Spring naar bijdragen
Samanthax

Tips hulp en directe omgeving

Aanbevolen berichten

Samanthax

Hoi allemaal,

 

Ik heb mogelijk last van een es.

Spoiler

Ik ben in het laatste jaar al 35/36 kg afgevallen en heb nu ondergewicht.

Jarenlang ben ik te zwaar geweest en veel gepest. In eerste instantie wilde ik afvallen vanwege gezondheidsredenen en ben daarna voor mijn gevoel doorgeslagen in het afvallen. Het is nu niet zo dat ik nog heel veel meer af wil vallen, maar ben echt doodsbang om weer aan te komen. Mensen vragen de laatste tijd vaak aan me of in anorexia heb en dat vind ik eerlijk gezegd echt rot.. zelfs mijn therapeut vroeg het. Ik woon nu al een tijd niet meer thuis, maar wilde het toch kwijt aan mijn vader om steun te krijgen. Vandaag met moeite heb ik het mijn vader proberen uit te leggen, maar hij zegt dat er niks met me aan de hand is. Hij ontkent het. Ik weet nu niet goed wat ik kan doen en of ik mezelf wel serieus moet nemen. Aan de ene kant wil ik graag mijn verhaal kwijt & hulp, maar aan de andere kant wil ik niet nog een ‘labeltje’. Iemand tips omtrent hulp en steun directe omgeving?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208

Hoi Samanthax, om te beginnen denk ik dat je jezelf ten alle tijden serieus moet nemen!
Je vertelt dat je ondergewicht hebt, dit jaar enorm bent afgevallen en doodsbang bent om aan te komen, dat zijn ernstige signalen en het is alleen maar goed dat je die niet ontkent maar steun zoekt. 
Pfoe, dat lijkt me een pijnlijk en heel onwerkelijk moment, als jij je vader probeert uit te leggen wat er met je aan de hand is, en hij dat nog niet wil, of kan zien. Nou zijn eetproblemen ook heel moeilijk om te begrijpen als je het zelf niet hebt. Het is niet raar als je/jullie daar meerdere gesprekken en veel tijd voor nodig hebben. 

Je omgeving vraagt ernaar of je anorexia hebt, maar was je vader de eerste aan wie je er echt over wilde vertellen? Kan je er over praten met je therapeut?

Probeer in gedachten te houden dat een mogelijk labeltje vervelend is, maar je verhaal kwijt kunnen, en de hulp krijgen die je wilt en nodig hebt de hoofdzaak is!

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Samanthax

@nikki208 Dankjewel voor je begrip en advies! :) Ik vind het inderdaad erg lastig het er met mijn vader over te hebben.. Ik wou het er als eerste met hem over hebben, omdat ik dacht dat hij me wel zou begrijpen. Ik ben bang dat als vrienden het weten het allemaal doorgeroddeld wordt.. Ik ga proberen te praten met mijn therapeut. Alleen het lastige is dat ik eigenlijk in het eindtraject zit en binnenkort geen therapie meer heb. Misschien dat zij wel nog met me in gesprek kan gaan samen met mijn vader. Je hebt ook gelijk dat het wel belangrijk is.. alleen al die labeltjes vind ik zo rot 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Samanthax rot dat je vader zo reageerde! Zoals Nikki ook al zei, misschien heeft hij meer tijd nodig om te wennen aan het idee. Weet hij wel van de behandeling die je nu volgt? Hoe staat hij daar tegenover?

 

Ik snap je weerstand tegen labeltjes, maar weet je, een labeltje verandert niet wat er gaande is. Als dingen een naam krijgen kan er ook wat mee/aan gedaan worden. In die zin kan een labeltje tot een positieve ontwikkeling leiden en hoeft het zeker niet een permanent etiket te worden.

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Samanthax

@Jessie Ik hoop inderdaad dat het misschien wat tijd kost voor mijn vader. Hij weet inderdaad van de behandeling die ik nu nog even volg. Hij vindt het zelfs een beetje apart dat het stopt, omdat het nog niet helemaal goed gaat (zeker niet omtrent eten en afvallen). Ik denk dat hij het nog even moet laten bezinken.. 

 

Klopt inderdaad. Alleen ja, misschien moet ik het zelf ook eerst proberen te accepteren dat het zo is.. Dankjewel in iedergeval! Ik hoop dat het kan leiden tot een positieve ontwikkeling en dat ik weer beter in mijn vel zit :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208

Hoi @Samanthax
Ja, acceptatie is echt een sleutelwoord! 
Hoe sta je er tegenover dat je therapie binnenkort stopt? Je kan bij haar aangeven als je verder wilt werken aan je eetproblemen. 

 

Mijn ervaring is dat het veel rust geeft als (een paar) mensen er van af weten. Geen mooi weer hoeven te spelen. Toen ik over mijn eetstoornis vertelde aan een goede vriendin, vielen voor haar de puzzelstukjes op hun plaats. 
Heb je een vriend of vriendin bij wie je je voldoende op je gemak voelt om er iets over te vertellen? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.