Spring naar bijdragen
LoveL

Vragen rondom Diagnose Anorexia

Aanbevolen berichten

LoveL

Hallo allemaal, 

 

Mijn naam is Lieke Geurts en ik ben nieuw hier. Ik ben überhaupt helemaal nieuw met het lezen en schrijven op een forum, maar wat is het fijn om te lezen dat je niet de enige bent die stoeit! 

Wat bijzonder dat jullie zo open zijn en elkaar helpen, dat maakt ook dat ik mijn vragen durf te stellen. 
Sinds mijn puberteit is gewicht een ding voor mij. Eten, niet eten, ik dacht er altijd over na. Aan de buitenkant kon niemand dat aan mij zien, mijn gewicht was eigenlijk altijd stabiel. Tot mijn ouders laxeermiddelen vonden. Dat was 8 jaar geleden. 
Tussen die 8 jaar en nu hebben vele afvalpogingen gezeten. Sinds 1,5 jaar ben ik steeds meer afgevallen. 
Op dit moment is eten heel moeilijk voor mij. Ik heb ondergewicht en start met gesprekken bij een psycholoog. 
Ik heb veel vragen over hoe het proces van het diagnosticeren eruit ziet. Hoe heeft dit proces er bij jullie uit gezien? Bij welke hulpverlener (GZ-psycholoog of psychiater) hebben jullie een 'definitieve' diagnose gekregen en kun je misschien wat vertellen over het traject dat je gevolgd hebt? En stoeien jullie ook met dat het zo onwerkelijk is voor jezelf? 

Dankjewel alvast voor jullie reacties! 

Liefs, 

Lieke 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Hoi Lieke,

 

Ik herken wel dat het allemaal onwerkelijk voelt. Lange tijd vond ik het heel moeilijk om te zeggen: ik heb anorexia.

 

Ik heb als onderdeel van mijn intake bij mijn therapeute een aantal vragenlijsten ingevuld en twee gesprekken gehad over mijn voorgeschiedenis en mijn hulpvraag/behandeldoelen. Op basis daarvan is de diagnose gesteld.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
LoveL
6 uur geleden zei Jessie:

Hoi Lieke,

 

Ik herken wel dat het allemaal onwerkelijk voelt. Lange tijd vond ik het heel moeilijk om te zeggen: ik heb anorexia.

 

Ik heb als onderdeel van mijn intake bij mijn therapeute een aantal vragenlijsten ingevuld en twee gesprekken gehad over mijn voorgeschiedenis en mijn hulpvraag/behandeldoelen. Op basis daarvan is de diagnose gesteld.

Hallo Jessie, 

 

Dankjewel voor je reactie! 
Mag ik vragen wat dat voor therapeut was? Was dat een psychiater of een GZ-psycholoog?
 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
1 uur geleden zei LoveL:

Mag ik vragen wat dat voor therapeut was? Was dat een psychiater of een GZ-psycholoog?

GZ-psycholoog.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
19 uur geleden zei LoveL:

Hallo allemaal, 

 

Mijn naam is Lieke Geurts en ik ben nieuw hier. Ik ben überhaupt helemaal nieuw met het lezen en schrijven op een forum, maar wat is het fijn om te lezen dat je niet de enige bent die stoeit! 

Wat bijzonder dat jullie zo open zijn en elkaar helpen, dat maakt ook dat ik mijn vragen durf te stellen. 
Sinds mijn puberteit is gewicht een ding voor mij. Eten, niet eten, ik dacht er altijd over na. Aan de buitenkant kon niemand dat aan mij zien, mijn gewicht was eigenlijk altijd stabiel. Tot mijn ouders laxeermiddelen vonden. Dat was 8 jaar geleden. 
Tussen die 8 jaar en nu hebben vele afvalpogingen gezeten. Sinds 1,5 jaar ben ik steeds meer afgevallen. 
Op dit moment is eten heel moeilijk voor mij. Ik heb ondergewicht en start met gesprekken bij een psycholoog. 
Ik heb veel vragen over hoe het proces van het diagnosticeren eruit ziet. Hoe heeft dit proces er bij jullie uit gezien? Bij welke hulpverlener (GZ-psycholoog of psychiater) hebben jullie een 'definitieve' diagnose gekregen en kun je misschien wat vertellen over het traject dat je gevolgd hebt? En stoeien jullie ook met dat het zo onwerkelijk is voor jezelf? 

Dankjewel alvast voor jullie reacties! 

Liefs, 

Lieke 

Hoi Lieke, welkom.

Is dit de eerste keer dat je hulp zoekt? 

De diagnose is bij mij de eerste keer gesteld door een psycholoog. Ik ben doorverwezen naar een eetstoornis kliniek, en daar heb ik een intake gedaan.

Dat onwerkelijke gevoel had ik ook. Tot op het eind van de kliniek dacht ik toch wel dat het bij mij zo erg niet was.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
LoveL

Hallo Linsey,

 

Dankjewel voor je reactie. Ja, dit is de eerste keer dat ik hulp zoek. 

Misschien herken je het ook wel dat je zelf niet inziet dat er een (groot) probleem is, ondanks dat het wel lastig voor je is. Hulp ben ik gaan zoeken door reacties van mijn omgeving. Het doet mijn ouders en vriend veel verdriet. Op dit moment vind ik het heel erg om te zien welke last ik op hun schouders leg. Het voelt nog niet helemaal als hulp voor mezelf. 

 

Lieke 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
26 minuten geleden zei LoveL:

Hallo Linsey,

 

Dankjewel voor je reactie. Ja, dit is de eerste keer dat ik hulp zoek. 

Misschien herken je het ook wel dat je zelf niet inziet dat er een (groot) probleem is, ondanks dat het wel lastig voor je is. Hulp ben ik gaan zoeken door reacties van mijn omgeving. Het doet mijn ouders en vriend veel verdriet. Op dit moment vind ik het heel erg om te zien welke last ik op hun schouders leg. Het voelt nog niet helemaal als hulp voor mezelf. 

 

Lieke 

Dapper dat je deze stap zet, Lieke. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Hey Lieke,

 

Wat dapper dat je dit deelt, maar ook dat je de stap hebt gezet om hier hulp bij te vragen en het ook met anderen te delen! 

 

Ik herken wat je schrijft van hoe ik dit zelf eerder ervaren hebt. Bij mij was het vooral dat ik ergens wel wist dat het "niet goed" was wat ik deed, maar dat het heus niet zo erg was als mensen zeiden of dat het echt een diagnose 'waard' was. Heb jij dat ook, dat je het ergens wel weet? Maar het lastig vindt om dit te erkennen? 

Bij mij was de diagnose ook gesteld door een psycholoog bij een reguliere ggz-instelling. Hier ging een gesprek aan vooraf over mijn klachten en mijn ontwikkeling tot dan toe en een aantal vragenlijsten, daarna komt "de uitslag" in een gesprek. Maar dit klinkt heftiger dan het was, want eigenlijk delen ze gewoon hun bevindingen met je en gaan ze in gesprek over de manier waarop ze (en jij!) denken het beste te kunnen helpen. 

 

Heel veel sterkte! En als je nog meer vragen of iets hebt, voel je vrij om ze te stellen.

Groetjes Ilse 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.