Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Roza

Hoii,

 

Binnekort heb ik zeer waarschijnlijk een baan waar ik onwijs blij mee ben. Hier heb ik eerder ook al stage gelopen. 

Nu was ik even blij en schoot daarna in de stress omdat ze er op vrijdagmiddag altijd warm eten. Soms is dit wel gezond, maar vaak ook niet en zitten er producten bij die ik echt niet wil eten. Morgen val ik waarschijnlijk in voor iemand in en ga ik wel mijn eigen eten meenemen. Wel vindt ik het erg ongemakkelijk om wat anders dan hen te eten. Gelukkig hangt er een lijstje in de keuken met wat ze iedere week eten, maar ik vind het zoo ongemakkelijk om wat anders te eten.  Ben ook echt niet van plan te gaan vertellen waarom dat t is. 

 

Zouden jullie hier raad mee Weten? & anders kon ik igg even mijn verhaal kwijt. 

 

Groetjes, Roza. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Je hebt drie keuzes: 1. Zo'n situatie helemaal vermijden (dus dit werk niet aannemen om die reden), 2. Je eigen eten meenemen en 3. Meedoen met die maaltijd.

 

Ik snap waarom je voor optie 2 gaat en dat is je goed recht. Ik zou zelf niet op die manier willen opvallen en vragen oproepen in een professionele setting. Als je ook geen antwoord gaat geven op eventuele vragen, lijkt me dat erg ongemakkelijk tussen jou en je collega's.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza
10 minuten geleden zei Jessie:

Je hebt drie keuzes: 1. Zo'n situatie helemaal vermijden (dus dit werk niet aannemen om die reden), 2. Je eigen eten meenemen en 3. Meedoen met die maaltijd.

 

Ik snap waarom je voor optie 2 gaat en dat is je goed recht. Ik zou zelf niet op die manier willen opvallen en vragen oproepen in een professionele setting. Als je ook geen antwoord gaat geven op eventuele vragen, lijkt me dat erg ongemakkelijk tussen jou en je collega's.

Ik ga idd voor optie 2, maar zou ook echt niet op willen vallen. Tja maar het gaat best zwaar werk zijn wat ik daar ga verichte en als ik zou vertellen dat ik anorexia heb ben ik bang dat ik afgewezen wordt en niet meer daar mag komen werken. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Dat snap ik ook heel goed. En ik bedoel ook niet dat je daar moet vertellen dat je anorexia hebt. Maar ik hoop dat je je realiseert dat anorexia niet een stoornis is die je (lang) verborgen kunt houden. Als zelfs één maaltijd per week niet te doen is, klinkt dat alsof er gauw genoeg aan je te zien zal zijn dat er iets met je is. En misschien is fysiek zwaar werk ook niet zo'n goed idee als je niet goed voor je lichaam zorgt.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

Ik eet gewoon 3 maaltijden per dag hoor. 

Alleen wat minder dan een ander en bepaalde producten niet. 

Ook ben ik nu bezig met de diëtist om m'n gewicht stabiel te houden en start ik binnekort in een groep. Dit stabiel houden is nog wel lastig omdat ik ergens ook nog wil afvallen, maargoed heel veel zal er denk ik niet meer ad gaan.

 

Werken geeft mij juist voldoening en ik hoop dat ik daardoor juist mezelf stimuleer grotere maaltijden te eten omdat ik ze nodig heb en het geeft ook weer afleiding. 

Met het thuis zitten van nu ben ik veel te veel bezig met denken aan eten enz.

Ook mag ik van geluk spreken als ik deze baan krijg omdat er erg weinig aanbod is in deze sector. 

Daarnaast heb ik ook bij veel andere plekken gesoliciteerd buiten deze sector, maar slechts 1 sollicitatie gesprek gehad.

 

Niet werken is voor mij financieel als geestelijk geen optie. Ik wil ook gewoon aan m'n toekomst werken. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Klinkt goed dat het werk een motivatie kan zijn voor je! Herkenbaar ook. Ik studeerde nog toen ik anorexia had en moet er echt niet aan denken dat ik destijds geen daginvulling gehad had.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha
39 minuten geleden zei Jessie:

Dat snap ik ook heel goed. En ik bedoel ook niet dat je daar moet vertellen dat je anorexia hebt. Maar ik hoop dat je je realiseert dat anorexia niet een stoornis is die je (lang) verborgen kunt houden. Als zelfs één maaltijd per week niet te doen is, klinkt dat alsof er gauw genoeg aan je te zien zal zijn dat er iets met je is. En misschien is fysiek zwaar werk ook niet zo'n goed idee als je niet goed voor je lichaam zorgt.

Wat Jessie zegt: 1 maaltijd per week is echt heel weinig. Zou je de uitdaging niet willen aangaan om deze 'gewoon' mee te eten? Bij 1 zo'n maaltijd in de week ga je echt niet aankomen hoor. Ik ben de laatste tijd vaker dingen gaan eten die op mijn verboden lijst staan en ik kom er geen grammetje van aan. Wil je aankomen zal je flink veel extra's moeten gaan eten.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Hoi Roza,

 

Fijn dat je een leuke baan hebt gevonden! Ik heb ook een tijd gewerkt op een plek waar we tussen de middag een warme maaltijd aten. Ik vond het heel spannend, maar heb vanaf het begin gewoon meegedaan. Voor mij is dit heel helpend geweest, omdat ik merkte dat het echt helemaal geen kwaad kon. Dit was ook een best fysieke baan en ik kreeg in de loop van de middag gewoon weer trek. Dit even ter relativering/geruststelling. Er waren trouwens ook collega's die niet mee aten en hun eigen eten meenamen. Daar keek ook niemand raar van op. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza
6 uur geleden zei Tasha:

 

@Tasha Ik vermelde al eerder dat ik gewoon 3 maaltijden per dag eet. Super knap dat je dat kan maar ik ben daar nog niet aan toe. 

 

@Elske Super knap van je. Dankje voor deze geruststelling. Misschien ga ik de uitdaging ook wel aan. Maar had jij dan niet dat je bijv de volgende dag weer maaltijden oversloeg? (Dit zou bij mij een gevolg kunnen zijn). 

Tja toen ik er stage liep was er een meisje die nauwelijks mee at vanwege allergieën of t niet lusten en daar werden ook nog wel de nodige opmerkingen over gemaakt.

Ik hoop ergens ook wel dat ik de uitdaging aan durf te gaan.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Misschien hoeft het ook niet zwart-wit te zijn. Er komt vast wel een keer een maaltijd voorbij die (bijna) voldoet aan wat je zelf zou maken. Dat zou dan een mooie kunnen zijn om als uitdaging toch een keer mee te eten.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

Dat is zeker waar. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha

Hey Rosa, ik snap het hoor. Het werkt ook niet voor iedereen  hetzelfde. Goed dat je erover nadenkt en misschien moet je het eerst een paar keer aankijken en dan beslissen  welke stappen je durft te , zetten.  Succes!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SylviaVG

@Roza wat fijn dat je bent aangenomen, gefeliciteerd! Lekker om weer wat om handen te hebben, dat is altijd goed. Ik ben benieuwd hoe je het aan gaat pakken. Doe waar jij je prettig bij voelt. Misschien serveren ze wel iets wat je graag eet en dan eet je mee, zo niet heb je altijd je eigen eten nog. Vaak zijn andere mensen niet zo bezig met wat je doet. Dus ik hoop dat je je er niet te druk om gaat maken wat mensen zullen denken, vinden etc. Iedereen is altijd veel drukker met zichzelf dan met zijn of haar omgeving. Net zoals jijzelf 😉 Geniet vooral van je nieuwe baan en succes!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna
17 uur geleden zei SylviaVG:

Vaak zijn andere mensen niet zo bezig met wat je doet.

Zo waar!

Lieve Roza,


Gefeliciteerd met jouw nieuwe baan! Heel veel plezier!


Ben benieuwd hoe het gisteren is gegaan trouwens, met het eten op de groep.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

@SylviaVG Dankjewel:)

Ja zo kan ik dat idd doen, maar daar zijn de mensen juist ook heel erg met anderen bezig. Maargoed afgelopen x was ik bijna van plan om mee te gaan eten todat ik door had dat het iets was wat ik echt niet lusten haha. Ik ga het idd per keer bekijken. 

 

@Seolenna Dankjewel! Zie reactie hierboven.

 

Mensen bedankt voor het meedenken en eigenlijk wil ik hier nog iets over kwijt. Ik eet op zo'n dag voldoende, maar ik ben ook heel veel spierkracht verloren en dat heb ik wel gemerkt en mn baas trouwens ook. Ik wil deze baan echt niet kwijt en zal alles op alles zetten om te presteren zoals ik voorheen deed (eerder stage gelopen) maar ik maak me er wel zorgen om. Moest vrijdag bijv eventjes iets zwaars optillen en het werd zwart voor m'n ogen. 

Ook al ben ik met veel dingen in mijn leven nog zo blij om sommige dingen zou ik echt willen huilen zoals dit bijv, maar het lukt niet meer.. herkennen jullie dat? (Bedenk me nu dat dit wel m'n eetbui van vanochtend kan verklaren).

 

Groetjes, Roza. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Hoi Roza,

Inderdaad, als het voor jou werkt om het per keer te bekijken doe dat! Het zaadje is geplant, nu er goed voor zorgen.
Ik kom met een aantal tips in mijn reactie. Zoals: kijk als voorbereiding op de vrijdagavonden naar wat je nodig hebt, bereid het voor, misschien hier op het forum? 

W.b.t. spierzwakte: ik herken dit. Te weinig goede voeding voor een te lange periode. Heb je iemand die je kan helpen met het binnen krijgen van de juiste voedingsstoffen en om je te begeleiden met het op een gezonde manier opbouwen van spiermassa? Ik heb jarenlang lange afstanden hardgelopen en gefietst, mijn tempo nu vind ik om te huilen ja... Maar het is voor mij ook een teken dat ik écht beter voor mijn lijf moet zorgen want dit ís gewoonweg een voorbode voor hoe het zal gaan als ik het niet ga doen (bergafwaarts). Voor mij werkt het dus als motivator: ik wil zo gezond mogelijk ouder worden want ik heb al zo veel jaren verpest met me ongelukkig voelen door het aannemen van handicaps (eetstoornis, depressie, etc.) ik wil daar niet nog meer bij. Misschien kun jij het ook ombuigen om er dit soort kracht uit te halen?

Als je verdrietig bent, sta daar dan maar even bij stil. Ga misschien echt even zitten op een plekje waar je naar dat verdrietige gevoel kunt kijken. Het verdient aandacht, eigenlijk beschrijf je het zelf. Geef het de aandacht die het nodig heeft, kijk wat je zelf kunt doen en kijk waar je iets nodig hebt van anderen (verbinding met anderen?). 

Mooi hoe je bezig bent Roza!

Fijne dag vandaag.

Groetjes,

Seolenna

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

@Seolenna Vrijdagmiddag bedoel je denk ik hihi, maar dat is idd wel goed om te doen. Hoe zou ik dit voor kunnen bereiden?

 

Ja, het is ook zeker verklaarbaar. En ik heb een diëtist waarmee ik igg op gewicht blijven opbouw, maar ik vind het nu al lastig om me altijd aan de afspraken te houden. (2 weken bezig). Ook heb ik medicatie met daarin calcium en vitamine D, maar omdat daar sinaasappelsmaak in zit durf ik het niet meer te nemen. Omdat dit zoetstof/suiker is😳. Klinkt misschien belachelijk maarja ik ben bang dat ik er van aan kom..

&ik zou zeker om m'n spierkracht terug te krijgen en goed te kunnen presenteren, maar die 2 persoon in mij (anorexia) schreeuwt zo hard om nog af te vallen en afspraken m.b.t. eten niet/onvoldoende na te komen.

 

Dat laatste wat je zegt is echt mooi en ga ik echt proberen toe te passen.

 

Dankjewel, lief van je.

 

Jij ook een fijne dag! 

 

Roza.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

Hoi Roza,

 

Goed dat je het werk bent aangegaan en hebt gekeken of je het eten dat er was, een mogelijkheid was om te eten. Wat een opluchting kan het dan zijn als je het echt niet lust 😉 

Zo kun je het ook aangaan, kijken of er iets is dat je wel zou willen eten, dan eet je mee en zo niet, dan niet. Die keuze heb je altijd zelf. En misschien ook een mooie uitdaging om iets een keer wel te eten, dat je misschien een beetje spannend vindt. Het bied in elk geval veel mogelijkheden.

 

9 uur geleden zei Roza:

Ik eet op zo'n dag voldoende, maar ik ben ook heel veel spierkracht verloren en dat heb ik wel gemerkt en mn baas trouwens ook. Ik wil deze baan echt niet kwijt en zal alles op alles zetten om te presteren zoals ik voorheen deed (eerder stage gelopen) maar ik maak me er wel zorgen om. Moest vrijdag bijv eventjes iets zwaars optillen en het werd zwart voor m'n ogen. 

Dit is heel erg herkenbaar, ik heb de afgelopen jaren behoorlijk roofbouw gepleegd op mijn lichaam, wat heeft geresulteerd in slechte conditie, geen kracht hebben etc. Nu ben ik inmiddels in behandeling, waaronder ook bij een dietist. Waarbij ik heel stapsgewijs mijn eetpatroon aan het uitbouwen ben. Inmiddels flinke stappen gezet, waardoor ik 6 eetmomenten per dag heb. (Ik eet nog wel te weinig in de zin van te weinig voedingsstoffen, maar hier ben ik nog mee bezig). Daarnaast loop ik bij een fysio om in kleine stappen mijn spieren weer sterker te maken. Eerst had ik het idee dat ik geen stap vooruit kwam, totdat ik een paar weken geleden op vakantie was en al flinke wandelingen heb gemaakt (in de bergen!!!), waar ik eerst na een paar honderd meter al kramp kreeg in al mijn spieren en moest stoppen. Ook ben ik op gewicht gebleven (ietsje afgevallen), heb ik minder eetbuien en kan ik mij beter concentreren/nadenken. Mijn lichaam heeft de voeding die ik nu eet, echt nodig om te functioneren. Al moet ik eerlijk bekennen dat verder uitbouwen van mijn eetpatroon, mij nog veel angst oplevert, maar ik doe alles in kleine stapjes.

 

En even inhoudelijk qua vitaminen, voor spierkracht en ter voorkoming van kramp/spierpijn, helpt magnesium goed in combinatie met vit D. Ik herken jouw gedachten en angst dat je aan zou komen van alles wat je in je mond stopt heel erg, alleen weet ik inmiddels ook dat dit een stevige eetstoornis gedachten is, die niet klopt. Ik gun het jou ook  dat jij kleine stapjes vooruit kunt maken, iets meer durft te eten, zodat je gaat merken wat dit je zou kunnen opleveren. Ik hoop dat je kleine stapjes durft te ondernemen, misschien goed om iemand e vragen om jou te ondersteunen tijdens zo'n uitdaging, wanneer jou dit zou kunnen helpen. 

 

Veel succes Roza!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

@Mary Ja, dat was zeker een opluchting hihi. Dat is zeker waar en ook goed om toe te passen. Wel zou ik het extra lastig vinden al wordt er iets van patat, pannenkoeken of bijv pizza gegeten. Want wie zegt daar nou nee tegen, dat zou daar ook echt gek gevonden worden.

 

Wat heftig om dat te beseffen dat het zo verslechterd was, maar wat goed hoe je hier mee om gaat en wat knap dat wat je al bereikt hebt. 

 

Goede tip, dankjewel!

Over die eetstoornis gedachte heb je zeker gelijk. Ik start over 2 weken in een groep waarbij verplichte eet momenten horen, daarnaast zie je ook iedere week de diëtist. Ik vind het nu echt nog enorm lastig uitdagingen aan te gaan al is t maar iets kleins. Soms wil ik iets wel maar dan mag ik het weer niet en voel ik me het 'beste' als ik het niet doe. 

 

Dankjewel, Mary.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

Hoi Roza,

 

Even wat betreft het eten van patat, pannenkoeken of pizza, er zijn genoeg mensen zonder eetstoornis die daar nee tegen zeggen, puur omdat ze een keuze maken voor wat anders en net per sé iets met veel vet zouden willen eten. Het is balans vinden, dus in die zin is het ook prima om dit niet te willen eten en iets te eten wat je zelf meeneemt. 

 

10 uur geleden zei Roza:

Wat heftig om dat te beseffen dat het zo verslechterd was, maar wat goed hoe je hier mee om gaat en wat knap dat wat je al bereikt hebt. 

Ja was/is zeker heftig, ik heb al behoorlijk wat stappen vooruit gezet op lichamelijk gebied en dat zorgt ervoor dat ik weer wat meer vertrouwen in mijn lichaam krijg. Al heb ik afgelopen week een behoorlijke misstap gemaakt en een enkelband ingescheurd, ook omdat de enkelbanden nog niet sterk genoeg waren. Hierin positief blijven, laten herstellen en zorgen dat ook dit weer sterker wordt, want dat kan.

 

10 uur geleden zei Roza:

Ik start over 2 weken in een groep waarbij verplichte eet momenten horen, daarnaast zie je ook iedere week de diëtist. Ik vind het nu echt nog enorm lastig uitdagingen aan te gaan al is t maar iets kleins.

Wat mooi dat je kunt beginnen in een groep met verplichte eetmomenten (maar misschien ook erg spannend), wel weet ik uit ervaring dat dit veel kan opleveren, omdat je erkenning gaat krijgen voor de dingen waar je zelf tegenaan loopt en de steun om er mee aan het werk te gaan. Weet ook dat het enorm lastig en een fikse uitdaging is en mag zijn, als het dat niet was, dan kon je het zelf wel "even fiksen". Dus het mag ook moeilijk voelen, maar het is kijken naar moeilijkheden die je aan durft te gaan, om te kunnen bereiken dat je herstelt en je leven leuker wordt.

 

Kun je onderscheid maken tussen wat ES-gedachten (beperkend, moeten, afvallen, etc.) zijn en wat gezonde gedachten (het is goed om te eten en mijn lichaam rust te geven, omdat mijn lichaam dit nodig heeft om goed te kunnen functioneren, zodat ik kan doen wat ik wil?)?

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

Daar heb je gelijk in, maar toen ik daar 1,5 jaar geleden stage liep at ik alles mee. & ook kreeg ik daar al eerder de opmerking dat ik niet meer moest afvallen omdat er anders niks van me overbleef. Ik wil echt niet opvallen door tegen dat soort maaltijd en ook nog is koekjes tussendoor altijd nee te zeggen. Ik denk dat ik het maat per keer ga bekijken idd. 

 

Ah wat balen van je enkelbanden zeg, maar goed hoe je hiermee omgaat.

 

Ja dat van die groep vind ik ontzettend spannend. & ik geloof zeker dat het werkend is, maarja voor nu voelt het alleen nog maar als iets onwijs engs. Maar dat ga ik gewoon op me af laten komen. 

 

Ik kan wel onderschijdt maken tussen mijn eigen gedachte en de eetstoornis gedachte alleen laat ik denk ik vaak mijn eigen gedachte lijden door de eetstoornis gedachte. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

Hoi Roza,

 

Ik denk dat het alleen maar goed is dat je het per keer gaat bekijken of je  iets wel of niet eet. Je staat er in elk geval voor open. Je zult op een gegeven moment gaan merken dat wanneer je iets meer "voedingsstoffen" gaat eten, je zelf gewoon letterlijk sterker wordt en je beter gaat voelen. Het is lastig voor te stellen, dat had ik destijds ook, dat het beter kan gaan, omdat je de situatie zoals deze nu is, kent en pas verschil merkt als je het anders gaat doen. Maar je gaat de situaties wel aan, zo ook het eten in de groep, is onbekend en spannend, super dat je het op je af laat komen. Weet ook dat je vast niet de enige bent die dit eng vindt.

 

3 uur geleden zei Roza:

Ik kan wel onderschijdt maken tussen mijn eigen gedachte en de eetstoornis gedachte alleen laat ik denk ik vaak mijn eigen gedachte lijden door de eetstoornis gedachte

Goed dat je dit verschil opmerkt, mogelijk dat jouw eigen gedachten sterker kunnen worden of verder ondersteund kunnen worden met het eten in de groep. Alles met kleine stapjes, gaat je vast lukken! Veel succes!

 

 

 

 

 

 

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Hi Roza,

Het is vrijdag! Dus een nieuwe D-day voor jezelf. Ik wil je graag een hart onder de riem steken. 

Mag je vandaag bij jezelf blijven, bij jouw gevoel.
Mag je doen wat het beste is voor jou. 
Mag je kiezen voor jezelf. 
Mag je lief zijn voor jezelf. 
Mag je niet (te veel) beïnvloed worden door dat wat jij denkt dat anderen van jou zullen vinden. 

Zet 'm op!

Groetjes,

Seolenna

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Roza

Ah wat ontzettend lief! Dankjewel @Seolenna 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.