Spring naar bijdragen
Sanno

Naar het buitenland met een eetstoornis

Aanbevolen berichten

Sanno

Hoi allemaal,

Voor mijn studie moet ik voor een half jaar naar Azië en daar wat vakken volgen. Het is iets waar ik enorm naar uitkijk, maar de laatste tijd heb ik nogal veel aan mijn hoofd. Vorige week is er anorexia bij me vastgesteld, ik kreeg door de schrik, angst en frustratie last van eetbuien, en af en ik heb een paniekaanval gehad. Nu vraag ik me af of ik dit mentaal wel aankan. Eten uit andere landen vind ik niet speciaal eng, maar stel dat ik een paniekaanval krijg, dan is mijn familie nog hier in Nederland. Aan de andere kant zou ik toch niet nu meteen in therapie kunnen door de lange wachtlijsten die er zijn. 

Ik vind het erg spannend in mijn situatie, maar het is ook iets wat ik niet wil missen -ik kan het overigens uitstellen, maar niet helemaal vermijden, het is een verplichting van mijn studie.

Kort gezegd, ik zit een beetje in de knoop met mezelf. Heeft er iemand misschien tips voor me?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
.Isa.

Zoals ik het begrijp zijn het vooral de paniekaanvallen waar je je zorgen om maakt?

Ik heb vroeger ook paniekaanvallen gehad en kreeg daarvoor (in geval van nood) medicijnen van de huisarts. Nu gebeurd het me nog steeds wel dat ik een paniekaanval krijg alleen weet ik dat ik niet doodga en er niets ergs kan gebeuren. Met deze gedachten doe ik ook dingen die ik normaal niet zou durven, zoals op vakantie gaan met het vliegtuig. 

Als ik dan eenmaal ver van huis ben en het gebeurd bel ik de mensen die ik vertrouw dit stelt mij gerust. 

 

Hopelijk heb je er iets aan. De huisarts raadplegen is ook altijd een goed idee.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Juditha

Lastig inderdaad! Ik denk dat alleen jij deze beslissing kunt maken, maar ik vind het heel knap van je dat je om hulp durft te vragen! Wat vinden de mensen in je omgeving ervan? En inderdaad, de huisarts om raad vragen is ook een goed idee. Sterkte met deze beslissing!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anne H.
Op ‎2‎-‎4‎-‎2019 om 12:00 zei Sanno:

Hoi allemaal,

Voor mijn studie moet ik voor een half jaar naar Azië en daar wat vakken volgen. Het is iets waar ik enorm naar uitkijk, maar de laatste tijd heb ik nogal veel aan mijn hoofd. Vorige week is er anorexia bij me vastgesteld, ik kreeg door de schrik, angst en frustratie last van eetbuien, en af en ik heb een paniekaanval gehad. Nu vraag ik me af of ik dit mentaal wel aankan. Eten uit andere landen vind ik niet speciaal eng, maar stel dat ik een paniekaanval krijg, dan is mijn familie nog hier in Nederland. Aan de andere kant zou ik toch niet nu meteen in therapie kunnen door de lange wachtlijsten die er zijn. 

Ik vind het erg spannend in mijn situatie, maar het is ook iets wat ik niet wil missen -ik kan het overigens uitstellen, maar niet helemaal vermijden, het is een verplichting van mijn studie.

Kort gezegd, ik zit een beetje in de knoop met mezelf. Heeft er iemand misschien tips voor me? 

 

Wat gaaf dat je een half jaar naar Azië kunt voor je studie. Wat ga je daar precies doen? Tegelijkertijd heel spannend. Je wordt immers uit je dagelijkse gang van zaken getrokken. Vertrek je alleen naar Azië of zijn er bijvoorbeeld  studiegenoten die meegaan? In dat geval kun je misschien met iemand erover praten zodat je voor je gevoel niet alleen bent. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93

Hee,

 

Wat een gave ervaring zal dat worden!!!

In juli heb ik geprobeerd te emigreren naar oeganda terwijl ik nog een eetstoornis had en ik ben nu sinds twee weken terug. Het is absoluut niet makkelijk in het buitenland, andere producten op andere eetmomenten en andere tijden. Bovendien veel gelegenheidsetetentjes die gekoppeld zijn aan sociale contacten waardoor je toch al snel wat aan kan komen als je lamg restrictief gegeten hebt. 

 

Niet om je bang te maken maar besef het wel.... 

Bovenal is het een ervaring om nooit tw vergeten. Ik heb bijv. Geen spijt dat ik het heb geprobeerd maar het was niet haalbaar voor nu. Als je studiegenootjes hebt die meegaan zal ik het zeker bespreekbaar maken en ook afspraken maken zodat je een basis hebt van bijv. 3 volwaardige maaltijden. Daar kun je dan altijd op terugvallen.

 

Hoe ziet jouw plan er nu uit? En wanneer ga je?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
18 minuten geleden zei IV93:

Hee,

 

Wat een gave ervaring zal dat worden!!!

In juli heb ik geprobeerd te emigreren naar oeganda terwijl ik nog een eetstoornis had en ik ben nu sinds twee weken terug. Het is absoluut niet makkelijk in het buitenland, andere producten op andere eetmomenten en andere tijden. Bovendien veel gelegenheidsetetentjes die gekoppeld zijn aan sociale contacten waardoor je toch al snel wat aan kan komen als je lamg restrictief gegeten hebt. 

 

Niet om je bang te maken maar besef het wel.... 

Bovenal is het een ervaring om nooit tw vergeten. Ik heb bijv. Geen spijt dat ik het heb geprobeerd maar het was niet haalbaar voor nu. Als je studiegenootjes hebt die meegaan zal ik het zeker bespreekbaar maken en ook afspraken maken zodat je een basis hebt van bijv. 3 volwaardige maaltijden. Daar kun je dan altijd op terugvallen.

 

Hoe ziet jouw plan er nu uit? En wanneer ga je?

 

Op 3-4-2019 om 19:41 zei Anne H.:

 

Wat gaaf dat je een half jaar naar Azië kunt voor je studie. Wat ga je daar precies doen? Tegelijkertijd heel spannend. Je wordt immers uit je dagelijkse gang van zaken getrokken. Vertrek je alleen naar Azië of zijn er bijvoorbeeld  studiegenoten die meegaan? In dat geval kun je misschien met iemand erover praten zodat je voor je gevoel niet alleen bent. 

 

Ik mag meerdere vakken uitkiezen (in het Engels😁) aan een Koreaanse universiteit. Ik ga eind augustus daarheen, dus ik heb gelukkig nog wat tijd om me voor te bereiden. Nu is Koreaans eten iets waar ik me minder zorgen om maak dan bijvoorbeeld Amerikaans eten, dus ik hoop dat het mee gaat vallen als ik ga, aangezien het nu gelukkig al een stuk beter met me gaat. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar denk dat ik ook een soort stress ga ervaren met bijvoorbeeld het vliegtuigeten (vind ik soms best veel en ik raak vaak in de war met het tijdsverschil) en vooral als ik me daar niet kan wegen. Ik ga samen met twee studiegenoten, dus ik zal het proberen met hen erover te hebben, maar het blijft een erg moeilijk gespreksonderwerp.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
IV93
17 minuten geleden zei Sanno:

vooral als ik me daar niet kan wegen.

Het vliegtuigeten zijn normale / eigenlijk relatief kleine porties. Maar als je dat eng of lastig vind zou je je eigen maaltijden mee kunnen nemen voor in het vliegtuig. Dan hoef je je daar niet druk om te maken. Het tijdsverschil is wat lastiger want vaak betekent het dat je langer op bent, actiever bent, en dus een extra maaltijd wel nodig hebt. Je kan het beste rekenen elke 3 uur wat eten. Hoofdmaaltijd - snack - hoofdmaaltijd - snack - etc. Komt het door het tijdverschil zo uit dat je twee hoofdmaaltijden achter elkaar hebt dan eet je twee kleinere maaltijden. Dit helpt mij in elk geval altijd heel erg op reis. Zeker omdat ik door t vliegen veel vocht vasthoud en daardoor helemaal geen honger meer heb. P.s. normaal eet je natuurlijk 6 maaltijden p.d. en niet in de nacht... 

 

En qua het wegen zie het als een mooi optie om ervan af te komen !!! 

 

xx

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
illy

Het lijkt mij een fantastische ervaring. Ik hoop dat je eetstoornis je niet teveel in de weg zal zitten en je er van kan genieten.

Mijn ervaring is, raar maar waar, dat naar een andere omgeving gaan mij erg goed doet. (Als ik thuis kom verval ik weer in oude gewoontes).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno

Bedankt voor alle reacties! Ik voel me er een stuk zekerder door en heb er onwijs veel zin in!😊

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Allegonda

Spannende periode,  knap dat je de stap al zet om naar het buitenland te gaan. Daar kun je enorm van leren, wellicht goed voor je herstel! Bij mij is het ook thuis moeilijker dan elders, maar meestal ben ik elders niet alleen en kost t geen moeite om te laten zien dat ik 'gewoon eet. En kan ik geen echte flinke eetbuien hebben...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.