Spring naar bijdragen
Anoniem90

sociale onzekerheid

Aanbevolen berichten

Anoniem90

Hoi allemaal,

Afgelopen week heb ik mij voorgesteld en heb voor nu alvast een eerste vraag. Geen idee of deze via het forum beantwoord kan worden of dat ik hier voor echt therapie nodig heb, maar ik doe gewoon een poging :)

 

Ik lees bij heel veel mensen terug dat ze zich op sociaal vlak heel onzeker voelen. Dit is ook voor mij het onderliggende probleem. Het altijd goed willen doen, altijd aardig gevonden willen worden en het gevoel hebben hierin te falen. Nu ben ik al jaren bekend met het g-schema en dit helpt me ook echt om beter te kunnen relativeren. Soms blijven de negatieve gedachten en de bewijzen hiervoor overheersen en dan is het zo lastig om het gevoel van onzekerheid los te laten. Ik probeer dan afleiding te zoeken op allerlei manieren (aan leuke dingen denken, echt leuke dingen doen etc), maar dit helpt maar voor korte duur, de negatieve gedachten en gevoelens komen altijd terug. Daarna volgt uiteraard het eenzame gevoel, het gevoel dat ik dik ben en wil afvallen alsof ik daarmee als persoon ineens wel aardig gevonden zou worden (ook dit is een kromme gedachten die ik heel goed kan relativeren, maar toch houdt het gevoel stand).

Hebben jullie misschien nog tips die hierin kunnen helpen? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Op welke manier laat je je momenteel beïnvloeden door je onzekerheid? Vermijd je sociale situaties of zijn er andere dingen die je wel/niet doet? Of zit de worsteling meer in je gedachten dan dat je er daadwerkelijk naar handelt?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Helaas is dit probleem heel herkenbaar. Ik heb nog niet echt concrete tips voor je, maar ik probeer zelf altijd dicht bij mezelf te blijven en lief tegen mezelf te zijn. Behandel jezelf zoals je je beste vriend(in) zou behandelen 🌸

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90
19 uur geleden zei Jessie:

Op welke manier laat je je momenteel beïnvloeden door je onzekerheid? Vermijd je sociale situaties of zijn er andere dingen die je wel/niet doet? Of zit de worsteling meer in je gedachten dan dat je er daadwerkelijk naar handelt?

Vroeger vermeed ik sociale situaties, dit doe ik nu niet meer. De worsteling dit hem inderdaad vooral in de gedachten. Ik heb vaak het gevoel dat ik er niet bij hoor, of dat mensen mij niet leuk / niet aardig vinden, liever bij anderen zijn dan bij mij. Terwijl het maar de vraag is natuurlijk of dit zo is, maar het gevoel blijft zo sterk. Hierdoor wordt ik soms wel wat stiller in sociale situaties en hou mijzelf meer op de achtergrond, dus wel enige vermijding. Ik heb een periode wel meer gezegd, maar ging me hier niet beter van voelen, had dan nog steeds bovenstaande gedachten / gevoelens en was bang dat andere me helemaal verkeerd begrepen. Kortom, wat ik ook doe, de negatieve gedachten blijven sterk aanwezig. Het enige verschil is dat ik me er soms heel erg door laat beïnvloeden (dan komen de eetproblemen) en het soms beter van mij af kan zetten.. maar geen idee wat ik dan concreet anders doe. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90
11 uur geleden zei PeggyV:

Helaas is dit probleem heel herkenbaar. Ik heb nog niet echt concrete tips voor je, maar ik probeer zelf altijd dicht bij mezelf te blijven en lief tegen mezelf te zijn. Behandel jezelf zoals je je beste vriend(in) zou behandelen 🌸

Ja he, ik heb het nooit zo beseft, maar zie dit probleem in heel veel verhalen op dit forum terug. Ook ik denk vaak dat het bij mij allemaal wel mee valt, omdat ik goed functioneer (mijn gewicht is normaal, ik werk, ik kan voor mijn gezin zorgen etc.), maar als ik naar de onderliggende gedachten en gevoelens kijk, dan zijn die blijkbaar toch wel echt passend bij eetproblemen. 

Nu de oplossing nog! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90

Fijn trouwens dat ik hier feedback krijg! Dat helpt in elk geval al om mij begrepen te voelen! Dit mis ik soms wel in mijn omgeving. Doordat ik goed functioneer, lijkt niemand echt door te hebben, hoe ellendig ik mij soms kan voelen door de eetproblemen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Dapper dat je sociale situaties niet meer vermijdt!

 

Je schreef al dat je veel met g-schema's gedaan hebt, maar dat heeft niet echt geholpen om je gedachtepatroon écht om te kunnen buigen, begrijp ik.

 

Heb je je onzekerheid en de daaruit voortvloeiende gedachten wel eens met vrienden of vriendinnen gedeeld? Soms kan het helpen om je gedachten bij een ander te checken. Dat kan wel heel spannend zijn, maar ook heel waardevol.

 

Heb je wanneer het gebeurt concrete dingen gedaan of gezegd die je later dwars gaan zitten? Kun je je dan ook momenten herinneren dat mensen je gek aankijken of zich van je afkeren? Ik bedoel eigenlijk, wat voor 'bewijs' heb je, of dénk je te hebben, voor jouw ongewenstheid?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90

Vooral met sommige familieleden kan ik het goed delen, ik merk dan dat het mij oplucht. Soms hebben we elkaar echt verkeerd begrepen en kunnen we het goed uitpraten, maar soms kloppen mijn gedachten inderdaad niet en is het fijn als dat bevestigd wordt.

Met andere familieleden is het lastiger, omdat niet iedereen even open is, ik merk dat ik het dan erg lastig vind om het bespreekbaar te maken, bang om de ander te kwetsen. En ik moet eerlijk zeggen dat ik een olifantengeheugen heb, als iemand één keer kritiek heeft, dan onthou ik dat en dan komt die kritiek steeds weer als terugkerende gedachte terug, dat is dan het duidelijke bewijs dat ik het allemaal niet goed doe. Ik zou dus eigenlijk meer moeten focussen op de momenten waarop mensen juist positieve dingen zeggen, maar die lijk ik dan weer minder goed op te slaan. Ik lijk dan echt meer duidelijke bewijzen van kritiek te hebben dan van de positieve dingen. 

Verder zit er vooral onzekerheid bij vrienden / kennissen die wat verder van mij afstaan. Dus je hebt wel gelijk dat ik vooral last heb van deze gedachten bij mensen met wie ik minder bespreek en waarbij ik minder goed kan checken of mijn gedachten wel kloppen. Daarnaast ben ik mij er van bewust dat je niet met iedereen goed bevriend kan zijn / aardig gevonden kan worden. Rationeel kan ik dat dus wel bedenken, maar gevoelsmatig kan ik het minder goed loslaten. 

Bedankt voor het meedenken jessie! Het is fijn dat er iemand kritisch meedenkt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90

Een concreet voorbeeld is dat ik met meerdere mensen vaak het initiatief heb genomen om af te spreken maar dat dit dan afgewezen wordt... of bij anderen dat het initiatief altijd vanuit mij moet komen. Dat geeft mij dan het gevoel dat een ander liever niet afspreekt, zeker als er wel meer contact is met anderen. Dit gebeurd gelukkig niet met vrienden die echt heel dichtbij staan, maar het valt me wel op dat ik dit met meerdere mensen heb en dan voel ik mij afgewezen als persoon. Terwijl ik tegelijkertijd ook weet dat dit misschien niet met mij als persoon te maken heeft, maar meer met de keuzes die een ander maakt. Maar dat is weer meer mijn ratio die dat zegt dan mijn gevoel. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Dat soort 'eenzijdige' contacten zijn idd lastig, of als je beter bevriend met iemand probeert te raken maar die ander dat niet lijkt te willen. Weet je, het zegt wel iets over jou en over die persoon, maar niet zoveel of zo negatief als wat jij ervan maakt. Dat een ander minder klik met jou ervaart of niet actief vriendschap nastreeft, kan gebeuren. Je kan nou eenmaal niet met iederéén bevriend zijn.

 

Op zich weet je dat rationeel gezien ook wel he. Dat zeg je ook. Je onzekerheid lijkt me eigenlijk niet zozeer iets wat veroorzaakt wordt door het hier en nu, maar het klinkt meer als oude pijn die geraakt wordt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90

Wat bedoel je met oude pijn? 

Het klopt inderdaad dat ik het te veel op mijzelf betrek, het te veel bij mijzelf neer leg, en het gevoel heb dat ik als persoon niet leuk / aardig ben. Maar dat stukje loslaten vind ik heel moeilijk. Ik weet niet goed hoe ik dat kan doen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Ik bedoel met oude pijn a.h.w. de gevolgen van lastige dingen uit iemands verleden. Je hebt niet op een gegeven moment 'besloten' om onzeker te worden. Er moeten, of dat denk ik iig, gebeurtenissen en/of omstandigheden geweest zijn waardoor je die onzekerheid hebt ontwikkeld.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Heb je trouwens wel eens een soort analyse van jezelf gemaakt? Dat heb ik in therapie wel eens gedaan. Zowel je positieve als je negatieve eigenschappen in kaart brengen. Geen enkel mens is alleen maar leuk of alleen maar niet-leuk.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90
21 uur geleden zei Jessie:

Ik bedoel met oude pijn a.h.w. de gevolgen van lastige dingen uit iemands verleden. Je hebt niet op een gegeven moment 'besloten' om onzeker te worden. Er moeten, of dat denk ik iig, gebeurtenissen en/of omstandigheden geweest zijn waardoor je die onzekerheid hebt ontwikkeld.

Ik kan mij niet een specifieke situatie herinneren. Eigenlijk kan ik vanuit de basisschool al momenten bedenken waarop mijn onzekerheid is gegroeid. Ik had geen leuke klas en ik zag gedrag van anderen al snel als pesten. Als ik er nu op terug kijk, kan ik het al veel beter relativeren en denk ik niet dat anderen het zo vervelend bedoelden, ik hapte en dat vinden anderen leuk en daarmee was ik een leuke 'pispaal'. Het plagen was overigens niet zo heftig / traumatisch. Ik denk dat ik zelf nooit goed geleerd heb hoe ik hiermee om moest gaan, waardoor ik onzeker werd en dingen op mijzelf ben gaan betrekken. Dit leidde uiteindelijk tot het vermijden van sociale situaties, dan kon er tenminste ook niks mis gaan, dat was vooral op de middelbare school.

Na mijn studententijd heb ik mij voorgenomen om niet meer te vermijden, maar juist de sociale contacten aan te gaan. Ik had de verwachting dat mijn onzekerheid dan wel zou afnemen, maar dat is uiteindelijk toch niet het geval. De onzekerheid blijft. 

 

Nee, ik heb nog nooit een analyse van mijzelf gemaakt. zou dat ook heel moeilijk vinden denk ik. Merk dat ik ook daarin vooral bezig ben met hoe ik denk dat anderen mij zouden vinden of hoe ik hoop dat ik ben / dat anderen mij zien. Misschien is het wel goed om dit in de toekomst met mijn behandelaar te doen! Dankje voor de tip!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Het lijkt me erg naar als je het gevoel kreeg dat het veel vaker op jou gericht was dan op anderen. Kan me voorstellen dat dat je zelfvertrouwen geen goed gedaan heeft.

 

Het lijkt alsof je het een beetje bagatelliseert door te zeggen dat het niet heel heftig of traumatisch was. Ik zou het eigenlijk willen omdraaien: aangezien het invloed op jou gehad heeft, was het destijds voor jou wél heftig om mee te maken. Steeds maar één druppel water kan, als het maar lang genoeg duurt, hele rotswanden doorklieven.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Carin

Herkenbaar Anoniem90....

Erg vervelend waar je tegen aan loopt. Sterk dat je sociale contacten niet vermijdt. Ik vermijd wel sociale contacten omdat het me teveel energie en spanning kost.

 

Ik heb een vermijdende-persoonlijkheidsstoornis, voel me in relaties en vriendschappen vaak erg angstig en onzeker. In contact met anderen vind ik het moeilijk om open te zijn en mezelf te laten zien zoals ik ben.

 In gezelschap van anderen heb ik een angstig gevoel iets verkeerd te doen of te zeggen. Daarbij heb ik vaak het idee dat ik stom of saai ben en ik niets interessants voor anderen te melden hebben. Ook houdt ik mezelf steeds bezig met wat anderen van me zullen denken, en deze invulling is telkens negatief.

 

🌹

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem90
Op 14-07-2018 om 17:22 zei Carin:

Herkenbaar Anoniem90....

Erg vervelend waar je tegen aan loopt. Sterk dat je sociale contacten niet vermijdt. Ik vermijd wel sociale contacten omdat het me teveel energie en spanning kost.

 

Ik heb een vermijdende-persoonlijkheidsstoornis, voel me in relaties en vriendschappen vaak erg angstig en onzeker. In contact met anderen vind ik het moeilijk om open te zijn en mezelf te laten zien zoals ik ben.

 In gezelschap van anderen heb ik een angstig gevoel iets verkeerd te doen of te zeggen. Daarbij heb ik vaak het idee dat ik stom of saai ben en ik niets interessants voor anderen te melden hebben. Ook houdt ik mezelf steeds bezig met wat anderen van me zullen denken, en deze invulling is telkens negatief.

 

🌹

 

Wat lastig carin!! Krijg je hier hulp bij? Zou je dat wel echt gunnen! Ik herken wat je schrijft, maar met alles wat ik binnen mijn studie heb geleerd, heeft mij wel geholpen om beter te kunnen relativeren. Ik worstel er nog steeds mee, maar ik weet nu wel dat het mijn negatieve gedachten zijn en dat het niet per se de waarheid hoeft te zijn.. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Carin

Ik kan me voorstellen dat je contacten vermijdt als je het erg moeilijk mee hebt. Het vergt veel van je, gevoelsmatig en geestelijk.

 

Ik moet wel lekker in mijn vel zitten wil ik contact kunnen maken. Ik heb een aantal jaren hulp en verscheidene therapieën gehad maar het zit zo verankerd in mij dat het moeilijk is eruit te komen. Ik vind het wel een gemis, het is eenmaal zo ☘

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.