Spring naar bijdragen

Is herstellen van een eetstoornis mogelijk?


AnnaP
 Share

Wat denk jij?  

120 leden hebben gestemd

  1. 1. Is herstel van een eetstoornis echt mogelijk?

    • Daar twijfel ik aan, anderen misschien wel maar ik niet
      19
    • Alleen als je werkt aan de onderliggende oorzaken
      31
    • Ja absoluut en daar ben ik het bewijs van!
      18
    • Ja en die hoop helpt mij bij het herstel
      19
    • Ik weet het niet
      30
    • Anders, namelijk (geef hieronder je reactie)
      3


Aanbevolen berichten

@maartje1 Zo bijzonder om te lezen dat je hersteld bent. En dat je er hard voor hebt moeten werken, maar dat je ondanks de omstandigheden toch door hebt gezet. Je mag heel erg trots op jezelf zijn! Hoe gaat het nu verder met je, woon je al op jezelf en studeer je al? 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@AnnaP. Jaa ben weer de drukke, oude ik ;)

Op het moment studeer ik jeugdzorg, en hierna wil ik er pedagogiek aan vastplakken! Ben nog even aan het denken of ik na jeugdzorg wil gaan backpacken of na pedagogiek.. haha, maar dat zijn de vervelendste keuzes niet! 

 

Ik woon nog thuis, maar ik heb een vriend en die woont op zichzelf. Dat scheelt als het thuis even niet zo lekker loopt. :)

Kan ik daar crashen :P

(Verder is het ook een toffe kerel hoor, hahaha!) 

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

@maartje1 wauw wat een geweldig bericht om van jou te lezen!! Jij hebt ook diep gezeten, net als velen hier. Je mag onwijs trots op jezelf zijn. Heerlijk dat je het op zo jonge leeftijd helemaal achter je hebt kunnen laten. Mooi mooi mooi :)

 

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Op 8/11/2017 om 23:08 zei Karlijn:

Ik ben er nog niet, maar veel verder dan ik nog had verwacht wat dat betreft. En ik geloof er steeds meer in dat als ik mijn verleden kan verwerken, herstel echt heel dichtbij is. (Há en dat na 14 jaar eetstoornis, Yes!) 

Ik word zo blij van dit bericht... het was nog best kort geleden dat je een beetje moedeloos was over dat er "weer een terugval" was. En nu dit - geweldig! Ben ongelooflijk blij voor je <3

  • Like 2
Link naar opmerking
Deel via andere websites

13 uur geleden zei Lucy:

Ik word zo blij van dit bericht... het was nog best kort geleden dat je een beetje moedeloos was over dat er "weer een terugval" was. En nu dit - geweldig! Ben ongelooflijk blij voor je <3

Ahw, dank je!!

En klopt, ik ben er zelf ook nog wat verbaasd over haha, want ik had de moed eigenlijk wel opgegeven. Ik heb me tijdens die terugval zó slecht gevoeld, altijd als ik denk dat het niet erger kan bewijs ik het tegendeel, maar blijkbaar had ik dat 'nodig' om te realiseren dat ik dat echt nooit meer wil. Opgeven of zo doorgaan was geen optie dus dan maar doen waar ik heel erg goed in ben; doorzetten (maar dan voor een gezond leven) ^_^ 

  • Like 4
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Dankjewel @Lucy

Gaat sinds afgelopen schooljaar eigenlijk heel goed! En merk nu dat ik echt de nog-net-tiener ben die ik al die tijd zo graag wilde zijn. Heerlijk is dat :)

 

Nu vragen mensen mij vaak on adviesen over mensen met een eetstoornis. Ook heb ik een Facebookpagina met stukjes over eetstoornissen. Daar sturen mensen mij wel eens berichtjes over iemand die ze kennen met een eetstoornis. Of mensen die er zelf een hebben. 

Vaak willen ze alleen hun verhaal even kwijt, en ik vind het al helemaal tof dat ik zo een steentje kan bijdragen. 

Nu zet ik me zoveel mogelijk in als ik kan. Zo heeft het zorgteam mij gevraagd om leerlingen te helpen met een eetstoornis of andere problemen waarmee ik te maken heb gehad. Ik vind dat extra beetje uitdaging op mijn studie al helemaal tof!

Ik heb cursussen gevolgd, en mag nu ook het zorgteam helpen (er wordt op ze bezuinigd en er is toch heel veel vraag naar). 

 

Ik ben er dus nog wel mee bezig, maar op een positieve manier :)

 

En @Karlijnwat ontzettend goed om te horen! Is het in Dublin ook allemaal goed gegaan? 

Ben blij voor je! 

Zin om weer een keer de hondjes uit te laten? Haha :P

 

 

 

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

16 uur geleden zei maartje1:

Nu vragen mensen mij vaak on adviesen over mensen met een eetstoornis. Ook heb ik een Facebookpagina met stukjes over eetstoornissen. Daar sturen mensen mij wel eens berichtjes over iemand die ze kennen met een eetstoornis. Of mensen die er zelf een hebben. 

Vaak willen ze alleen hun verhaal even kwijt, en ik vind het al helemaal tof dat ik zo een steentje kan bijdragen. 

Nu zet ik me zoveel mogelijk in als ik kan. Zo heeft het zorgteam mij gevraagd om leerlingen te helpen met een eetstoornis of andere problemen waarmee ik te maken heb gehad. Ik vind dat extra beetje uitdaging op mijn studie al helemaal tof!

Ik heb cursussen gevolgd, en mag nu ook het zorgteam helpen (er wordt op ze bezuinigd en er is toch heel veel vraag naar). 

 

Ik ben er dus nog wel mee bezig, maar op een positieve manier :)

 

Wat een mooi bericht, Maartje! Allereerst hartstikke knap dat je hersteld bent; je hebt enorm je best gedaan en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Wat mooi dat je jouw ervaringen nu gebruikt om anderen te steunen in hun proces. Hoe is het voor jou dat je jouw ervaringen nu op deze manier in kan zetten? 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Twijfels.... maar ik hoop het wel.. 

al zakt de moed me soms in de schoenen.. 

Het is er lang.. vanaf m'n 13e, ben nu 41. 

Ik werk me suf aan onderliggende problemen, er lijkt soms meer bij te komen. 

Heb altijd m'n gevoelens onderdrukt. Emoties... wist niet wat ik daar mee moest.

 probeer m'n eetschema aan te houden. Grote veranderingen aanbrengen.. niet overmatig te sporten.. zo gewoon mogelijk gelukkig leven te hebben. Ik heb alles wat m'n hartje begeert.. 

Een poos al niet gelaxeerd of gebraakt.. 

maar helaas het gewicht waarover ik een jaar heb gedaan om bij te komen.. is in de afgelopen 5 weken verdwenen als sneeuw voor de zon.. "vakantie"😬 

Nooit voor mij de beste tijd van het jaar.. zo jammer, en ik had me zo goed voorbereid.. 

 

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

25 minuten geleden zei Inge S:

Twijfels.... maar ik hoop het wel.. 

al zakt de moed me soms in de schoenen.. 

Het is er lang.. vanaf m'n 13e, ben nu 41. 

Ik werk me suf aan onderliggende problemen, er lijkt soms meer bij te komen. 

Heb altijd m'n gevoelens onderdrukt. Emoties... wist niet wat ik daar mee moest.

 probeer m'n eetschema aan te houden. Grote veranderingen aanbrengen.. niet overmatig te sporten.. zo gewoon mogelijk gelukkig leven te hebben. Ik heb alles wat m'n hartje begeert.. 

Een poos al niet gelaxeerd of gebraakt.. 

maar helaas het gewicht waarover ik een jaar heb gedaan om bij te komen.. is in de afgelopen 5 weken verdwenen als sneeuw voor de zon.. "vakantie"😬 

Nooit voor mij de beste tijd van het jaar.. zo jammer, en ik had me zo goed voorbereid.. 

 

 

 

 

Dat lijkt me heel zwaar voor je; al zo'n lange tijd met een eetstoornis rondlopen. Lastig is dat hè? Dan werk je aan onderliggende gedachten/gevoelens en lijkt er steeds meer bij te komen. Ik kan me voorstellen dat er zich een heleboel heeft opgespaard door de jaren heen en dat het hartstikke ingewikkeld is om dat te verwerken en een plekje te kunnen geven. Toch vind ik het bewonderenswaardig dat je zo veel grote veranderingen hebt aangebracht! Hoe voelde je je toen? En is er iets wat jou kan helpen om het nu, na die vijf weken vakantie, weer op te pakken? Vergeet niet - het is hartstikke naar en vervelend om terug te vallen, maar dat betekent niet dat je er niet opnieuw uit kan kruipen. Ik hoop enorm voor je dat er snel verandering voor je komt. Weet ons in ieder geval te vinden als wij iets voor je kunnen betekenen; samen is het toch iéts minder ingewikkeld dan helemaal alleen :-). 

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@chiaravoor mij was dat één van de motivaties om te herstellen. Ik studeer jeugdzorg en vind het dus prettig om anderen te kunnen helpen. 

Ik wilde bewijzen dat het kon. Genezen. 

Daarnaast is er iemand die echt een voorbeeld/inspiratiebron voor mij is. En ik wist dat ik nooit zo'n kijk als die persoon op het leven kon hebben, als ik nog een eetstoornis had. (Positief zijn, geïnteresseerd zijn in het nieuwe en ervoor openstaan, altijd bereid zijn om te helpen en niet zomaar opgeven.) 

Nu lukt dat wel. :)

Al had ik daar al wel wat dingen van, haha :P

Link naar opmerking
Deel via andere websites

17 uur geleden zei maartje1:

@chiaravoor mij was dat één van de motivaties om te herstellen. Ik studeer jeugdzorg en vind het dus prettig om anderen te kunnen helpen. 

Ik wilde bewijzen dat het kon. Genezen. 

Daarnaast is er iemand die echt een voorbeeld/inspiratiebron voor mij is. En ik wist dat ik nooit zo'n kijk als die persoon op het leven kon hebben, als ik nog een eetstoornis had. (Positief zijn, geïnteresseerd zijn in het nieuwe en ervoor openstaan, altijd bereid zijn om te helpen en niet zomaar opgeven.) 

Nu lukt dat wel. :)

Al had ik daar al wel wat dingen van, haha :P

 

Dat is zeker een hele mooie motivatie! Ik geloof inderdaad dat dat altijd al in je heeft gezeten, maar dat het misschien minder ruimte kreeg door de eetstoornis. Dan is het ook ingewikkeld om zo open te blijven, omdat je ondertussen met honderd-en-één andere gedachten/gevoelens bezig bent die een groot deel van je aandacht en energie roven. Lijkt me heel fijn om te merken dat daar nu meer ruimte voor is. Misschien interpreteer ik het verkeerd, maar het klinkt voor mij alsof je nu meer écht Maartje bent geworden. Positiever, opener, oprecht geïnteresseerd en behulpzaam. Zonder dat de eetstoornis aan je trekt. Heel knap van je, ga zo door! :-)

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

1 hour ago, chiara said:

Misschien interpreteer ik het verkeerd, maar het klinkt voor mij alsof je nu meer écht Maartje bent geworden.

Mooi hoe je dat zegt, want dat is precies hoe ik persoonlijke groei in het algemeen, en herstel van een eetstoornis in het bijzonder ervaar: Meer jezelf worden.

  • Like 2
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Herstel, het woord op zich, is natuurlijk ook een ding. Ik weet nog dat ik zo graag dat woord hersteld op mezelf wilde plakken. Nu ik hersteld ben kijk ik er ook heel anders tegenaan. Het is niet uitgewist. Ik kan nog steeds eten gebruiken als comfort of mezelf te belonen. Ik had het idee dat je alleen hersteld kon zijn als eten geen enkele rol van betekenis meer zou spelen in je leven. Dat is (gelukkig) niet zo. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik vind het een lastige..

Naarmate het langer duurt ben ik de hoop en het vertrouwen in mezelf kwijt.

Niet alleen ik, maar ook mensen in mijn omgeving hebben gezegd dat ik er rekening mee moet houden dat ik er misschien nooit van af zal komen.

Ik vertrouw op de woorden van een ander, maar toch weiger ik om het te geloven..

 

Hoe gaan jullie om met de meningen van anderen? En op welke manier heeft het wel/geen invloed?

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Fenna dat hebben mensen ook vaak tegen mij gezegd. Of iets als "je komt er nooit helemaal van af, het blijft altijd een rol spelen"

Het duurde ook lang voordat de mensen om me heen echt durfden te geloven dat ik helemaal hersteld was. Als ik dan geen zin had in taart, dachten ze meteen dat het de ES was die weer terug was. Maar vertrouwen moet groeien, bij jezelf en bij je omgeving. 

De opmerkingen als "je komt er niet van af" gaven mij een soort vechtlust. Ik weigerde ook om het te geloven. Niet dat ik dan ging bewijzen dat ik wel kon genezen (dat vond ik nog te eng) maar in mijn hoofd deed het wel wat: het weigeren om het te geloven maakte het voor mij toch wat "echter" dat er nog hoop was. Want als ik niet meer in mezelf geloofde, dan zou het voorbij zijn. Maar zolang ik ergens nog wel wist dat ik het zou redden, had ik hoop. En dat is terecht gebleken. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Lucy Bedankt voor je reactie. Erg fijn om te lezen..

Ik herken het stukje wat je schrijft over de vechtlust die naar boven komt. Zelf ervaar ik dat vooral in de periodes dat ik goed in mijn vel zit. Wanneer ik me slecht voel en al heel erg aan mijn eigen kunnen aan het twijfelen ben, halen deze opmerkingen me juist nog meer onderuit.

 

Het is fijn om (alleen al in dit topic) herkenning te vinden voor dit stukje en zoveel positieve verhalen van anderen te lezen.

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

@Fenna De combinatie van de woorden van jou en Lucy herken ik ook heel sterk. Opmerkingen van anderen - 'jij gaat nooit helemaal beter worden' - konden bij mij ook zowel vechtlust, als wanhoop oproepen. Mede, zoals jij schrijft, afhankelijk van hoe slecht ik me voelde. Toch kon ik het minder goet 'toelaten' als er júist vertrouwen werd uitgesproken, omdat ik dan dacht: 'Jij hebt makkelijk praten.' Mijn herstel is uiteindelijk in gang gezet door een aantal professionals dat mij vertelde dat ik niet zou genezen. Op een of andere manier dacht ik: 'Niet? Wacht maar!' om het tegendeel te bewijzen. Dat kwam - achteraf gezien - niet alleen door die specifieke opmerking, maar door de combinatie met een (klein beetje) vertrouwen wat ik op dat moment zelf had opgebouwd. Plus door de wil om niét mijn gehele leven een eetstoornis te hebben. 

 

Wat ik hiermee vooral wil zeggen is dat joúw wilskracht en vertrouwen hartstikke belangrijk zijn. Tuurlijk kunnen anderen daarin meedenken, maar zij voelen niet exact wat jij voelt. Dat je kán herstellen van een eetstoornis weet ik zeker; als je het ook nog eens heel graag wil en op jezelf vertrouwt is er - met hulp, natuurlijk - in mijn ogen altijd een weg. Ik hoop dat de herkenning hier dit vertrouwen o.a. iets kan versterken. 

 

Lieve groet,

Chiara

  • Like 3
Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • 4 weeks later...

Moeilijk maar niet onmogelijk.

Als ik voor mezelf spreek weet ik niet of ik het wel echt wil.

Ik bedoel daarmee dat ik wel graag gezond en gelukkig wil zijn maar ik twijfel of ik bepaalde dingen wel kan loslaten en accepteren.

"Verbetering" is voor zover eerst al mooi.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • 4 weeks later...

ik geloof er nog steeds in.

Ook al heb ik al vanaf mijn 8e een es.

Ik ben nu 44 en knok gewoon door

geduld en vertrouwen dat zijn sleutelwoorden.

De aanhouder wint. Waar een wil is is een weg.

Wel heeeeel veel hobbels en soms heel lastig te gaan. Maar daar kan je doorkomen.

Je kunt het aan!

simpel en gewoon leven en zien wat wel gaat. Elke dag.

  • Like 2
  • Thanks 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Op 22-10-2017 om 00:16 zei Jessie:

Knap dat je de moed niet opgeeft, @sarie

het is nooit een optie ook niet als je je hele leven er mee zal doen.

daarom heb ik ook niet geantwoord op de vraag of je hersteld ja of nee.

t is een kwestie van er mee doorgaan. Niet opgeven.

en waarom ga je dan niet door als je het toch al jaren mee doet?

moed opgeven doe je nooit! Ook als je niet hersteld.

En dat is ook al herstel.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik ben helaas nog aan het begin, en sta nog op de wachtlijst voor een behandeling bij Human Concern. Maar ik hoop dat ik met al mijn kracht deze eetstoornis kan overwinnen. Al ben ik wel van mening dat je wel moet werken aan de onderliggende zaken om vooruitgang te boeken in dit proces. En steun vanuit je vrienden en familie zal mij zeker ook verder helpen. Ik ga er in ieder geval alles aan doen.

  • Like 2
Link naar opmerking
Deel via andere websites

  • 1 month later...

Ik weet het niet.

Ik dacht dat ik geen last meer had van mijn eetproblemen; ik had jaren geen eetbui gehad of overgegeven of überhaupt gedacht aan calorieënrestrictie, maar toen het een paar maanden geleden slecht ging in mijn privésituatie, kwam het meteen weer om de hoek kijken. Betekent dit dan dat ik nooit helemaal hersteld was, of dat het altijd een klein deel van mij zal zijn (ver weggestopt, maar toch altijd ergens in mij)? Daarom weet ik het niet. Ik hoop echter van harte dat dit slechts op mij van toepassing is en dat anderen gewoon genezen en ze een oprecht "ja absoluut" op deze vraag kunnen antwoorden.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je kunt een opmerking achterlaten als je bent aangemeld



Nu aanmelden
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.