Spring naar bijdragen
Cobra

"Ouder zijn/worden" met eetstoornis

Aanbevolen berichten

Cobra

Hoi,

 

Zijn er nog meer mensen die kampen met extra schaamte omtrent het hebben van een eetstoornis die wat ouder zijn? 

 

Ik heb er best veel moeite mee. Ook omdat het me al veel tijd heeft gekost. Om me heen gaan vrienden zich settelen, huizen kopen, kinderen krijgen en hebben vaste banen etc.

 

Door de AN heb ik veel tijd gemist, studeer ik nu nog (ben 27), woon ik in een studio, heb geen auto, geen vast werk (wel freelance), nu net een beginnende relatie etc. Daardoor voel ik me vaak een loser, iedereen ging en gaat door en ik stond en sta straks weer stil..

 

Tien jaar geleden had ik hier geen last van, maar nu wordt dat steeds erger.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Ik herken niet zozeer wat jij beschrijft met betrekking tot mijn ES. Maar het achterliggende gevoel, dat alle mensen om je heen de levensmijlpalen bereiken "zoals het hoort" en dat je zelf "achterloopt", herken ik wel. Maar ja, wie bepaalt hoe het leven hoort te zijn? En dat de mensen om je heen al die dingen doen, wil niet zeggen dat hun leven automatisch ideaal is of dat er bij hen niks kan gebeuren (baan kwijtraken, relatie die stukloopt, etc). Bovendien kan je geneigd zijn te bagatelliseren wat je wél hebt. Van alle dingen die je bij anderen ziet, heb je zelf eigenlijk alleen de auto écht niet. Van alle andere zaken heb jij wel een variant op jouw manier. Je studeert, hebt werk, een woning, een beginnende relatie.

 

Ik vind het hoe dan ook niet iets om jezelf voor te schamen. Maar misschien kun je er motivatie uit halen? Als je voelt dat je stil staat is het tijd om in beweging te komen. Ook met een ES kun je jezelf ontwikkelen en groeien. Sterker nog, dat is echt nodig om ervan te kunnen genezen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lydia

Ik ervaar een beetje hetzelfde als Jessie. Ik heb al een ruime 8 jaar geen eetstoornis meer, maar ik herken soms wel het achterliggende gevoel. Ik ben nu 29 jaar en van de afgelopen 7 jaar ben ik 5 jaar erg ziek geweest en pas sinds 2 jaar aan de betere hand. Tsja en dan loopt het leven nou niet bepaalt zoals bij de meeste doorsnee mensen. Maar zoals Jessie al zegt, wie bepaalt hoe het leven hoort te zijn? Buiten dat vormt hetgeen wat je mee maakt ook wie je bent. Stond jij echt op alle gebieden stil? Of was je ondertussen wel aan het groeien op andere gebieden die wat minder tastbaar zijn (emotioneel, inzicht in jezelf, inzicht in het leven etc.)? Dus behalve wat het je gekost heeft, heeft het je ook dingen opgeleverd? En als dit niet zo is en je echt volledig stil staat/stond, dan is het zoals Jessie al aangeeft misschien wel tijd om te kijken hoe je in beweging kunt komen? Probeer jezelf dan vooral niet te vergelijken met anderen (en wat anderen hebben), maar kijk juist naar wat jij leuk vindt, belangrijk vindt, waar je in zou willen groeien of ontwikkelen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lucy

Ik herken het wel, mijn ES duurde van 2001 tot ~2013 en mn tussen 2007-2012 ging het erg slecht. Toen had ik wel het idee dat ik dingen miste: relatie (s), uitgaan, studentenlol, enz. Maar ik kreeg in 2012 - tijdens ES en depressie!! - een relatie en wij krijgen in de komende weken ons 3e kindje.  Ik ben volledig hersteld, leer nog steeds over mezelf, heb mijn zelfvertrouwen terug, een leuke baan en een fijn huis.  Dus het kan ineens anders zijn. Dat heeft niet zozeer met de ES te maken maar ook met geluk. Vriendin van mij is net zo oud maar heeft geen relatie, vindt dat ook een groot gemis, maar zij heeft geen ES gehad alleen puur bad luck.... 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Voor mij ook herkenbaar. Mijn eetstoornis is begonnen toen ik een jaar of 17 was en ik ben nu 33. Ik ben inmiddels heel ver in mijn herstel, maar begin me daardoor ook steeds meer te realiseren wat ik allemaal mis, en ook wat ik in de afgelopen jaren gemist heb. Als vrienden een huis kopen, trouwen, een kind krijgen, op reis gaan of iets dergelijks, is het altijd wel even slikken. Niet zozeer omdat ik al die dingen zelf ook wil, maar omdat zij stappen zetten en ik niet. Maar ik durf er inmiddels wel op te vertrouwen dat het wel komt. Ik heb me lange tijd minderwaardig gevoeld doordat ik in veel dingen achterbleef, maar dat heb ik tegenwoordig veel minder. Ook bij mijn vrienden gaat niet altijd alles van een leien dakje. Ik heb ook vrienden zonder baan, zonder relatie, zonder auto en zonder huis. Het is soms ook maar net waar je de focus op legt. Je schrijft dat je studeert, in een studio woont, een relatie hebt en ook nog werkt. Genoeg dingen om trots op te zijn! 27 is nog hartstikke jong ;) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93

Heel herkenbaar <3 
Heb soms ook het gevoel dat ik zo graag dingen wil inhalen! Mijn middelbare school tijd, mijn studietijd ... mijn tijd bij mijn ouders thuis.
Dat kan niet, steeds meer tijd gaat verloren en kan niet opnieuw geleefd worden terwijl ik deels wel iets moet qua studie/werk oid.

Ik probeer het steeds meer los te laten. Me te richtten op het nu in plaats van op wat ik gemist heb in het verleden of angst dat de toekomst niet gaat lopen zoals ik wil. Proberen verwachtlingsloos te zijn zodat elk mooi moment een cadeautje is.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Liferider

Ik heb niet zo zeer dat ik dingen niet heb gedaan maar meer dat ik nu verder wil met mijn leven maar niet kan omdat ik nog therapie nodig heb. (plaatselijk gebonden)

Moeilijk thema dit.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

@Liferider Wat zou je graag willen wat nu niet kan? En: zijn er dingen die je wilt die wel kunnen? Dit zijn overigens ook vragen die ik mezelf nu stel. Welke stapjes kan ik wél alvast zetten, ondanks de beperking die er door therapie is? Want anders houdt het elkaar zo in stand.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Liferider
Just now, Elske said:

@Liferider Wat zou je graag willen wat nu niet kan? En: zijn er dingen die je wilt die wel kunnen? Dit zijn overigens ook vragen die ik mezelf nu stel. Welke stapjes kan ik wél alvast zetten, ondanks de beperking die er door therapie is? Want anders houdt het elkaar zo in stand.

Weg uit nederland. 

De tweede vraag is moeilijk. Ik wil verandering, een zingevend werk vinden maar weet niet waar mijn kwaliteiten liggen, weet niet wat mogelijk is.... En eigenlijk wil ik het ook niet per se hier. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

@Liferider Het gaat een beetje off-topic, maar zou je hier ook hulp bij willen/kunnen zoeken? Bijvoorbeeld een loopbaantraject of iets dergelijks? Het zijn best grote vragen en zeker als je helemaal nog geen richting weet, kan het goed zijn daar met iemand anders naar te kijken. Het heeft mij wel geholpen in ieder geval. 

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Liferider
34 minutes ago, Elske said:

@Liferider Het gaat een beetje off-topic, maar zou je hier ook hulp bij willen/kunnen zoeken? Bijvoorbeeld een loopbaantraject of iets dergelijks? Het zijn best grote vragen en zeker als je helemaal nog geen richting weet, kan het goed zijn daar met iemand anders naar te kijken. Het heeft mij wel geholpen in ieder geval. 

Klinkt interessant..... Ik ga even op zoek wat dit inhoud.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Marion

Zelf heb ik daar helemaal geen last van. Ook niet gehad. Ik ben nu 40 en een jaar of twee (gaat het zo snel?) hersteld. Ik denk dat dat vooral ook komt omdat ik bijvoorbeeld nooit heb willen trouwen, nooit een kinderwens heb gehad, etc. Ik kan me goed voorstellen als dat wel je wensen zijn, dat dat behoorlijk zwaar kan zijn. En dat mag ook, vergeet dat niet. Het hoeft niet allemaal rozengeur en maneschijn te zijn. Ik heb tijdens mijn herstel ook een enorm rouwproces meegemaakt. Ik kon voor het eerst verdrietig zijn om alles wat ik gemist had en dat was eigenlijk heel helend. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.