Spring naar bijdragen
Kimberly Geerts

Verwijzing hc, en nu.

Aanbevolen berichten

Kimberly Geerts

Hoi,

Ik heb eergister een doorverwijzing gekregen voor hc, nu is het nog die ene drempel naar het aanmelden toe.

Het lukt me niet, de angst dat ik toch niet ziek genoeg ben, of juist zieker ben dan ik zelf zie, de angst voor de inhoudelijke gespreken, het verleden dan weer terug moet en uberhaubt mijn leven bespreken van nu. Zijn allemaal dingen die me de hele dag bezig houden en daardoor in paniek raak. Daardoor merk ik ook heel erg dat ik nog meer op het eten ben gaan letten en nog vaker op de weegschaal ga staan. Daarnaast is me jongste zoontje van 1 doodziek waardoor ik de hele dag en nacht aan het rennen ben voor hem en daardoor de tijd niet zie om even voor mezelf iets te doen als eten of de aanmelding. 

Merk dat ik dieper in een gat zit dan ooit te voren nu dat hulp echt heel dicht bij komt.

 

Liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Lieve @Kimberly Geerts,

Wat een angst lees ik in je berichtje 😥 Het is natuurlijk rete spannend om jezelf bloot te geven, maar kun je het ook zien als iets dat je juist uit dat diepe gat gaat halen?

Wat vreselijk om te horen dat je jongste zoontje zo ziek is, is dat iets tijdelijks of chronisch? Misschien kan de zorg voor hem een motivatie zijn om je juist wél aan te melden en aan jezelf te werken? Daarnaast krijg je niet zomaar een verwijzing en kent iedereen bij HC het gevoel van 'niet ziek genoeg zijn'. Dat het je dagelijkse leven beïnvloed is al genoeg om hulp te vragen. Iedereen heeft daar recht op, jij ook.

Hopelijk gaat het je lukken om de stap te zetten. Ik kan uit ervaring zeggen dat ik het zonder de hulp van HC niet gered had en het nu (met soms weer even vallen en opstaan) goed met me gaat. Ik gun jou dat ook.

Ik denk aan je 🌹

Liefs, Peggy.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Kimberly Geerts

Dankjewel @PeggyV voor je lieve woorden.

 

Gelukkig is het niet iets chronisch, alhoewel hij wel vaker dan een gemiddeld kindje ziek is door de slechte start die die gehad heeft dus het is een paar dagen me even erdoorheen knokken. 

Ik ben zelf daarin tegen wel chronisch ziek en ben momenteel met (afkicken) bezig van de morfine dus en het hele eet verhaal en mijn chronische ziekte waarbij de pijn terug komt door stoppen pijn medicatie en de pijn en het ziek worden van het afkicken eisen nu wel echt zijn tol. De kids zijn daardoor ook 2 dagen per week op een opvang omdat ik het niet meer aankan ze constant te tillen en gewoon niet of nauwelijks naar buiten kan, de dagen dat ze thuis zijn worden opgevangen door familie en mijn vriend die eerder van het werk komt.

Maar doordat die nu zo ziek is kan die niet naar de opvang en juist die momenten hebben we geen hulp dus moet ik het zelf doen, waar ik ontzettend van houd en het lukt met wat aanpassingen maar het is even aanpoten. 

 

Moet zeggen dat al die tijd dat ik al knok nu op zijn heftigste een jaar heb ik het altijd voor de kids gedaan en nu nog steeds hun staan op 1. Maar merk dat zelfs dat me niet weerhoud om niet te eten en doordat ik sinds een paar weken nu nog 4 weken die hulp heb en dus niet echt zelf de heledag bezig ben me gedachte er constant opvallen want ik lig op zit maar ziek op de bank en alle gedachten die krijgen dan de kans. 

 

Hulp moet ik ook zeker gaan aannemen maar die angst het is zo groot. Moet er doorheen en gelukkig heb ik als ik te lang wacht wel familie die me pushen. Alleen die stap is zo groot om het werkelijk te doen. 

 

Dankjewel nogmaals.

Liefs.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
PeggyV

Jeetje @Kimberly Geerts, wat een ingewikkelde situatie. Het eerste wat ik voel als ik jouw berichtje(s) lees is dat ik je wil helpen, dus mocht dat op wat voor manier ook kunnen dan laat het me weten! Ik denk dat het voor nu vooral belangrijk is om even aan jezelf te denken en de hulp inderdaad aan te nemen. Ze zeggen altijd dat je pas voor anderen kunt zorgen als je voor jezelf kunt zorgen. Dat heeft mij ook gedeeltelijk uit mijn diepste dal getrokken, ik moest toentertijd namelijk noodgedwongen een time-out nemen van mijn studie verpleegkunde.

~ A journey of a thousand miles begins with one single step ~

Heel veel sterkte! Je mag me altijd een privéberichtje sturen als je behoefte hebt om even te praten.

Liefs X

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Mooi dat je je kids op 1 hebt staan. Zo hoort het ook. Maar je moet ook wel goed voor hun moeder zorgen he ;)

 

Je klinkt als iemand die zichzelf echt kan wegcijferen voor de mensen om wie ze geeft. Dat jij eronder te lijden hebt, vind je misschien niet zo erg, of een soort noodzakelijk kwaad. Maar je kids zijn uiteindelijk ook echt het meest gebaat bij een gezonde mama die lekker in haar vel zit.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Kimberly Geerts

Dankjewel @PeggyV ik ben al heel blij dat het er voor de eerste keer allemaal uit komt en dat er mensen ook naar luisteren en er zo ziek op reageren. Ik hou heel veel van mijn familie maar mama is een hartzak, papa kan niet praten en mijn vriend ook daar lukt het me niet bij echt te vertellen hoe ik me voel soms kleine stukjes even ergens tussen door gooien maar nooit echt praten wat ik graag ooit zou willen maar het lukt me niet. En je hebt ook zeker gelijk dat ik voor mezelf moet gaan zorgen dat heb ik nooit echt gedaan en sinds de kinderen er zijn doe ik dat helemaal niet meer nu  staan op 1. Alhoewel de afgelopen weken sinds het afbouwen van de morfine ik wel steeds meer hulp durf te vragen en ook aangeef het echt niet te kunnen alleen een hele dag met de kinderen en zowiezo de ki deren uit handen geven had ik 2 maanden geleden nooit gedaan. Alleen qua eten gaat het alleen maar achteruit en oom juist doordat ik denk ik meer kan nadenken ofzo.

 

@Jessie hele mooie naam zo heet mijn dochter ook, en hoe jong ze ook is ze zou precies het zelfde zeggen als jij. Je hebt ook helemaal gelijk daarin heb ik gelukkig een paar weken de stap gezet om Iniedegeval af te kicken zodat we iets aan mijn chronische ziekte kunnen gaan doen alleen ik merk steeds meer dat dat echt wel een groot probleem is dat mijn leven geen leven is op het moment maar dat het eten tpch echt een groter probleem aan het worden is zowel fysiek als mentaal en dat, dat toch ook een vele malen langere en zwaardere route zal worden dan de afbouw van nu. Alleen het verschil bij beide is, is dat ik aan de morfine wel verslaafd ben fysiek maar ben er geestelijk niet van afhankelijk waardoor ik nu heel ziek ben maar geen strijd in mijn hoofd voer. En dat zal met eten een grote strijd worden wat me.weer ontzettend bang maakt om er aan te beginnen, als ik eenmaal die stap zet zal ik er alles aan doen dat het slaagd maar die stap er naar toe is zo groot en beangstigend.

 

Dankjewel beide Iniedegeval!

Veel liefs.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
SylviaVG

Hoi Kimberly, 

 

Hoe gaat het nu met je? 

Soms heeft het wat tijd nodig om de stap echt te zetten. Ik herken dat heel erg. 

 

Wat heb jij nodig om deze stap te zetten? 

 

Liefs, 

Sylvia 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Kimberly Geerts

Hoi Sylvia,

 

Sorry dat ik nu pas reageer, momenteel gaat het zowel mentaal als fysiek even erg slecht. Door iedereen die aan me trekt over hulp en het feit dat me lichaam gewoon op is.

 

De hulp is deze week wel doorgezet bij hc en heb gisteren avond alle vragenlijsten ingevuld. Nu de verwijzing nog mailen en dan is het echt gebeurd. Aan de ene kant voelt het Oke en aan de andere kant toch wel een grote paniek. Maar mijn kindjes zijn nu wel echt degene die me dit laten doen, ik moet het voor hun proberen. 

 

Liefs kimberly 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ashley98

Hi Kimberly, 

 

Wat ontzettend knap, dat je toch hebt doorgezet! 

Heel veel succes, je kunt het 💪

 

Liefs Ashley 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.