Spring naar bijdragen
Sanno

Eetbuien/extreme hunger

Aanbevolen berichten

Sanno

Hoi allemaal,
Inmiddels heb ik alweer bijna een gezond gewicht, maar dat heb ik vooral te danken aan eetbuien en/of extreme hunger. Ik kan het onderscheid tussen die twee niet goed zien bij mezelf. Na het avondeten, inclusief toetje, pak ik meestal nog was koekjes erbij en smeer ik een paar boterhammen met pindakaas, en zelfs daarna zit ik aan de ene kant wel vol, maar aan de andere kant wil ik dan nog iets eten. Ik kan wel de hele dag overleven op alles wat ik mezelf vroeger verboden had. Soms heb ik oprecht honger en moet ik iets 'slechts' van mezelf eten, maar soms lijkt het wel alsof ik, omdat ik nu geen voedselregeltjes meer heb, ik alles wil proeven wat ik al die tijd gemist heb. Alle remmen lijken nu wel los te zijn. Ik schat dat ik al een paar dagen rond de 4000 kcal zit. Ik ben best veel aangekomen in een hele korte tijd en dat vind ik best naar. Ik bedoel, voor nu is het nog niet erg, maar ik wil niet al te veel aankomen. Dan gaat alles weer opnieuw beginnen of het slaat om naar boulimia... Zou ik nu naar mijn lichaam moeten luisteren als het honger blijft hebben of juist niet?

(Doe ik onbewust de Minnie Maud methode?)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Juditha

Is het een idee om hier met een hulpverlener over te praten? Ik snap dat je niet wilt doorslaan hierin. Heel veel sterkte gewenst! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
.Isa.

Lijkt me heel lastig. Ik zit zelf nog elke dag met honger maar durf ik niet meer te eten dan me schema toelaat... voor me gevoel kan ik elke dag de heledag door eten. Ook niet ideaal. 

 

Wat @Juditha zegt lijkt me voor mezelf en voor jou een goede optie. Denk dat dit iets is wat ieder voor zich moet bepalen en wat werkt voor jou. 

 

Ik ben ook van mening dat je lichaam uiteindelijk de 'goede signalen af gaat geven. Wanneer je echt trek hebt en behoefte hebt aan eten of aan snaaien. Misschien vertrouwen hebben in dat proces en je lichaam. 

 

Goodluck 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
lizz

Hey Sanno,

 

Ik herken heel erg wat je schrijft. Toen ik definitief was gestopt met compenseren bleven er toch steeds eetbuien komen. Zoiets los je dan ook niet in één keer op. Ik moest echt opnieuw leren eten, wanneer had ik honger? Wanneer wilde ik gewoon wat lekkers proeven? Wanneer at ik uit emotie of om me te verdoven zodat ik niet aan andere dingen hoefde te denken? Wie had gedacht dat leren eten zo moeilijk kon zijn haha.. Als ik naar m'n lichaam keek dacht ik ook steeds; als ik nu stop met die eetbuien en normaal ga eten dan vind ik dat ik nog op een 'acceptabel' gewicht zit. Maar toch bleef ik eetbuien hebben. Inmiddels heb ik nog vaak het gevoel dat ik veel eet, omdat het nog steeds onwennig is, maar de eetbuien zijn al een tijd weggebleven. Mijn gewicht is nog steeds aan het stabiliseren en ik ben benieuwd waar het uiteindelijk terecht komt. Ik probeer dus niet te focussen op een bepaald punt maar ik focus op het leren houden van mezelf, ongeacht welk gewicht ik heb.

Misschien kan het boek 'Monster en Mo' je helpen. Het is geschreven door Monique Rosier, die heeft zelf 8 jaar boulimia gehad. Mij heeft het in ieder geval enorm geholpen. Ze schrijft hoe ze nu vrij is in alles wat ze eet en er van geniet. En dat betekent niet dat je dik wordt! Het is belangrijk dat je weer contact legt met je gevoel en lichaam en het geeft wat het nodig heeft. Vertrouw er dus op als je lichaam zin heeft om iets te eten. Het zal tijd nodig hebben maar uiteindelijk heb je geen eetbuien en weet je weer wat 'normaal' eten is, je lichaam zal je ervoor belonen.

Heel veel sterkte!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anne H.

Ik sluit me aan bij Liz hierboven schrijft. Toen ik aan het herstellen had ik geen idee wanneer ik écht honger had of wanneer ik eten gebruikte als middel om met bepaalde gedachten en gevoelens om te gaan. Dat heeft tijd gekost. Heb je hulp bij het opbouwen van een gezond eetpatroon?

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
7 minuten geleden zei Anne H.:

Ik sluit me aan bij Liz hierboven schrijft. Toen ik aan het herstellen had ik geen idee wanneer ik écht honger had of wanneer ik eten gebruikte als middel om met bepaalde gedachten en gevoelens om te gaan. Dat heeft tijd gekost. Heb je hulp bij het opbouwen van een gezond eetpatroon?

 

 

Nog niet... ik probeer echt regelmatig en voldoende te eten maar ik eet veel meer en veel vaker. Vanavond ging ik zelfs uit verveling eten, na een hele lange tijd. Nu hoor ik allerlei dingen over dat dit normaal is als je aan het herstellen bent, maar erg raar vind ik het, dat alles in me past en dat ik opeens al het eten weer opnieuw wil proberen, ook al zit ik vol. Ik hoop echt dat dit vanzelf stopt, of zou ik mezelf nu al heel erg in moeten proberen te houden?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ingrid1971

Hoi Sanno,

 

Wanneer slaat bij jouw verveling toe? Wat gaat daar aan vooraf?

Ik zelf heb met behulp van een dietiste opnieuw moeten leren eten toen ik  herstellende was van mijn eetstoornis. Het heeft mij geholpen om eerst maar eens weer drie normale maaltijden te gaan eten per dag. Na een tijdje kwam mijn hongergevoel weer terug en ben ik daar naar gaan luisteren en kon ik afstand nemen van de eetlijst van de dietiste. 

Het niet eten, het overgeven en laxeren verdwenen naar de achtergrond. Onbewust omdat ik meer naar mijn gevoel mocht luisteren van mezelf en omdat ik milder werd naar mijzelf toe.

Mijn innerlijke stem ( wat niet mocht en wat wel mocht) ging meer naar de achtergrond en ik luister naar wat ik zelf nodig heb. De controle los laten en dan uiteindelijk kom je op een gewicht wat bij jou hoort/past.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Naomie
Op 12-4-2019 om 19:50 zei Sanno:

Minnie Maud methode

 

Wat is dat?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
21 uur geleden zei Naomie:

 

Wat is dat?

Hier kan je er wat over lezen 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Juditha

Hoe gaat het nu met je Sanno? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
 

Hoe gaat het nu met je Sanno? 

Ik ben lichamelijk helemaal aangesterkt! De extreme honger is weg, maar heb soms nog wel eetbuien. Mentaal gaat het nog helemaal niet zo goed en mijn familie weet ook niet meer wat ze moeten doen. Ik doe mijn ouders elke dag zo'n verdriet als ik bang of boos ben om iets wat ik ga eten of heb gegeten. Ik reageer alles af op hen, soms zelfs ongemerkt. Ik ben mijzelf niet meer! Ik heb gisteren en vandaag alweer ruzie gehad en ik ga morgen op vakantie, zonder hen. Dus die timing is heel slecht. Misschien is het wel beter om er een tijdje tussenuit te trekken zonder hen, hoe erg ik het ook vind. Maar ik doe ze elke dag zo'n pijn met alles wat ik doe en zeg. En dat kan ik niet aanzien. Ik loop bij een psycholoog maar ik weet niet of zij me hier verder mee kan helpen. Die verdomde eetstoornis is er nog steeds en pakt alles van me af.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Juditha

Wat ongelooflijk naar Sanno! Heel veel sterkte gewenst!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
25 minuten geleden zei Juditha:

Wat ongelooflijk naar Sanno! Heel veel sterkte gewenst!

Dankjewel!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna
Op 12-4-2019 om 21:50 zei Sanno:

Ik kan wel de hele dag overleven op alles wat ik mezelf vroeger verboden had. Soms heb ik oprecht honger en moet ik iets 'slechts' van mezelf eten, maar soms lijkt het wel alsof ik, omdat ik nu geen voedselregeltjes meer heb, ik alles wil proeven wat ik al die tijd gemist heb.

Hoi Sanno,

Het is naar dat je het gevoel hebt dat alle remmen los waren. Fijn dat het nu wel beter gaat met de extreme honger die je had. Die valt zeker te verklaren vanuit ondergewicht en ondervoeding: dan heeft jouw lijf écht voeding nodig om alle functies uit te voeren die het als machine (= lichaam) moet doen. Het gevoel van controleverlies is daarin wel erg lastig, herkenbaar. 

Je schrijft dat je nu nog wel eetbuien hebt. Hoe ziet jouw voeding er overdag uit? Dan bedoel ik w.b.t. hoeveelheden, frequentie, etc. 
Een andere vraag heb je door wanneer die eetbuien komen?

Weten jouw ouders van de eetstoornis af? Het kan helpen om een brief te schrijven aan jouw ouders, waarin je jouw gevoelens en gedachten schrijft over wat er in je omgaat, over hoe je het ervaart dat je soms naar tegen hen doet, etc. Mocht je het te lastig vinden om diep in te gaan wat er sowieso in je omgaat, kun je misschien wel schrijven hoe je het vindt dat je soms zo naar tegen hen doet. Weet je dat dit gedrag wél kan horen bij de symptomen van een eetstoornis? Dat praat het niet direct goed natuurlijk maar verklaart wel dat het gebeurt soms. De eetstoornis ´ helpt' jou ergens mee, staat ergens voor, je hebt het ontwikkelt om een reden. Het is belangrijk om te achterhalen wát die reden die, waar de eetstoornis voor staat. Als je daarmee aan de slag kan en jezelf kunt geven wat je nodig hebt, dan hoeft de eetstoornis er niet meer te zijn. Daarnaast is regelmatig én voldoende eten (ook al heb je eetbuien) heel noodzakelijk.

Ik wens je een heel fijne vakantie, ik hoop dat je het fijn  hebt en dat je open kunt zijn naar jouw ouders. Ik weet zeker dat ze heel veel van jou houden! 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
1 uur geleden zei Seolenna:

Hoi Sanno,

Het is naar dat je het gevoel hebt dat alle remmen los waren. Fijn dat het nu wel beter gaat met de extreme honger die je had. Die valt zeker te verklaren vanuit ondergewicht en ondervoeding: dan heeft jouw lijf écht voeding nodig om alle functies uit te voeren die het als machine (= lichaam) moet doen. Het gevoel van controleverlies is daarin wel erg lastig, herkenbaar. 

Je schrijft dat je nu nog wel eetbuien hebt. Hoe ziet jouw voeding er overdag uit? Dan bedoel ik w.b.t. hoeveelheden, frequentie, etc. 
Een andere vraag heb je door wanneer die eetbuien komen?

Weten jouw ouders van de eetstoornis af? Het kan helpen om een brief te schrijven aan jouw ouders, waarin je jouw gevoelens en gedachten schrijft over wat er in je omgaat, over hoe je het ervaart dat je soms naar tegen hen doet, etc. Mocht je het te lastig vinden om diep in te gaan wat er sowieso in je omgaat, kun je misschien wel schrijven hoe je het vindt dat je soms zo naar tegen hen doet. Weet je dat dit gedrag wél kan horen bij de symptomen van een eetstoornis? Dat praat het niet direct goed natuurlijk maar verklaart wel dat het gebeurt soms. De eetstoornis ´ helpt' jou ergens mee, staat ergens voor, je hebt het ontwikkelt om een reden. Het is belangrijk om te achterhalen wát die reden die, waar de eetstoornis voor staat. Als je daarmee aan de slag kan en jezelf kunt geven wat je nodig hebt, dan hoeft de eetstoornis er niet meer te zijn. Daarnaast is regelmatig én voldoende eten (ook al heb je eetbuien) heel noodzakelijk.

Ik wens je een heel fijne vakantie, ik hoop dat je het fijn  hebt en dat je open kunt zijn naar jouw ouders. Ik weet zeker dat ze heel veel van jou houden! 

 

Hoi Seolenna,

 

Echt hele grote eetbuien heb ik gelukkig niet meer, maar ik eet soms meer dan dat ik eigenlijk van plan was. Het gaat steeds beter met het loslaten van calorieën tellen, dus hoeveel ik precies eet weet ik niet... Vanochtend was het ontbijt dat ik wilde op, dus moest ik iets anders nemen (keuzestress). Ik nam een stuk toastbrood met kaas en een bakje cornflakes. Uitendelijk werden dit 2 broodjes en 2 bakjes. Uiteindelijk pakte ik ook nog een banaan. Zo veel is het niet, maar zo voelt het wel. Zeker nu ik de calorieën niet weet (en die ook niet meer wíl weten). Dan heb ik de neiging om nog meer te eten omdat het zogenaamd al verpest is voor die dag, maar als afleiding ga ik dan altijd een stukje wandelen ofzo. Al zit ik nu nog steeds met eten in mijn hoofd.

 

Mijn ouders weten zeker van mijn eetstoornis, maar hebben het idee dat het al een heel stuk beter gaat, omdat het nu niet meer zichtbaar is. Nu is het alleen nog maar mentaal. Er echt diep op ingaan met een brief vind ik moeilijk en zal ze alleen maar verdriet doen, maar ik kan er wel in schrijven waarom ik zo naar tegen ze doe!

 

Bedoel je dat onaardig doen tegen mijn ouders hoort bij een eetstoornis? Want ik denk dat ik mijn redenen al wel achterhaald heb, maar mijn ouders hebben daar niets mee te maken.

 

Er is nog iets waar ik mee zit. Ik ben 2 á 3 jaar bezig geweest met calorieën tellen, maar in december ging het heel snel en kreeg ik ondergewicht. Toen realiseerde ik me dat ik niet meer kon stoppen en ging ik steeds verder. Eind maart was ik er al van overtuigd dat ik iets meer moest aankomen. Ik wilde max 2 kilo, maar dat was bij lange niet genoeg. Toen kreeg ik extreme honger, kwam ik snel aan, at ik feel 'fear foods'. Nu heb ik het idee dat ik al bijna hersteld ben. De ene dag gaat beter dan de ander, nog steeds heb ik veel te veel angstige gedachten wat betreft eten, maar het gaat al zoveel beter.

 

Herstel ging dus wel heel erg snel voor mij! Nu heb ik het gevoel dat ik me de hele tijd heb aangesteld en dat mijn 'eetstoornis' gewoon een vraag voor aandacht was. Juist omdát het zo snel gaat. Terwijl voor sommige mensen het jaren duurt voordat ze helemaal hersteld zijn.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Hoi @Sanno

 

Wat fijn dat je zulke sprongen hebt gemaakt in jouw herstel. Echt grote stappen w.b.t. niet meer tellen van calorieën. En fijn dat je die extreme honger niet meer voelt. De rest wat ik lees - I'm sorry to say - vind ik nog wel passen bij een eetstoornis. Het klinkt mij ook in de oren alsof je het toch erg alleen doet. Met wie in jouw omgeving - ouders, vrienden, docenten - praat jij over wat er omgaat in jouw binnenwereld? Dus w.b.t. die angsten, onderliggende problematiek, etc.

Ja, onaardig doen tegen anderen - in dit geval jouw ouders - die dichtbij staan, dat herkennen veel mensen hier. Doordat je zo verstrikt zit in je eigen binnenwereld, dus in jouw negatieve gedachten en gevoelens, en soms ook omdat je te weinig regelmatig eet en / of te weinig goede voedingsmiddelen tot je neemt, raak je negatief en prikkelbaar. De mensen die het dichtst bij staan, hebben het dan te ontgelden. Zelf heb ik heel veel last gehad van boosheid. Later kwam ik erachter dat daar alleen maar angst en onvrede onder zat. Ja, jaren lang hebben mensen dicht bij mij het moeten ontgelden, met als gevolg dat ik mij steeds meer terugtrok. Dat waren zware jaren. Schuldgevoel, dat had ik ook. Later heb ik er over kunnen praten met mijn moeder, zusjes en ook vrienden en dit vonden wij allemaal juist heel fijn. Zo'n brief - met wat je er ook in zou willen schrijven - zou een mooie stap zijn in het openbreken van deze communicatie. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
21 uur geleden zei Seolenna:

Hoi @Sanno

 

Wat fijn dat je zulke sprongen hebt gemaakt in jouw herstel. Echt grote stappen w.b.t. niet meer tellen van calorieën. En fijn dat je die extreme honger niet meer voelt. De rest wat ik lees - I'm sorry to say - vind ik nog wel passen bij een eetstoornis. Het klinkt mij ook in de oren alsof je het toch erg alleen doet. Met wie in jouw omgeving - ouders, vrienden, docenten - praat jij over wat er omgaat in jouw binnenwereld? Dus w.b.t. die angsten, onderliggende problematiek, etc.

Ja, onaardig doen tegen anderen - in dit geval jouw ouders - die dichtbij staan, dat herkennen veel mensen hier. Doordat je zo verstrikt zit in je eigen binnenwereld, dus in jouw negatieve gedachten en gevoelens, en soms ook omdat je te weinig regelmatig eet en / of te weinig goede voedingsmiddelen tot je neemt, raak je negatief en prikkelbaar. De mensen die het dichtst bij staan, hebben het dan te ontgelden. Zelf heb ik heel veel last gehad van boosheid. Later kwam ik erachter dat daar alleen maar angst en onvrede onder zat. Ja, jaren lang hebben mensen dicht bij mij het moeten ontgelden, met als gevolg dat ik mij steeds meer terugtrok. Dat waren zware jaren. Schuldgevoel, dat had ik ook. Later heb ik er over kunnen praten met mijn moeder, zusjes en ook vrienden en dit vonden wij allemaal juist heel fijn. Zo'n brief - met wat je er ook in zou willen schrijven - zou een mooie stap zijn in het openbreken van deze communicatie. 

Ik heb wel wat hulp van een psychologe, maar daarmee ben ik het een beetje aan het afbouwen. En omdat ik nu en straks ook voor 4 maanden lang in het buitenland zit, word ik echt in het diepe gegooid wat betreft het eten. Als ik alleen ben eet ik juist wat meer dan als ik met mensen samen ben (een soort emotie-eten denk ik, uit eenzaamheid. Maar dit is eigenlijk hoe mijn anorexia is begonnen) en drankjes met calorieën drink ik nu bijna elke dag om mee te doen, dus dat gaat gelukkig ook al een stuk beter! Het is meer dat als ik aan het einde van de dag een schatting maak van hoeveel ik heb gegeten, ik vrijwel altijd over de 2000 zit, of ik nou iets 'slechts' gegeten heb of niet. Afvallen hoef ik niet meer, maar aankomen vind ik gewoon echt niet prettig... daarom kijk ik er op zich wel naar uit om volgende week op de weegschaal te staan. Hopelijk valt het dan wel mee hoeveel ik ben aangekomen. Maar als ik in zo'n korte tijd écht veel ben aangekomen, ja dat schiet ik in de stress.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

Hai @Sanno
Waar ga je naartoe? 
Ben je de reis aan het voorbereiden en weet je of je veel alleen zult zijn, veel met anderen, etc.? Maw: kun je een beetje inschatten hoe jouw situatie er daar uit kan komen te zien en hoe je het beste voor jezelf kunt zorgen?
W.b.t. het tellen van calorieën doe je dat niet meer precies begrijp ik, maar het zit er nog wel hè? Je schrijft dat je een schatting maakt. 
Lukt het jou al te eten op gevoel van het lichaam w.b.t. honger en verzadiging?
Het emotionele eten is zeker een staartje en herkenbaar. 
Vraag me af: wat zou jij een vriendin adviseren die in jouw situatie verkeerd? 
 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
31 minuten geleden zei Seolenna:

Hai @Sanno
Waar ga je naartoe? 
Ben je de reis aan het voorbereiden en weet je of je veel alleen zult zijn, veel met anderen, etc.? Maw: kun je een beetje inschatten hoe jouw situatie er daar uit kan komen te zien en hoe je het beste voor jezelf kunt zorgen?
W.b.t. het tellen van calorieën doe je dat niet meer precies begrijp ik, maar het zit er nog wel hè? Je schrijft dat je een schatting maakt. 
Lukt het jou al te eten op gevoel van het lichaam w.b.t. honger en verzadiging?
Het emotionele eten is zeker een staartje en herkenbaar. 
Vraag me af: wat zou jij een vriendin adviseren die in jouw situatie verkeerd? 
 

Ik ga een paar maanden in Azië studeren. Ik verwacht wel dat ik veel met anderen zal zijn, maar het is natuurlijk wat ik er zelf van maak. Honger en verzadiging gaat wel goed, maar als ik iets voor me heb liggen eet ik door, ook al zit ik vol, maar dit had ik vroeger ook al. Wat mij vooral zou helpen is veel afleiding van anderen krijgen, veel leuke dingen doen!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna
1 minuut geleden zei Sanno:

Ik ga een paar maanden in Azië studeren. Ik verwacht wel dat ik veel met anderen zal zijn, maar het is natuurlijk wat ik er zelf van maak. Honger en verzadiging gaat wel goed, maar als ik iets voor me heb liggen eet ik door, ook al zit ik vol, maar dit had ik vroeger ook al. Wat mij vooral zou helpen is veel afleiding van anderen krijgen, veel leuke dingen doen!

Spannend! Zeker het is precies wat je er zelf van maakt;-). Een aantal maanden vol leermomenten. Ik vind het fijne van reizen dat je helemaal 'schoon' kunt zijn: zijn wie je wilt zijn en daar vol mee experimenteren. Reizen heeft me echt geholpen te komen waar ik nu ben, met veel meer vrijheid in doen en laten, minder belangrijk wat anderen van me vinden, gewoon dingen doen en zien hoe het bevalt want kan het altijd weer aanpassen en lekker kiezen met wie je wilt omgaan en met wie niet;-)! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Naomie
24 minuten geleden zei Sanno:

Ik ga een paar maanden in Azië studeren.

Wauw leuk! Nou veel afleiding en leuke dingen doen zal wel lukken dan. Veel plezier!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno

Dankjulliewel! Helaas gaat het nog niet helemaal goed. Ik heb vandaag bijvoorbeeld 3 keer mijn lunch gekocht. Als ik nu een schatting maak van hoeveel calorieën ik eet zit ik er toch echt overheen. Ik weet niet of het echte honger is of dat ik eet uit emotie. Ik probeer het allemaal los te laten, maar het blijft heel moeilijk. Voor mijn gevoel ontbijt ik voldoende, maar als dat in de middag toch zo'n (subjectieve) eetbui uitlokt lijkt het me dat ik toch niet goed eet, terwijl ik echt het gevoel heb dat ik dat wel doe.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Naomie

@Sanno En je eet wel gevarieerd genoeg? Als je ergs een tekort aan hebt kan je ook trek / honger krijgen. Ook al krijg je genoeg calorieen binnen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Sanno
1 uur geleden zei Naomie:

@Sanno En je eet wel gevarieerd genoeg? Als je ergs een tekort aan hebt kan je ook trek / honger krijgen. Ook al krijg je genoeg calorieen binnen. 

Ik geloof van wel. Ik denk eerder dat er nog steeds een stemmetje in mijn hoofd zit die me zegt dat ik dingen niet mag eten, waardoor ik die dingen juíst neem.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.