Spring naar bijdragen
Lace

Social media en een eetstoornis

Aanbevolen berichten

Lace

Dag allemaal, 

Ik kwam dit ergens tegen en vroeg me af hoe jullie hier tegenaan kijken. Het stukje is even letterlijk gekopieerd. 

Door de opkomst van social media en de verschuiving binnen de hulpverlening van eetstoornissen/belichting van dit onderwerp binnen de media komen er steeds meer mensen die openlijk praten over eetstoornissen. Zowel patiënten als naasten spreken openlijk over hen ervaringen in zowel programma's als bijvoorbeeld blogs/vlogs en sites als instagram en twitter. 

Nu vraag ik mij af wat jullie hier van vinden? Ik ben benieuwd waar jullie aan denken en wat jullie mening is onder verschillende invalshoeken. 

Persoonlijk vraag ik mij ten zeerste af in hoeverre mensen die bijv. een blog/vlog omtrent hun eetstoornis/herstel etc. bijhouden hiervan daadwerkelijk positieve gevolgen ondervinden. In hoeverre is het helpend om een foto van nutridrink te posten en daarop reacties te ontvangen over dat het zo goed is! of dat je een ijsje eet en hiervoor complimenten krijgt. Wanneer je een foto post van hoe veel je bent afgevallen of hoe 'gelukkig' je bent terwijl je eigenlijk heel mager bent en ziek en mensen hierbij hun zorgen uitspreken. Is dit positieve of negatieve aandacht? versterkt het of verzwakt het? In hoeverre is het gezond om iedere maaltijd die je eet te fotograferen? Worden eetstoornissen overbelicht in de media? wordt naar jullie mening een volledig beeld geschetst? volgen jullie zelf bijvoorbeeld mensen die dit soort dingen doen?

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mandyhelfrich

Ik vind dat ze in de media vaak meiden/jongens laten zien met ernstige anorexia waardoor alleen magere meiden/jongens in de media komen, hierdoor is er weinig aandacht voor de meiden/jongens met boulimia, nao en binge eating disorder, maar deze eetstoornis zijn net zo ernstig als anorexia(anorexia is ook ernstig genoeg). 

Ook vind ik dat ze in de media een vertekend beeld geven van een eetstoornis:

Niet iedereen met een eetstoornis is mager 

Niet iedereen met een eetstoornis braakt

Niet iedereen met een eetstoornis laxeert 

Niet iedereen met een eetstoornis beweegt overmatig 

Niet iedereen met een eetstoornis heeft eetbuien 

Niet iedereen met een eetstoornis is een meisje 

Niet iedereen met een eetstoornis heeft anorexia 

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey

Ik kom er zelf niet veel mee in aanraking en ben er ook niet actief naar op zoek. Eigenlijk door dit forum heb ik bv weet van die vlogs of foto's op Instagram.

Ik ben in het verleden wel meer actief geweest in het zoeken naar sociale media over eetstoornissen. Sommige beelden of uitlatingen kon ik maar niet kwijtraken. Die waren triggerend of erg heftig. Ik zou het zelf daarom ook niet iemand aanraden. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marion

Ik durf wel te zeggen dat ik mede dankzij het bloggen hersteld ben van mijn eetstoornis. Omdat ik erover schreef wist mijn familie wat er gaande was en kon ik er niet meer omheen. Het was een stok achter de deur voor mij. Daarnaast heeft het mijn familie, die bijna allemaal geen flauw idee hadden van hoe of wat (je zag tenslotte al jaren niets meer aan mijn uiterlijk, ik had een gezond gewicht) enorm veel inzicht gegeven. Ze begrijpen nu dat het inderdaad niet om eten gaat, maar dat mijn problemen zich wel in niet eten uitte. 

 

Zo was ik een keer op een verjaardag van mijn tante en ineens vroeg ze mij: "Marion, wat vind je nou fijner, dat ik je wel taart aanbiedt of niet?" Dat was zo ontzettend fijn! Ik zei toen tegen haar: "Doe nog maar niet. Als ik eraan toe ben, dan laat ik het weten." Maanden later heb ik inderdaad tegen mijn familie gezegd dat ze mij voortaan ook lekkere dingen mochten gaan aanbieden. Ik weet nog dat ik een voor het eerst een stukje taart nam op een bruiloft. Mijn zwager keek en zei: "Wauw, dit is de eerste keer in 20 jaar dat ik met je zus getrouwd ben dat ik jou taart zie eten!" En ipv me ongemakkelijk te voelen was ik zo verdomde trots!

 

Ik denk dat instagram een verhaal apart is. Dat is zo beeldend, zowel als het om lichamen gaat als om foto's van eten. Het wekt vergelijken in de hand en dat is denk ik net wat je niet nodig hebt tijdens een eetstoornis. Open en eerlijk zijn kan heel erg helend werken en zorgt voor enorm veel begrip, maar de manier waarop én de motivatie erachter, dat is heel erg belangrijk. 

 

  • Like 3

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mamalou

Ik denk dat het verschil maakt of je echt een ervaringsverhaal te lezen of te zien krijgt of maar een klein fragmentje waar je niets mee kunt zonder een hoop fantasie en oordelen.

Zelf vind ik het heel fijn te lezen of te zien hoe anderen omgaan en worstelen met een eetstoornis en dan bedoel ik niet niet het bekende beeld van een gratenpakhuis, een appel en een cracker.

Het geeft mij houvast dat ik niet de enige ben en dat het goed is te werken naar herstel en wat herstel nu eigenlijk inhoudt, hoe dat er uit ziet, wat een "normaal" eetpatroon is, dat je niet direct moddervet wordt als je gaat eten enz.

Ik denk dat je wel moet filteren wat je wilt lezen en zien maar dat is met alles op internet zo, denk ik.

Eerlijke persoonlijke verhalen verhalen zijn altijd wel goed en als ze triggeren kun je je misschien ook afvragen of je niet zelf op zoek bent naar triggers om eigen destructieve gedachten te voeden. Waar zoek je naar als je op internet gaat surfen?

@Marion ik heb je blogs over je eetstoornis al enkele malen gelezen en haal er veel uit, herkenning vooral en mooi dat je het naar buiten brengt op je eigen eerlijke manier.

Ik heb zelf mijn blog van internet verwijderd omdat ik op mijn vingers getikt ben door de behandelaar, achteraf flinke spijt hier van, het bracht mij veel om van mij af te schrijven.

Opnieuw beginnen met het gevoel gecontroleerd te worden is voor mij een hele drempel geworden, ook al weet ik dat als je wat op internet zet mensen dit lezen en een mening hebben, als die mening je in je gezicht gegeven wordt door een behandelaar wordt het toch een heel ander verhaal, voelt het heel onveilig om gecontroleerd te worden, het vertrouwen naar mijn behandelaar heeft hier ook een flinke knauw mee gekregen.

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
AnnaP

Leuk onderwerp! Ik ga het volgen. Zelf vind ik social media vaak verslavend werken dus probeer er met mate gebruik van te maken. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93

Ik vind een groot verschil zitten in mensen die duidelijk laten zien dat ze vechten en meer zijn dan alleen een eetstoornis.

Of een instagram pagina vol nutri foto's, sonde's en kabouter maaltijden. Vooral als er dan teksten bij staan: : "Ik ben echt een olifant. Heb veel te veel gegeten...." 

Ik denk dat het gezonder is om die feedback uit je eigen omgeving te halen. Want na 3x te horen hebben gekregen op social media dat je niet te dik bent en veel te weinig eet lijkt me dat je dondersgoed weet dat mensen zo gaan reageren. Ik snap dat je de comments nog niet altijd geloofd maar stiekem weet iedereen denk ik wel dat als je bijvoorbeeld ondergewicht hebt je niet te dik bent. Dat vind ik dan toch een beetje negatief aandacht vragen ofzo.

Ik blijf het ook bijzonder vinden dat er honderden pagina's zijn van mensen met anorexia die, zo lijkt het, vol trots laten zien hoe weinig ze eten en/of hoeveel ze bewegen. Maar mensen met bijvoorbeeld boulimia of BED zullen niet snel foto's plaatsen van eetbuien en purgeersessies. Waarom ligt die schaamte daar veel meer op? 


Ik ben voor de duidelijkheid dus wel PRO accounts van mensen die echt willen genezen en mensen meenemen in dit proces. Kwetsbaar durven zijn, maar ook het gewone leven wat naast een eetstoornis loopt laten zien. Ik denk dat dit motiverend werkt voor anderen met een eetstoornis maar ook vaak een realistischer beeld schept voor mensen die hier nog nooit mee te maken hebben gehad.

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marloes97

Ik zelf heb een 'recovery insta account' en ik moet zeggen dat dit echt heel erg eetgestoord is. Ik ben er nauwelijks meer op actief omdat het me niet helpt en mn es juist in stand houd of triggerd! 

Ook vlogs op youtube en van die es verhalen keek ik vooral omdat mn es dat wel interessant vond. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SanneS
Op 22 september 2017 om 16:25 zei AnnaP:

Leuk onderwerp! Ik ga het volgen. Zelf vind ik social media vaak verslavend werken dus probeer er met mate gebruik van te maken. 

wellicht ook leuk om in een chat te bespreken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lace

Ik denk persoonlijk dat ook als je 'positief' bezig bent met je eetstoornis, dus ofwel anoniem of persoonlijk je verhaal delen. Blogs/vlogs etc. ook continu uitgebreid beschrijven wat je doet hoe je recovery er aan toe gaat etc. ook gedeeltelijk je stoornis in stand houdt. Want wat voor reacties je ook krijgt, alles wat je aandacht geeft groeit. Het is alleen ook natuurlijk wel hoe je er dan mee om gaat en of je hiermee bewust om kan gaan. 

Persoonlijk vind ik het heel prettig om af en toe even te ventileren, bijvoorbeeld zoals hier op het forum. Maar ik merkte ook op andere media dat eigenlijk hoe slechter het gaat hoe meer aandacht je krijgt. Soms is dit lief bedoeld, uit zorgen. Maar soms ook uit pure nieuwsgierigheid of misschien wel het eigen verlangen om ziek te zijn, ik weet het ook niet precies. Typ hier maar gewoon een beetje wat er allemaal zo door mijn hoofd komt. Vind het een lastige kwestie. 

Vinden jullie dat dit meer betrokken/besproken zou moeten worden in behandelingen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marion

Dan kan je herstel ook groeien. Het is maar net waar je zelf je focus op legt. Ligt je focus op herstel of ligt de focus op het vasthouden aan de es? En dan doet het er eigenlijk niet eens toe wat je schrijft en welke reacties je krijgt. Je ziet, hoort en leest toch wat je wil horen. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SanneS

wat een mooie blog! :) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jillie

@IV93 Hoe denk jij hier nu over? Ik weet dat je er ooit een keer iets over in je dagboek schreef, en zag gisteren dat je inmiddels een vlog gestart bent. Wat waren/zijn jouw overwegingen hierbij? Ben benieuwd ;) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
2 uur geleden zei Jillie:

@IV93 Hoe denk jij hier nu over? Ik weet dat je er ooit een keer iets over in je dagboek schreef, en zag gisteren dat je inmiddels een vlog gestart bent. Wat waren/zijn jouw overwegingen hierbij? Ben benieuwd ;) 

Ik heb deels hierboven al een reactie geplaatst hierover. Wel moet ik zeggen dat ik het ook volledig eens ben met de blog van Asli! 
Echter ligt mijn associatie met deze blog vooral op de accounts die enkel eetfoto's plaatsen, enkel vertellen hoe slecht het gaat etc. Deze accounts volg ik dus niet en hier zit voor mij een grote shift. Mensen die hun hele leven laten zien & delen bieden mij wel inspiratie. Het hoeft niet altijd goed of geweldig met ze te gaan maar ik vind het fijn om een compleet beeld van een persoon te hebben (in hoeverre dit kan via internet) en niet enkel eetstoornis te zien. 

 

Op de opmerking: Wat je aandacht geeft groeit.
Ik ben wel benieuwd want dit is ook een eetstoornis forum. Ik weet dat ik zodra ik echt grote stappen maak richting herstel, hier niet kan blijven omdat het dan mijn eetstoornis gaat voeden. Dan zal ik langzaam weer met 1 been en later 2, de gezonde wereld in moeten en willen stappen. Ik vind het heel knap als mensen wel actief kunnen blijven om anderen te helpen maar ik heb geleerd dat ik dat gewoon niet kan. Daarvoor is een eetstoornis voor mij een te grote trigger. Maar als je geloofd in het principe wat je aandacht geeft groeit - hoe zien die mensen dat qua activiteit op het forum?

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marion

@IV93 Iedereen, al zullen er vast uitzonderingen zijn, heeft gedurende zijn of haar herstel het forum tijdelijk of voorgoed verlaten. Ik kan me dat van mezelf ook nog heel goed herinneren. Er was een periode waarin ik echt even helemaal los moest zijn van de es-wereld. Ik heb geen idee hoe lang dat heeft geduurd, maar ik ben pas weer teruggekeerd hier toen ik zeker wist dat ik ... Ik weet eigenlijk niet hoe ik dat moet zeggen. Toen ik zeker wist dat ik niet meer getriggerd zou worden misschien? Er zijn zoveel fases. Ik heb hier op het forum gezeten om me begrepen te voelen, maar ook omdat ik triggers zocht. Omdat ik bevestiging wilde horen dat ik nog echt wel te weinig at. Daarna heb ik een periode hier gezeten omdat ik me optrok aan de ervaringsdeskundigen. En toen kwam inderdaad dat moment dat ik voelde dat ik het zelf moest doen, dat ik weg moest hier. Ik wist toen nog niet dat ik weer terug zou komen als ervaringsdeskundige natuurlijk. 

 

Nu ben ik hersteld en begrijp ik zoveel dingen niet meer die ik lees, terwijl ik met mijn verstand weet dat ik het vroeger zelf ook zo zag of deed. Ik vraag me zo vaak af als ik iets van één van jullie lees: Waarom? Waarom in godsnaam 6 keer per dag op de weegschaal? Waarom in vredesnaam druk maken over een koekje of een glas melk? Ik begrijp het oprecht niet meer en ik denk dat dat het punt is waarop ik weer terug ben gekeerd op het forum. De eetstoornis is weg. Echt weg. Het kan niet meer. De manier van denken, de gevoelens, de angsten over eten, het is weg. Dus ik kan hier de hele dag zijn, er gebeurd niets. Er zijn geen triggers meer. Ze bestaan niet meer. Wat betreft het aandacht geven, het is er niet meer, het kan dus ook niet groeien.

 

Ik denk dat er wel 100 fases zijn in je es waar je langzaam doorheen gaat. En als je weer terugzakt moet je daar keer op keer weer doorheen. Het is enorm belangrijk dat je eerlijk bent naar jezelf. Dat je weet wanneer je eetstoornis ''praat'' en wanneer jijzelf. Ik heb het idee dat jij dat voor jezelf heel erg helder hebt. Als je ook al in kunt zien dat dat moment er gaat komen dat je hier niet kunt blijven, dan heb je echt al grote stappen gemaakt. Nu, achteraf, kan ik heel snel zien/lezen wanneer iets vanuit de eetstoornis gezegd wordt of vanuit iemand zelf. Het klinkt heel naar, maar de gedachten van iemand met een eetstoornis zijn echt daadwerkelijk gestoord. Je ziet dat alleen op het moment zelf niet en dat punt ben jij al voorbij. Dat is een gigantische stap richting herstel. Ga zo door. ♥

 

 

  • Like 4

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mlies

Ik sluit mij bij eerdere berichten aan. Er zijn accounts die mij stimuleren en motiveren om door te gaan met herstellen. En er zijn veel accounts die het een soort verheerlijken, de negeer ik direct.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lucy

En in verschillende fasen van ES / herstel heb je ook verschillende info / ervaringen nodig. 

Toen ik nog heel diep in de AN zat, wilde ik heel graag lezen over mensen die een lijst moesten gaan eten en dan steeds meer konden gaan eten zonder veel aan te komen. Dat durfde ik zelf namelijk niet, en ik probeerde zo veel mogelijk 'bewijs'  te verzamelen dat ik ook misschien zo'n lijst zou kunnen eten zonder meteen 20 kg zwaarder te worden binnen een maand. 

Toen mijn gewicht hoger was maar mijn eetpatroon nog belabberd (lees: niemand zag het meer dat ik een dagelijkse strijd voerde) was ik heel (negatief) gevoelig voor programma's over eetstoornissen, waarin dunne meisjes gevolgd werden. Dat triggerde mij enorm om ook weer te willen afvallen. Zelfde voor (tijdschrift)artikelen over bepaalde diëten, snel afvallen, sport-regimes, enz. 

Echte social media was er nog niet echt, behalve FB, maar daar werd niet zo veel op gedeeld / geschreven als nu. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
4 uur geleden zei Lucy:

En in verschillende fasen van ES / herstel heb je ook verschillende info / ervaringen nodig. 

 

Goeie... mee eens /herkenbaar 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marjolein

Ik heb een "recovery account" gehad. Het laatste jaar heb ik wel veel mensen ontvolgd die nog te diep in de eetstoornis zaten, had ik 'm al een paar keer gedeactiveerd, deed ik er vrij weinig mee etc. etc... Maar uiteindelijk blijf je zo in die eetstoorniswereld hangen, of je nou een account met normale porties eten of niet. Daarom heb ik 'm verwijderd, eigenlijk uit het niets. 

Het is niet gezond om er zo mee bezig te zijn, het houdt je in die wereld. En ja, ik blijf mijn hele leven met eten bezig, omdat ik oprecht in voeding geïnteresseerd ben én omdat ik erg van lekker eten houd. :) Dus ik zet heus nog wel eens een maaltijd op de foto, maar voornamelijk om mensen jaloers te maken dat ik ergens iets heel lekkers eet :P  of omdat ik mijn creativiteit erop los heb gelaten in een nieuw recept. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Rose_

Ik kwam dit ergens tegen en vroeg me af hoe jullie hier tegenaan kijken. Het stukje is even letterlijk gekopieerd. 

Door de opkomst van social media en de verschuiving binnen de hulpverlening van eetstoornissen/belichting van dit onderwerp binnen de media komen er steeds meer mensen die openlijk praten over eetstoornissen. Zowel patiënten als naasten spreken openlijk over hen ervaringen in zowel programma's als bijvoorbeeld blogs/vlogs en sites als instagram en twitter. 

Nu vraag ik mij af wat jullie hier van vinden? Ik ben benieuwd waar jullie aan denken en wat jullie mening is onder verschillende invalshoeken. 

Persoonlijk vraag ik mij ten zeerste af in hoeverre mensen die bijv. een blog/vlog omtrent hun eetstoornis/herstel etc. bijhouden hiervan daadwerkelijk positieve gevolgen ondervinden. In hoeverre is het helpend om een foto van nutridrink te posten en daarop reacties te ontvangen over dat het zo goed is! of dat je een ijsje eet en hiervoor complimenten krijgt. Wanneer je een foto post van hoe veel je bent afgevallen of hoe 'gelukkig' je bent terwijl je eigenlijk heel mager bent en ziek en mensen hierbij hun zorgen uitspreken. Is dit positieve of negatieve aandacht? versterkt het of verzwakt het? In hoeverre is het gezond om iedere maaltijd die je eet te fotograferen? Worden eetstoornissen overbelicht in de media? wordt naar jullie mening een volledig beeld geschetst? volgen jullie zelf bijvoorbeeld mensen die dit soort dingen doen?

 

 

Ik denk persoonlijk dat het goed is om mensen positief te motiveren, complimenten voor een ijsje zou ik dus exact geven. Ik zou eerder vragen of het lekker heeft gesmaakt. Om het normaal te laten zijn. Ik vind gewichtsverlies verhalen op Instagram heel triggerend, zeker wanneer het niet nodig is (lees: een klein beetje overgewicht als setpoint en dan afvallen is ook niet nodig!) . Het laat dan eigenlijk zien dat een groep mensen op social media gevoelig zijn voor de dieetwereld met misschien wel bijkomende eetproblemen. En doordat het een hype is lijkt die groep wel groter terwijl dat in het echte leven veel minder zo is. Het is sowieso bekend dat het niet gezond is om iedere maaltijd te fotografen dat dit zelfs uit dwang kan voorkomen. Eetstoornissen als anorexia worden heel vaak geromantiseerd. Bodypositvity en de documentaire embrace vind ik dan wel erg helpend.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
MyrthedD

Ik heb veel ervaring de Recovery Community op Instagram. Iets wat mijn laatste stukje eetstoornis lang in stand gehouden heeft. Je gaat toch (onbewust) vergelijken en zorgen (maken) om anderen. Ik heb hier lang over gedaan om los van te komen ook na mijn herstel heb ik dit nog lang vastgehouden puur omdat het een soort dwang werd en het willen zorgen voor anderen. Dit ging ten koste van mezelf en heb ik pas recentelijk los kunnen laten. Ik vind persoonlijk de keuzes maken die JIJ wil lastiger door de media. Er wordt toch een stempel gezet 'zo is het en zo hoort het'. Hokjes plaatsen. Ik merk dat ik hier, door mijn eigen proces nu, steeds meer aan ga irriteren maar nog niet helemaal op mijn eigen keuze vertrouw. Sommige keuzes die ik wil maken zijn anders dan die de media 'voorschrijft' en dat vind ik moeilijk. Dit heeft ook heel erg bijgedragen in het herstellen van mijn eetstoornis.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
rooss
Op 19-9-2017 om 19:56 zei Mandyhelfrich:

Ik vind dat ze in de media vaak meiden/jongens laten zien met ernstige anorexia waardoor alleen magere meiden/jongens in de media komen, hierdoor is er weinig aandacht voor de meiden/jongens met boulimia, nao en binge eating disorder, maar deze eetstoornis zijn net zo ernstig als anorexia(anorexia is ook ernstig genoeg). 

Ook vind ik dat ze in de media een vertekend beeld geven van een eetstoornis:

Niet iedereen met een eetstoornis is mager 

Niet iedereen met een eetstoornis braakt

Niet iedereen met een eetstoornis laxeert 

Niet iedereen met een eetstoornis beweegt overmatig 

Niet iedereen met een eetstoornis heeft eetbuien 

Niet iedereen met een eetstoornis is een meisje 

Niet iedereen met een eetstoornis heeft anorexia 

Ja, ik merk doordat in de media een vertekend beeld wordt gegeven van een eetstoornis, het voor mij heel moeilijk is om uit te leggen aan mijn vrienden en familie dat er verschillende vormen zijn van een eetstoornis. Wanneer de media dit beeld al zou veranderen, zouden meer mensen begrijpen wat een eetstoornis nou echt is.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Auroraa

Persoonlijk, keek ik vaak Anorexia Recovery filmpjes als een manier om mezelf juist aan te moedigen om heel weinig te blijven eten of om mezelf te vergelijken met die meisjes als een soort motivatie of iets dergelijks.

 

Ik vind dat je nog steeds in de negatieve pro-ana omgeving zit, zelfs al heb je zelf een recovery account, je zal de negatieve dingen zien voorbijkomen en als je emotioneel zwak bent, kan het je weer terugduwen naar relapse.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ikbenhet

Wat een goed topic! Ik heb toevallig gister avond voor het eerst gekeken naar echte ES recovery accounts. Ik weet niet zo goed of ik hier positief door beïnvloed wordt. Aan de ene kant super knap dat zij zich durven blootgeven, de ups en de downs. Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat het (commentaar ) de es versterkt. Lastig

 

war ik persoonlijk lastiger vind om te zien zijn de populaire influencers die de hele dag lijken te ontbijten brunchen lunchen en dineren met donuts, pancakes en milkshakes. Het blijft me dan zo bezig houden dat ik me echt afvraag of zij dit allemaal opeten , en dan wel of niet de rest van de dag of week compenseren. Ergens wil ik het niet geloven maar het frustreert me vooral dat het me zo bezig houdt wat andere eten. Herkent iemand dit? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.