Spring naar bijdragen
MarielleM

Zelf afkomen van een eetstoornis

Aanbevolen berichten

MarielleM

Ik heb een eetstoornis. Niemand in mijn omgeving die het weet.

Het begon met heel veel afvallen, ik was ook echt te dik. Toen ik eenmaal op gezond gewicht zat, zat er geen rem meer op. Ik zie zelf in dat ik doorsla. Sinds vorig jaar braakte ik delen van mijn dagelijkse eten uit. Bijvoorbeeld alleen het avondeten. Dat is overgeslagen in meerdere maaltijden. Sinds december zie ik zelf in dat het niet meer gaat. Ik ben teruggezakt naar 1x braken. Het ging goed ik bleef op gewicht wat ik wilde. Ben overigens niet te dun. 

 

Nu sinds een week heb ik een eigenhandig voedingsschema gemaakt waar ik mij goed aan kan houden en prettig bij voel. Goed aantal cal vetten koolh en eiwitten. 

Na deze eerste week (zonder braken en goed eten) toch maar een keer gewogen en jawel de paniek slaat toe. Aangekomen. En niet zo'  beetje. 

 

Hoe zorg ik er nu voor dat ik doorzet. Wil het erg graag zelf overwinnen en voelde me deze week echt top tot ik die weegschaal (en opgezette buik ) zag en gewoon echt heel erg schrok. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey

Waarom moet je het allemaal zelf en alleen doen? 

Denk je dat je op je setpoint zit?

Heb je wel ooit hulp gehad? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
MarielleM

Omdat ik er niet voor uit wil komen naar mijn omgeving en ik denk dat ik het nog wel zelf aan kan.. 

Het is me wel gelukt afgelopen week maar die kilo op die weegschaal maakt me nog wel redelijk gek. 

 

Wat betekent setpoint? 

Nee heb nooit hulp gehad.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
25 minuten geleden zei MarielleM:

Omdat ik er niet voor uit wil komen naar mijn omgeving en ik denk dat ik het nog wel zelf aan kan.. 

Als ik dat zo lees vraag ik me af of dat niet precies een achterliggende reden voor je ES zou kunnen zijn: alles zelf op moeten knappen en geen hulp durven vragen. Geen kwetsbaarheid mogen tonen aan anderen.

 

Je setpoint is het gewicht waar je op stabiliseert als je langere tijd een stabiel, volwaardig eetpatroon hebt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
MarielleM
6 minuten geleden zei Jessie:

Als ik dat zo lees vraag ik me af of dat niet precies een achterliggende reden voor je ES zou kunnen zijn: alles zelf op moeten knappen en geen hulp durven vragen. Geen kwetsbaarheid mogen tonen aan anderen.

 

Je setpoint is het gewicht waar je op stabiliseert als je langere tijd een stabiel, volwaardig eetpatroon hebt.

Dit zou kunnen maar ik eet pas sinds een week normaal,zonder te braken. En begrijp dat het normaal is dat je dan aankomt ( ook al snap ik niet waarvan, Zal zo mijn eetschema delen)

 

Spoiler

Ik eet nu 1300 kcal waaronder 40% koolhydraten 20 % vet en 40% eiwitten . Veel kwark,havermout , groenten en kip/vis. Ik sport 4x per week in krachttraining. Wilde dit eetschema juist aan pakken om van dat spugen af te komen, maar hoe kan ik hier dikker van worden? 

Ik at eerder (tijdens de braakperiodes) ook normale hoeveelheden en spuugde "alleen" mijn avondmaaltijd uit. Viel daardoor ook niet af maar bleef op gewicht. 

 

Maar wil handvaten hebben waar ik mee door kan zetten. Paniek hoort erbij maar ik wil gewoon niet weer dikker worden. Heb al die jaren niet voor niks gevochten om dan uiteindelijk weer terug te vallen door een jaar een eetstoornis te hebben gehad. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mandyhelfrich

@MarielleMwat goed dat je hier durft toe te geven dat je een eetstoornis heb, maar wat houd je tegen om hulp te zoeken bij een professional? 

 

Zelf heb ik nu ruim 7 jaar een eetstoornis en sinds afgelopen zomer ben ik in therapie gegaan bij de ursula, dit is de beste keuze die ik ooit had kunnen maken. Een eetstoornis is zwaar en ik heb ook regelmatig nog slechte dagen en weet ook dat ik verlopig nog niet klaar zal zijn met me therapie, maar ben in ieder geval erg blij dat ik deze keuze heb gemaakt. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
MarielleM
54 minuten geleden zei Mandyhelfrich:

@MarielleMwat goed dat je hier durft toe te geven dat je een eetstoornis heb, maar wat houd je tegen om hulp te zoeken bij een professional? 

 

Zelf heb ik nu ruim 7 jaar een eetstoornis en sinds afgelopen zomer ben ik in therapie gegaan bij de ursula, dit is de beste keuze die ik ooit had kunnen maken. Een eetstoornis is zwaar en ik heb ook regelmatig nog slechte dagen en weet ook dat ik verlopig nog niet klaar zal zijn met me therapie, maar ben in ieder geval erg blij dat ik deze keuze heb gemaakt. 

Ik hoop, denk en weet  dat ik nog niet diep genoeg zit voor prof. Hulp en hoop denk en wil het nog zelf kunnen. 

Als ik zie dat de afgelopen weken zo goed gaat met eten zonder schuldgevoel dan denk ik dat het moet lukken. Alleen dat cijfertje op de weegschaal spreekt me niet zo aan.. waarvan ik rationeel ook wel weer kan zeggen dat het normaal is..

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lydia
59 minuten geleden zei MarielleM:

Maar wil handvaten hebben waar ik mee door kan zetten. Paniek hoort erbij maar ik wil gewoon niet weer dikker worden. Heb al die jaren niet voor niks gevochten om dan uiteindelijk weer terug te vallen door een jaar een eetstoornis te hebben gehad. 

Een van de standaard handvaten is 'leren relativeren'. Leren relativeren betekent dat je in gaat tegen de negatieve/angstige gedachtes die je hebt. Wat is er bijvoorbeeld zo erg aan die paniek die je ervaart? Wat is er zo erg aan een kilo meer op de weegschaal? Een kilo meer betekent niet gelijk dat je dood gaat. En aankomen is ook zeker niet hetzelfde als dikker worden. Als je aan krachttraining doet, dan kan je spiermassa toenemen. Spieren wegen twee keer zo zwaar als vet. Betekent dat je kunt aankomen in gewicht terwijl je tegelijkertijd dunner wordt. Ook raakt heel je vochthuishouding uit balans door het braken. Zodra je hiermee stopt kan je meer vocht vast houden. Dat gebeurt ook vaak bij vrouwen voordat ze ongesteld worden. Ik kan dan 1-2 kilo vocht vasthouden. Betekent nog steeds niet dat je dikker bent. Als je verder stopt met braken en weer gaat eten, dan betekent dit ook dat je weer voeding in je maag en darmen hebt. Maag-darm-inhoud heeft ook een gewicht. Betekent nog steeds niet dat je dikker bent.

 

Tweede belangrijke punt is dat je je gewicht gaat leren los te koppelen van je uiterlijk. Het is veel belangrijker dat jij jezelf leert te accepteren hoe en wie jij bent en hoe je eruit ziet. Jouw lichaam bestaat uit veel meer dan alleen hoe je eruit ziet. Jouw benen dragen jou van A naar B, elke dag opnieuw. Al jouw organen functioneren voor je, houden jou in leven. Jouw lichaam zorgt voor jou en verdient het dat jij ook goed voor je lichaam zorgt. Ik snap heel goed dat wanneer je daadwerkelijk te zwaar bent geweest, je bang bent om daar naar terug te gaan. Maar je bent nu niet meer te zwaar en in principe, wanneer jij goed voor je lichaam zorgt door een gezond eet- en beweegpatroon, dan zal jouw lichaam dat setpoint gaan opzoeken en niet zomaar terug naar overgewicht gaan. Als je nu te weinig zou wegen, dan kan dat setpoint misschien iets hoger zijn dan wat je nu weegt, dat weet ik niet. Je kan ook eerst aankomen en daarna weer afvallen. Maar probeer ook daarin te relativeren. Een gezond gewicht/je setpoint is niet hetzelfde als overgewicht en je gaat er niet dood van. Waar je wél dood van kan gaan is een eetstoornis die volledig uit de hand loopt. Ook kan je je lichaam ernstig schade aan richten door het braken, door ondervoeding (wat gebeurt wanneer je te weinig eet) etc. En wanneer je teveel sport in combinatie met te weinig eten, dan krijg je spierafbraak i.p.v. spieropbouw, wat ook weer schadelijk is. Je schrijft dat je echt niet dikker wilt worden. Ook niet wanneer dit ten koste gaat van je lichaam?

 

Een derde belangrijke punt is al benoemd. Leer de functie te begrijpen van jouw eetstoornis en ga daarmee aan de slag. Het kan toch wel erg handig zijn om daar hulp bij te hebben. Dat hoeft niet van je directe omgeving als je deze daar niet in wilt betrekken (al is het goed om te onderzoeken waarom je dit niet wilt), maar je kunt natuurlijk wel hulp inschakelen van een professional.
Ik heb zelf overigens nooit direct hulp gehad voor mijn eetstoornis, maar ik had wel hulp voor andere problemen (die ook de achterliggende oorzaak van mijn eetstoornis waren). Mijn eetstoornis heb ik daarentegen grotendeels zelf aangepakt met behulp van eft (emotional freedom technique). Dat is zowel een therapie- als een zelfhulptechniek waarbij je de emotionele lading weghaalt van alles wat je denkt, voelt, hebt meegemaakt rondom een bepaald thema/probleem. Het heeft er bij mij voor gezorgd dat mijn algehele zelfacceptatie (zowel van mijn lichaam als van wie ik ben) enorm is toegenomen.
Op youtube zijn diverse filmpjes te vinden. Misschien zit er iets voor je tussen:
https://www.youtube.com/results?search_query=EFT+eating+disorder

 

  • Like 4
  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
MarielleM
25 minuten geleden zei Lydia:

Een van de standaard handvaten is 'leren relativeren'. Leren relativeren betekent dat je in gaat tegen de negatieve/angstige gedachtes die je hebt. Wat is er bijvoorbeeld zo erg aan die paniek die je ervaart? Wat is er zo erg aan een kilo meer op de weegschaal? Een kilo meer betekent niet gelijk dat je dood gaat. En aankomen is ook zeker niet hetzelfde als dikker worden. Als je aan krachttraining doet, dan kan je spiermassa toenemen. Spieren wegen twee keer zo zwaar als vet. Betekent dat je kunt aankomen in gewicht terwijl je tegelijkertijd dunner wordt. Ook raakt heel je vochthuishouding uit balans door het braken. Zodra je hiermee stopt kan je meer vocht vast houden. Dat gebeurt ook vaak bij vrouwen voordat ze ongesteld worden. Ik kan dan 1-2 kilo vocht vasthouden. Betekent nog steeds niet dat je dikker bent. Als je verder stopt met braken en weer gaat eten, dan betekent dit ook dat je weer voeding in je maag en darmen hebt. Maag-darm-inhoud heeft ook een gewicht. Betekent nog steeds niet dat je dikker bent.

 

Tweede belangrijke punt is dat je je gewicht gaat leren los te koppelen van je uiterlijk. Het is veel belangrijker dat jij jezelf leert te accepteren hoe en wie jij bent en hoe je eruit ziet. Jouw lichaam bestaat uit veel meer dan alleen hoe je eruit ziet. Jouw benen dragen jou van A naar B, elke dag opnieuw. Al jouw organen functioneren voor je, houden jou in leven. Jouw lichaam zorgt voor jou en verdient het dat jij ook goed voor je lichaam zorgt. Ik snap heel goed dat wanneer je daadwerkelijk te zwaar bent geweest, je bang bent om daar naar terug te gaan. Maar je bent nu niet meer te zwaar en in principe, wanneer jij goed voor je lichaam zorgt door een gezond eet- en beweegpatroon, dan zal jouw lichaam dat setpoint gaan opzoeken en niet zomaar terug naar overgewicht gaan. Als je nu te weinig zou wegen, dan kan dat setpoint misschien iets hoger zijn dan wat je nu weegt, dat weet ik niet. Je kan ook eerst aankomen en daarna weer afvallen. Maar probeer ook daarin te relativeren. Een gezond gewicht/je setpoint is niet hetzelfde als overgewicht en je gaat er niet dood van. Waar je wél dood van kan gaan is een eetstoornis die volledig uit de hand loopt. Ook kan je je lichaam ernstig schade aan richten door het braken, door ondervoeding (wat gebeurt wanneer je te weinig eet) etc. En wanneer je teveel sport in combinatie met te weinig eten, dan krijg je spierafbraak i.p.v. spieropbouw, wat ook weer schadelijk is. Je schrijft dat je echt niet dikker wilt worden. Ook niet wanneer dit ten koste gaat van je lichaam?

 

Een derde belangrijke punt is al benoemd. Leer de functie te begrijpen van jouw eetstoornis en ga daarmee aan de slag. Het kan toch wel erg handig zijn om daar hulp bij te hebben. Dat hoeft niet van je directe omgeving als je deze daar niet in wilt betrekken (al is het goed om te onderzoeken waarom je dit niet wilt), maar je kunt natuurlijk wel hulp inschakelen van een professional.
Ik heb zelf overigens nooit direct hulp gehad voor mijn eetstoornis, maar ik had wel hulp voor andere problemen (die ook de achterliggende oorzaak van mijn eetstoornis waren). Mijn eetstoornis heb ik daarentegen grotendeels zelf aangepakt met behulp van eft (emotional freedom technique). Dat is zowel een therapie- als een zelfhulptechniek waarbij je de emotionele lading weghaalt van alles wat je denkt, voelt, hebt meegemaakt rondom een bepaald thema/probleem. Het heeft er bij mij voor gezorgd dat mijn algehele zelfacceptatie (zowel van mijn lichaam als van wie ik ben) enorm is toegenomen.
Op youtube zijn diverse filmpjes te vinden. Misschien zit er iets voor je tussen:
https://www.youtube.com/results?search_query=EFT+eating+disorder

 

Hier heb ik echt wat aan thanks @Lydia ga het nog een aantal keer door lezen! 

  • Like 4

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SarahEva

@Mandyhelfrich zouden wij in contact kunnen komen? Ik ben heel erg benieuwd naar de behandeling die je hebt gehad bij de Ursula. Ik ben zelf momenteel bezig met de intake daar!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mandyhelfrich

@SarahEvatuurlijk mag je me een privé bericht sturen, of via WhatsApp ofzo, wat jij het fijnst vind.

Leuk dat je nieuwsgierig bent naar me behandeling bij de ursula. Veel succes met je intake. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lstr

Hoi! 

Dit is zó herkenbaar! Ik loop al 10 jaar met een eetstoornis en dacht (zeker na mijn psychologische opleiding en werk in de psychiatrie), ook dat ik het zelf zou kunnen oplossen. Ik weet hoe een eetstoornis werkt en hoe een behandeling zou kunnen verlopen. Maar ik kreeg het zelf niet voor elkaar. Telkens had ik weer een goed plan gemaakt (schema met voldoende voedingsstoffen, nood bij eetbuien, restricties of afspraken), wat ik dan weer een tijdje volhield. Maar na een aantal weken of maanden viel ik weer terug, kwam de ES weer op en werd het (veel) erger. Nu heb ik hulp gezocht en het is de beste keuze die ik ooit heb kunnen maken. Ik kan dit niet alleen en hoef het ook niet alleen te kunnen. Ik herken de schaamte en het niet naar buiten willen brengen van je eetstoornis. Maar bij mij zat dat ook een stukje in de erkenning van het probleem; toegeven dát het inderdaad een eenstoornis is. Toen pas zag ik hoe lang ik er eigenlijk al in hang.... denk er eens over om toch langs de huisarts te gaan. Dan kan je het bespreken en je patroon ook echt doorbreken. Liefs!! 🙏🏻🍀🍀

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.