Spring naar bijdragen
Born2move

Honger als de stress voorbij is..

Aanbevolen berichten

Born2move

Al twee keer lijkt het na een extreem spannende dag gebeurtenis. Als het voorbij is en de stress weer uit het lijf is, dat ik ineens onwijs trek heb.

tijdens de spannende dingen hoef ik het liefst niks.

 

is dat herkenbaar? Hoort dat erbij ? Is dat een verband/patroon? Want ik moet dan zoooooo oppassen dat het geen eetbui wordt.

 

bedankt vooor het antwoorden.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Ik heb bij stress minder of zelfs vrijwel geen honger. Het lijkt alsof mijn maag dan samentrekt en er gewoon minder of niets in past. Maar eten is natuurlijk wel iets wat je lichaam nodig heeft en stress kost alleen maar extra energie. Niet zo gek dus, dat je naderhand dan juist zo goed die honger voelt. Ik herken dat. Ik ben alleen niet bang voor een eetbui dan, omdat ik het eigenlijk een normale reactie vind. Ik heb er dan geen moeite mee aan die honger toe te geven.

 

Je kan het ondervangen door tijdens zo'n stressvolle gebeurtenis niet ervan "gebruik te maken" dat je geen honger voelt, maar juist je best doen toch zo normaal mogelijk te eten. Regelmaat in je eetpatroon werkt in mijn ervaring het beste tegen eetbuien. (Tegen de fysieke component die er vaak in meespeelt in elk geval.)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lydia
25 minuten geleden zei Jessie:

Ik heb bij stress minder of zelfs vrijwel geen honger. Het lijkt alsof mijn maag dan samentrekt en er gewoon minder of niets in past. Maar eten is natuurlijk wel iets wat je lichaam nodig heeft en stress kost alleen maar extra energie. Niet zo gek dus, dat je naderhand dan juist zo goed die honger voelt. Ik herken dat. Ik ben alleen niet bang voor een eetbui dan, omdat ik het eigenlijk een normale reactie vind. Ik heb er dan geen moeite mee aan die honger toe te geven.

Ik ervaar hetzelfde als Jessie hierin.

 

Bij stress krijg je meestal een verhoging van adrenaline. Adrenaline onderdrukt vaak het hongergevoel, terwijl stress tegelijkertijd veel energie (en ook veel voedingsstoffen) verbruikt. Het is heel logisch dat je na stress daarom juist weer honger krijgt en dat je lichaam graag die voorraad aan voedingsstoffen en energie weer wil gaan aanvullen. En voor het aanvullen heb je juist meer eten dan normaal nodig. Kan jij jezelf dat ook toestaan? Stel je hebt behoefte aan 6 boterhammen i.p.v. aan 3, zou je er dan ook 6 eten bijvoorbeeld?

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Born2move

Hai bedankt voor de verklaring , logisch idd.

ik mag geen nummers noemen, maar zit nog in de fase dat ik zorg dat jk meer verbruik dan inneem. (Lukt niet elke dag).

ik vind het dood eng om meer of evenveel dan verbruik te eten.

en helaas maak ik misbruik v de situaties dat ik geen trek heb...

positieve bericht is dat over 2 weken de therapie start.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Milou04

Bij stress val ik acuut terug op de eetstoornis. Ik handel dan in alsof ik in een noodsituatie verkeer en val dan terug op het geen wat bekent voor mij is. De eetstoornis is een bekent medium en makkelijk omdat je het kent/bekent voor je is. In stress probeer ik dan ook alles uit te sluiten wat het kan prikkelen; niet vermoeid raken, goed voor mijzelf zorgen, niet alleen zijn e.d. 

Maar het is zeker herkenbaar dat bij spannende gebeurtenissen honger/alles omtrent eten sterker aanwezig is door de verdedigingshouding die ik dan ga aannemen..
Zoals de anderen ook al zeggen, in stress-situaties zo goed mogelijk voor jezelf zorgen en blijven eten en lief blijven voor jezelf! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marion

Ik heb een poos na therapie gehad dat ik altijd "moest" eten. Ik dacht in het begin dat dat was omdat de spanning van de therapie dan voorbij was. In werkelijkheid at ik om mijn gevoelens die loskwamen na therapie niet te hoeven voelen. Ik zat tijdens therapie krampachtig alles binnen te houden, dat lukte omdat mijn therapeute recht voor mijn neus zat, maar eenmaal in de auto kon ik alles laten gaan. Kon ik huilen, schreeuwen, kortom voelen en dat wilde ik niet. Het was op het laatst zo erg dat ik voor therapie naar de supermarkt reed om eten voor na de tijd te kopen. Zo kon ik op de terugweg naar huis eten en thuis ging ik meteen naar bed. Het was de hel. Die periode maakte mijn eetstoornis alleen maar weer erger. Ik ben toen ook bij haar weggegaan. Daarna kreeg ik een therapeute waar ik wel mijn gevoelens en emoties durfde te tonen en spontaan had ik geen behoefte meer om te eten na therapie.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.