Spring naar bijdragen
Carlien

Vraag het de ervaringsprofessional

Aanbevolen berichten

Carlien

Lieve forum gebruikers, 

 

Sinds ik op het forum ben, zie ik hoeveel moois en helpends er door jullie allemaal wordt gedeeld hier :)

Wel merk ik dat er veel verschillende forum topics zijn, waardoor het voor ons als ervaringsprofessionals ( @DeniseS en mij) soms lastig kan zijn om te zien waar wij specifiek ons steentje bij kunnen dragen. 

Daarom hierbij de mogelijkheid, mocht je het fijn vinden dat je sowieso een antwoord van ons krijgt, stel je vraag dan in dit nieuwe topic! Andere forum gebruikers kunnen dan natuurlijk ook reageren, wie weet wat voor een mooi nieuw gesprek er dan ontstaat! 

Mocht je liever een 1 op 1 vraag aan ons stellen, dan kan dat via de pagina E-health. 

 

Tot spreeks! 

  • Like 7

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
flowi

Goed idee van jullie en complimenten dat jullie dit op je nemen.

 

Ik heb eerder een keer gebruik gemaakt van de e-health mogelijkheid dus ook erg dankbaar dat die optie er is, ook omdat ik toen nog geen cliënt van human concern was maar daar toch gebruik van mocht maken en snel antwoord kreeg, heel erg fijn dus!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Wat fijn om een apart topic te hebben hiervoor! Dat schept inderdaad wat meer duidelijkheid en overzicht.
Het is ook heel bijzonder om te zien hoe iedereen elkaar ondersteunt in het proces naar herstel 🌷

Ik weet niet of ik deze vraag hier mag stellen maar ik zou wel willen weten hoe jullie het werken als ervaringsdeskundige ervaren? Hoe is het voor jullie om nog dagelijks met eetstoornissen bezig te zijn en welke studie hebben jullie gevolgd? Omdat ik zelf op het punt sta om aan deze reis te beginnen zou ik heel graag willen weten hoe dit voor jullie is.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Becka
46 minuten geleden zei PeggyV:

k weet niet of ik deze vraag hier mag stellen maar ik zou wel willen weten hoe jullie het werken als ervaringsdeskundige ervaren? Hoe is het voor jullie om nog dagelijks met eetstoornissen bezig te zijn en welke studie hebben jullie gevolgd?

Ik lees even mee hihi, dit vraag ik mij ook al een tijdje af namelijk! Ik kan me voorstellen dat het namelijk erg confronterend kan zijn af en toe?

Ik heb zo veel respect voor jullie!!🌹 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS
18 uur geleden zei PeggyV:

Wat fijn om een apart topic te hebben hiervoor! Dat schept inderdaad wat meer duidelijkheid en overzicht.
Het is ook heel bijzonder om te zien hoe iedereen elkaar ondersteunt in het proces naar herstel 🌷

Ik weet niet of ik deze vraag hier mag stellen maar ik zou wel willen weten hoe jullie het werken als ervaringsdeskundige ervaren? Hoe is het voor jullie om nog dagelijks met eetstoornissen bezig te zijn en welke studie hebben jullie gevolgd? Omdat ik zelf op het punt sta om aan deze reis te beginnen zou ik heel graag willen weten hoe dit voor jullie is.

@PeggyV en @Becka

 

Deze vraag mag je hier zeker stellen! :) 

 

Ik heb de studie psychologie gedaan, met daarna de master klinische psychologie. In de tijd van mijn eetstoornis deed ik de Pabo (leerklacht basisonderwijs), ik merkte dat ik hier niet helemaal op mijn plek zat. Ik kreeg een eetstoornis en merkte dat ik erg geïnteresseerd was in de psyche. Ik wilde de Pabo wel graag afmaken, dat heb ik ook gedaan. In die tijd ben ik ook gestart met de behandeling van mijn eetstoornis. Ik voelde mij in die tijd erg onbegrepen en eenzaam (in de hulpverlening die ik toen had), dit sterkte mijn motivatie om psychologie te gaan doen, ik dacht; 'als ik ooit herstel dan ga ik het zo anders doen!'. Zo ben ik dus aan mijn opleiding begonnen, heb ik toen der tijd nog meer behandelingen gevolgd en ben ik hersteld (bij Hc!) en afgestudeerd. 

 

Ik vind het werken met cliënten met een eetstoornis mooi, vooral omdat je weet hoe het is om een eetstoornis te hebben en daardoor meer in verbinding met elkaar bent. Het kan ook confronterend zijn, maar dat zit voor mij niet in de stukken van de eetstoornis. Ik denk dat dit geldt voor iedere psycholoog / iedereen in de gezondheidszorg. Soms raken thema's van cliënten eigen thema's van de hulpverlener. Dit mag ook, geraakt zijn hoort er ook bij. Het is alleen zo dat wij (om maar even voor de groep hulpverleners te spreken) goed getraind worden hiermee om te gaan en gezonde copingsmechanismes hebben ontwikkeld waardoor het soms wel even zwaar maar niet schadelijk is. Een voorbeeld van een thema welke bij mij nog wel eens kan raken is wanneer een cliënt een geliefde (partner, ouder, kind.. etc.) verliest. Dit kan dan even mijn eigen verdriet raken, dit spreek ik vaak ook uit, wat ook weer kan zorgen voor verbinding want je weet beiden hoe het voelt. Verschil is wel, dat ik de rouwperiode al heb gehad en het daardoor weer makkelijker en op een gezonde manier los kan laten. Daar waar de ander misschien nog wat hulp nodig heeft bij het rouwen. 

Ook kan het soms raken dat je ziet hoe iemand aan het struggelen is, terwijl je iemand zoveel meer gunt. Ook dit is iets dat mooi besproken kan worden binnen de sessies maar ook met collega's/ je team besproken kan worden. Het houdt iedereen wel scherp in het kijken wat de beste zorg voor iemand is. 

 

Kortom, het is mooi, dankbaar maar in sommige momenten ook wel confronterend werk. 

 

Wat zijn jullie overwegingen @Becka en @PeggyV? Welke studie heb je op het oog? 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Liferider

Mij lijkt dit ook echt een plekje voor mij maar ja, ik ga geen studie meer beginnen... 

Mss ooit als vrijwilliger.

Maar eerst even voor mezelf zorgen ;)

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Wauw @DeniseS, bedankt voor je uitgebreide en open reactie! Wat mooi om te zien dat ook jij via een kleine omweg bent gekomen waar je nu bent. Ik kan me inderdaad voorstellen dat de therapiesessies voor jullie als ervaringsdeskundigen ook nog weleens als 'therapie' kunnen aanvoelen. Je leert er natuurlijk altijd weer van!

Ik heb zelf de studie op het oog die jij gevolgd hebt. Maar omdat ik van het MBO af kom wil ik de Propedeuse van Toegepaste Psychologie op het HBO halen en van daaruit doorstromen naar de Universiteit. Dat kan toch?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Brabo
15 minuten geleden zei PeggyV:

Maar omdat ik van het MBO af kom wil ik de Propedeuse van Toegepaste Psychologie op het HBO halen en van daaruit doorstromen naar de Universiteit. Dat kan toch?

 

Ja dat kan. Weet niet of psychologie een lotingsstudie is, maar met een HBO P kom je geloof ik automatisch in een bepaalde lotingsklasse terecht (zo was het iig aantal jaren geleden nog). 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS
1 uur geleden zei PeggyV:

Wauw @DeniseS, bedankt voor je uitgebreide en open reactie! Wat mooi om te zien dat ook jij via een kleine omweg bent gekomen waar je nu bent. Ik kan me inderdaad voorstellen dat de therapiesessies voor jullie als ervaringsdeskundigen ook nog weleens als 'therapie' kunnen aanvoelen. Je leert er natuurlijk altijd weer van!

Ik heb zelf de studie op het oog die jij gevolgd hebt. Maar omdat ik van het MBO af kom wil ik de Propedeuse van Toegepaste Psychologie op het HBO halen en van daaruit doorstromen naar de Universiteit. Dat kan toch?

 

Toen ik nog studeerde kon je inderdaad met een propedeuse door naar de Universiteit. Goed van je dat je het wil gaan doen! Het is ook wel leuk je tegen die tijd in de onderwijsvormen te verdiepen. Iedere universiteit geeft weer op een andere manier les, dus je kunt dan bekijken wat bij je past. 

 

Het is trouwens niet zo dat de therapiesessies voor mij ook als therapie aanvoelt, hoor. Je bent namelijk met name gefocust op de cliënt, het is niet de bedoeling dat de cliënt voor de therapeut gaat zorgen of de aandacht daarop komt. Het is denk ik meer dat ik ook met mijn emoties werk als informatiebron, en daar hoort geraakt worden soms ook bij.  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
40 minuten geleden zei DeniseS:

 

Toen ik nog studeerde kon je inderdaad met een propedeuse door naar de Universiteit. Goed van je dat je het wil gaan doen! Het is ook wel leuk je tegen die tijd in de onderwijsvormen te verdiepen. Iedere universiteit geeft weer op een andere manier les, dus je kunt dan bekijken wat bij je past. 

 

Het is trouwens niet zo dat de therapiesessies voor mij ook als therapie aanvoelt, hoor. Je bent namelijk met name gefocust op de cliënt, het is niet de bedoeling dat de cliënt voor de therapeut gaat zorgen of de aandacht daarop komt. Het is denk ik meer dat ik ook met mijn emoties werk als informatiebron, en daar hoort geraakt worden soms ook bij.  

 

Bedankt voor je reactie @DeniseS. Ik had wel al eens gekeken naar welke Uni’s het beste staan aangeschreven en toevallig staat de Universiteit in Tilburg heel goed aangeschreven. Die is voor mij vanuit Limburg ook het dichtst bij. Maar eerst volgend jaar maar eens starten met TP en daar mijn P halen 😊

 

Klopt inderdaad, sorry. Misschien had ik het een beetje anders moeten verwoorden. Hieruit blijkt wel dat je écht met je eigen ervaringen anderen op weg kunt helpen. Heel mooi 🙏🏻

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Becka

Dank je wel voor je uitgebreide antwoord @DeniseS!!

 

Ik heb zelf net de pabo afgerond ook en ben nu met de (pre-)master Pedagogische Wetenschappen bezig. Ik ben er wel over na aan het denken om ook nog iets richting psychologie te doen, maar ik heb nog twee jaar de tijd tot ik klaar ben met mijn master. Bovendien sta ik nog helemaal aan het begin van herstel, dus ik heb nog een lange weg te gaan. Maar het lijkt mij zo mooi om anderen te helpen, dus misschien dat ik na mijn master dus nog iets in die richting wil doen (hopend erop dat ik tegen die tijd hersteld ben..)

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS

Zijn er nog meer vragen? :) 

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Blueeyes

Ik heb binnenkort de pietenshows waar ik de volledige zaterdag en zondag zwarte piet speel. Dat houdt dus in dat ik daar 2 ochtenden, middagen en 1 avond eet. Er zijn altijd broodjes (Maar ik eet geen brood meer) en t zal zaterdagavond ongetwijfeld vet en makkelijk eten zijn. Zie er ontzettend tegenop. Niemand weet dat ik zoveel problemen heb met eten..  Ik realiseer me wel dat ik als zwarte piet veel beweeg en continu bezig ben maar ik kan niet 4 momenten in dat weekend brood eten. Dan gaat t fout in mijn hoofd. 

Hoe kan ik dit nou aanpakken? Zelf crackers meenemen? Mijn eigen kaas? Tomaatjes om te eten ipv de kruidnoten? Ik wil wel iets meedoen maar ik wil ook niet in de paniek schieten en me de dagen erna zo rot voelen omdat ik zo verkeerd gegeten heb .

Hebben jullie een idee? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
speranza

Hallo @DeniseS!

 

Zelf heb ik ook een vraagje waar ik niet zo goed uit kom en waar ik op mijn school ook niet echt een antwoord op kan krijgen. Ik ben nog herstellende van mijn eetstoornis, het is helaas ook nog wel zichtbaar door mijn ondergewicht, en ben op zoek naar een stage plaats voor mijn opleiding social work. Dit houdt in dat ik solliciteer op plekken zoals vnn en ggz. Heb mijn stage al uitgesteld, mede door nare ervaringen van sollicitaties. Ik werd redelijk met de grond gelijk gemaakt, werd zelfs aangesproken op mijn gewicht. Nu ben ik echt wel in staat om stage te lopen, zowel lichamelijk als mentaal. Echter vind ik het erg moeilijk om te bepalen hoe ik de sollicitaties in moet gaan. Openheid geven  over mijn eetstoornis? Wil mezelf ook niet verstoppen en liegen etc. Ik ben best onzeker geworden ook door mijn ondergewicht en heb het idee dat als ik het of niet vertel het nooit 'goed' zal zijn in hun ogen. Heb jij hier ervaring mee? Zo ja, hoe ben je hier mee omgegaan? 

 

Liefs Speranza 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
maartje1

@Blueeyes ik denk dat veel forumgebruikers zich in jouw angst herkennen.

Mijn mening over dit onderwerp is dat je die dag je beter aan een 'veilige' basislijst kunt houden (heb je een lijst van een diëtiste?). Het is in mijn ogen belangrijker dat je goede voedingsstoffen binnenkrijgt, en dat je je goed voelt op zo'n dag, dan dat je bijvoorbeeld heel gespannen bent omdat je dingen moet eten die je lastig vindt. 

Natuurlijk is het belangrijk om langzamerhand wat flexibeler te worden met eten, want dat is vooral veel fijner voor jezelf, maar het is niet de bedoeling dat je als een blok tegen een dag aankijkt omdat je dan jezelf heel de dag fysiek èn mentaal uitdaagt. 

Neem lekker je eigen eten mee, of spreek met jezelf af dat je bijvoorbeeld één of twee eetmoment(en) wel eet wat de rest ook eet. 

 

Is er misschien iemand die je wel aan wilt spreken om dit voor te leggen? Misschien kan diegene jou verder helpen en steunen dat weekend. 

 

Wat is de reden dat je geen brood meer eet als ik vragen mag? 

 

En vooral heel veel plezier bij de pietenshow! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Blueeyes
Op 17-11-2018 om 00:00 zei maartje1:

@Blueeyes ik denk dat veel forumgebruikers zich in jouw angst herkennen.

Mijn mening over dit onderwerp is dat je die dag je beter aan een 'veilige' basislijst kunt houden (heb je een lijst van een diëtiste?). Het is in mijn ogen belangrijker dat je goede voedingsstoffen binnenkrijgt, en dat je je goed voelt op zo'n dag, dan dat je bijvoorbeeld heel gespannen bent omdat je dingen moet eten die je lastig vindt. 

Natuurlijk is het belangrijk om langzamerhand wat flexibeler te worden met eten, want dat is vooral veel fijner voor jezelf, maar het is niet de bedoeling dat je als een blok tegen een dag aankijkt omdat je dan jezelf heel de dag fysiek èn mentaal uitdaagt. 

Neem lekker je eigen eten mee, of spreek met jezelf af dat je bijvoorbeeld één of twee eetmoment(en) wel eet wat de rest ook eet. 

 

Is er misschien iemand die je wel aan wilt spreken om dit voor te leggen? Misschien kan diegene jou verder helpen en steunen dat weekend. 

 

Wat is de reden dat je geen brood meer eet als ik vragen mag? 

 

En vooral heel veel plezier bij de pietenshow! 

Dankjewel voor je uitgebreide antwoord!!

Ik zie woensdag de huisarts voor een verwijzing. Heb dus ook nog geen eetlijsten ofzo. 

 

Ik denk idd dat ik dan ook wat eigen dingen meeneem, zodat ik wat meer rust heb. Als ik dat zo met mezelf afspreek dan scheelt het hopelijk die flinke strijd en rotgevoelens en kan ik idd ook wat meedoen met de groep.

 

Op een of andere manier is brood in mijn hoofd heel slecht om te eten. Continu gevecht met mezelf als het daarom gaat. En uhm eigenlijk eet ik nu dus al heel lang geen brood meer.. alleen als t niet anders kan ofzo wel. En dat is lastig want vroeger at ik zoo graag brood. Vers brood.. t lekkerste wat er is.. zo moeilijk..zucht.

 

Maar goed je hebt ook wel gelijk met dat ik even iemand inschakelt om me erbij te helpen. Dat ga ik doen. Hopelijk gaat de storm over deze shows nu een beetje liggen. 

 

Heel erg bedankt!!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
maartje1

@Blueeyes dat begrijp ik. Heb je wel eens naar de eetlijsten van proud2bme gekeken? Die zou je kunnen gebruiken als uitgangspunt als je het lastig vindt om in te schatten hoeveel je nodig hebt.

 

In brood zit wel jodium wat in vervangbare producten niet zit. Voelt brood alleen als slecht of denk je ook dat het slecht is? Wat eet je nu in plaats van brood? (Misschien het antwoord even in een spoiler zetten.)

Toen je vroeger wel brood at, had je daar dan last van of was je gewoon gezond? 

 

Goed dat je iemand gaat vragen om je erbij te helpen! 

 

Ik hoop het ook, 

Liefs! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Blueeyes
14 uur geleden zei maartje1:

@Blueeyes dat begrijp ik. Heb je wel eens naar de eetlijsten van proud2bme gekeken? Die zou je kunnen gebruiken als uitgangspunt als je het lastig vindt om in te schatten hoeveel je nodig hebt.

 

In brood zit wel jodium wat in vervangbare producten niet zit. Voelt brood alleen als slecht of denk je ook dat het slecht is? Wat eet je nu in plaats van brood? (Misschien het antwoord even in een spoiler zetten.)

Toen je vroeger wel brood at, had je daar dan last van of was je gewoon gezond? 

 

Goed dat je iemand gaat vragen om je erbij te helpen! 

 

Ik hoop het ook, 

Liefs! 

 

Dankjewel voor je reactie weer. Ik wil niet teveel tijd in beslag nemen met teveel vragen hoor maar hoe doe ik dat dan.. die basislijst proberen te volgen. Dat is zoveel meer dan wat ik nu eet... hoe kan ik daaraan beginnen? Is t een kwestie van gewoon doen.. 

 

Spoiler

Ik begrijp dat anderen zoveel moeten eten maar als ik dat allemaal ga eten dan word ik super dik 😅

 

Ik denk dat brood slecht is dus daarom eet ik t niet meer. Als ik ga lunchen en ik neem een broodje dan voel ik me heel schuldig. Ik eet ipv brood crackers, fruit of yoghurt

 

Ja ik zie die mensen donderdag dus ik wil t dan eigenlijk aangeven bij een vriendin..  ook om te voorkomen dat zij anders die dag opmerkingen erover gaat maken.. vind ik echt heel eng om te doen want ze weet van niks maar ik denk idd dat het wel fijn is dat weekend dat er iemand is die t weet en me zo kan steunen. Mijn partner weet t ook maar die is tijdens die shows echt te druk met andere dingen bezig.

 

Nogmaals bedankt!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS

@Blueeyes Zo te lezen heb je al antwoord gekregen op je vragen ;) 

Het lijkt mij inderdaad goed dat je je zorgen omtrent het eten en je plan omtrent eten met iemand kan delen. Goed dat je dit met een vriendin gaat doen! 

Zij kan je dan helpen en steunen als je het even moeilijk hebt, en soms helpt het al dat je er open over kunt zijn en neemt dit iets van de druk weg. 

Eigen eten meenemen lijkt mij voor nu een prima optie. Daarnaast kan je dan nog kiezen welke maaltijd(en) je wel mee wilt doen.

 

Wat betreft de eetlijst zou je kunnen kijken wat voor jou haalbaar is qua ophogen. Het is belangrijk haalbare stapjes te kiezen, uit eigen ervaring weet ik dat wanneer je de te grote stappen zet en deze angst en paniek oproepen je sneller geneigd bent je niet aan het eetschema te houden. Dit is dan meteen weer voeding voor je eetstoornis omdat het als falen kan voelen "zie je wel het lukt me toch niet". Misschien kan je met je partner eens naar de lijst kijken en samen uitkiezen wat je gaat proberen, zodat hij er voor je kan zijn als het even moeilijk is. 

 

@maartje1 Bedankt voor je goede en steunende antwoord! Echter is dit stukje bedoelt voor mensen die vragen hebben aan een therapeut. De overige delen van het forum is bestemd voor vragen aan/delen met andere forumgebruikers. Dit stond er niet duidelijk bij, dus daarom benoem ik het nog even aan iedereen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
DeniseS
Op 16-11-2018 om 21:59 zei speranza:

Hallo @DeniseS!

 

Zelf heb ik ook een vraagje waar ik niet zo goed uit kom en waar ik op mijn school ook niet echt een antwoord op kan krijgen. Ik ben nog herstellende van mijn eetstoornis, het is helaas ook nog wel zichtbaar door mijn ondergewicht, en ben op zoek naar een stage plaats voor mijn opleiding social work. Dit houdt in dat ik solliciteer op plekken zoals vnn en ggz. Heb mijn stage al uitgesteld, mede door nare ervaringen van sollicitaties. Ik werd redelijk met de grond gelijk gemaakt, werd zelfs aangesproken op mijn gewicht. Nu ben ik echt wel in staat om stage te lopen, zowel lichamelijk als mentaal. Echter vind ik het erg moeilijk om te bepalen hoe ik de sollicitaties in moet gaan. Openheid geven  over mijn eetstoornis? Wil mezelf ook niet verstoppen en liegen etc. Ik ben best onzeker geworden ook door mijn ondergewicht en heb het idee dat als ik het of niet vertel het nooit 'goed' zal zijn in hun ogen. Heb jij hier ervaring mee? Zo ja, hoe ben je hier mee omgegaan? 

 

Liefs Speranza 

 

Hallo @speranza,

 

Wat een lastige situatie! En wat naar dat mensen je zo hebben behandeld, en dat voor mensen die in de zorg werken! De vraag is ook maar of je daar überhaupt hadden willen stage lopen ;) . 

 

Ik vind het lastig in te schatten of je wel of geen openheid moet geven. Zelf heb ik dat bij sommige stages wel gedaan maar bij anderen heb ik het pas later verteld. Ik weet nog dat ik het een keer aan de directrice van een school vertelde (ik deed toen Pabo) en dat zij er heel positief op reageerde, haar dochter bleek ook een eetstoornis te hebben dus ze herkende veel en had veel begrip voor de situatie. Echter is dit natuurlijk niet altijd zo. Ik denk dat het voor jou belangrijk is dat je gaat aanvoelen waar het eventueel wel of niet zou kunnen, maar het blijft altijd een gok. Ik denk wel dat het zonde is dat je onzeker bent geworden over jezelf door de negatieve ervaring. Juist mensen met een eetstoornis hebben veel mooie kwaliteiten, alleen zie ik vaak dat ze de lat voor zichzelf erg hoog leggen, waardoor zij hier vooral zelf last van hebben. 

 

Tip is dus... vooral trouw blijven aan jezelf en aanvoelen of je het wel of niet gaat vertellen. De reactie van de ander heb je helaas geen controle over en  zegt niet altijd iets over jou.

 

Veel succes!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.