Spring naar bijdragen
Amel

Bang om dik te worden na boulimia

Aanbevolen berichten

Amel

Ik heb al jaren boulima en ik strijd elke dag met mezelf. Ga ik normaal eten of niet. De ene dag win ik het van mijn luide stem in mijn hoofd  de andere dag voel ik me dik en dat komt natuurlijk door het eten. En dan ga ik weer een spuugplan bedenken in mijn hoofd. Wie heeft hier ook op deze manier last van. Ik heb echt dagen gehad waarin ik normaal at maar dan ga ik toch weer de fout in  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mandyhelfrich

Heel herkenbaar dit, zelf heb ik ook de diagnose boulimia nervosa gekregen ruim een jaar geleden. De ene dag lukt het me erg goed om normaal te eten en voel ik me ook redelijk tevreden over me lichaam en de andere dag heb ik juist veel moeite met eten en vind ik mezelf ook te dik

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208

Hoi Amel,
wat zwaar voor je, om al jaren elke dag de strijd aan gaan met jezelf.
Je zegt ‘ga ik toch weer de fout in’, bedoel je (al dan niet voor je idee) overeten, overgeven of je laten leiden door de angst om aan te komen? Want die angst kan (het verlangen om te) compenseren uitlokken, en de druk op hoe je eet en hoeveel enorm vergroten. Wat weer een eetbui kan uitlokken. Cirkel rond.

 

Het vermoeiende cirkeltje dat je beschrijft herken ik zeker, ik heb ook lang boulimia gehad. Dat worstelen met mezelf…bleeeeeeegh…  Tot ik het vechten zo moe was dat ik alles ervoor over had om beter te worden, ook aankomen. Ik stopte met overgeven, toen ‘sporten met mate’ maar niet lukte stopte ik een halfjaar helemaal met sporten. Zo ging die cirkel stuk, en had ik de rust om te luisteren naar wat ik nou echt wilde en te werken aan m’n angsten. Eetbuien werden steeds minder. Kwam best wat aan, en dat was het zo waard om nu lekker in m’n vel te zitten! 

Wat zou er kunnen gebeuren als je zou aankomen? Weet je wat onder jouw angst zit?

 

Ik snap dat het je verdrietig, boos of gefrustreerd maakt als het met eten toch weer anders loopt als je wilt, maar gezond eten kost als het zo verbonden is aan je emoties bakken inspanning en oefening en je mag trots zijn op de dagen dat het je lukt. :)

Als je denkt aan zo’n dag die goed ging, wat maakte dan dat het je lukte?

 

Groetjes Nikki

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amel

Bedankt voor je antwoord. Het is een cirkel en dat besef heb ik ook. Mijn grootste fout is overeten voor mijn gevoel . Of iets eten wat niet kan. Of ik pak 1 chocolaatje en voor ik het doorheb eet ik er 4 en dan denk ik ok het is nu weer te laat. Ik moet alles kwijt. En dan ga ik mezelf zo vol proppen om het dan weer in een mum van tijd uit te spugen . En het ergste nog wel . Dat het spugen me geen moeite kost. Ik kan het op commando zo ophalen. Ik ben ook zo moe van dit leven. En wil zo graag beter worden. Ik moet gewoon mezelf accepteren ook al kom ik aan.   En dat vind ik zo moeilijk.  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208

Ik vind dat je erg hard bent voor jezelf door het overeten wat je doet een fout te noemen, Amel. 
Als ik lees hoe moe je ervan bent denk ik echt niet dat je er bewust voor kiest.
Misschien gaf het je ooit troost, of afleiding, dat weet ik niet, maar nu brengt het je alleen verdriet.
Goed dat je inziet dat je jezelf moet accepteren; zelfliefde is echt de basis. :)
Het is nu je tegen de mogelijkheid van aankomen aanhikt waarschijnlijk een schrale troost, maar als je hersteld bent, en je eetpatroon eenmaal normaliseert, zal je vanzelf uitkomen op een setpoint, een gewicht dat bij jouw lichaam past. 
Ben je eigenlijk in behandeling?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amel

Dank je wel voor je woorden.  Je hebt helemaal gelijk. Het gaf me ooit afleiding maar nu geeft het me alleen naar schuldgevoel en verdriet en soms denk ik. Kon ik maar de tijd terug draaien en die eerste spuugbeurt ongedaan maken. Ik genoot zo van het leven. En ik kon eten wat ik wou.ik was wat voller ok. Maar achteraf kan ik me xo voor de kop slaan.  Maar nu heb ik maat 36 en daar klamp ik me aan vast. Ik ben niet onder behandeling.  Ik was op eigen kracht echt ongeveer 6 mnd gestopt. En was aangekomen en door middel van sporten ook weer wat afgevallen. Maar ik weet nu niet meer waarom ik weer be begonnen. En ik maak elke dag eennieuwe start om te stoppen.  En dan lukt het me weer even.  En dan weer gaat het mis dan verlang ik naar een eetbui waarin ik helemaal los kan gaan.. en daarna voel ik me weer zo zwak. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208

Wat verdrietig. Het lijkt me erg vermoeiend voor je. 

Heb je toen het goed ging ook gekeken of er voor jou wat onder je eetstoornis zit, wat maakte dat je het nodig had, of heb je puur op wilskracht 6 maanden gezond/niet eetgestoord gegeten? Wat maakte toen dat het je lukte?
Bedoel je met ‘dan gaat het weer mis’ dat je een eetbui hebt of overgeeft? En je verlangt ernaar los te gaan. Heb je een uitlaatklep of ontspanning nodig? 
Wil je behandeling, en wat hulp en begeleiding krijgen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amanda Mcbow

Hi Amel,

Jeetje wat een vreselijk gevoel moet het geven om elke dag weer die strijd aan te moeten gaan. Ik had ook een eetstornis en ik weet dat het sloopt, soms klinkt en voelt het geen strijd hebben en genezen een sprookje. Wel zie ik in je verhaal terug komen dat je ook inziet dat je voordat je deze strijd ooit aanging je gelukkig was en van het leven genoot. Dit betekend dat je een duidelijk doel voor ogen hebt, iets wat je heel sterk maakt. Onthoud dat doel en herinner het gevoel van toen je gelukkig was en ja inderdaad voller. Elke keer voordat je een spuugplan wilt maken ga even rustig zitten en geef jezelf 2 minuten om echt even te voelen wat ook alweer je doel was en hoe dat voelde. Soms helpt een foto of een filmoje uit die tijd heel goed om dat gevoel te hervoelen. En bepaal na die 2 minuten wat je dan gaat doen, vraag jezelf waarom saboteer ik mezelf? Wellicht is er iet gebeurd waardoor je het gevoel van controle wilt hebben, maar onthoud goed dat je deze nu juist uithanden geeft. De eetstornis neemt over en die luide stem neemt de contole. Laat het gelukkige meisje van voor de eetstornis een stem krijgen en geef haar tijd om terug te komen. Ik weet het klinkt mooi maar het is moeilijker dan het lijkt. Helemaal waar maar het is zeker het proberen waard. Om je een hart onder de riem te steken ook ik heb zonder behandelingen het moeten doen en het is zeker mogelijk. Het is een lange weg met vallen en opstaan maar verlies nooit dat gelukkige meisje uit het oog, want zij gaat je uiteindelijk redden en ervoor zorgen dat je zonder strijd en zonder eetstornis het leven aan kan met geluk en liefde voor jezelf. Liefs Amanda 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.