Spring naar bijdragen
Marlin

Zussen met een eetstoornis

Aanbevolen berichten

Marlin

Het komt weleens voor dat zussen tegelijkertijd aan een eetstoornis leiden. Voor ouders een nachtmerrie, maar helaas zijn er situaties bekend. Tonic, het healthplatform van VICE, staat in de maand januari in het teken van eetstoornissen. Charlotte Gies, Ervaringsprofessional bij Human Concern, werkte mee aan het artikel:

https://tonic.vice.com/nl/article/qvw5jm/hoe-het-is-als-jij-en-je-zusje-tegelijkertijd-aan-een-eetstoornis-lijden

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Mijn zus heeft boulimia gehad. Dat liep niet echt synchroon met mijn anorexia, overigens. Mijn moeder heeft geen eetstoornis, ook niet gehad, maar gaat niet gezond met eten om (periodes van overeten/emotie-eten afgewisseld met lijnen/afvallen). In mijn herinnering deed ze toen wij nog klein waren ook heel vaak aan de lijn. Daarom vind ik het ook niet zo vergezocht dat mijn zus en ik problemen rond lichaamsbeeld/eten kregen. Ik denk dat het type eetstoornis dat je dan uiteindelijk ontwikkelt wel iets te maken heeft met wat eronder zit. Boulimia werkt net anders dan anorexia in wat je met je gevoelens doet.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Oh, ik vind dit een goed stuk! Fijn dat erfelijke factoren, bepaalde patronen en onderliggende redenen voor een eetstoornis genoemd worden. 

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Fleur01

Mijn zusje heeft ook een eetstoornis. Ze is nu sinds ongeveer drie weken in therapie. En eerlijk gezegd... stiekem ben ik zo jaloers! Daar schaam ik me enorm voor.. Mijn zusje heeft boulimia en ik? Ik struggle al 4 jaar met eten/niet eten, overgeven/laxeren, lijnen/eetbuien etc. De last wordt steeds zwaarder, maar ik durf geen hulp te vragen. Eén kind met een eetstoornis is al genoeg, toch? Het voelt alsof mijn zusje het wel lukt. Zij is dunner, geeft veel vaker over en wordt gezien door anderen. Ik gun haar geen eetstoornis, echt niet. Het doet pijn om haar te zien strijden tegen zichzelf. Maar het doet mij ook pijn omdat ik voel dat ik heb gefaald.. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
12 uur geleden zei Fleur01:

De last wordt steeds zwaarder, maar ik durf geen hulp te vragen. Eén kind met een eetstoornis is al genoeg, toch?

Als je niet wilt dat je ouders twee kinderen met een ES hebben lijkt mij dat juist een reden om wél hulp te vragen. Denk je dat je ouders zouden willen dat je de schijn ophoudt dat het goed gaat terwijl je ondertussen enorm in de knoop zit? 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Fleur01
13 uur geleden zei Jessie:

Als je niet wilt dat je ouders twee kinderen met een ES hebben lijkt mij dat juist een reden om wél hulp te vragen. Denk je dat je ouders zouden willen dat je de schijn ophoudt dat het goed gaat terwijl je ondertussen enorm in de knoop zit? 

En wat als je ouders niet echt achter je staan? Wat als je ouders bijna geen interesse tonen in jouw herstel? Wat als je voelt dat je een last bent voor je ouders? Wat dan? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Fleur01 dat lijkt me heel erg pijnlijk. Hoe komt het dat ze zo tegenover jou staan, denk je?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Rebekka
16 uur geleden zei Fleur01:

Wat als je ouders bijna geen interesse tonen in jouw herstel? Wat als je voelt dat je een last bent voor je ouders? Wat dan?

Tussen je een last voelen en een last zijn, zit een verschil. Geven je ouders letterlijk aan dat je een last bent? Ik heb veel ervaring met deze gevoelens, daarvan uitgaande en wat ik heb geleerd is; blijf je ouders erbij betrekken, probeer je communicatie open te houden en te vertellen dat jij je zo voelt en waarom/door. Probeer ook naar hen te luisteren (zo voelen ook zij zich gehoord wat ruimte zal geven aan jou... hoe krom dat ook voelt om eerst te moeten geven, juist als jij dit zo hard nodig hebt is dat zwaar i know). 

 

... en soms, werkt het ook om even afstand te nemen, maar ik weet niet hoe oud je bent, waar je staat in je leven enz. 

 

Ik voel die last nu ook nog wel eens, maar kan dan ook rationeel bedenken dat ik net zoveel recht heb op aandacht, liefde, zorg etc als m'n andere broers/zussen en dan m.n. mn erge zieke broer. Hoe is dat voor jou als ik dit zo schrijf? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Happie

Het lijkt me echt heel naar als mijn zusje ook een eetstoornis zou hebben. Ik zou er alles aan willen doen om haar daarvoor te behoeden, maar toch kan ik niet mijzelf aanpakken en haar een ander voorbeeld geven. Soms vind ik dat best moeilijk.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.