Spring naar bijdragen
Haplab123

Helllup

Aanbevolen berichten

Haplab123

In december 2015 wilde ik graag wat afvallen want ik at gewoon veel te veel lekkere dingen en was toen 15 jaar. T

Spoiler


Spoiler

oen ik zag dat ik 62 kilo woog vond ik het echt veel te veel. Maar alsnog was ik niet heel heel heel ongelukkig met mijn gewicht. Ik ben als goede voornemen vanaf 1 januari niet meer gaan snoepen en gezond gaan eten en viel toen al snel af. Na 2 maanden ging ik echt heel weinig eten en at ik 1000 cal per dag. In april woog ik 55 kilo, in mei 50 en begin juni 48,5.

Spoiler

 

Ik voelde me enorm slap, sprak bijna nooit af met vriendinnen en had nergens zin in. Wel vond ik mezelf op dat moment niet dik. In augustus had ik nog steeds NIKS van ‘ongezonde’ dingen op. Op een gegeven moment moest ik wel omdat het mijn familie op begon te vallen en ik had mn eerste stukje taart op na maanden. Het leek wel of er een soort last van mn schouders viel en ik begon het licht weer te zien. Langzaam begon ik een beetje op te bouwen en nam iets vaker tussendoortjes. Wel was ik enorm bang dat ik aan zou komen. Na de zomervakantie woog ik nog steeds hetzelfde (was heel erg verbaasd) en had het gevoel dat ik nog steeds controle had terwijl ik wat meer at en me minder slap voelde. Ik kreeg weer meer vriendinnen en had zin om dingen te doen. Ik vergat de ‘eetstoornis’ (weet niet of ik dat heb gehad) een beetje en at steeds meer waar ik zin in had. Ik durfde me niet te wegen omdat ik niet geconfronteerd wilde worden. Na het eerste stuk taart in augustus zag ik in en spiegel dat ik toch wel veel was aangekomen. Het zou me niks verbazen dat ik in april weer 60 kilo woog. Weer voelde ik me niet fijn en te dik. Ik begon weer met afvallen, dit keer at ik wel gezond en niet te weinig voor mijn gevoel. In december (2017) woog ik weer 53 en dit vond ik eigenlijk wel het fijnste gewicht alhoewel ik er echt heel veel moeite voor moest doen. Wel zat ik in deze periode heel fijn in mn vel. Ik had veel energie en nam af en toe wat lekkers maar nooit te veel. Zo wilde ik het voor altijd je ik voelde me fijn en had alle controle. Dit hielt ik vol tot dit jaar mei.  en toen begon ik weer met te veel eten. Omdat ik er zoveel mee bezig was (denk dst ik er oprecht wel 4,5 uur per dag over na denk) schoot ik uit en had heel vaak vreetbuien.omdat ik denk dat ik het toch al verpest heb. De volgende dat ontbijt niet lunch ik dan niet waardoor ik in de avond enorme honger heb en mezelf eer volvreet. Zo gaat het steeds door. Ik ging ook heel vaak 2 uur achter elkaar sporten om te compenseren maar alsnog woog ik weer 57. Ik ben nu weer aan het afvallen maar heb nog steeds last van die kut erbuien en voel me zo diep ongelukkig en slecht daarover. Op dagen dat kan me dik voel eet ik alleen maar meer en wil alles eruit kotsen maar dat is me nog niet gelukt.  Ik weeg nu 55,5 ongeveer en ik wil voor altijd weer 53 wegen. Daar voel ik me het fijnst en gelukkigst bij maar het lijkt zo moeilijk niet ik baal gewoon van mezelf dat ik niet in een balans kan blijven. Is dit herkenbaar en hoe moet ik het oplossen? Lijkt dit op een eetstoornis of niet want ik vind het zo kut om er zo vaak over na te denken en het zuigt gewoon energie uit me

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Het beheerst je gedachten behoorlijk, als ik je verhaal zo lees!

 

Het is heel herkenbaar dat je gewicht bepalend is voor hoe je je voelt! Maar eigenlijk is het best gek, toch, dat dat zo werkt? Dat zelfs 2.5 kilo erboven zitten niet okay is. Ik weet natuurlijk niet hoe lang je bent, maar wrs is ook de 62 kilo waarmee je begon gewoon een gezond gewicht. Hoe kwam het dat je daar zo ontevreden over werd?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123

@Jessie ja klopt.. ben er echt de hele dag over aan het nadenken. ik ben maar 167 dus niet zo groot. Op dat moment was het meer een kleine weddenschap en goed voornemen met mezelf en wilde maar 3 kilo afvallen ofzo.. het liep dus een beetje uit de hand en ging steeds meer afvallen en toen sloeg ik door. Sindsdien kijk ik dus niet meer echt normaal naar eten en wordt het echt een obsessie

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
1 uur geleden zei Haplab123:

@Jessie ja klopt.. ben er echt de hele dag over aan het nadenken. ik ben maar 167 dus niet zo groot. Op dat moment was het meer een kleine weddenschap en goed voornemen met mezelf en wilde maar 3 kilo afvallen ofzo.. het liep dus een beetje uit de hand en ging steeds meer afvallen en toen sloeg ik door. Sindsdien kijk ik dus niet meer echt normaal naar eten en wordt het echt een obsessie

Heb je verhaal gelezen. Heftig hoor! Al een heel gevecht gevoerd.

Wat zou je nu willen? 

Denk je dat je werkelijk gelukkig zal zijn met een 2,5 kilo minder? Wat geeft dat getal 53 jou voor fijn gevoel? Is dat gezond denk je? Wat moet je voor dat getal overhebben? Is dat het waard?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123

@Linsey ik denk het wel. Van nature ben ik niet heel slank en moet ik er veel voor doen. Maar het liefste wil ik gewoon niet meer zo’n gevecht voeren in mn hoofd en ben ook klaar met die eetbuien. Ik denk dat ik niet de meest heftige eetbuien ooit eet. Maar als ik 1 bak ijs heb opgegeten kan ik daar 3 dagen lang alleen maar over inzitten en wil ik het echt extreem compenseren. In de ochtend en middag eet ik bijna niks en in de avond barst ik weer helemaal los waardoor ik misselijk wordt. Ik kan mezelf heel goed aan schema’s houden dus probeer nu steeds een schema te maken met verdeeld eten over en dag. Maar zoals ik het zelf inplan eten ik dan weer veel te weinig en ben bang dat ik dan overdag wat meer eet en ‘s avonds alsnog enorm veel eet waardoor ik nog meer moet compenseren voor mn gevoel. Ik ben er wel achter dat als ik ‘een dikke dag’ heb ik me mega kut voel en mn lichaam echt verafschuw. En schaam me gewoon voor dit gedrag. En wil ook graag het er met mn ouders ofzo over hebben omdat ik er gewoon vanaf wil maar aan de andere kant wil ik de gedachte ook niet kwijt. Het geeft een bepaalde controle ofzo en zekerheid die ik niet wil verliezen omdat ik bang ben dat ik niet meer kan afvallen en alleen maar weer aankom. Gister is het me voor het eerst gelukt om over te geven en aan de ene kant voelde dit heel goed maar diep van binnen weet ik at ik dat echt niet meer moet doen. Ik ben heel verslavingsgevoelig dus ben bang dat ik hier uiteindelijk ook niet mee kan stoppen. Vind het toch fijn om op deze manier met iemand erover te praten maar denk dat ik toch misschien echt hulp moet zoeken als ik er zo niet uit kom. Bedankt voor alle hulp!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Hoi @Haplab123,

Jeetje, zo te zien beheerst het je dagelijkse leven enorm. Wat een vervelende situatie. Heb je hier al eens met iemand over kunnen praten? Weet je ook wat er onder ten grondslag ligt?

Fijn dat je voor jezelf weet bij welk gewicht je je fijn voelt. Is dat ook een gezond gewicht voor je lengte? Het is wel goed om te onthouden dat je je lichaam niet strikt op een bepaald gewicht stabiel kunt houden en het heel normaal is om daar rondom te schommelen. Daar spelen ook niet alleen eten en bewegen een rol bij, maar denk ook eens aan je ruststofwisseling (de energie die je lichaam verbrandt in rust), je hormonen die kunnen zorgen voor wisselingen, het vasthouden van vocht, en ga zo maar door. Zou het je lukken om het getalletje een beetje los te laten en op je lichaam proberen te vertrouwen?

Misschien is het ook een idee om voor jezelf - of eventueel samen met een diëtiste - een eetschema op te stellen? Dit kan goed werken voor zowel het te weinig eten als de eetbuien. Mocht je dit zelf willen doen dan weet ik dat op Proud2Bme verschillende voorbeelden staan die je zouden kunnen helpen.

Hopelijk heb je hier iets aan en voel je je snel beter.

Liefs, Peggy.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
21 uur geleden zei Haplab123:

Vind het toch fijn om op deze manier met iemand erover te praten maar denk dat ik toch misschien echt hulp moet zoeken als ik er zo niet uit kom. Bedankt voor alle hulp!

Ja, ik denk ook dat het heel goed is om er niet langer alleen mee rond te lopen. Goed dat je je hier hebt aangemeld! 

Misschien kan je een afspraak maken bij je huisarts? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
NijnB

Wat goed @Haplab123 dat je het zo duidelijk hebt opgeschreven, ik heb respect voor je. Helpt het je ook een beetje om zo iets meer overzicht te krijgen? Wat goed dat ook jij je hier hebt aangemeld, ik ben er ook pas net maar het helpt en voelt veilig dat er mensen hier zijn die echt naar je luisteren. Zou zeker een afspraak bij je huisarts maken om te kijken of hij/zij iets voor je kan doen als is het alleen maar om naar je te luisteren.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
Op 3-11-2018 om 19:23 zei Haplab123:

En wil ook graag het er met mn ouders ofzo over hebben omdat ik er gewoon vanaf wil maar aan de andere kant wil ik de gedachte ook niet kwijt. Het geeft een bepaalde controle ofzo en zekerheid die ik niet wil verliezen omdat ik bang ben dat ik niet meer kan afvallen en alleen maar weer aankom. Gister is het me voor het eerst gelukt om over te geven en aan de ene kant voelde dit heel goed maar diep van binnen weet ik at ik dat echt niet meer moet doen. Ik ben heel verslavingsgevoelig dus ben bang dat ik hier uiteindelijk ook niet mee kan stoppen. Vind het toch fijn om op deze manier met iemand erover te praten maar denk dat ik toch misschien echt hulp moet zoeken als ik er zo niet uit kom. Bedankt voor alle hulp!


Ik vind het knap dat je het zo duidelijk kunt opschrijven. Welkom op het forum Haplab! Je bent inmiddels alweer 3 jaar lang zo veel met eten en je gewicht bezig. Wat een strijd lever jij iedere dag. Ik kan me goed voorstellen dat je je misschien wel uitgeput voelt? Elke dag bezig zijn met 2,5 kilo meer of minder is niet niks. Meis, dat is minder dan het L water en het voedsel wat een gezond mens per dag eet. 
Het lijkt mij heel goed als je met je ouders gaat praten. Misschien is het voor hun zelfs een opluchting. Hebben ze al die gewichtsschommelingen denk ik al lang gezien. En alles wat daarbij komt kijken wat jij misschien geen eens door hebt gehad. Misschien kunnen jullie dan samen eens kijken of je hulp zou willen en zo ja waar? Je raakt echt niet zomaar in een keer het veilige van je controle kwijt. Die keuze maakt jij. Jij hebt de keuze of je de controle uit handen geeft. En samen met een hulpverlener kun je naar manier zoeken om controle te vinden in andere dingen. Dingen die echt controle bieden over je leven !

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123
12 uur geleden zei PeggyV:

Hoi @Haplab123,

Jeetje, zo te zien beheerst het je dagelijkse leven enorm. Wat een vervelende situatie. Heb je hier al eens met iemand over kunnen praten? Weet je ook wat er onder ten grondslag ligt?

Fijn dat je voor jezelf weet bij welk gewicht je je fijn voelt. Is dat ook een gezond gewicht voor je lengte? Het is wel goed om te onthouden dat je je lichaam niet strikt op een bepaald gewicht stabiel kunt houden en het heel normaal is om daar rondom te schommelen. Daar spelen ook niet alleen eten en bewegen een rol bij, maar denk ook eens aan je ruststofwisseling (de energie die je lichaam verbrandt in rust), je hormonen die kunnen zorgen voor wisselingen, het vasthouden van vocht, en ga zo maar door. Zou het je lukken om het getalletje een beetje los te laten en op je lichaam proberen te vertrouwen?

Misschien is het ook een idee om voor jezelf - of eventueel samen met een diëtiste - een eetschema op te stellen? Dit kan goed werken voor zowel het te weinig eten als de eetbuien. Mocht je dit zelf willen doen dan weet ik dat op Proud2Bme verschillende voorbeelden staan die je zouden kunnen helpen.

Hopelijk heb je hier iets aan en voel je je snel beter.

Liefs, Peggy.

Super lief! Ik heb er dus nog met niemand over gepraat. Een aantal mensen wisten het wel 2 jaar geleden maar zat doen heel erg in de ontkenningsfase zeg maar. En achteraf toen ik me weer wat beter voelde aan het begin van het jaar heb ik er wel met mensen over gepraat in de verleden tijd. En aangezien ik ook weer wat ben aangekomen denkt iedereen denk ik dat het niet meer speelt in mijn leven maar in mn gedachte speelt het nu nog meer dan toen. Ik wil ook niet echt iemand opzadelen en ben bang dat mijn ouders zich teveel zorgen gaan maken.. ook denk ik steeds dat ik niet echt een probleem heb en dat het veel te overdreven is om naar iemand toe te gaan, maar denk ook wel dat als ik er zo mee bezig ben het toch niet helemaal gezond is. 53 is opzich voor mijn lengte niet verkeerd maar eerder aan de dunne dan de dikke kant. Maar daar voel ik me wel fijn bij. Baal er ook gewoon zo van wat je je lichaam aandoet als je zo ontzettend snel veel afvalt en ook weer aankomt. Een beetje schommelen kan misschien wel maar ik moet altijd weer van het ene naar het andere uiterste. Ben al wel naar de dokter geweest voor het niet ongesteld zijn (2 keer heel licht geweest in en afgelopen 2,5 jaar) en wisselende hormonen. Nu had ze de pil voorgeschreven omdat ze dacht dat dat ging helpen. Maar je kan het al raden: ik heb natuurlijk gehoord dat je naar wat van kan aankomen dus daar durf ik echt niet aan te beginnen. Dat maakt het zo lastig. Ik vind het in ieder geval al wel heel fijn om hier mn verhaal kwijt te kunnen. En vind het ontzettend fijn dat mensen de tijd nemen om te luisteren. Ik ga eens kijken op Proud2beme, misschien dat het helpt. Bedankt!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123
9 uur geleden zei Linsey:

Ja, ik denk ook dat het heel goed is om er niet langer alleen mee rond te lopen. Goed dat je je hier hebt aangemeld! 

Misschien kan je een afspraak maken bij je huisarts? 

Misschien toch nog maar een keer doen idd! Maar vind het wel doodeng.. en wil echt niet dat een van mn ouders dan meegaan ofzo. Op een of andere manier heb ik ook het gevoel dat die het niet echt begrijpen. Vind het ook raar waarom ik het niet graag vertel maar schaam me er denk ik gewoon te erg voor.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123
7 uur geleden zei NijnB:

Wat goed @Haplab123 dat je het zo duidelijk hebt opgeschreven, ik heb respect voor je. Helpt het je ook een beetje om zo iets meer overzicht te krijgen? Wat goed dat ook jij je hier hebt aangemeld, ik ben er ook pas net maar het helpt en voelt veilig dat er mensen hier zijn die echt naar je luisteren. Zou zeker een afspraak bij je huisarts maken om te kijken of hij/zij iets voor je kan doen als is het alleen maar om naar je te luisteren.

doet me goed dit.. het helpt inderdaad veel om het op te schrijven, al doe je het alleen voor jezelf merk ik! Merk toch dat ik het heel fijn vind om er wel met iemand over te praten. Zoals je zegt dat het veilig voelt en mensen luisteren echt naar je, heel fijn. Klopt, ik zou een afspraak moeten maken, maar ik durf gewoon echt niet denk ik...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Haplab123
3 uur geleden zei IV93:


Ik vind het knap dat je het zo duidelijk kunt opschrijven. Welkom op het forum Haplab! Je bent inmiddels alweer 3 jaar lang zo veel met eten en je gewicht bezig. Wat een strijd lever jij iedere dag. Ik kan me goed voorstellen dat je je misschien wel uitgeput voelt? Elke dag bezig zijn met 2,5 kilo meer of minder is niet niks. Meis, dat is minder dan het L water en het voedsel wat een gezond mens per dag eet. 
Het lijkt mij heel goed als je met je ouders gaat praten. Misschien is het voor hun zelfs een opluchting. Hebben ze al die gewichtsschommelingen denk ik al lang gezien. En alles wat daarbij komt kijken wat jij misschien geen eens door hebt gehad. Misschien kunnen jullie dan samen eens kijken of je hulp zou willen en zo ja waar? Je raakt echt niet zomaar in een keer het veilige van je controle kwijt. Die keuze maakt jij. Jij hebt de keuze of je de controle uit handen geeft. En samen met een hulpverlener kun je naar manier zoeken om controle te vinden in andere dingen. Dingen die echt controle bieden over je leven !

Bedankt! Ik heb altijd zelf alles willen oplossen en op een gegeven moment lukt dat niet meer na 3 jaar denk ik.. denk dat ik het er toch maar over ga hebben maar ik stel het steeds uit omdat ik het eerst zelf wil proberen op te lossen en dat me dat wel lukt.. maar ik ben er al 3 jaar mee bezig en het beïnvloed je leven zo erg. Je geniet nergens meer van en je gunt jezelf niks. Bij elk eten kan je bijna niet meer genieten omdat ik op dat moment denk: je had niet moeten eten of je had niet zoveel moeten eten. Maar als ik bijna een dag niet eet ben ik chagrijnig en voel ik me slap en ben ik doodmoe. Je voelt je dan wel eindelijk ‘dun’ maar mijn moeder merkt gelijk aan me dat ik er niet bij ben met mn hoofd en er moe uitzie en sloom reageer op alles. Ik denk dat ze het stiekem zelfs nog wel heel erg door heeft wat er gaande is, maar we hebben het er gewoon nooit over en het enige is dat ze elke dag vraagt als ik thuiskom of ik mn brood op heb: nee dus. En dan lieg ik het wel weer bij elkaar dus op die momenten heeft ze het minder door. En omdat ze een keer per week ofzo ziet dat ik ook wat lekkers eet (eigenlijk een eetbui) maakt ze zich minder zorgen. Ik zorg dan ook dat ik een beetje eet als ze erbij is en als ze weg is kan ik mezelf niet controleren en eet ik veel te veel.. dat doe ij dus ook alleen als ik alleen ben en daarom heeft niemand het echt door dat ik zo aan het worstelen ben.. Misschien vind ik het ook wel fijn om er even zo over te praten en ik kan altijd nog kijken of ik het er in het echt met iemand over heb.. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
5 uur geleden zei Haplab123:

Misschien vind ik het ook wel fijn om er even zo over te praten en ik kan altijd nog kijken of ik het er in het echt met iemand over heb.. 

Dit is echt al een goede eerste stap ❤️ ... Als je dit een tijdje nodig hebt is dat echt oke. Iedereen heeft zijn eigen proces.
Het enige wat ik je echt wil meegeven is dat de meeste mensen echt hun omgeving nodig hebben om hieruit te komen. Uitzonderingen zijn mensen van wie de omgeving zijn weggevallen. Dit betekent dus niet dat zij hun omgeving niet nodig hebben maar dat zij de extra zware taak hebben het zonder hun omgeving te doen. Het is echt een rotziekte. Je zegt het zelf al. Het sluipt erin als zij er niet zijn. Het laat je liegen terwijl ik zeker weet dat jij van nature helemaal geen persoon bent die graag liegt tegen mensen. 
Als mensen niet in de buurt zijn gooi je eten weg of heb je een eetbui. Dit is zo verdrietig en eenzaam. Als je dit al kunt delen ben je er niet meer zo alleen in en kun je dit misschien ook voorkomen. ❤️❤️ Maar zoals ik zei, stap voor stap in jouw tempo.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
11 uur geleden zei Haplab123:

Super lief! Ik heb er dus nog met niemand over gepraat. Een aantal mensen wisten het wel 2 jaar geleden maar zat doen heel erg in de ontkenningsfase zeg maar. En achteraf toen ik me weer wat beter voelde aan het begin van het jaar heb ik er wel met mensen over gepraat in de verleden tijd. En aangezien ik ook weer wat ben aangekomen denkt iedereen denk ik dat het niet meer speelt in mijn leven maar in mn gedachte speelt het nu nog meer dan toen. Ik wil ook niet echt iemand opzadelen en ben bang dat mijn ouders zich teveel zorgen gaan maken.. ook denk ik steeds dat ik niet echt een probleem heb en dat het veel te overdreven is om naar iemand toe te gaan, maar denk ook wel dat als ik er zo mee bezig ben het toch niet helemaal gezond is. 53 is opzich voor mijn lengte niet verkeerd maar eerder aan de dunne dan de dikke kant. Maar daar voel ik me wel fijn bij. Baal er ook gewoon zo van wat je je lichaam aandoet als je zo ontzettend snel veel afvalt en ook weer aankomt. Een beetje schommelen kan misschien wel maar ik moet altijd weer van het ene naar het andere uiterste. Ben al wel naar de dokter geweest voor het niet ongesteld zijn (2 keer heel licht geweest in en afgelopen 2,5 jaar) en wisselende hormonen. Nu had ze de pil voorgeschreven omdat ze dacht dat dat ging helpen. Maar je kan het al raden: ik heb natuurlijk gehoord dat je naar wat van kan aankomen dus daar durf ik echt niet aan te beginnen. Dat maakt het zo lastig. Ik vind het in ieder geval al wel heel fijn om hier mn verhaal kwijt te kunnen. En vind het ontzettend fijn dat mensen de tijd nemen om te luisteren. Ik ga eens kijken op Proud2beme, misschien dat het helpt. Bedankt!


Hee @Haplab123,

Misschien is het een idee om weer iemand in vertrouwen te nemen en te vertellen hoe je je voelt en waar je mee worstelt? Het is inderdaad lastig dat mensen vaak denken dat eetproblemen gerelateerd zijn aan gewicht maar jij en ik weten natuurlijk dat dat niet zo is. Wellicht zou je dit kunnen uitleggen? De meeste mensen staan er wel voor open, vooral omdat ze om je geven en je daarom juist willen helpen. Ben dan ook vooral niet bang dat je er iemand mee opzadelt, ik denk dat de mensen die van je houden het juist fijn vinden om te weten wat er speelt. Ik begrijp het gevoel heel goed maar als je het voor jezelf houdt is de kans natuurlijk ook groter dat het alleen maar erger wordt. Het is meer dan oké om hulp te vragen.

Mijn diëtiste heeft mij verteld dat het een richtlijn is om bij eetproblemen/na een eetstoornis een BMI van minimaal 20 aan te houden. Misschien zou je voor jezelf na kunnen gaan of het gewicht waar jij je (waarschijnlijk mentaal) goed bij voelt hieraan voldoet? Als jij oké bent met het gewicht wilt dat helaas niet meteen zeggen dat dat ook het gewicht is dat je lichaam nodig heeft om optimaal te functioneren.

Ik vind het persoonlijk heel vreemd dat de huisarts je anticonceptie heeft voorgeschreven terwijl je niet menstrueert. Het kan zijn dat je daardoor weer ongesteld gaat worden maar dat is op een onnatuurlijke manier. Toen ik aan het begin van mijn eetstoornis met ernstig ondergewicht nog de pil slikte werd ik constant ongesteld, en toen de gynaecoloog mij adviseerde te stoppen bleek dus dat mijn natuurlijke cyclus helemaal uit bleef en ik moest gaan wachten totdat die weer vanzelf op gang zou komen. Het is natuurlijk niet zo dat je vanwege de reden die jij noemt het niet zou moeten slikken, dat is puur het stemmetje in je hoofd. Maar mijn advies (ik ben verpleegkundige 😉) zou zijn om de pil niet te slikken, goed te blijven eten (wellicht kun je eens kijken naar de voedingslijsten op Proud2Bme, voor de hormoonhuishouding zijn vooral onverzadigde vetten heel belangrijk) en het dan vanzelf weer op gang te laten komen. Zo krijgt je lichaam de tijd om zichzelf en de hormoonhuishouding te herstellen.

Goed om te horen dat je het fijn vindt om hier je verhaal te doen. We denken graag met je mee.

Liefs, Peggy.

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
15 minuten geleden zei PeggyV:

Ik vind het persoonlijk heel vreemd dat de huisarts je anticonceptie heeft voorgeschreven terwijl je niet menstrueert. Het kan zijn dat je daardoor weer ongesteld gaat worden maar dat is op een onnatuurlijke manier. Toen ik aan het begin van mijn eetstoornis met ernstig ondergewicht nog de pil slikte werd ik constant ongesteld, en toen de gynaecoloog mij adviseerde te stoppen bleek dus dat mijn natuurlijke cyclus helemaal uit bleef en ik moest gaan wachten totdat die weer vanzelf op gang zou komen. Het is natuurlijk niet zo dat je vanwege de reden die jij noemt het niet zou moeten slikken, dat is puur het stemmetje in je hoofd. Maar mijn advies (ik ben verpleegkundige 😉) zou zijn om de pil niet te slikken, goed te blijven eten (wellicht kun je eens kijken naar de voedingslijsten op Proud2Bme, voor de hormoonhuishouding zijn vooral onverzadigde vetten heel belangrijk) en het dan vanzelf weer op gang te laten komen. Zo krijgt je lichaam de tijd om zichzelf en de hormoonhuishouding te herstellen.


Vaak is dit zodat je lichaam hormonen binnenkrijgt en je geen osteoporose ontwikkelt. Dit was in elk geval de reden waarom ik de pil moest slikken van mijn huisarts. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
Zojuist zei IV93:

Vaak is dit zodat je lichaam hormonen binnenkrijgt en je geen osteoporose ontwikkelt. Dit was in elk geval de reden waarom ik de pil moest slikken van mijn huisarts. 


Ahh oké! Dat wist ik niet 🙂

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@IV93 ik vind dat toch heel dubbel. Want ik gun natuurlijk niemand osteoporose, maar door dat op die manier te omzeilen neem je ook een stuk van de noodzaak om te herstellen weg. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
2 minuten geleden zei Jessie:

@IV93 ik vind dat toch heel dubbel. Want ik gun natuurlijk niemand osteoporose, maar door dat op die manier te omzeilen neem je ook een stuk van de noodzaak om te herstellen weg.


@Jessie Ik vond het inderdaad ook wel een beetje een vreemd iets. Je wilt het een met een ander 'probleem' voorkomen. Er zijn vast ook andere manieren zou je denken. En inderdaad is een natuurlijke cyclus zo'n belangrijk stukje van herstel.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
6 minuten geleden zei PeggyV:

Er zijn vast ook andere manieren zou je denken.

Gezond eten en drinken! ;) 

 

11 minuten geleden zei Jessie:

ik vind dat toch heel dubbel. Want ik gun natuurlijk niemand osteoporose, maar door dat op die manier te omzeilen neem je ook een stuk van de noodzaak om te herstellen weg. 

Ben ik met je eens hoor. Vind het meest kromme nog wel dat het als een alles oplossend middel word gezien. Ben uiteindelijk gestopt met anticonceptie en werd nog steeds ruim 2 jaar niet ongesteld maar een test is nooit gedaan (dexa scan). Nu heb ik nooit iets gebroken dus heb ook geen vermoeden. Maargoed. Als het al die jaren als voorbereidend middel word voorgeschreven en je dus geen idee hebt of iets kunstmatig is of niet. Niet een heel lekker idee. Ook niet voor je vruchtbaarheid. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.