Spring naar bijdragen
PeggyV

Gevallen

Aanbevolen berichten

PeggyV

Ik heb vanavond een paniekaanval gehad omdat ik het allemaal even niet meer zag zitten. Ik voel me thuis niet thuis, voel geen band met mijn ouders (ook al doe ik nog zo mijn best), maak me constant zorgen om financiën, dat ik mijn leven aan me voorbij laat gaan, en ik niet kan doen wat ik graag wil doen (vaak vanwege financiën). My head won’t shut up 🤯 

Herkent iemand dit? Tips?

 

Het is voor mij op dit moment een hele grote stap om dit te delen, omdat ik vind dat het er niet mag zijn, dat het goed met me moet gaan. Sorry.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
2 minuten geleden zei PeggyV:

Het is voor mij op dit moment een hele grote stap om dit te delen, omdat ik vind dat het er niet mag zijn, dat het goed met me moet gaan. Sorry.

Goed dat je dit deelt! Ook jouw struggels mogen er gewoon zijn! Ook als je hulpverlener wilt worden moet je (juist) leren delen en praten...

 

3 minuten geleden zei PeggyV:

Ik voel me thuis niet thuis, voel geen band met mijn ouders (ook al doe ik nog zo mijn best), maak me constant zorgen om financiën, dat ik mijn leven aan me voorbij laat gaan, en ik niet kan doen wat ik graag wil doen (vaak vanwege financiën). My head won’t shut up 🤯 

Herkent iemand dit? Tips?

Wat vervelend dat je je thuis zo rot voelt. Ik herken dit wel heel erg van vroeger. Het niet echt een band voelen. Nog steeds wel, maar nu ik uit huis ben heb ik genoeg afstand om het minder belangrijk te laten zijn. Toch blijft het lastig en pijnlijk natuurlijk. Die ideale band met je ouders, of in elk geval een goede of hechte band is iets wat ieder kind wilt! Laat dat verdriet toe maar probeer er niet in te verdrinken. Jij bent je eigen persoon en hebt je eigen leven.

Qua financieen herken ik het zorgen maken ook heel erg. Ik heb geen werk en ben wel gewoon pats boem geëmigreerd. Doodeng. Maar geld is niet alles in het leven heb ik ondertussen wel geleerd. Denk aan je geliefden, je vrienden. Als je die om je heen hebt ben je zo rijk. Natuurlijk maakt geld het leven een stuk makkelijker. Zeker om je dromen na te jagen. Maar je dromen zijn echt niks meer waard als je geen mensen om je heen hebt om die mee te delen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Theo

Wat naar Peggy. En natuurlijk mag het er wel zijn. Goed dat je deelt! Het kan sowieso nooit altijd goed met iemand gaan. Iedereen heeft altijd wel eens tegenslagen in het leven. En de ene persoon meer dan de ander. En als je psychisch kwetsbaar bent is het vaak sowieso al moeilijker om met alles van alledag te dealen.

 

Bij mij helpt het op zulk soort momenten altijd om stap voor stap bezig te gaan. Kleine haalbare doelen stellen en dan kleine stapjes in die richting te gaan zetten. Wat wil je behalen uiteindelijk? Wat is daarvoor nodig? En welke stapjes zijn daarvoor nodig? En bedenk dan voor lange termijn doelen, korte termijn doelen. Rome is ook niet in één dag gebouwd.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Super dat je dit toch deelt!

 

Weet je wat ik denk als ik het lees? Je beschrijft allemaal real-life problemen. Misschien zijn dit wel de thema's waar je voorheen je ES voor in zou zetten om het weg te maken. Nu doe je dat niet, maar dat het dan dus niet weggemaakt wordt voelt natuurlijk niet prettig. Toch denk ik dat het echt ontzettend positief is dat dit nu zo aanwezig is.

 

Ik heb geen tips die gaan maken dat dit (snel) minder wordt. Voel het maar eens ten volle. Een potje huilen als je er verdrietig van wordt mag ook absoluut. Hier van je af schrijven, in je dagboek schrijven (of gewoon op een blaadje ;) ) of een naaste bellen om je hart te luchten zijn mijn beste tips.

 

Is het tussen jou en je ouders altijd zo geweest?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
21 minuten geleden zei IV93:

Wat vervelend dat je je thuis zo rot voelt. Ik herken dit wel heel erg van vroeger. Het niet echt een band voelen. Nog steeds wel, maar nu ik uit huis ben heb ik genoeg afstand om het minder belangrijk te laten zijn. Toch blijft het lastig en pijnlijk natuurlijk. Die ideale band met je ouders, of in elk geval een goede of hechte band is iets wat ieder kind wilt! Laat dat verdriet toe maar probeer er niet in te verdrinken. Jij bent je eigen persoon en hebt je eigen leven.


Ik woonde sinds kort uit huis en dat voelde zó fijn. Helaas moet ik noodgedwongen die (studenten)woning verlaten omdat ik ben gestopt met mijn studie en niet binnen 6 maanden met een nieuwe kan beginnen. Ik heb zo erg de behoefte aan mijn eigen plekje, een omgeving waarin ik me kan ontwikkelen.

 

23 minuten geleden zei IV93:

Qua financieen herken ik het zorgen maken ook heel erg. Ik heb geen werk en ben wel gewoon pats boem geëmigreerd. Doodeng. Maar geld is niet alles in het leven heb ik ondertussen wel geleerd. Denk aan je geliefden, je vrienden. Als je die om je heen hebt ben je zo rijk. Natuurlijk maakt geld het leven een stuk makkelijker. Zeker om je dromen na te jagen. Maar je dromen zijn echt niks meer waard als je geen mensen om je heen hebt om die mee te delen. 


Wauw, wat knap van je! Dat zou ik ook ooit nog heel graag willen; emigreren. Ik ben het eens met wat je zegt dat geld niet het belangrijkste is, maar op dit moment kan ik helemaal niks. Ik sta nog altijd ingeschreven bij mijn opleiding zodat ik studiefinanciering blijf krijgen om mijn vaste lasten te kunnen betalen. Maar ook dat is een lening die terugbetaald moet worden, dus extra zorgen. Van mijn ouders krijg ik totaal geen financiële support, waardoor ik het idee heb vast te zitten. Ik kan niet uit het leven halen wat erin zit, en dat maakt me angstig 😔

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
27 minuten geleden zei Theo:

Bij mij helpt het op zulk soort momenten altijd om stap voor stap bezig te gaan. Kleine haalbare doelen stellen en dan kleine stapjes in die richting te gaan zetten. Wat wil je behalen uiteindelijk? Wat is daarvoor nodig? En welke stapjes zijn daarvoor nodig? En bedenk dan voor lange termijn doelen, korte termijn doelen. Rome is ook niet in één dag gebouwd.


Bedankt voor de tip! Dat ga ik zeker proberen. Alleen loop ik dan vaak weer tegen het financiële probleem aan..

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Theo

Heel naar financiële zorgen Peggy. Heel herkenbaar ook :( Wij zitten al jaren in de financiële shit helaas. We hebben nu al een jaar een persoonlijk begeleider die ons hierbij helpt, maar het is een complexe situatie en blijft aanpoten. Echt shit is het... Sterkte hiermee dame!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
26 minuten geleden zei Jessie:

 

Weet je wat ik denk als ik het lees? Je beschrijft allemaal real-life problemen. Misschien zijn dit wel de thema's waar je voorheen je ES voor in zou zetten om het weg te maken. Nu doe je dat niet, maar dat het dan dus niet weggemaakt wordt voelt natuurlijk niet prettig. Toch denk ik dat het echt ontzettend positief is dat dit nu zo aanwezig is. 

 

Ik heb geen tips die gaan maken dat dit (snel) minder wordt. Voel het maar eens ten volle. Een potje huilen als je er verdrietig van wordt mag ook absoluut. Hier van je af schrijven, in je dagboek schrijven (of gewoon op een blaadje ;) ) of een naaste bellen om je hart te luchten zijn mijn beste tips.


Wat mooi dat je het zo ziet. Zo had ik er zelf nog niet naar gekeken. En om eerlijk te zijn wilde ik meteen weer teruggrijpen naar de eetstoornis, maar mede door jouw reactie zit ik hier nu tóch mijn tussendoortje te eten terwijl ik dit berichtje type. Dankjewel daarvoor.

Huilen gebeurt bij mij vrij snel, met name tijdens een paniekaanval. Dat heb ik vanavond dus ook al veel gedaan, alleen lijkt het deze keer niet echt op te luchten..

 

29 minuten geleden zei Jessie:

Is het tussen jou en je ouders altijd zo geweest?


Nee, er is een tijd geweest dat ik een hele goede band met mijn moeder een stiefvader had. Maar ik vind het moeilijk om mijn stiefvader te vergeven voor wat er de laatste jaren is gebeurd, en daarbij merk ik nu gewoon heel duidelijk dat ik een totaal ander mens ben dan hen. Ik kijk heel anders tegen dingen aan en voel daardoor geen connectie meer. Ik heb gewoon sterk behoefte aan een eigen plekje, mezelf kunnen ontdekken en ontwikkelen. Doen waar ik energie van krijg en waar ik blij van word.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV
2 minuten geleden zei Theo:

Heel naar financiële zorgen Peggy. Heel herkenbaar ook :( Wij zitten al jaren in de financiële shit helaas. We hebben nu al een jaar een persoonlijk begeleider die ons hierbij helpt, maar het is een complexe situatie en blijft aanpoten. Echt shit is het... Sterkte hiermee dame!


Dat vind ik heel naar om te horen, vooral omdat ik weet hoe het is. Het is inderdaad iets waar je je ontzettend om kunt frustreren en wat je geluk zo hard in de weg kan zitten. Hopelijk helpt de persoonlijke begeleider jullie een beetje op weg. Bedankt voor je herkenning en voor jullie ook heel veel sterkte 🌹

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
45 minuten geleden zei PeggyV:

emigreren. Ik ben het eens met wat je zegt dat geld niet het belangrijkste is, maar op dit moment kan ik helemaal niks. Ik sta nog altijd ingeschreven bij mijn opleiding zodat ik studiefinanciering blijf krijgen om mijn vaste lasten te kunnen betalen. Maar ook dat is een lening die terugbetaald moet worden, dus extra zorgen. Van mijn ouders krijg ik totaal geen financiële support, waardoor ik het idee heb vast te zitten. Ik kan niet uit het leven halen wat erin zit, en dat maakt me angstig 😔

Stel je je doelen voor nu niet te groot? Als ik het goed begrijp wil je eerst je studie afronden toch? Kun je niet bijv. op zoek gaan naar een bijbaantje tot je met je nieuwe studie begint. Dan heb je praktische stap nummer 1 in de pocket. Als is het maar 1 avond per week als dat nu het hoogst haalbare is. Er is altijd wel wat mogelijk, oppassen, thuiswerk, krantenwijk, etc. 
Dat geld is dan extra op wat je nu hebt en zou je opzij kunnen zetten om dalijk je kamer te huren en in te richten. Je zou een spaarplan kunnen maken met hoeveel je nodig hebt en hoelang je erover doet. Dan kan het best een bummer zijn als je beseft dat het inderdaad nog tot september duurt voor je het huis uit kan maar dan heb je in elk geval een praktisch doel. Het is superkut als het financieel allemaal tegenzit en ik snap ook zo goed je angst hierin hoor. Vreet mij ook regelmatig op. Als ik geen werk vind moet ik terug naar Nederland en dat wil ik echt NIET! Maar vandaag heeft al genoeg zorgen denk ik dan maar.... gewoon bezig blijven en aanpoten. Dan heb ik er alles aangedaan. En soms verdrietig mogen zijn. Het leven is soms best een beetje eng. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Brabo

@PeggyV hoe kan het dat je uit je kamer moest, terwijl je nog wel ingeschreven staat bij de studie? 

Bij mij was het destijds zo dat de studentenhuisvesting bij de hogeschool/uni controleerde of je ingeschreven stond in oktober. Stond je dan niet ingeschreven dan had je tot juni geloof ik de tijd om iets anders te zoeken. 

 

Niet dat dit je gaat helpen in je huidige situatie, maar vroeg het me gewoon af 😉

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Liferider

Ik dacht ook dat je na eind van je studie 6 maanden tijd had om te verhuizen...

Naar dat je geen band voelt met je ouders. :( dit kan zo een belastend thema zijn. Houd me ook continu bezig. Wel super knap dat je je es niet inzet nu en dat je het hier deelt.  Das al stap een :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@PeggyV vind ik héél fijn om te horen, dat mijn reactie je geholpen heeft om toch je td te nemen!

 

Als huilen niet oplucht betekent dat bij mij meestal dat er nog te veel verdriet onder zit. Misschien herken je dat? Dan voelt het alsof ik nog wel een paar weken (of langer) zou kunnen doorhuilen. Dus dat laat ik dan maar gebeuren (niet aan één stuk door ;) ).

 

Zou je er wat meer over kwijtwillen wat er tussen jou en je stiefvader gebeurd is?

 

Je financiële zorgen zijn van een wat praktischere aard, als ik het goed begrijp. Ik zou in elk geval die opgebouwde schuld proberen een beetje te relativeren. Die hoef je pas terug te betalen als je een baan hebt en dan met een maandbedrag dat bij je inkomen past. Zoals IV ook al voorstelt zou je een kleine bijbaan kunnen zoeken om ook wat geld te verdienen dat je (deels) opzij kan zetten.

 

Zijn je ouders trouwens niet wettelijk verplicht jou een bepaald bedrag te geven? Ik weet niet hoe dat tegenwoordig zit, maar mijn ouders kregen toen ik studeerde (alweer een tijdje terug) bericht van DUO dat ze mij per maand bedrag x moesten geven, gebaseerd op de hoogte van hun inkomen. Als jouw ouders dat eigenlijk ook zouden moeten, maar niet doen, is het de moeite wellicht waard om uit te zoeken of je dan recht hebt op een tegemoetkoming ter compensatie. Maar goed, destijds was het hele systeem rond studiefinanciering anders, dus misschien geldt dit niet meer.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
NijnB

@PeggyV wat goed en dapper van je dat je dit met ons wil delen, wil je voor nu alleen zeggen dat ik je het liefste even een dikke knuffel had gegeven. Je doet het zo goed! Denk aan je.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Hoi @PeggyV,

 

Wat rot dat je je zo voelt. Wat ik uit je bericht (en ook uit je andere berichten op het forum) opmaak, is dat je heel erg zoekende bent in wat je wilt met je leven. Dat is een heel groot thema en dat kan nogal overweldigend zijn. Mijn ervaring is dat het niet helpt er eindeloos over te piekeren totdat je dé oplossing hebt gevonden, maar dat je beter kleine stapjes kunt nemen zodat je er achter komt wat bij je past en wat goed voelt. Eigenlijk door meer in het hier en nu te blijven en jezelf de tijd te gunnen.

 

Is er bijvoorbeeld een mogelijkheid om toch een plekje voor jezelf te vinden? Vrijwilligerswerk te zoeken in de richting waarin je wilt werken om te kijken of het echt is wat je wilt, of een cursus te doen? Je hoeft het niet allemaal vandaag op te lossen en het hoeft niet in één keer precies te zijn wat je wilt. Juist het zetten van kleine stappen kan je vertrouwen geven.

 

Sterkte!

  • Like 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey

Ik zie dit topic nu pas. Wat goed dat je dit gedeeld heb @PeggyV! Echt..

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Maartje

@PeggyVer is al heel veel gezegd en ik wil me er nu niet zomaar in mengen maar ik wil je wel sterkte wensen!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Lieve allemaal,

Dank jullie wel voor de reacties die nog zijn gekomen, dat waardeer ik heel erg.

Bij deze even een kleine update:
Ik heb kunnen regelen dat ik toch in mijn studentenwoning in Almere kan blijven wonen en heb waarschijnlijk een (luchtig) baantje bij Albert Heijn gekregen. Op dit moment probeer ik bewust in het hier en nu te leven, daar heb ik ook afspraken over gemaakt met mijn therapeute in de vorm van opdrachten/oefeningen. Wat betreft studie wil ik mijzelf de tijd en ruimte gunnen om te ontdekken waar ik volgend jaar mee wil gaan starten. Dat vind ik heel moeilijk maar ook dit staat weer in verbinding met het minder afhankelijk zijn van de toekomst en oké zijn met wat er nú is.

Nogmaals heel erg bedankt voor jullie tips! Deze hebben me heel erg geholpen en ga ik zeker meenemen in de rest van het proces.
Ik was even gestruikeld maar klim weer langzaam omhoog.

Jullie zijn engeltjes 💖

Liefs, Peggy.

  • Like 7

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.