Spring naar bijdragen
Aukepauk

Dat stomme cirkeltje

Aanbevolen berichten

Aukepauk

Ik ben zo boos, gefrustreerd ( en blij dat ik dit in ieder geval kan voelen..)

Ik heb zo mijn best gedaan (lunch)  om " wat voor mij haalbaar was"  te eten. Die gruwelijke duivel... ik had meer trek, kon geen weerstand bieden. Maar waarom... ik ben al streng voor mezelf qua ontbijt. 

Dat stomme cirkeltje; ik wil eten wat voor mijn gevoel veilig is en niet teveel, maar dat is niet voldoende qua wat ik nodig heb en dus heb ik trek en lukt het mij niet om dit te controleren... en dus eetbui, kotsen en balen

 

Waar is toch die ingang om niet zo star te zijn in wat ik wel en niet wil/mag eten en voelt een normale portie niet als teveel/slecht... ik word zo moe van dit stomme cirkeltje.... Heeft iemand tips/ hoe doen jullie dat?? 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha

@Aukepauk: volg je een volwaardige eetlijst? Want als je alleen maar wil eten wat voor jou veilig voelt, dan eet je wrs te weinig en daarmee lok je eetbuien uit. Ook het heel star zijn in wat je wel/ niet mag eten kan eetbuien uitlokken, dus probeer jezelf ook af en toe onveilige producten te gunnen. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@Tasha Nee, ik volg geen eetlijst. Ik heb er nog geen die op mij afgestemd is. De laatste dietiste die ik in de arm genomen had  had zelf behoorlijk overgewicht en begon daarover te klagen bij mij. Daarnaast hed zij mij een vragenlijst laten invullen die niet wetenschappelijk te verantwoorden is. 80 euro armer en nog geen veilige/betrouwbare richtlijn. Hopelijk kom ik in 2019 bij HUman Concern verder. Ik weet hoe het cirkeltje werkt maar zit soms zo vast in mijn emoties dat ik die controle over eten opzoek. Onveilige produkten zorgen nog bijna iedere keer voor paniek/onrust en dus compenseren. Ik ben zo op zoek naar die ingang om die cirkel te doorbreken maar ik word er nu even wanhopig van dat ik daar zo ontzettend niet goed in ben (slap/zwak).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha

@Aukepauk: jammer dat je zo'n slechte ervaring hebt met de diëtiste! Zou je het willen proberen om te starten met een basislijst (te vinden op bijv. proudtobeme.nl)? 

Ik geloof er niet in dat je slap/ zwak zou zijn. Je hebt je ES vast niet zonder reden gekregen. Het is een keiharde strijd en verdraaid moeilijk om uit het cirkeltje te komen. Sterkte!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@Tasha Dankjewel voor de tip qua eetlijst, ik zoek hem zo op. Lief van jou!!!!!

Misschien heel raar om te vragen, maar hoe lukte het jou/ lukt het beter om dat cirkeltje te doorbreken/ wat was "de ingang"??

En heb jij ervaring met dingen op een basislijst die je niet lust/durft/kan eten? (Ik ben intolerant voor alles wat met varkensprodukten te maken heeft en ik walg van brood, al vanaf mijn jeugd, nu ben ik 41...)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha

@Aukepauk: ik heb sinds een paar maanden een terugval Anorexia en geen last van eetbuien. In het verleden heb ik dit wel gehad. Sinds 4 weken volg ik een eetlijst die ik met de diëtiste heb opgesteld en dat vind ik heel moeilijk om vol te houden. Mij lukt het ook nog niet goed om de cirkel echt te doorbreken. Ik durf heel veel producten niet te eten, maar wat op mijn lijst staat durf ik mezelf vaak wel toe te staan. 

Ik ben trouwens 39😊

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@TashaWat knap dat jij die eetlijst wel oppakt! Ik zou dat ook heel moeilijk vinden. Die stomme strijd om eten, we kunnen soms niet met en niet zonder... Wat lief dat je durft te delen dat jij ook zo'n gevecht hebt ( respect/knuffel!) En meer dan dat, wat fijn dat er meer mensen zijn die stoeien met eten. Poeh... daar zit ook een lading, 41 en nog steeds niet goed voor mezelf kunnen zorgen, bah......

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Tasha

@Aukepauk: dankje. Ik voel mezelf helemaal zo knap niet hoor. Ben al 1000 keer opnieuw begonnen. Word soms ook moedeloos van mezelf. Wat betreft leeftijd denk ik altijd maar: er zijn ook mensen die depressief worden op hun 40e, of burn-out, of... vind je dat dan ook gek? Wij zijn blijkbaar gevoelig voor een ES en dat is rot genoeg.  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@Tashajuist dat je ook weer opnieuw begint, maakt niet uit hoe vaak, is een teken van "ballen". Wat een kracht het jij in je om te overwinnen! Je hebt gelijk in wat je zegt, de een heeft een midlife crisis de amder wat anders, maar iedereen heeft wel iets. (net alsof ik mijn psychotherapeut hoor uitleggen..._ Wat je doet doe je met een reden en dat doet wat met je...wees niewsgierig, onderzoek)en ik heb veel baat bij psychotherapie @ superfijne therapeut, maar misschien ook een handvat voor jou. Die eetstoornis is overleven, is jmijn beste maatje geweest en mijn overleving. Is het nog nodig om te overleven ( wat heb ik nodig wat durf ik niet te vertellen en welke emoties nemen de overhand

 

Bla bla bla... ik heb er veel aan maar ook ik ben wanhopig.... Dat beste en slechtste maatje.....

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
marisje

@Aukepauk, ik zie je worsteling en begrijp zeker dat je de veilige producten niet kunt eten. Ik weet niet of ik je ermee help maar misschien kun je het zo zien; jij bepaalt welk veilig product, hoeveel ervan en wanneer, jij hebt hier nog altijd controle over. 

Veroordeel jezelf niet; je bent niet zwak of slap. 

Jij bent jij en je doet wat je kan. 

Jij hebt een eetstoornis als strategie om te overleven. Dit geeft je houvast in je leven. 

Zo ervaar ik het. Wat ik op dit moment probeer is om deze houvast los te laten zodat ik mijn handen leeg/vrij heb voor een betere houvast.

Accepteren dat je over wat er gebeurd is en wat er nog gebeuren zal geen controle hebt is daar een hele belangrijke in. Waar ik wel controle over heb, zijn de keuze die ik maak. 

Klinkt leuk, he. Ik probeer ook maar wat, hoor. Ik faal ook iedere keer weer maar ik blijf proberen. Doe je mee? 

 

  • Like 1
  • Thanks 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@marisje Ohh wat een heerlijke insteek! Ja ik doe mee!

"alles komt zoals het komt". Raar eigenlijk want in sommige opzichten kan ik dat prima. Ik heb een probleem met mijn oog (oogbol wordt naar voren gedrukt en mijn oogspieren zitten in een spasme. Nu moet er een mri-scan gemaakt worden om te kijken of er niet wat achter zit. Mijn vrienden zijn bang voor het ergste. Ik ben er heel nuchter onder, ik zie wel wat er gaande is, ben ik goede handen...Als ik dat toch ook eens kon draaien naar eten....

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
marisje

@Aukepauk, wat naar van je oog....dit zou zoiets zijn waar ik helemaal van in de piepzak zou zitten ookal weet ik dat ik er geen controle over heb.

ik denk dat we er heel hard aan moeten werken, maar het gaat echt wel lukken, hoor! 

ik weet niet of je gelovig bent maar soms helpt het om even je ogen te sluiten en te praten met God...zeggen waar je je zo druk over maakt en vragen of Hij de kracht wil geven om los te laten.

Een jaar geleden was er iets met mijn oor en moest ik door de scan...DOODENG...wat ik zeg; ik zat best wel in de piepzak (ookal merkt NIEMAND daar wat van) maar op het moment dat ik daar was heb ik gewoon gebeden en gezegd; ik vind dit zwaar kl*te maar het moet, geef me alstublieft de rust om het toch te doen en me er niet druk over te maken. Toen werd ik wel rustiger en kon ik het wel aan. 

Het werkt niet altijd maar bidden is een soort meditatie en het kan je helpen eea even in perspectief te zetten, je ademhaling weer tot rust te brengen en weer zuurstof in je brein om je verstand weet te laten werken. 

Met hand op mijn hart moet ik eerlijk zeggen dat ik hierin niet 's werelds grootste voorbeeld ben maar ik blijf het toch proberen en soms helpt het...

 

ik weet, trouwens, wel zeker dat er wat achter je oog zit; een goed stel hersens 😉  

heel veel sterkte, met alles!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Aukepauk

@marisje Lief van je!

 

Ik bid niet, maar probeer wel een beetje te mediteren om bij mijn gevoel uit te komen. Soort mindfullnes. Het her en erkennen van emties zijn hierin voor mij zo belangrijk.

Fijne zondag!

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Goedemorgen,

Ik lees een beetje mee en herken me in Aukepauk. Ben nieuwsgierig naar ervaringen met een eetlijst / regelmatig eten. 

 

Eén van de problemen die mijn es heeft met regelmatig eten, is dat ik dan 's avonds niet meer 'mijn' moment 'mag' hebben en veel mag eten. Eigenlijk een soort van toegestane eetbui die ik eigenlijk ook niet toe sta, want vaak sla ik door. Ik weet dat het waarschijnlijk (ook) komt doordat ik overdag veelal te weinig eet. 'Maar wat nou als ik dat 's avonds niet meer kan doen!?', gaat er door me heen... Dat maakt me verdrietig. Het moment staat voor einde van de dag, beloning, ontspanning, etc. Ja, ik weet het, ik moet andere dingen zien te verzinnen, maar wat dan?! Wat geeft me de 'voldoening' die ik zoek??? Ik vind het zo lastig en word er wanhopig van: 'gaat het me ooit lukken om deze cirkel te doorbreken?'...

Een ander probleem probleem dat mijn es opwerpt is dat ik overdag veelal weinig eet omdat ik bang ben dan al door te slaan en daar gaat mijn dag... Gebeurt het vaak? Ja, het gebeurde wel vaak... Is dat een garantie voor de toekomst... Niet compleet, nee. 

En dan natuurlijk het probleem van compenseren naar eetbuien... 

OMG, ik zit vast en voel me vaak wanhopig dat het niet op zal houden die es en het ernaar blijven handelen... 

Ik ben op zoek naar ervaringen, verhalen: hoe hebben jullie dit aangepakt met starten én volhouden van een eetlijst? Wat waren jullie angsten en hoe gaan jullie ermee om? 

Thanks for reading :-)
 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

Het is inderdaad lastig om het patroon van zo min mogelijk eten, alvast ter compensatie van een mogelijke eetbui, eetbui en extra compensatie tegen te gaan. Het één lijkt het ander in stand te houden. De angst om meer te eten herken ik heel erg, want wat als je toch een eetbui krijgt met het gevolg, mogelijk aankomen.

 

In de behandeling ben ik nog steeds bezig om mijn eetpatroon uit te breiden, want ik ben er inmiddels wel achter, dat door overdag meer te eten het de eetbuien echt tegengaat.

De eetbuien komen alleen nog om de hoek zeilen, wanneer er dingen spelen waar ik moeite mee heb. Dat wil overigens niet zeggen dat ik er al ben, want volgens de diëtist eet ik over de dag nog steeds te weinig, terwijl ik wel 6 eetmomenten heb. In gesprek met de diëtist kijken we elke keer hoe het gaat en wat ik nodig heb om dit vol te houden en/of mijn eetpatroon ergens uit te breiden. Dus echt stap voor stap. 

En dit uitbreiden, levert mij heel erg veel angst op, maar als ik het niet aanga, mis ik ook de ervaring wat dit met mij doet. Lichamelijk krijg ik er meer energie van, ik kom er tot nu toe niet van aan dus ik zal het ook wel nodig hebben en een stuk minder eetbuien. Voor mij voelde de eetbui ook als een beloning, maar door mezelf overdag meer te gunnen, heb ik die beloning niet meer nodig.

 

De eetbuien heb ik nog wel. Zeker omdat de therapie nu redelijk heftig voor mij is, begint dit ook een stuk harder aan mij te trekken. Hiervoor heb ik net een briefje op de koelkast gehangen, waarop ik heb beschreven om eerst te schrijven. Dit meer ter herinnering om te beschrijven wat ik ervaar, want door de eetbui ga ik dit uit de weg en door het op te schrijven, krijg ik wat meer rust en minder kans op eetbuien, dus ik ga mezelf hierin trainen.

Om het cirkeltje te doorbreken zul je ergens je angsten onder ogen moeten komen en toch proberen, als je niet probeert, ga je ook niets nieuws ervaren. En het blijft trial en error, lukt het een dag niet zoals je bedacht hebt, dan heb je de volgende dag een nieuwe kans.

 

 

 

 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
4 uur geleden zei Seolenna:

Eén van de problemen die mijn es heeft met regelmatig eten, is dat ik dan 's avonds niet meer 'mijn' moment 'mag' hebben en veel mag eten. Eigenlijk een soort van toegestane eetbui die ik eigenlijk ook niet toe sta, want vaak sla ik door. Ik weet dat het waarschijnlijk (ook) komt doordat ik overdag veelal te weinig eet. 'Maar wat nou als ik dat 's avonds niet meer kan doen!?', gaat er door me heen...

En wat is het antwoord op die vraag? Wat gebeurt er dan?

 

Het is zo enorm dubbel. Je haat je eetbuien en wou dat je ze niet had, maar uit wat je beschrijft blijkt ook heel duidelijk dat het een soort beloning is. Een moment voor jezelf. Je verbijt jezelf de hele dag, zowel in het restricten als op andere manieren, en mag dan 's avonds even 'los'. Dan zit de sleutel hem er toch echt in om overdag de veranderingen aan te brengen.

 

Toewerken naar een volwaardig eetpatroon is dan een heel goed begin. Dat is het 'makkelijkst' te veranderen (niet dat het makkelijk is om te doen, maar het is iets wat praktisch gezien makkelijk haalbaar is.) Maar alleen ophouden met dan restricten is natuurlijk niet voldoende, want het gaat niet alleen om je eetpatroon.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
Op 12-10-2018 om 00:23 zei Aukepauk:

41 en nog steeds niet goed voor mezelf kunnen zorgen, bah......


Valt me op hoe streng en gemeen je voor jezelf bent. Weet je hoeveel mensen er niet perfect voor zichzelf zorgen. De een rookt, de ander drinkt en de ander eet niet gezond. Niet om het goed te praten maar we zijn mensen en we zijn niet perfect. 
Jij beseft het en het is heel verdrietig hoe je eronder lijdt. Ik wil het liefste een arm om je heen slaan en er voor je zijn. Ik wou dat je die arm om jezelf heen sloeg en wat liever voor jezelf was. Je hebt al veel inzicht, je wilt het gevecht aangaan om je leven om te gooien en weet je, daar is veel moed voor nodig. Je bent dapper om dat te doen na een nare ervaring met een diëtiste! 

❤️

 

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna
Op 25-10-2018 om 10:09 zei Mary:

Dus echt stap voor stap. 

En dit uitbreiden, levert mij heel erg veel angst op, maar als ik het niet aanga, mis ik ook de ervaring wat dit met mij doet. Lichamelijk krijg ik er meer energie van..

Hiervoor heb ik net een briefje op de koelkast gehangen, waarop ik heb beschreven om eerst te schrijven. Dit meer ter herinnering om te beschrijven wat ik ervaar, want door de eetbui ga ik dit uit de weg en door het op te schrijven, krijg ik wat meer rust en minder kans op eetbuien, dus ik ga mezelf hierin trainen.

Om het cirkeltje te doorbreken zul je ergens je angsten onder ogen moeten komen en toch proberen, als je niet probeert, ga je ook niets nieuws ervaren. En het blijft trial en error, lukt het een dag niet zoals je bedacht hebt, dan heb je de volgende dag een nieuwe kans.

Hoi Mary,

Deze dingen heb ik even samengevat, want het raakt echt heel mooi waar je mee bezig bent, wat ik super super knap van jou vind en waarvan ik hoop dat ik het ook kan doen. Ik herken het stukje van willen ervaren, experimenteren. Voor mij zijn sommige dingen meer gemakkelijk aan te gaan als ik het benader op een dergelijke manier. 
Heel knap van je, dat je het stap voor stap doet. Hardlopers zijn doodlopers en op deze manier, rustig aan, kom je waarschijnlijk veel verder. Je ervaart de dingen meer, kunt ze beter bekijken. Op veel vlakken in mijn leven lukt dit, het laatste stukje is het eten! Ik wil je bedanken voor het beschrijven van dit stukje uit jouw proces en je ook heel veel succes, kracht en sterkte wensen hierbij. Ik volg jouw proces en kracht met bewondering en ´o ik hoop dat ik dit óók kan straks!´. 

Succes met de stappen die volgen. 

Ik ga NU een briefje hangen op mijn koelkast met dat ik eerst ga schrijven voor ik ga eten.

Liefs,

Seolenna

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna
Op 25-10-2018 om 12:35 zei Jessie:

En wat is het antwoord op die vraag? Wat gebeurt er dan?

 

Het is zo enorm dubbel. Je haat je eetbuien en wou dat je ze niet had, maar uit wat je beschrijft blijkt ook heel duidelijk dat het een soort beloning is. Een moment voor jezelf. Je verbijt jezelf de hele dag, zowel in het restricten als op andere manieren, en mag dan 's avonds even 'los'. Dan zit de sleutel hem er toch echt in om overdag de veranderingen aan te brengen

Als ik het ´s avonds niet meer kan doen, dan is er niets prettigs geweest over heel de dag. Dat is zo ongeveer het antwoord. `Waar doe ik het dan voor´. Zo´n idee. Hetzelfde had ik met stoppen met roken, van te voren dan. Ik had de gedachte ´als ik niet meer kan roken, is niets meer leuk: opstaan en een kopje koffie zónder sigaret?! Op een terrasje zitten met een drankje zónder sigaret?! Ik ga zeker meer eten als ik niet meer kan roken?! Het leven is waardeloos zonder sigaret...´. Nou ja, ik ben zoooooooooooooooo blij dat ik gestopt ben met roken en het was zo gemakkelijk omdat ik het écht wil(de). 

Dus het eten, gaat ook goed komen. 

Ja, overdag fijnere dingen doen. Ik ben bezig, al een tijd, om mijn leven meer prettig in te richten. Ik heb nu besloten ook ander werk te zoeken, werk waar ik meer voldoening uit haal. Wederom een spannende stap maar ik heb het eerder gedaan dus het lukt me gewoon weer hoor. Vind het wel alsnog spannend, dat is prima. 

O ja en de avonden, daarvoor is het nodig ook meer prettige dingen in te plannen. Zoals warm douchen als ik thuis kom bijvoorbeeld, paardrijden, bij iemand langs, mediteren, tekenen, gitaar spelen. 

Dus inderdaad, meer leuke dingen doen waardoor ik minder hoef te restricten, niet zoveel meegaan in gedachte patronen als dat het leven niet meer leuk is als ik geen eetbui kan hebben (een eetbui is voornamelijk níet leuk natuurlijk), meer regelmatig eten en handelen naar mijn gevoel. Hihihi: och, het lijkt zo simpel he!? (en dat is het misschien ergens ook wel). Gewoon weer leren leven, that´s it. Vrij geven!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
NijnB

Dank je wel @Aukepauk  dat je deze vraag er op hebt gezet, de antwoorden van @Seolenna @IV93 @Mary @Tasha @Jessie @marisje ...ik hoop dat ik niemand vergeten ben... zijn heel leerzaam en geven helaas nog meer herkenning 

 

liefs

  • Like 2

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Mary

@Seolenna ik hoop voor jou dat je kunt gaan ervaren dat het eten niet alleen maar heel zwart wit is, in de zin van de vijand en aan de andere kant de vriend, maar dat het grijze gebied groter is door jezelf dingen ook qua eten toe te staan. Succes met de stappen die je wilt gaan zetten, elke kleine stap is er één!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Sure thing! Ik houd óók van eten en vind het leuk om te koken. Ach ja, rustig aan, stapje voor stapje en we komen er wel. ´Gewoon doorgaan!´

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
NijnB

Wat ben jij al goed bezig @Seolenna wat heerlijk om te lezen. Voel en zie je dit zelf ook (al)?

Op 31-10-2018 om 08:16 zei Seolenna:


Ja, overdag fijnere dingen doen. Ik ben bezig, al een tijd, om mijn leven meer prettig in te richten. Ik heb nu besloten ook ander werk te zoeken, werk waar ik meer voldoening uit haal. Wederom een spannende stap maar ik heb het eerder gedaan dus het lukt me gewoon weer hoor. Vind het wel alsnog spannend, dat is prima. 

O ja en de avonden, daarvoor is het nodig ook meer prettige dingen in te plannen. Zoals warm douchen als ik thuis kom bijvoorbeeld, paardrijden, bij iemand langs, mediteren, tekenen, gitaar spelen. 

Dus inderdaad, meer leuke dingen doen waardoor ik minder hoef te restricten, niet zoveel meegaan in gedachte patronen als dat het leven niet meer leuk is als ik geen eetbui kan hebben (een eetbui is voornamelijk níet leuk natuurlijk), meer regelmatig eten en handelen naar mijn gevoel. Hihihi: och, het lijkt zo simpel he!? (en dat is het misschien ergens ook wel). Gewoon weer leren leven, that´s it. Vrij geven!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

@NijnB

 

Dank je wel voor jouw fijne reactie. Ben heel blij dat het voor jou prettig is om te lezen. Kun je er zelf iets mee? En zo. Ja, ben benieuwd waarmee:-). 

 

Ja ik voel het zelf. Ik zie veranderingen komen de laatste jaren. In mijn. Leven, sociaal, grenzen, voelen, acceptatie, creativiteit.. De es echter veranderd maar weinig, daarom behandeling bij HC. 

 

Ik zie de veranderingen idd en vind het soms nog heel moeilijk dat het langzaam gaat allemaal, geduld beoefenen is wel noodzakelijk. Kleine stapjes. Etc. Dat maakt soms dat ik wanhoop voel, als ik terugval.. 

 

Succes jij!! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
NijnB

@Seolenna wil graag uitgebreider reageren, probeer het morgen merk dat ik even aan mijn tax zit, maar wil je toch even zeggen dat ik er op terug kom

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.