Spring naar bijdragen
Mary

Aankomen door eetbuien

Aanbevolen berichten

Mary

Hallo allemaal,

 

De afgelopen tijd zat ik niet lekker in mijn vel en mede daardoor heb ik regelmatig eetbuien gehad waardoor ik ben aangekomen (in behandeling maak ik er nu ook werk van om hier mee om te gaan). Ik merk dat juist nu in de behandeling ik dit heel erg lastig vind, omdat ik de kilo's die ik ben aangekomen graag weer kwijt wil raken. Daar waar ik eerst veel manieren had om te compenseren, lukte dit altijd, maar wel ten koste van mijn gezondheid. Daarom wil ik dit niet meer doen, maar ik weet ook niet wat wel, omdat ik in mijn behandeling bezig was om mijn eetpatroon verder uit te breiden tot een volwaardig eetpatroon. 

De eetbuien voelen als enorm falen, het aankomen ook, maar wanneer ik zou compenseren, voelt dit ook als falen. Iemand hier ervaring mee en tips over hoe hiermee om te gaan?

 

Mary

 

 

 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Dit is echt een belangrijk punt in je behandeling, want je bent de compensatiecyclus aan het doorbreken maar het heeft als gevolg dat je aankomt: precies de reden waarom je altijd gecompenseerd hebt. Ik heb geen advies wat het aankomen an sich makkelijker maakt, maar in mijn ervaring is ophouden met compenseren echt de allerbelangrijkste stap die maakt dat je in de toekomst van je eetbuien af kan komen.

 

Het is geen makkelijk stuk op de weg naar herstel maar je bent echt in de juiste richting gaande. Hopelijk geeft dat een klein beetje steun of houvast. En als je hersteld bent komt er ruimte om ook qua gewicht te stabiliseren op datgene wat echt bij jou past bij een normaal eet- en beweegpatroon.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Maartje
1 uur geleden zei Mary:

Hallo allemaal,

 

De afgelopen tijd zat ik niet lekker in mijn vel en mede daardoor heb ik regelmatig eetbuien gehad waardoor ik ben aangekomen (in behandeling maak ik er nu ook werk van om hier mee om te gaan). Ik merk dat juist nu in de behandeling ik dit heel erg lastig vind, omdat ik de kilo's die ik ben aangekomen graag weer kwijt wil raken. Daar waar ik eerst veel manieren had om te compenseren, lukte dit altijd, maar wel ten koste van mijn gezondheid. Daarom wil ik dit niet meer doen, maar ik weet ook niet wat wel, omdat ik in mijn behandeling bezig was om mijn eetpatroon verder uit te breiden tot een volwaardig eetpatroon. 

De eetbuien voelen als enorm falen, het aankomen ook, maar wanneer ik zou compenseren, voelt dit ook als falen. Iemand hier ervaring mee en tips over hoe hiermee om te gaan?

Knap dat je dit aangaat!

Het lijkt me sowieso goed om te kijken naar de onderliggende oorzaken van de eetbuien en hier ook met je therapeut mee aan de slag te gaan.

daarnaast kan er ook een lichamelijke trigger spelen (bijv onvolwaardig eten en/of bepaalde tekorten). Als je nu gaat/blijft compenseren of te weinig blijft eten hou je dit in stand, dus het lijkt me net als Jessie zegt heel belangrijk toch door te zetten met het uitbreiden van je voeding.

 

Daarnaast, het aankomen, ik kan me voorstellen dat dit niet een manier is die prettig voelt en misschien zelfs ook wel "out of control". Je moet nog aankomen? Als jij meer in balans komt zal je lichaam zich ook meer in balans gaan bevinden.

 

Je hebt het over falen, daarmee geef je jezelf meteen een oordeel en dan is iets "fout", mogelijk kun je milder naar jezelf kijken? JE faalt niet als je een eetbui hebt, nogmaals waarschijnlijk is het heel goed te verklaren. Compenseren is natuurlijk niet gezond en niet aan te raden maar falen? Het is een uiting van onvermogen om met dingen om te gaan, en/of een gevolg van de eetbui die voortkomt uit iets.

Nogmaals...ik zou je adviseren dit echt proberen te voorkomen maar wees niet te hard voor jezelf! Herstel gaat niet in een rechte lijn!

 

Hoe ermee om te gaan?

Misschien kun je het bespreken in therapie, ook wat de triggers zijn. Daarnaast kun je proberen het eten op de rit te krijgen zodat je ook fysiek gezien een lagere kans hebt op eetbuien. Het kan best zijn dat je lichaam nu een soort inhaalslag wil maken.

Om compenseren te voorkomen kun je ook allerlei tools inzetten maar misschien weet je zelf wel wat te bedenken?

 

Heb je steun in je omgeving?

 

veel succes en sterkte!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Hoi Mary,

 

Wat vervelend dat je last hebt van eetbuien. Ik sluit me aan bij Jessie en Maartje: zet vooral door met toewerken naar een normaal eetpatroon. Ik ben zelf ook aangekomen toen ik stopte met compenseren, terwijl de eetbuien bleven. Toch is het het achteraf wel waard geweest (al kon ik dat op dat moment niet echt zien). Als je blijft compenseren, blijf je vastzitten in de cirkel. Inmiddels gaat mijn gewicht langzaam naar beneden bij een volwaardig eetpatroon (en heel soms nog een eetbui). Misschien kan dat je wat vertrouwen geven. Blijf je vooral focussen op herstel op lange termijn en de voordelen voor je gezondheid. Je bent echt op de goede weg!

  • Like 2
  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

Bedankt voor jullie ondersteunende reacties.

 

12 uur geleden zei Jessie:

En als je hersteld bent komt er ruimte om ook qua gewicht te stabiliseren op datgene wat echt bij jou past bij een normaal eet- en beweegpatroon.

Ik denk dat ik dit inderdaad voor ogen moet houden, merk wel dat het een strijd is, maar dat is dan maar even zo.

 

11 uur geleden zei Maartje:

Het lijkt me sowieso goed om te kijken naar de onderliggende oorzaken van de eetbuien en hier ook met je therapeut mee aan de slag te gaan.

daarnaast kan er ook een lichamelijke trigger spelen (bijv onvolwaardig eten en/of bepaalde tekorten).

Hiermee ben ik nu in therapie ook bezig om de oorzaken aan te pakken, een lange weg. Maar ik ben er in elk geval mee bezig.

Een lichamelijke trigger qua onvolwaardig eten of bepaalde tekorten is bij mij op het moment geen sprake van, omdat ik al een behoorlijke tijd mijn eetpatroon heb uitgebouwd naar 6x per dag en de hoeveelheden die ik eet zijn voldoende/goed. Het gaat hierin meer om het kunnen variëren met bijv. tussendoortjes of een keer uit eten gaan. Ik heb ook geen ondergewicht en een BMI van 24,8. Het valt nog net binnen de norm van gezond, maar ik voel me er persoonlijk niet goed bij, ook wetende dat ik de eetbuien nog niet onder controle heb. 

 

11 uur geleden zei Maartje:

Compenseren is natuurlijk niet gezond en niet aan te raden maar falen? Het is een uiting van onvermogen om met dingen om te gaan, en/of een gevolg van de eetbui die voortkomt uit iets.

Het is inderdaad een uiting van onvermogen in omgang met dingen. Het compenseren is ook niet gezond en ik wil dit ergens ook niet. Verstandelijk gezien weet ik en zeg ik ook tegen anderen dat het een signaal is en hier ook de oplossing ligt en daarom hard zijn voor jezelf niet verder helpt. Gevoelsmatig zit ik nog niet op dezelfde lijn als het denken.

 

Ik heb een crisisplan gekregen om in te vullen en te kijken hoe om te gaan met de spanning die de oorzaak is van de eetbuien. Vandaag zal ik dat ook bespreken in therapie. Een vriendin en mijn vriend steunen mij. Bij hen kan ik echt wel terecht. Het is alleen nog erg moeilijk qua schaamte en schuldgevoel om een beroep op hen te doen, maar ik heb al wel met hen afgesproken dat ik dit zou doen.

 

11 uur geleden zei Elske:

Ik ben zelf ook aangekomen toen ik stopte met compenseren, terwijl de eetbuien bleven. Toch is het het achteraf wel waard geweest (al kon ik dat op dat moment niet echt zien). Als je blijft compenseren, blijf je vastzitten in de cirkel. Inmiddels gaat mijn gewicht langzaam naar beneden bij een volwaardig eetpatroon (en heel soms nog een eetbui). Misschien kan dat je wat vertrouwen geven. Blijf je vooral focussen op herstel op lange termijn en de voordelen voor je gezondheid.

Fijn dat je je ervaring deelt. Het compenseren wil ik ook echt niet meer, voel me daar altijd heel slecht over en helpt ook niet om mij lichamelijk goed te voelen. Wat goed van je dat je een volwaardig eetpatroon hebt opgebouwd. En ook mooi dat je gewicht langzaam lager wordt. Dat geeft mij inderdaad hoop. En wat je ook zegt, proberen de focus op de lange termijn te houden. 

 

Bedankt voor jullie advies en ervaringen!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IngeRvT

@Mary wat goed om te zien dat je je verhaal deelt op ons forum, heel dapper! 😘🤗 Ik hoop dat je hier steun kan vinden bij mede-gebruikers en tips kunt krijgen die je kunt gebruiken om stapje voor stapje beter met je eetstoornis om te kunnen gaan en wat dichter bij herstel te komen. Weet dat je onze therapeuten ook altijd privé een berichtje kunt sturen als je een vraag aan hen hebt.  

 

Liefs Inge

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

@IngeRvT bedankt voor de reactie. Ik vind de ervaringen en tips van anderen fijn om te lezen en geeft wat geruststelling. Bedankt voor je tip!

  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Kelly84

Hai Mary, 

Wat een innerlijke strijd ben je aan het voeren meid. Ik begrijp dat het als falen voelt om aan te komen in gewicht, maar wat de anderen al zeggen is het eigenlijk een overwinning dat je niet meer compenseert. Het zijn dit soort kleine stappen waar je kleine feestjes voor mag vieren, ook al voelt dit misschien nu totaal niet zo. Ik denk dat iedereen kan beamen dat het doorbreken van de vastgeroeste patronen onwijs lastig is en dan ook nog vol te houden. Goed dat je daar ook in je sessies hulp in zoekt.
Het helpt mij om mijn eetbuien te beperken door een vast eetpatroon aan te houden, zodat ik in ieder geval niet uit 'honger' een eetbui krijg. Desondanks kan ik ook dan nog last hebben van eetbuien en dan helpt het mij om iemand te bellen en aan te geven wat er in mijn hoofd gebeurd. Niet perse hebben over wat ik qua eten wil, maar echt de stem van mijn innerlijke criticus laten horen....mega eng, soms nog steeds (want zo fraai is die stem vaak niet), maar het helpt mij wel om de eetdrang te verminderen en vooral om die ellendige stem kleiner te maken. Ik probeer mijn eetbuien als een signaal te zien en als de vorige stappen mij niet helpen, ga ik schrijven (nou ja typen). Dan ga ik achter mijn laptop zitten en alle gedachtes opschrijven die in mijn hoofd opkomen. Dit zorgt vaak voor onsamenhangende verhalen, maar dat maakt niet uit want het gaat er voor mijzelf voor dat ik mijn gedachtes order en snap wat er aan de hand is. Het zorgt er bij mij ook nog niet voor dat alle eetbuien verdwenen zijn, maar het aantal eetbuien neemt af en de hoeveelheid voedsel ook. Dit zorgt er dan uiteindelijk weer voor dat ik stabiel blijf of zelfs al afval. 

Wellicht heb je hier iets aan. 

Oh en nog een leuke uitspraak van mijn therapeut. Die zei op een gegeven moment tegen mij;  'En denk erom... You're the boss, Boss!'. 

 

Liefs

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Mary hoi,

Wauw wat ben je knap bezig en wat een kracht zul je hiervoor nodig hebben, het doorzetten, de dingen vanuit therapie toepassen! Die cirkel is zo sterk. En je bent echt al verder in de cirkel: je bent bezig met de verandering, de cirkel is niet meer zo heel / rond als dat ie was!

Uit ervaring kan ik helaas nog niet voldoende spreken, maar de tips die de andere meiden geven - lange termijn in de gaten houden, schrijven, innerlijke stemmen / criticus / modi laten spreken en naar hen luisteren, etc. - die kunnen jou hopelijk de extra steun geven die je op dit moment nodig hebt. 

Je hebt zoveel goede tips voor anderen, fijn dat je nu tips voor jezelf vraagt. En 'grappig' vind ik het om te lezen dat het tips zijn die ik jou heb zien geven aan mij én anderen;-). Misschien heb je het pakketje al, nu blijven doorzetten, blijven toepassen! Ik volg jouw proces met bewondering. Dank je wel.

Liefs,

Seolenna

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

@Kelly84 bedankt voor je ondersteunende reactie en het delen van jouw ervaring. Wat goed van je dat je al hebt ondervonden wat jou kan helpen om niet te vervallen in een eetbui. Staan voor mij ook bruikbare tips in. Zoals het bellen van iemand of het opschrijven. Het bellen van een vriendin of überhaupt delen met mijn vriend zou heel goed zijn, al merk ik voor mezelf op dat de spanning die ik voel voorafgaand aan een eetbui niet altijd kan verklaren. Ik vind het dan ook moeilijk om met hen te delen wat er bij mij speelt. Gelijk ook een goede om in therapie natuurlijk te onderzoeken.

 

@Seolenna bedankt voor je mooie woorden. 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Woekeraartje

Heel herkenbaar.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Catharina1915

Fijn te lezen, jullie ervaringen en tips! @Mary ik herken het heel erg. Zit aan het begin van (wederom) een behandeltraject en stond van de week al op het punt de handdoek in de ring te gooien. Het wanhopige gevoel "ik kom er toch nooit van af" overheerst... Ik probeer ook naar een normaal eetpatroon toe te werken. Meer calorieën op een dag dan dat ik in jaren op een "normale" (lees zonder eetbuien) dag heb gegeten. Dat levert al extra spanning op. Ook ik ben wat aangekomen en een grens voorbij waarvan ik gezworen had die nooit meer te passeren. Vandaar dat ik dan toch eerst weer die kilo's eraf wil om onder dat gewicht te komen. En dan van daaruit weer verder. Ik realiseer me dat het niet de weg is, maar het lukt nu blijkbaar even niet anders. Helaas dus nog niet zoveel goede tips vanuit mijn kant 😉 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
1 uur geleden zei Catharina1915:

Ook ik ben wat aangekomen en een grens voorbij waarvan ik gezworen had die nooit meer te passeren.

Wat is er zo erg aan dat gewicht?

 

Ontzettend jammer dat iets anders op dit moment niet haalbaar lijkt, want het klinkt alsof je weer in de vicieuze cirkel van te weinig eten > eetbuien > te weinig eten etc etc stapt. Zo houdt je eetstoornis zichzelf in stand :(

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske
Op 8-9-2018 om 21:54 zei Mary:

 Het bellen van een vriendin of überhaupt delen met mijn vriend zou heel goed zijn, al merk ik voor mezelf op dat de spanning die ik voel voorafgaand aan een eetbui niet altijd kan verklaren. Ik vind het dan ook moeilijk om met hen te delen wat er bij mij speelt.

 

 

Soms helpt alleen het delen van het feit dat je de spanning voelt al om de spanning te verminderen. Zonder dat je meteen alles hoeft te kunnen verklaren. Soms liggen dingen zover onder de oppervlakte verborgen dat je je er nog niet bewust van bent. Alles op z'n tijd.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Catharina1915
56 minuten geleden zei Jessie:

Wat is er zo erg aan dat gewicht?

 

tja..zeg het maar. Ik ben in het verleden 40 kg afgevallen. Niet altijd op een gezonde manier, maar het vele overgewicht meesjouwen was ook niet gezond. Boven dit gewicht heb ik het gevoel controle te verliezen, dat het allemaal NOG veel erger is/wordt dan dat het nu al is. Vind ik mezelf zwak en walg ik toch wel van mijn lijf...En het is alleen maar een getal, ik weet het... Door het vele sporten en bewegen wat ik nu doe (compenseren) zit ik beter in mijn lijf dan 4 jaar geleden terwijl er qua gewicht niet eens zo heel veel gebeurd is.Door dat getal veroordeel ik mezelf en hang er van allerlei negatieve waarden aan. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Catharina1915 het is idd maar een getal, maar ik vind het wel erg herkenbaar dat er aan een bepaald gewicht of aan een gewichtsgrens allerlei negatieve gedachten en oordelen verbonden kunnen worden. Het is natuurlijk ook niet je doel dat je weer xx kilo overgewicht krijgt. Maar zolang je alleen onder die grens kan blijven met behulp van die cyclus van eetbuien en compenseren, zit je klem tussen twee onwenselijke situaties.

 

Je gewicht tijdelijk loslaten kan ruimte geven om de vicieuze cirkel te doorbreken en daarmee van je eetstoornis af te komen. Als je herstelt heb je geen eetbuien meer nodig. Dat, in combinatie met volwaardig eten en gezond bewegen, zal maken dat je gewicht dan zal gaan stabiliseren op een niveau dat echt bij jou past.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Catharina1915

Je hebt helemaal gelijk @Jessie... maar HOE laat je ideeen omtrent je gewicht los? Hoe zorg je ervoor dat je het tijdelijk niet zo boeit? Die 2 kilo extra nu kunnen me eigenlijk nog niet eens zo heel veel schelen, het is meer de angst die er bij komt kijken dat het niet bij 2 kilo blijft...En dan ja, ALS je herstelt...ik heb al meer dan 25 jaar last van een ES. Het vertrouwen raakt een beetje op. Soms zijn er maanden dat ik het niet echt nodig heb, maar ik merk dat het momenteel weer erg actueel voor me is, helaas. Maar ik geef de moed niet op 😉 Dank voor je reactie!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Catharina1915 ik weet ook niet hoe je in dit stadium zover kan komen dat je gewicht je niet meer zo boeit, maar is het een poging waard om het te doen zonder dat het per se goed voelt? Heb je het al eens voor langere tijd geprobeerd in die 25 jaar, voldoende eten en niet compenseren? Voor mijzelf was het iig zo dat ik het uiteindelijk wel een kans wilde geven, hoe moeilijk ik het ook vond. Alles wat ik daarvóór geprobeerd had, had niet gewerkt. En ik had mijn eetstoornis altijd nog 'achter de hand'. Als dit me niet verder zou brengen kon ik er altijd weer voor kiezen om op een ongezonde manier af te vallen.

 

(Dit alles natuurlijk wel in combinatie met een behandeling waarin de ruimte is om in te brengen wat het met je doet en te werken aan het ontwikkelen van constructieve vaardigheden.)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
16 minuten geleden zei Catharina1915:

Soms zijn er maanden dat ik het niet echt nodig heb, maar ik merk dat het momenteel weer erg actueel voor me is, helaas.

Dit vind ik trouwens wel een interessante uitspraak. Wat is er de afgelopen tijd anders dan in de maanden waarin je het minder nodig hebt?

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary
6 uur geleden zei Elske:

Soms helpt alleen het delen van het feit dat je de spanning voelt al om de spanning te verminderen. Zonder dat je meteen alles hoeft te kunnen verklaren. Soms liggen dingen zover onder de oppervlakte verborgen dat je je er nog niet bewust van bent. Alles op z'n tijd.

Zo is het ook, ik merk ook dat ik makkelijk "situaties" weg maak of doe/denk dat het er niet meer toe doet, ook in therapie. Ik probeer hier scherper op te zijn, maar het is wel lastig. Maar zoals je al aangaf, alles op z'n tijd. Bedankt voor je tip!

 

@Catharina1915 lastige strijd ook voor jou. Het is ook moeilijk om iets los te laten wat op korte termijn zoveel lijkt op te leveren alleen op lange termijn zoveel kapot lijkt te maken. Naast dat ik verstandelijk best weet wat wel en niet werkt, is de uitvoering ervan lastiger. Hopelijk vind je de moed om een "goed"  eetpatroon aan te gaan en te mogen ervaren wat dit voor je doet.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Nikki208
Op 10-9-2018 om 17:29 zei Catharina1915:

En dan ja, ALS je herstelt

@Catharina1915 Je bent jezelf nu keihard aan het trainen! Het proces op zich aangaan is al een hele prestatie. 

Sportieve prestaties als trainen voor de Dam tot Dam loop of zwarte band karate, het afronden van een opleiding, allemaal doelen waar je vaak jarenlang dagelijks veel tijd en energie in steekt en waarbij je jezelf beter leert kennen en ingrijpend verandert. Wat jij nu doet is niet anders!

De 'mentale spierpijn' van heftige angst, twijfel en vermoeidheid, zuigt. Dat is gewoon zo.

Het is megazwaar, maar je  kan er op vertrouwen dat je beter wordt in alles wat je oefent. 

 

Het is denk ik niet een kwestie van twee opties; óf een eetstoornis hebben, óf 100% beter zijn. 

De stappen en stapjes tussenin kunnen het leven ook al een heel stuk lichter en prettiger maken. 

25 jaar is zo'n immense tijd...heb je een beeld van hoe voor jou een prettiger leven eruit ziet? 

Zo'n beeld kan je helpen te zien wat je ECHT wilt, en energie geven op momenten dat angst verlammend werkt. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
ladybug

Hallo Mary

 

Dank je wel voor je verhaal. Het geeft mij moed om ook de cirkel te doorbreken. Ik doe mee aan het niet compenseren,ook al betekent dit dat het nu wel heel snel aankomen betekent.

Je mag me gerust een bericht sturen zodat we elkaar hierbij steunen!!

We gaan ervoor. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Catharina1915
Op 10-9-2018 om 17:47 zei Jessie:

Dit vind ik trouwens wel een interessante uitspraak. Wat is er de afgelopen tijd anders dan in de maanden waarin je het minder nodig hebt?

 

4 uur geleden zei Nikki208:

@Catharina1915 Je bent jezelf nu keihard aan het trainen! Het proces op zich aangaan is al een hele prestatie. 

Sportieve prestaties als trainen voor de Dam tot Dam loop of zwarte band karate, het afronden van een opleiding, allemaal doelen waar je vaak jarenlang dagelijks veel tijd en energie in steekt en waarbij je jezelf beter leert kennen en ingrijpend verandert. Wat jij nu doet is niet anders!

De 'mentale spierpijn' van heftige angst, twijfel en vermoeidheid, zuigt. Dat is gewoon zo.

Het is megazwaar, maar je  kan er op vertrouwen dat je beter wordt in alles wat je oefent. 

 

Het is denk ik niet een kwestie van twee opties; óf een eetstoornis hebben, óf 100% beter zijn. 

De stappen en stapjes tussenin kunnen het leven ook al een heel stuk lichter en prettiger maken. 

25 jaar is zo'n immense tijd...heb je een beeld van hoe voor jou een prettiger leven eruit ziet? 

Zo'n beeld kan je helpen te zien wat je ECHT wilt, en energie geven op momenten dat angst verlammend werkt. 

 

 

Dank voor je reactie @Nikki208. Ik heb het idee dat veel van jullie al zover zijn in de strijd/het omgaan met de es. Ik weeg er zo weinig over te vertellen, zelfs niet als het mijn eigen gevoel aangaat en ik er al meer dan 25 jaar mee worstel 😪. Ik vind het heel fijn jullie ervaringen en tips te lezen. Een prettiger leven voor mij zou vooral betekenen dat ik niet hoef te liegen tegen de mensen waar ik van hou en dat ik veel minder schaamtegevoel heb..Ik geb inderdaad heel veel angst de es los te laten omdat ik geen idee heb wat er dan gebeurt met me.. X

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
ladybug

Catharina mag ik vragen of je de functie van je eetstoornis kent.

Ik herken het hoor. Je wilt het niet meer en toch is het een gekende veiligheid.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Catharina1915

@ladybug een paar jaar geleden heb ik ook therapie gehad. Toen kwam naar voren dat ik een stagnatie had in mijn persoonlijkheidsontwikking. Mogelijk vroeger ontstaan door een tekort aan affectie (vond ik vreselijk te horen toen omdat ik dit niet zo ervaren heb) of omdat ik wellicht te vroeg volwassen taken op mij genomen heb terwijl ik daar nog niet aan toe was. Daarbij werd ook aangegeven dat hoe meer ik de es zou loslaten des te meer klachten ik zou kunnen ervaren mbt mijn gevoel, zelfbeeld, functioneren etc. En dat klopt inderdaad. En dat maakt me angstig..

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.