Spring naar bijdragen
Born2move

Informatie voor mijn omgeving

Aanbevolen berichten

Born2move

Hai allemaal,

 

aller eerst wat is het op een of andere manier fijn om te kunnen kletsen hier. "Gevoel dat je niet de enige bent of zo"

terwijl ik het jaaaaaaaaaaren geheim heb gehouden.

 

en met mijn vriend kan ik ook best goed praten. Het is zon wonder dat hij in m'n leven kwam. Echte steun en toeverlaat.

 

maar voor hem is en blijft het moeilijk te begrijpen. 

En ik vind het lastig uitleggen dat het niet alleeen maar dun willen zijn is...

 

is er info een boekje/ tekstje Anything

om hem het uit te leggen?

op proud enz enz vindt je dingen over hoe om te gaan met.

maar ik bedoel meer hoe het in het hoofd leeft... 

 

is er iets een tip.

ik vind het nl nog moeilijk uitleggen.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Willeke

Wat fijn dat je met je vriend erover kan praten!! Ik zat een tijdje terug eigenlijk een beetje in hetzelfde schuitje (in ieder geval hoe ik het zo lees). 

 

Hij wilde mij helpen, maar hij bleef het toch niet begrijpen, waardoor hij soms opmerkingen maakte waardoor ik me niet begrepen voelde en kreeg hij een snauw terug of hield ik verder mijn mond. 

 

Wat mij heeft geholpen:

Ten eerste hem mee laten gaan naar mijn therapie, hij moest dingen horen, niet alleen vanuit mijn mond. 

Ten tweede heb ik hem sinds therapie elk moment van eetbuien laten weten en daarbij de drang, het verslaafde gevoel en gevoel van onmacht en waarom dit niet zomaar een moment is van "dan pak je toch een appel".

Daarnaast heb ik hem mijn eetdagboek laten lezen. Hierin stonden ook mijn angsten, zoals bang zijn voor zijn oordeel, onbegrip en alles. Zo kreeg hij bij mij uiteindelijk een beetje het gevoel van begrip. 

 

En ik heb met hem besproken wat ik nodig heb op zo'n moment en ook wat ik niet nodig heb. Zoals dat hij niet zegt van zou je dat nou wel doen, of neem een appel ofzo iets. Ik heb hem aangegeven dat hij mij vraagt wat heb je nodig of wat gaan we samen doen nu zodat jij geen eetbui hebt. En als ik het hem mee deelde dat hij alleen een luisterend oor biedt. 

 

Ik weet niet of je er wat aan hebt, maar het heeft mij super geholpen, vooral het moeilijkste het toegeven en blootleggen van mijn eetbuien aan mijn vriend door het te vertellen. 

 

Groetjes,

 

willeke

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Born2move

@Willeke super knap die openheid en hem in het proces te betrekken zodat hij je echt helpen kan.

zoooooo'n openheid vind ik nog lastig.

maar wellicht is dat wel de alllerbeste manier voor beide.

dabk je voor je tip en uitleg! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Willeke

@Born2move is ook heel lastig die openheid, heb er nog steeds moeite mee. 

 

Heb toen ook afgesproken dat als hij ernaar vraagt en ik kan het op dat moment niet goed antwoorden, dat ik mag "liegen" en dat ik het later wel nog vertel, diezelfde week. 

Maar ik begrijp wel het gevoel dat er onbegrip is. Heel veel succes! Hopelijk krijg je nog meer tips!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93

Misschien helpt het ook om samen documentaires te kijken. Zo kan jij wel benoemen wat voor jou hetzelfde werkt maar ook vooral wat bij jou anders werkt. Geen een eetstoornis is tenslotte hetzelfde maar het kan wel een mooie gespreksopener zijn.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
AnnaP

Hoi Born2move,

 

Fijn dat je het prettig vindt op het forum! En goed dat je je vriend wil helpen om het te begrijpen.

Het kan jou ook helpen in je herstel als je vriend het beter begrijpt. En ook beter weet hoe hij ermee om kan gaan.

Ben je bij Human Concern in behandeling? Want daar wordt in het najaar weer de betrokkenen groep georganiseerd waar je vriend heen zou kunnen. 

Op de site van Human Concern staan veel tips voor betrokkenen:

https://www.humanconcern.nl/eetstoornissen/tips-voor-betrokkenen

 

Groetjes Anna 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
lianne88

Ik geef vaak aan dat hij mij niet hoeft te snappen. Mijn echtgenoot wilt het namelijk snappen, maar ik denk dat je iets pas echt kan snappen als je het zelf hebt/meegemaakt hebt.

Dat ik wel graag steun wil van hem, moeilijke momenten etc. De laatste tijd merk ik dat ik goed aangeef wat ik graag wil horen. Dus "ik voel mij echt mega k.t en zou echt heel graag een knuffel willen en horen dat het allemaal goed komt"

Overigens vond mijn man dit blog heel fijn: http://www.proud2bme.nl/Artikelen_voor_ouders/Winnen_van_een_eetstoornis hierin wordt een mooie vergelijking met een voetbalteam gemaakt met support. Mijn man vond dit heel helder en kon hier ook echt wat mee

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Born2move

BEDANKT VOOR DE TIPS

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
3 hours ago, lianne88 said:

Ik geef vaak aan dat hij mij niet hoeft te snappen. Mijn echtgenoot wilt het namelijk snappen, maar ik denk dat je iets pas echt kan snappen als je het zelf hebt/meegemaakt hebt.

Dit is zo waar! Niet alleen mbt ES trouwens. Ik zeg altijd: Je hoeft het niet echt te snappen, maar neem alsjeblieft aan dat het voor mij zo werkt, zo is, of zo voelt.

 

@Born2move Hierboven zijn al wat links met info gedeeld. Toen ik aan mijn vriend wilde uitleggen hoe depressie werkt, ben ik er zelf info over gaan zoeken en heb gekeken welke sites het meest overeenkwamen met hoe ik dat zelf beleef. Heel veel viel bv af omdat dat gericht was op depressie in de extreemste vorm, waarbij iemand niks meer kan of wil en echt helemaal uit de roulatie is. Dat heb ik nooit gehad. Uiteindelijk vond ik info die meer paste bij hoe het bij mij werkt en toen heb ik hem gevraagd die info te lezen. Dat is ook handig als je het zelf nog heel lastig vindt het te verwoorden.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SanneS
Op 24-7-2017 om 22:05 zei Born2move:

Hai allemaal,

 

aller eerst wat is het op een of andere manier fijn om te kunnen kletsen hier. "Gevoel dat je niet de enige bent of zo"

terwijl ik het jaaaaaaaaaaren geheim heb gehouden.    1

 

en met mijn vriend kan ik ook best goed praten. Het is zon wonder dat hij in m'n leven kwam. Echte steun en toeverlaat.      2

 

maar voor hem is en blijft het moeilijk te begrijpen. 

En ik vind het lastig uitleggen dat het niet alleeen      3

 

is er iets een tip.

ik vind het nl nog moeilijk uitleggen.      4

Hi @Born2move

 

1: Benieuwd hoe het nu met je gaat. Ik herken het wel hoor dat ''geheim'' met je mee dragen en ook een vriend hebben die ineens als wonder in mn leven kwam (en nog is). 
2: Wat ik merkte is dat hoe meer ik vertelde, Bas (mijn vriend) ook steeds meer zich kon verplaatsen in ''Eetstoornisland''. Ik zeg bewust, verplaatsen. Op mijn weg naar herstel moest ik voor mijzelf eerst een keuze maken, zo werd zijn aanwezigheid een ''gegeven'' waar ik hem als een soort van instrument in kon zetten. Koos ik ervoor om ''respect'' of vrijbrief te krijgen voor eetstoornis gedrag, maakte ik hem tot verlengstuk van mijn eetstoornis. 
3:Dat is gaandeweg best een poosje zo lekker doorgegaan, tot we systeemgesprekken kregen en we bij de 2e x elkaar aankeken toen we dus hoorden dat 'de eetstoornis sneaky is'. We waren er goed in om er voor elkaar te zijn en zorgen en veel gezondheid te gunnen etc. Een sterke kant maar ook een ''val''kuil. We leerden dit anders in te zetten. 
- afspraken maken, om de eetstoornis (zo min) mogelijk tot geen ruimte te geven. 
- de eetstoornis geen ''excuus'' was voor het afzeggen van afspraken. (dus verjaardagen, gewoon gaan, dan ging de es mee, maar at ik op een gegeven moment wel mijn veilige dingen etc. want niet eten was geen optie meer) 
- openheid geven bij twijfels en struggles... 

nou dat waren dus wat enkele tipjes die ik je kan meegeven wat voor mij goed werkte.
Ook het ''plannen'' van vooruitziende blik / lijstjes . zodat er geen excuusjes waren vanuit de es om te skippen of te rommelen.
Het was heel hard werken om uit die drangen en die (deels door gestoord gedrag, uit zelfverkozen eetstoornis)gevangenis te komen. 

4: Ik ben eigenlijk heel nieuwsgierig waar jij precies tegen aan loopt in het ''lastig vinden''. 
Is het omdat je dan echt moet erkennen dat je ''serieus iets moet gaan doen''/ je ziek bent.... 
Of zijn er andere angsten? Zou je die hier willen delen? 
Heb je overigens wel eens van een G schema gehoord? Er staat hier elders op t forum ook een topic met hoe je die G schema's kunt maken (geen idee of je inmiddels al voldoende berichtjes hebt gepost om dat deel te bekijken?)

Hoe zou jij (zonder dat je het al gedaan hebt) het willen vertellen?
Kun je dat op papier uitwerken? En evt hier op het forum hulp bij vragen? 
Wat heb jij nodig om het te vertellen?

Ik wens je onwijs veel sterkte en succes! Deze stappen, maken wel een indruk op mij dat jouw gezonde kant aan het woord  is iigv! Stickers voor jou ! Goed gedaan! Zet um op!

(laatste tip, die heb ik recent ingezet)
Schrijf een brief? 

ik heb mijn ouders per brief op de hoogte gebracht toen ik een interne boost opname ging doen in een psychotrauma centrum.



De brief is echt heel positief ontvangen! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Born2move

@SanneS hoi lieve Sanne S,

 

Bedankt voor je fijne bericht en vraagjes.

1 Ik ben gestart met  behandeling B eat it en het gaat op het moment nog voor geen meter...

De stem in m'n hoofd wordt sterker en sterker. Daardoor heb zelfs geen zin in mn vakantie (die ik sinds vandaag heb). 

De coach helpt wel super fijn, wanneer ik paniek momenten heb en haar bericht!! 

2/3 wat je zegt betreft "gebruik maken v partner herken ik ook. Nu kan ik of eigenlijk de ES stem gewoon aangeven NEE dit niet.. en daar moeten we ook voor waken idd. 

 

4 waar ik tegen aan loop is. uhmm ff nadenken hoe je dat formuleert ..

Ik zie mezelf niet ziek (mn lief zegt dat het wel erg is)

ik vind mezelf genoeg (te veel)  eten om echt ziek te zijn. Ik heb samen met m'n lief dat touwtjes testje gedaan. (1e wat je denkt 2e wat je wilt en 3e dat hij het meet en ernaast legt). Ik moest huilen v wat ik zag, maar naar een uur bedacht ik me al allemaal dingen waardoor de indruk weer verdween. Verder durf ik niet zo veel te schrijven, want ik weet niet wat je wel en niet op forum mag zetten..

de wil om dunner te worden lijkt groter dan om beter te worden, maar aan de andere kant wil ik ook wel weer kunnen leven.

Leven is al Tijden overleven voor mij, en dat is al zoo lang denk ik nu. Dat ik "niet beter weet"??

De andere angsten zijn emoties/gevoel enz enz? mezelf kwijt zijn. Ik ben op het moment echt de draad kwijt in mn hoofd of zo. en ga het liefst nog harder luisteren naar ES.

 

 

G schema ga ik even zoeken en je laatste vraag snap ik niet helemaal ..

 

Maar TOP dat je me gelezen hebt en om/aan me vraagt.XXXX

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.