn gevoel geven als je weet dat je daar aan kunt beginnen. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Irina dank je voor je lieve woorden, op die manier had ik het nog helemaal niet bekeken! 

Vind het niet makkelijk, maar doe m'n best. Ben zelf ook erg benieuwd naar de intake, is alweer bijna :) 

 

@VeraS1990 wat herken ik je punt over werk. Ik kan daar ook echt de nodige afleiding vinden maar tegelijkertijd ben ik erg moe en kan ik het als erg zwaar ervaren. 

Nou is mijn werk redelijk flexibel dus ik denk dat dat mijn 'redding' is dat het goed te doen blijft. 

En wat fijn dat je baas er rekening mee houdt, erg belangrijk dat je serieus word genomen!  

 

Dat de helse dagen voorbij gaan en/of minder worden dat geloof ik zeker wel, alleen die dagen duren zooooooooooo lang. Dan weet ik op gegeven moment echt niet meer wat ik met mezelf aanmoet. 

Wel jammer dat je zo verdrietig was nadat je een fijn weekend met je vriend hebt gehad. Het gaat echt met ups and downs he?

Hoe gaat nu met je? 

 

Met doorzetten komen we er zeker wel. We kunnen dit 💪🏻 

Je bent super goed bezig Vera!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Lieve @Sammi

 

Ik was even beetje van de radar, ging door een diep dal vorige week helaas..Wist niet hoe ik eruit moest komen. Maar gisteren met vriendinnen afgesproken en dat heeft me echt doen opleven. Ben eerlijk geweest in hoe het met me gaat en veel gepraat, heeft zo opgelucht. Dus ja echt ups and downs. Maar ik ga nu proberen de 'slechte' momenten er te laten zijn ipv ertegen te vechten want dat maakt het alleen maar erger. Ga zelfs proberen om aankomende vrijdagavond weer eens de stad in te gaan met vrienden, daar kon ik altijd zo van genieten. Ook al moet ik daarna dagen bijkomen, ik mis het echt om een leuke onbezorgde avond te hebben. 

 

Dankjewel! Hoe is het nu met jou? Hopelijk iets beter gegaan vorige week?

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

 @VeraS1990, het klinkt misschien gek, maar heb je gemist op het forum vorige week

 

Vervelend om te lezen dat je door een diep dal bent gegaan. De angst om in negatief gevoel te blijven hangen is erg herkenbaar. Ik geloof er zeker in dat je je binnenkort weer beter zal voelen, alleen duurt het misschien wat langer dan je zou willen. Soms zijn slechte dagen blijkbaar wel nodig om weer verder te komen, zodat je nu (weer) eerlijk bent geweest tegen je vriendinnen en misschien zelfs vrijdag naar de stad gaat. Dat voornemen getuigd van veel kracht  :)  Je kan het Vera!

 

Hoe gaat het vandaag met je?

 

Met mij ging het afgelopen week een stuk beter, heb afgelopen weekend een ('healthy') taart gebakken en zelfs een stukje geproefd! Ik hou erg van koken/bakken, maar ik doe het nooit omdat ik het niet op wil (of eigenlijk niet mag) eten. Dat was dus een grote overwinning. Als het had gekund had ik je een stukje toegestuurd voor steun

 

Ik denk aan je

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Sammi: Lief dat je dat zegt, ik dacht vanochtend toen ik wakker werd ook, ik wil echt nog reageren op je berichtje!

 

Was echt bang om erin te blijven hangen ja, fijn dat je dat begrijpt. En het duurt inderdaad langer dan ik zou willen. Maar aan de andere kant, ik ben nu 27 en heb al die jaren in zo'n vast patroon gezeten. Kan ook niet verwachten dat ik dat nu binnen een paar weken ga doorbreken. En het is heel goed geweest dat ik eerlijk ben geweest, daar heb je gelijk in! Ik hoop dat ik je zaterdag een berichtje kan sturen met hoe leuk het was!

 

Het gaat vandaag gelukkig een stuk beter. Kan voor mijn gevoel eindelijk weer een beetje adem halen en heb niet het gevoel dat ik elke sec kan huilen. Probeer uit deze dag nu veel energie te halen en te onthouden dat er dus ook dagen bij zitten dat het oke gaat. En als het dan weer minder gaat kan ik hieraan denken. Zelfs op werk heb ik vandaag al veel gedaan, dat voelt fijn. Voelde me vorige week echt schuldig dat ik totaal geen concentratie had. Hoeveel dagen werk jij? En is het flexibel qua uren/dagen of?

 

Wat fijn om te horen dat het bij jou een stuk beter gaat, ben ik echt blij om! Dat is zeker echt en overwinning, super trots op je. Lief van je! Wel grappig, was gister nog aan een vriendin aan het vertellen wat ik zooo graag weer allemaal zou willen kunnen eten, taart was er daar 1 van;) 

 

Hoe was je weekend verder?

 

Dikke knuffel!

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 Daar heb je zeker gelijk in, een patroon van 27 jaar, alle emoties die nooit de ruimte hebben gekregen. Tot nu... Waarschijnlijk als je lichaam kon praten zou die zeggen dat ie het ontzettend fijn vindt om eindelijk gevoelens te mogen uiten!

Een paar jaar geleden ben ik in behandeling geweest voor een paniekstoornis en die therapeute zei altijd: Wees je eigen beste vriendin en troost jezelf als het nodig is. Ben er voor jezelf.  Zij adviseerde toen om met een kussen of knuffel te knuffelen als ik behoefte had aan een knuffel/steun maar dit niet durfde te vragen. Misschien werkt dit voor jou ook op een moment dat je verdriet niet te stoppen lijkt. Zorgen voor jezelf op dat moment, zoals je zou zorgen voor je beste vriendin :) 

 

Fijn om te lezen dat het alweer iets beter gaat, doe je wel beetje rustig aan?

 

Ik werk 32 uur, verdeeld over vier dagen. Wat flexibel is in te delen, dus soms verdeel ik het over 5 dagen. Vermoed dat mijn werk hierdoor goed vol te houden is op dit moment. 

Sommige weken ga ik fluitend door de werkweek heen, maar andere dagen/weken duren echt zo ongelofelijk lang en ben ik echt te moe. Dan is mijn concentratie ver te zoeken en doe ik alles wat rustiger aan (wat gelukkig kan).  Ik merk wel dat ik op dit moment heel veel in mijn hoofd bezig ben met mijn aanmelding voor behandeling en tussen werkafspraken door erg snel afdwaal met mijn gedachten. Morgen is de telefonische intake en dat houd me erg bezig... 

 

Gister zat ik mezelf enorm in de weg, dan weet ik echt niet wat ik met mezelf aan moet. Heel vervelend vind ik die dagen. Dan voel ik zoveel, maar weet ik niet goed waar het vandaan komt en wat ik er op dat moment mee moet of kan. Het liefst wil ik dan wegrennen door letterlijk te gaan rennen, maar ik doe het niet omdat ik wil voelen. Ik wil leren om naar mezelf te luisteren, wat me in de war maakt want hoe luister je naar jezelf? Wat moet je dan doen? Hoe moet je eigenlijk voelen zonder ervoor weg te rennen?

Einde van de dag moest ik heel hard huilen bij mijn vriend en daarna voel ik me zo vrij en zoveel lichter. Zou me trouwens echt geen raad weten zonder hem op dit moment....

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Lieve@Sammi,

 

Thanks voor het goede advies, voor jezelf zorgen is zo belangrijk he. Maar waarom is het soms dan zoveel makkelijker om voor anderen te zorgen dan voor jezelf..Super goed van je dat je je gevoel er nu laat zijn, zoveel beter ipv ervoor weg te rennen. Trots op hoe je dat goed! Dat heb ik ook wel beetje geleerd van vorige week, ik was mezelf er ontzetten tegen aan het verzetten waardoor het alleen maar erger werd. Het er laten zijn zorgt eigenlijk voor meer rust. En dan voel je je kut, verder gebeurd er niets. Ben heel blij om te horen dat je zoveel steun aan je vriend hebt, dat verdien je echt!

 

Kan ik trouwens heel goed voorstellen hoe zo'n dag is..Gewoon echt even niet weten wat je met jezelf aanmoet. Het is ook lastig, vooral omdat we beiden net pas hulp hebben gezocht. Maar stapje voor stapje gaan we dit leren. Ik ben heel benieuwd hoe je intake is gegaan? Hoe gaat het nu met je? Hopelijk beetje oke.

 

Ook qua werk herken ik veel in wat je zegt, vooral dat afgeleid zijn en afdwalen. Ook niet raar als je met veel andere dingen bezig bent in je hoofd. Ik werk zelf 4 dagen wat ik heel fijn vind, 5 zou nu echt teveel zijn. Dus in dat opzicht doe ik wel rustig aan. Nog steeds erg veel drang om veel te sporten, maar ook dat probeer ik nu beetje te beperken. 

Spoiler

Had vandaag weer therapie en ben wel weer wat afgevallen..Dus eigenlijk maakt het voor mij dan niet uit dat ik niet ga sporten want dat compenseer ik dan weer met minder eten. Verder voel ik me gelukkig nog steeds beter dan vorige week. Maar qua eten merk ik daar nog niets van, nog steeds te weinig..

Maar ga weer met goede moed verder deze week! Heb vandaag na therapie lekker geshopt en een hele leuke rok gevonden, daar kan ik echt blij van worden.

 

Hoop dat het goed gaat met je na vandaag, denk aan je!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Hee lieve @VeraS1990, gister de telefonische intake gehad. Een eerste afspraak op locatie heb ik halverwege augustus. Het was een confronterend en heel fijn gesprek. 

Is er met jou iemand mee gegaan naar je eerste afspraak op locatie? 

 

Verder gaat het mwah.. ben heel erg emotioneel en ontzettend moe afgelopen dagen. Voel me uitgeput, uitgeleefd eigenlijk... 

 

Spoiler

Heb continue honger en eet veeeeeeeeeeel meer dan ik zou willen, maar alleen dan kom ik de dagen beetje door en trek ik fietsen en de (actieve) yoga een beetje

 

voel me daardoor wel echt mega gespannen want het liefst ga ik extra bewegen om nog wat kilo's kwijt te raken, maar ik hou me in..... ik kan het niet meer... 

 

 

Moest stiekem wel lachen toen je zei "en dan voel je je kut, verder niets". En dat is het inderdaad. De wereld vergaat niet en je gevoel gaat vanzelf weer voorbij. Waarom zijn we daar toch zo bang voor? 

 

Wat super dat je de week weer vol goede moed tegemoet gaat! Echte doorzetter ben je, bikkel

De nieuwe rok zal je ook prachtig staan 😁

 

Goed ook dat je het sporten wat probeert te beperken, herken wel wat je zegt dat je ipv sporten te weinig gaat eten waardoor je alsnog afvalt. 

Wat deed het met je toen je dat zag bij therapie?

 

Ik werk ook niet 5 volle dagen hoor, maar soms stop ik eerder omdat ik het niet meer trek.

Dan werk ik op vrijdag die uren weer bij. 

 

Ik kijk iig uit naar je berichtje na zaterdag ;) mocht je wat mentale steun nodig hebben zal ik aan je denken, maar geloof in je dat het helemaal goed zal komen 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Lieve @Sammi,

 

Goed om te horen dat je een fijn intakegesprek hebt gehad. Hoop dat je snel aan de behandeling mag beginnen. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, heb gisteravond een hele leuke avond gehad. Maar mijn vriend is net weggegaan en weet niet of het nog goed komt..Hij is zo verdrietig om mij, voelt mega veel afstand, maar ik kan gewoon niet meer geven dan ik nu doe. En kan het niet aanzien dat ik iemand er zo veel verdriet mee doe.

 

Weet echt even niet wat te doen nu..Lijkt wel alsof deze ziekte alles kapot maakt op dit moment. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ohh @VeraS1990 wat ontzettend naar dat dit is gebeurd :( 

 

Is er een mogelijkheid dat het nog wel goed gaat komen? Het leest alsof jullie ontzettend veel van elkaar houden maar de situatie op dit moment te lastig is... 

Is het echt het einde of is dit misschien een fase in jullie relatie waar jullie 'moeten' leren even anders met elkaar om te gaan, andere dingen van elkaar te verwachten?

 

Heeft je therapeute misschien tips&trics voor jullie? 

 

Ahh ik hoop zo dat het weer goed gaat komen! Ik denk aan je!! 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Hi @Sammi, dankjewel voor je berichtje. Ik weet het niet.. Heb er op dit moment geen ruimte voor merk ik..Anders ga ik er zelf helemaal aan onderdoor. 

Misschien dat we elkaar nu wat rust moeten geven en dan over een tijdje zien hoe het gaat. Ga inderdaad woensdag bij mijn therapeut vragen wat hiermee te doen..

 

Hopelijk is jouw weekend leuker? Ben je weer een beetje tot rust gekomen? Ik ben trouwens alleen naar mijn eerste gesprek gegaan, ga altijd alleen. Maar je mag ook zeker iemand meenemen als je dat graag wilt! 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 wat dapper

van je dat je dit inzicht hebt. Soms sluiten bepaalde deuren waar anderen openen. Dat is zeker waar. En al zijn jullie meent to be komen jullie elkaar vanzelf weer tegen, daar geloof ik in 

 

Vind het super knap dat je voor jezelf kiest. (Eindelijk na 29 jaar )

 

Voelt deze beslissing als extra struggle erbovenop of ervaar je soort van 'opluchting'? 

 

Mijn weekend is wel fijn, ben nog wel enorm moe, maar ben met een soort vriendengroep (bij elkaar geraapt zooitje) een weekendje weg. 

Dit dwingt me om mijn ES los te laten of iig wat uit m'n comfort zone te stappen, omdat niemand rekening met me houd. dat vind ik heel fijn want dan durf ik vaak wel iets losser te zijn/te doen omtrent eten. 

 

Mijn vriend is niet mee en dat is  wel goed voor me om weer even mezelf te moeten redden zeg maar..

 

ik denk aan je, dikke knuffel !

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Sammi, wat lief dat je me nog een berichtje stuurt terwijl je een weekendje weg bent! Was er gister heel verdrietig over en vandaag nog steeds wel, maar ben ook ergens opgelucht. Ik heb meer tijd en ruimte voor mezelf nodig merk ik. Heb mijn vriend vandaag nog wel gesproken en we gaan volgende week zaterdag een dagje naar het strand. Zou het ook zo moeilijk vinden om hem nu helemaal niet meer te zien..Dus we hebben voor nu afgesproken dat we elkaar af en toe een dagje zien en dan kijken hoe het gaat. 

 

Ben blij om te horen dat je weekendje weg leuk is! En dat het je de ruimte geeft om je eetstoornis wat los te laten. Is het eten dit weekend ook wat beter gegaan? Snap wel wat je bedoelt met dat je vriend niet mee is. Leun je normaal veel op hem denk je?

 

Veel liefs!

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@VeraS1990 nou hoe positief ik begon zo rot voel ik me nu. Voel me op dit moment een mislukking omdat ik mezelf zoveel ontzeg maar niet eens dun ben. Ik ben zelfs voller dan vrouwen die zichzelf wel alles gunnen (maar met mate). 

 

Dus nee ik kan het eigenlijk helemaal niet loslaten. Dat dacht ik omdat ik tevreden met honger naar bed was gegaan de eerste nacht. Gister heb ik van alles gegeten wat eigenlijk 'verboden' is en vanmorgen ook en ik voel me vreselijk 

 

Ga straks weer naar huis en ben allerlei manieren aan het bedenken hoe ik af kan vallen tot een streefgewicht waarin ik hoop mezelf te accepteren 😔 Maar afvallen gebeurt al heel lang niet meer, ik kom alleen maar aan waar ik het spaansbenauwd van krijg...

 

Ik heb het gevoel dat ik heel veel steun op m'n vriend, wat ik niet fijn vind. Ik gun hem zoveel meer dan wat ik hem op dit moment kan bieden... 

Het liefst zou ik ontsnappen aan alles. Verdwijnen door mezelf weg te hongeren en niemand meer te zien. 

 

Hopelijk voel ik me morgen weer wat beter, dan heb ik mijn 'eigen' eten en beweging weer..

 

..... na dit bericht besef ik me wel dat ik zo blij ben dat ik de knoop heb doorgehakt voor behandeling. Waarom ben ik zo gemeen voor mezelf? ...

 

Hoe gaat met jou? Kan je beetje concentreren op je werk na afgelopen weekend? 

 

Heb je trouwens voor jezelf een idee waar bij jou je ES vandaan komt? 

 

Ik denk aan je, stuur je wat telepathische concentratie voor werk ;) 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Lieve @Sammi,

 

Het liefst zou ik je nu een hele dikke knuffel geven! Deze zin: ' Het liefst zou ik ontsnappen aan alles. Verdwijnen door mezelf weg te hongeren en niemand meer te zien', doe me echt veel merk ik. Want dit is precies het gevoel wat ik het afgelopen weekend had. Het gevoel dat je dit geen leven kunt noemen en daar zo graag aan zou willen ontsnappen. Wil alleen maar heel graag aangeven dat ik begrijp hoe je je voelt, misschien voel je je dan iets minder alleen hierin. 

 

Als ik het zo lees ben je inderdaad heel hard voor jezelf, terwijl je op mij overkomt als zo'n lief en leuk meisje. Ik ben in ieder geval zo blij dat ik je op deze manier heb leren kennen, je bent een bijzonder iemand! Zo hard zijn voor jezelf, maar zo lief en grote steun voor anderen. Jij denkt misschien dat je je vriend niet veel bied op dit moment, maar als hij ook maar een deel voelt, wat ik bij jou voel, dan begrijp ik helemaal waarom hij bij jou blijft! Hoop zo erg dat je dat binnenkort ook zelf in gaat zien. En ik weet ook dat het niet helpt hoe vaak anderen dat tegen je zeggen, dat zal je zelf in moeten gaan zien. Therapie zal je daar zeker bij gaan helpen, dus ik ben ook heel blij dat je die stap hebt gezet. Het is nu een heel diep dal waar we doorheen gaan, met soms wat lichtere momenten, maar het kan alleen maar beter worden. Dat probeer ik elke dag weer tegen mezelf te zeggen, hoe verdrietig en ongelukkig ik me ook voel. 

 

Misschien kan je je als je thuis bent op wat andere dingen proberen te focussen in plaats meteen weer heel hard te gaan zijn voor jezelf. Ik heb afgelopen weekend de app headspace geinstalleerd, een app voor elke dag korte meditatie. Ook is meditatie van allan watts heel fijn, zijn filmpjes op youtube. Oja, en gister heb ik de hele dag een boek gelezen van osho, een goeroe uit India, zo'n wijze man. Het boek heet joy. Als je een e-reader heb zou ik het naar je op kunnen sturen. Merk dat dit soort dingen me weer een beetje tot rust krijgen, misschien helpt het jou ook? 

 

Ik begrijp het deel wat je zegt over afvallen tot een streefgewicht.. Ben er helaas alleen achter gekomen dat elke keer als je dat streefgewicht bereikt je er niet gelukkig van word. Geluk zit daar niet in, maar dat hoef ik je natuurlijk niet te vertellen. Hopelijk kunnen we ons geluk binnenkort ergens anders in vinden.

 

Ik ben er een beetje van geschrokken in wat voor diep dal ik de afgelopen dagen terecht was gekomen. Ik wilde niets en niemand zien en alleen zijn. Uiteindelijk heb ik dus veel gelezen, muziek geluisterd en gemediteerd. Zo weer een beetje tot mezelf gekomen. Maar vraag me soms echt af hoe ik hier ooit uit ga komen. Maar het enige wat ik kan doen is vertrouwen blijven houden in mezelf en de therapie. Ooit zal dit beter gaan. Werk is nu eigenlijk wel een goede afleiding en heb al best wat dingen gedaan, ben je trots? haha. Misschien werkt je telepathie wel;) Heb me ook ingeschreven voor een cursus mindfullness, denk echt dat dit soort dingen me kunnen helpen. 

 

Hmm, waar het vandaan komt, dat is een hele goede vraag. Ik heb een hele moeilijk jeugd gehad, jarenlang gepest op de middelbare school, me altijd heel alleen gevoeld. En dan is er ook nog iets gebeurd wat ik je liever eens persoonlijk vertel, maar dat heeft mijn zelfbeeld nog verder de grond in getrapt, walgde echt van mezelf. En hoe vaak mensen nu tegen me zeggen dat ik dat meisje van vroeger niet meer ben, ze me juist knap vinden. Ik kan het echt niet inzien.. Heb ook nooit geleerd ergens over te praten en altijd alles weggestopt. En ik denk dat mijn verdriet en pijn er nu keihard uitkomt..Dus ergens denk ik dat mijn ES mijn houvast was op dat moment en nog steeds, het gevoel als ik dit loslaat ik ergens in een diep gat val waar ik qua pijn en verdriet niet meer uitkom. Maar met therapie ben ik nu bezig met de voor-en nadelen van mijn eetstoornis en de daarbij horende functies. Dus hoop binnenkort een beetje te kunnen begrijpen waarom ik me er nu nog steeds zo aan vasthoud na al die jaren.

 

Ik denk aan je lieve Sammi! Je bent dapper dat je zo doorzet en je begin van je therapie komt steeds dichterbij! 

 

 

 

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Jemig @VeraS1990 , wat naar om te lezen dat je zo moeilijke jeugd hebt gehad. En dat je je zo alleen hebt gevoeld... 

Voelde je je alleen omringt door mensen of was je echt alleen? 

Vind het heel knap dat, terwijl je zo slecht bent behandeld door mensen, je alsnog vertrouwen hebt in mensen (iig je vrienden) en steun bij ze zoekt en ze in vertrouwen neemt. Hoe ervaar je dat zelf?

 

Hopelijk leer je gaandeweg te geloven in de prachtvrouw die je al geworden bent. Niet alleen qua uiterlijk maar van je hele jij! 

 

& Dankzij jou voel ik me zeker minder alleen. Vind het heel fijn om zonder gene bepaalde dingen te schrijven, omdat 9 van de 10 keer jij het herkent. 

Elk nadeel heeft z'n voordeel laten we maar zeggen ;) 

 

Nu ik eenmaal thuis ben voel ik me gelukkiger alweer een stuk rustiger. Straks lekker slapen in m'n eigen bedje en dan morgen weer een nieuwe dag. 

 

... Zo mijn mond viel bijna open van verbazing toen je begon over meditatie! Toevallig gister de app Insight timer geïnstalleerd, die schijnt ook goed te zijn. 

Lezen doe ik erg graag, maar heb er vaak geen concentratie voor.. Waar gaat het boek Joy over? 

 

Vind het trouwens heel mooi om via internet zo'n vertrouwen bij iemand te ervaren die ik nog nooit heb ontmoet. Zo anoniem en verbonden tegelijk. 

Je berichtjes zijn op dit moment erg waardevol, bedankt daarvoor 

 

Slaap lekker!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je kunt een opmerking achterlaten als je bent aangemeld



Nu aanmelden
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.