Spring naar bijdragen
Poes

Chronische eetstoornis?!

Aanbevolen berichten

Poes

Hallo,

 

Inmiddels is het 2 jaar geleden dat ik behandeling heb gehad bij hc. Helaas heeft de behandeling er niet voor gezorgd dat ik ben hersteld van mijn eetstoornis. Ik heb erna ook nog een jaar behandeling gehad bij een andere psycholoog maar deze heeft ook niet geholpen. 

Ik ben nu 35 en heb al zoveel geprobeerd dat ik nu bang ben dat mijn eetstoornis chronisch is. Ik walg van mijn lijf en overgewicht. Ik heb geen energie meer om weer een nieuwe poging te doen om af te vallen omdat ik weet dat het er na een tijd toch weer bij komt. Hierdoor loop ik vast en ben ik de hoop verloren dat ik ooit nog goed in mijn vel kom te zitten.

Ik heb gelezen dat er mensen zijn die niet kunnen herstellen van een eetstoornis, dat het voor 26% een chronische stoornis is. Is er iemand die hier ervaring mee heeft of hier een bepaalde visie over heeft?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Wat rot dat je behandelingen je niet van je ES afgeholpen hebben. Kan me voorstellen dat je dan misschien even therapie-moe bent. Heb je enig idee waar het knelpunt zat waardoor herstel nog niet lukte? Heb je op zich wel nuttige dingen geleerd in je behandelingen?

 

Ik geloof persoonlijk niet in mensen die niet kunnen genezen. In mijn beleving is het een kwestie van echt tot de kern van je eetstoornis komen en ik denk dat iedereen dat vermogen heeft. Alleen tja, nu schrijf ik het vrij simpel maar de realiteit is dat dat proces natuurlijk helemaal niet simpel is. En daarom lukt het soms niet, of pas na vele jaren en meerdere behandelingen.

 

Misschien is het voor jou helpend om niet zozeer genezing als doel in gedachte te houden voor nu, maar iets kleiners. Je kan bekijken welke haalbare stap jou op dit moment zou kunnen helpen om je leven wat prettiger te maken. En na een tijdje weer zo'n stap. Zelfs al brengt dat niet direct genezing, het helpt je wel vooruit.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes

Dank je wel voor je reactie! 

Ik ben inderdaad "behandel moe". Knelpunten zitten in het feit dat ik eten gewoon niet kan laten staan. Maakt niet uit hoe ik me voel of in welke situatie ik me bevind. En mijn add problematiek werkt ook tegen in herstel. Ik eet al vanaf jongs af aan teveel. Ik heb ook steeds hoop proberen te houden dat genezing mogelijk is. Zo kijk ik ook graag naar de mensheid. Maar als medische wetenschappers zeggen dat 29 % niet kan herstellen dan zit daar toch een kern van waarheid in. Misschien heeft die 29 % nooit de juiste behandeling gevonden. En waren ze met de juiste behandeling wel "beter" geworden. Misschien zit daar mn angst. Dat ik niet de juiste manier vind om "beter" te worden. 

 

En ik zal mezelf uiteindelijk wel weer vij elkaar rapen om kleine stapjes te zetten. Dat probeer ik altijd te doen. Soms is de koek gewoon ff op. (Mooie woordspeling ook 😉) momenteel kan ik ook ff niet bedenken/zien wat die stapjes dan moeten zijn, maar dat komt vast weer. Ik heb alles al zoveel mogelijk aangepast in mn leven. En juist de stappen die gezet moeten worden, die lukken niet. 

 

Het helpt al wel om het ff te spuien allemaal. En ik ben ook benieuwd naar ervaringsverhalen van anderen hierin.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
4 hours ago, Poes said:

Maar als medische wetenschappers zeggen dat 29 % niet kan herstellen dan zit daar toch een kern van waarheid in.

Volgens mij zeggen ze niet dat het niet kan. Ze zien alleen dat het bij een bepaald percentage niet gebeurt.

 

Wat jij beschrijft klinkt alsof het eten echt een verslaving is geworden. En het lastige met eten is dat je dan niet, zoals bij alcohol of drugs wel kan, kunt zeggen: okay ik neem het gewoon helemaal niet meer. 

 

4 hours ago, Poes said:

Ik heb alles al zoveel mogelijk aangepast in mn leven. En juist de stappen die gezet moeten worden, die lukken niet. 

Welke stappen bedoel je? En wat is er wél gelukt?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes

Ja inderdaad een eetverslaving is ook heel lastig omdat de verleiding altijd aanwezig is en omdat eten gewoon maatschappelijk verantwoord is.

Ik heb in de 4 jaar therapie alle stapjes voor een prettiger leven allemaal al wel een keer gezet. Van goed voor mezelf zorgen op praktisch gebied en op het psychisch vlak, en verwerken van trauma enz. Dat is allemaal wel gelukt. Maar minder met eten bezig zijn en een gezond eetpatroon vasthouden, dat houd ik niet vol. 

En in het begin zeiden ze bij hc: als.je na een tijd beter in je vel zit dan ga je vanzelf minder eten, je hebt je eetverslaving dan niet meer nodig. Nou dat gebeurt dus niet bij mij. En ik ben benieuwd naar verhalen van mensen die datzelfde ervaren of hebben ervaren. Maar ik weet niet of ik daarvoor op de juiste plek ben hier.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mamalou

Ik lees dat je add hebt, heeft eten daar ook een functie in.

Ik heb ADHD en eten is bij mij erg gekoppeld aan overprikkeld zijn en onrust.

Vooral als ik moe ben maar de onrust zo groot is dat ik niet tot rust kan komen.

Een soort van verdoving zoeken in eten tot ik kotsmisselijk ben.

Ook bij drukke feestjes prop ik mij vol omdat het zoveel overprikkeling geeft en mijn energiebletterlijk leeg voel lopen.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
7 hours ago, Poes said:

En in het begin zeiden ze bij hc: als.je na een tijd beter in je vel zit dan ga je vanzelf minder eten, je hebt je eetverslaving dan niet meer nodig.

Wat gebeurt er bij jou als je besluit minder te eten? Wat maakt dat je dan toch te veel eet?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
8 uur geleden zei Mamalou:

Ik lees dat je add hebt, heeft eten daar ook een functie in.

 

 

Ja dat zorgt bij mij ook voor meer drang om te eten, om weer rust rust te krijgen in het prikkelvolle leven.

Ik heb een tijd ritalin geslikt hiervoor dat zorgde wel tijdelijk voor minder honger en snaaibuien. Maar ik wil niet mn hele leven medicatie slikken. 

 

Mamalou hoe ga jij daarmee om? En denk jij dat je hierdoor ook minder kans hebt op volledig herstel?

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
2 uur geleden zei Jessie:

Wat gebeurt er bij jou als je besluit minder te eten? Wat maakt dat je dan toch te veel eet?

Verslaving is sterker dan een besluit. En ik denk dat een verslaving ook deels lichamelijk is doordat het beloningssysteem steeds getriggerd wordt als je eet. Dus het is bijna alsof je weer een nieuwe shot drugs nodig hebt. 

 

Het gaat wel even goed maar ik verval toch weer in verkeerd eetgedrag. De drang is te sterk.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Ik heb geen ADD, maar ben wel erg gevoelig voor prikkels. Wat mij helpt, hoe saai het ook klinkt, is structuur houden. Zowel in m'n dagen, als in m'n eetpatroon. Voorkomen dat ik te erg overprikkeld raak en als het wel gebeurt rust te nemen. De ontprikkeling niet te zoeken in eten, maar even een douche nemen en een halfuurtje in bed gaan liggen als ik thuiskom. Daarmee ben ik nog niet hersteld van mijn eetstoornis (daar zit veel meer achter), maar het voorkomt wel een groot deel van de eetbuien.

 

Daarnaast ben ik wel benieuwd wat je tegenkomt als je eetdrang hebt, maar het toch weerstaat. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
1 hour ago, Poes said:

Verslaving is sterker dan een besluit. En ik denk dat een verslaving ook deels lichamelijk is doordat het beloningssysteem steeds getriggerd wordt als je eet. Dus het is bijna alsof je weer een nieuwe shot drugs nodig hebt. 

Ik bedoel eigenlijk dat iemand ook met verslaving zich kan proberen te verzetten tegen die drang. En ik vroeg me af wat er in jou loskomt op het moment dat je dat probeert. Je geeft aan dat het een tijdje lukt maar dan niet meer. Wat maakt dat het toch niet lukt? Zijn dat bv obsessieve gedachtes aan eten, of nare gevoelens, of een combinatie daarvan? Of iets anders?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
39 minuten geleden zei Elske:

Ik heb geen ADD, maar ben wel erg gevoelig voor prikkels. Wat mij helpt, hoe saai het ook klinkt, is structuur houden. 

Haha ja herkenbaar. Ik heb een haat liefde verhouding met structuur door mijn add. Maar structuur helpt mij ook ook. Alleen dit is zo'n ding wat ik wel tijdelijk kan aanpassen maar wat niet op de lange termijn voor herstel zorgt. Structuur houden is voor mij iets dat ik "vol moet houden" en dus niet lukt om blijvend vast te houden  juist door de add. En ook als ik structuur heb dan snaai ik.

 

45 minuten geleden zei Elske:

 

 

Daarnaast ben ik wel benieuwd wat je tegenkomt als je eetdrang hebt, maar het toch weerstaat. 

Is verschillend, soms waait t weer over en soms wordt de drang steeds groter. Het blijft knagen zeg maar. Er zijn wel tijden dat ik het even kan weerstaan. Als alle pijlen weer gericht zijn op gezond eten en eventueel afvallen. Maar dit is ook altijd maar een tijdelijk gebeuren.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
5 minuten geleden zei Jessie:

Wat maakt dat het toch niet lukt? Zijn dat bv obsessieve gedachtes aan eten, of nare gevoelens, of een combinatie daarvan? Of iets anders?

Obsessieve gedachten aan eten. En mijn lijf is letterlijk verslaafd aan eten. Hersenen van iemand van een verslaving werken anders. Dus ik denk dat dit vaak een geheel onbewust proces is.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
4 hours ago, Poes said:

En mijn lijf is letterlijk verslaafd aan eten.

Hoe merk je dat?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske
5 uur geleden zei Poes:

Is verschillend, soms waait t weer over en soms wordt de drang steeds groter. Het blijft knagen zeg maar. Er zijn wel tijden dat ik het even kan weerstaan. Als alle pijlen weer gericht zijn op gezond eten en eventueel afvallen. Maar dit is ook altijd maar een tijdelijk gebeuren.

 

Dat klinkt alsof het erg zwart wit is bij je. Of de focus op gezond eten en afvallen, of juist alles maar laten gaan. Dat is herkenbaar voor mij. Ik ben nu bezig het grijze gebied op te zoeken. Mezelf dingen toe te staan, maar niet door te slaan. Dat is niet makkelijk, maar oefening baart kunst ;) Hoe werkt dat bij jou?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
23 minuten geleden zei Jessie:

Hoe merk je dat?

Helemaal niet vervelend bedoeld hoor maar ik waar leiden deze vragen precies heen? Als het er om gaat om mij meer inzicht te verschaffen in mijn eetverslaving, ik heb in mijn behandelingen voldoende inzicht in mijn stoornis gekregen. Hoe goed bedoeld ook.. dat is het probleem niet. Ik heb voldoende geanalyseerd waar dingen vandaan komen, hoe ik me daarbij voel, wat er wel goed is gegaan en wat ik wel geleerd heb. 

We gaan hier niet tot een oplossing komen door door nogmaals alles te analyseren.

 

Het probleem is dat dit allemaal niet tot resultaten geleidt heeft. Het is allemaal te oppervlakkig. Daarom ben ik op zoek naar mensen die na jaren behandeling ook vast lopen of vast gelopen zijn en hier ervaringen over willen delen. Daarom was mijn vraag in dit topic was of dat er mensen zijn die ervaring hebben of een bepaalde visie hebben over het chronisch zijn van behandeling. 

 

Als ik bot overkom, mijn excuses, het is onder andere de frustratie over mijn situatie die hopelijk lijkt.

Groetjes

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
9 minuten geleden zei Elske:

 

Dat klinkt alsof het erg zwart wit is bij je. Of de focus op gezond eten en afvallen, of juist alles maar laten gaan. Dat is herkenbaar voor mij. Ik ben nu bezig het grijze gebied op te zoeken. Mezelf dingen toe te staan, maar niet door te slaan. Dat is niet makkelijk, maar oefening baart kunst ;) Hoe werkt dat bij jou?

Dat is wel herkenbaar met perioden is het inderdaad alles of niets. Ik hou alles ff vol. Ook mezelf in "het grijze" gebied begeven houd ik soms tijdelijk. Dan zakt het langzaam weer terug in oude patronen. Ik heb hiermee geoefend tot ik een ons weeg en met ondersteuning van diëtisten en de therapeut van HC. 

Het is allemaal gedrag. Proberen aan te leren van nieuw gedrag waardoor oud gedrag naar de achtergrond gaat verdwijnen. Dit is te oppervlakkig. Het blijft niet plakken. 

 

Hoelang ben je al in behandeling?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sasha85
47 minuten geleden zei Poes:

Helemaal niet vervelend bedoeld hoor maar ik waar leiden deze vragen precies heen? Als het er om gaat om mij meer inzicht te verschaffen in mijn eetverslaving, ik heb in mijn behandelingen voldoende inzicht in mijn stoornis gekregen. Hoe goed bedoeld ook.. dat is het probleem niet. Ik heb voldoende geanalyseerd waar dingen vandaan komen, hoe ik me daarbij voel, wat er wel goed is gegaan en wat ik wel geleerd heb. 

We gaan hier niet tot een oplossing komen door door nogmaals alles te analyseren.

 

Het probleem is dat dit allemaal niet tot resultaten geleidt heeft. Het is allemaal te oppervlakkig. Daarom ben ik op zoek naar mensen die na jaren behandeling ook vast lopen of vast gelopen zijn en hier ervaringen over willen delen. Daarom was mijn vraag in dit topic was of dat er mensen zijn die ervaring hebben of een bepaalde visie hebben over het chronisch zijn van behandeling. 

 

Als ik bot overkom, mijn excuses, het is onder andere de frustratie over mijn situatie die hopelijk lijkt.

Groetjes

 

Hey, ik ben 32, bijna 33 jaar. Schommel en rommel met eten sinds mijn 17e. Na mijn 1e zwangerschap ging het allemaal heel goed, 2e zwangerschap ook. Heb echt die jaren even mogen proeven van een eetstoornis vrij leven. Jammer genoeg is het in alle hevigheid teruggekomen. Het heeft meer dan ooit effect op mijn leven, gezin, gezondheid. 

 

Zelf ben ik op een punt gekomen dat het volgens mij chronisch is geworden, niet meer te genezen. Heb al verschillende therapieën gehad. Nu ben ik bij iemand die werkt rond mindfull eating. Net zoals mijn vorige therapeut is zij ervan overtuigd dat genezen nog mogelijk is. Ook al zie ik dat zelf niet meer. 

Grijze zone ken ik niet meer, ik herken het zwart-wit denken en handelen enorm. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
54 minutes ago, Poes said:

Als ik bot overkom, mijn excuses, het is onder andere de frustratie over mijn situatie die hopelijk lijkt.

Nee hoor. Goed dat je het aangeeft. Ik had geen specifiek doel voor ogen met de vragen behalve te begrijpen hoe jouw ES werkt.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Ik ben bijna vier jaar in behandeling nu. Die vier jaar heb ik ook echt nodig gehad. Om te snappen waar ik mijn eetstoornis voor nodig heb, tot de kern te komen en alle zijweggetjes die daar bij komen kijken te onderzoeken, te snappen en misschien wel het belangrijkste, te voelen waarom ik doe wat ik doe en te leren het anders te doen. Nu ik dat allemaal in beeld heb, elders een behandeling volg voor onderliggende zaken (depressie en zelfbeeld) en leer te accepteren dat ik sommige dingen van mezelf echt niet kan veranderen, maar ermee moet leren leven (zoals bijv. de gevoeligheid die ik eerder noemde), kan ik pas eerlijk naar mijn eetgedrag kijken. Dit proces is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik geloof oprecht dat iedereen kan herstellen. Hoewel ik lange tijd heb gedacht dat ik het niet kon.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
27 minuten geleden zei Elske:

Ik ben bijna vier jaar in behandeling nu. Die vier jaar heb ik ook echt nodig gehad. 

Fijn dat het de goede kant opgaat voor je. En bedankt voor je reactie

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes
34 minuten geleden zei Sasha85:

 

Hey, ik ben 32, bijna 33 jaar. Schommel en rommel met eten sinds mijn 17e. Na mijn 1e zwangerschap ging het allemaal heel goed, 2e zwangerschap ook. Heb echt die jaren even mogen proeven van een eetstoornis vrij leven. Jammer genoeg is het in alle hevigheid teruggekomen. Het heeft meer dan ooit effect op mijn leven, gezin, gezondheid. 

 

Zelf ben ik op een punt gekomen dat het volgens mij chronisch is geworden, niet meer te genezen. Heb al verschillende therapieën gehad. Nu ben ik bij iemand die werkt rond mindfull eating. Net zoals mijn vorige therapeut is zij ervan overtuigd dat genezen nog mogelijk is. Ook al zie ik dat zelf niet meer. 

Grijze zone ken ik niet meer, ik herken het zwart-wit denken en handelen enorm. 

Klinkt ook heftig..

Welke therapieën heb je allemaal gevolgd?

 

Ik heb bijna 3 jaar bij hc en een jaar schema therapie, emdr, en mindfulness. Allemaal met mooie resultaten alleen de eetverslaving blijft.. En verschillende dingen geprobeerd in de alternatieve hoek.

 

En denk je dat er bij jou nog steeds iets psychisch/emotioneels aan ten grondslag ligt of is het op den duur over gegaan in de verslaving op zich?

 

Het is heel naar als je geen geloof meer hebt om beter te worden, vooral als het zo'n invloed heeft op je leven. Hopelijk gaat het traject je wat opleveren.

 

Ik ben begonnen met hypnose. Nu 1 sessie gehad maar het lukte niet om echt onder hypnose te komen. Dat was ook een grote domper omdat ik daar nog een beetje hoop in had. Binnenkort nog een keer proberen. Hier schijnen wel goede resulaten mee behaald te worden bij mensen waarbij het wèl lukt.

 

Dank voor je reactie :) en kijk maar of je er behoefte aan hebt om mijn vragen te beantwoorden..

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sasha85
22 minuten geleden zei Poes:

Klinkt ook heftig..

Welke therapieën heb je allemaal gevolgd?

 

Ik heb bijna 3 jaar bij hc en een jaar schema therapie, emdr, en mindfulness. Allemaal met mooie resultaten alleen de eetverslaving blijft.. En verschillende dingen geprobeerd in de alternatieve hoek.

 

En denk je dat er bij jou nog steeds iets psychisch/emotioneels aan ten grondslag ligt of is het op den duur over gegaan in de verslaving op zich?

 

Het is heel naar als je geen geloof meer hebt om beter te worden, vooral als het zo'n invloed heeft op je leven. Hopelijk gaat het traject je wat opleveren.

 

Ik ben begonnen met hypnose. Nu 1 sessie gehad maar het lukte niet om echt onder hypnose te komen. Dat was ook een grote domper omdat ik daar nog een beetje hoop in had. Binnenkort nog een keer proberen. Hier schijnen wel goede resulaten mee behaald te worden bij mensen waarbij het wèl lukt.

 

Dank voor je reactie :) en kijk maar of je er behoefte aan hebt om mijn vragen te beantwoorden..

 

Ik heb vooral gesprekstherapie gehad, individueel. Allemaal net geen jaar uitgedaan, telkens zelf gestopt. Bij de vorige therapeut heb ik toch een beter inzicht in het hoe en waarom de eetstoornis er is. Vele nuttige tools en tips ook gekregen. Daarom vond ik die therapie ook zinvol. Maar net zoals bij jou, is er aan het eetgedrag zelf niks veranderd en de gedachten errond. Wat idd soms erg frustrerend is. Ook al weet ik dat het loslaten bij mij ligt en hier waarschijnlijk ook mijn grootste angst is. Soms lijkt het ook gewoon een verslaving. Het gevoel van leegte willen hebben, in restrictieve periodes.  het eten tot ik letterlijk ziek van word tijdens eetbuien, compenseren... Het klinkt heftig en dat is het ook...helaas. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ingrid1971

Hoi Poes,

 

Heb je ook het programma Beleef in Portugal gevolgd van HC? 

Ik snap dat je therapie moe bent, even een time out van alle therapien kan je rust geven.

 

Ik geloof in genezing, voor iedereen, bij de 1 duurt het langer dan bij de ander. De juiste therapie op de juiste tijd is voor iedereen weg gelegd maar die moet je wel weten te vinden. 

 

Ik heb nooit bij HC therapie gehad toen bestond dat nog niet. Maar wel bij 1 van de therapeuten die nu bij HC werkt. Ze had dezelfde visie toen al als HC nu heeft.

Ik zag het ook niet meer zitten en ik zei tegen haar de 1e keer dat ik bij haar was, dat zij mijn laatste strohalm was, maar zij zei zie dit als een uitdaging of je pakt de uitdaging aan of je leeft met een eetstoornis verder.

Stel je zelf de vraag wil ik er wel van af? Die vraag moest ik ook steeds voor ogen houden. Kan ik die es wel los laten, als ik hem los laat wat gebeurt er dan.. steeds die angst weer in de ogen durven kijken.

Ik ging de uitdaging aan en na vier jaar was ik (na zes andere therapieen geprobeerd te hebben) eetstoornis vrij.  Ik heb veel angst gekend maar ik ben niets uit de weg gegaan om mijn es achter mij te laten. Het waren hele hectische en emotionele jaren maar toch kijk ik er op terug, want het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. 

 

Ergens moet er ook iets voor jou zijn, je moet er open voor staan, de waarom vraag kunnen en willen beantwoorden waarom jij je es nog nodig hebt, je zal diep moeten gaan (maar dat zal je zeker al zo vaak gedaan hebben), om uit deze stront hoop te komen (zo noem ik het). 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Poes

Ik ga morgen even reageren, het wordt laat vandaag :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden


×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.