Spring naar bijdragen
Lisax

Controle loslaten

Aanbevolen berichten

Lisax

Ik ben op dit moment verder dan ik ooit geweest ben. Sinds een paar maanden ben ik 1 kilo van een gezond gewicht vandaan en heb ik een gezond en regelmatig voedingspatroon. Ik sport maximaal vier keer in de week en deel steeds meer met vriendinnen hoe ik me voel.

 

Alleen loop ik daarmee wel op eieren met mezelf. Alles gaat nu redelijk goed, maar dat is vooral omdat ik dit alles bizar goed onder controle heb. Ik wijk nauwelijks af van m’n eetlijst en ik krijg al paniek van het idee iets anders te moeten eten, wat ongezond is. Gezond eten en regelmatig sporten is namelijk echt een obsessie geworden. Ik vraag me soms af of ik nu meer richting de orthorexia kant op ga. Ik wil heel graag deze controle loslaten, maar ik weet niet hoe. Ik durf appelstroop of jam niet eens meer te eten door de suikers (wat ze bij de sportzaak afraden als je spieren wilt opbouwen). Pindakaas die niet van 100% pindas is gemaakt mag ook al niet meer. Sausjes voor je avondeten is ook een drama. 

 

Ik ben zo bang dat als ik die dingen eet, ik dus ongezond eet, dat ik aankom en dik en lelijk word en uiteindelijk dus niet goed genoeg ben en er net zo goed niet kan zijn. 

 

Ik weet niet wat ik moet doen. Hoe laat ik deze controle los? Waar moet ik beginnen? Is het normaal of gestoord dat ik zo min mogelijk toegevoegde suikers/zout wil eten? Waar zit de grens? 

 

Iemand die hier ervaring mee heeft? Of tips? Ik begin nogal bang en moedeloos te worden. Zal ik hier ooit uit komen of is dit het ‘beste’ wat ik na 12 jaar anorexia nog kan behalen? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske

Hoi Lisa,

 

Wat naar dat je nog steeds zoveel controledrang hebt en angst ervaart rondom eten en sporten.

 

Je schrijft dat je bang bent dat je aankomt, met als uiteindelijke consequentie dat je er dan net zo goed niet kunt zijn. Weet je wat maakt dat je tot deze conclusie komt? Als je dit als een reëel scenario ziet, kan ik me voorstellen dat je de controle niet los kunt laten. Heb je naast je gewicht ook aan je zelfbeeld gewerkt? Want ik denk dat het vooral belangrijk is om in te gaan zien dat je ook de moeite waard bent met een paar kilo meer of een niet zo perfect eetpatroon. 

 

Verder vraag je waar de grens ligt tussen 'normaal' gezond willen eten en eetgestoord gedrag. Persoonlijk denk ik dat er niets mis mee is om in de basis een gezond eetpatroon te willen hebben. Maar tegelijkertijd is het ook belangrijk om zo nu en dan wat lekkers/extra's te eten en gewoon mee te kunnen doen in sociale situaties (uit eten, verjaardagen, etc.). Daarnaast moet je ook prima een keer het sporten over kunnen slaan als het echt niet uitkomt, of als je ziek/moe bent. Wat zou voor jou een ideaal scenario zijn qua eten en bewegen, als je je angsten niet zou hebben? 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anne H.

Hoi Lisa, 

 

Welkom op het forum! Moeilijk dat je behoefte aan controle nog steeds op de voorgrond aanwezig is. Ik kan me voorstellen dat je bang bent dat het niet beter wordt dan dit. Eigenlijk sluit ik me aan bij Elske: heb je ook aan je zelfbeeld gewerkt? Ik lees  namelijk een aantal heel negatieve gedachten over jezelf in je berichtje. 

 

Je behoefte aan controle is natuurlijk niet gek als je bedenkt dat dat een manier is om met bepaalde gedachten en gevoelens om te gaan. De vraag is alleen waarom je die controle nodig hebt. Heb je dat voor jezelf helder? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Het is op zich prima om gezond te willen eten. Ik denk alleen dat het daarvoor helemaal niet nodig is om áltijd suiker/zout te vermijden. Natuurlijk is het beter om niet superveel toegevoegd suiker en zout te eten, maar het is echt niet direct ongezond als je wel iets eet waar het in zit.

 

Voor mijn gevoel is alles wat heel erg zwart/wit is, geen gezonde 'regel' om te volgen. Daarnaast is paniek omtrent eten een heel duidelijke indicatie dat het nog een stukje eetstoornis is.

 

Letterlijk je lichaam voeden is maar één aspect van eten. Genieten van de smaak is een andere. Eten heeft ook een sociale functie, het gezellig hebben met anderen. Als je enkel focust op voedingswaarde, is dat in mijn optiek geen gezond eetgedrag. Hoe de verhouding voor jou "moet" liggen kan ik niet zeggen, maar zo nu en dan mogen genieten van wat je lekker vindt en sociale situaties met eten niet uit de weg hoeven/willen gaan (of dan krampachtig eigen bakjes meenemen) hoort in mijn optiek echt bij herstel.

 

Wat betreft het loslaten: hoe is je dat eerder gelukt? Hoe zou het zijn als je bv elke week (of vaker/minder vaak) een nieuwe uitdaging zou bedenken die je aan wilt gaan? Het idee is dat je gaat merken: ik vind het moeilijk, maar de wereld vergaat eigenlijk niet als ik zoiets doe.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lisax

Hoi en dankjewel voor jullie reacties!

 

Zoals jullie goed raden, heb ik nog niet erg veel aan mijn zelfbeeld gedaan. Of nja, wel gedaan, maar er is nog niet veel veranderd. Ik volg momenteel schema-therapie en ik kom dan ook iedere keer uit op het schema minderwaardigheid. Ik voel me zo niet goed genoeg zoals ik ben. Niet leuk genoeg, slim genoeg, knap genoeg, grappig genoeg en ga zo maar door.. Ik ben bang dat als ik de controle op m'n eten loslaat, ik aankom en dat ik dan niet goed genoeg ben. En omdat ik mezelf nu al niet goed genoeg vind, ben ik bang dat als ik aankom er dan helemaal niks meer goed is aan me, want dan ben ik ook niet eens meer dun.. Ik denk dat dit de grootste kronkel is die zich in m'n hoofd afspeelt. Ik wil zo graag deze controle loslaten, maar de angst is tegelijkertijd ook zo groot. 

 

In de ideale situatie zou ik inderdaad ook gewoon met mensen samen kunnen eten, zonder dat ik op de gram weet wat er in zit of dat er nu wel of geen saus/kaas doorheen zit. Eet ik wel gezond, maar is er ruimte voor een uitzondering, zonder extreem te hoeven compenseren. Misschien hoe ik nu eet als basis, maar in ieder geval niet de paniek wanneer ik hier eens een maaltijd of een dagje van af wijk..

 

Ik weet niet echt meer of en hoe het me eerder is gelukt. Ik heb altijd wel eetstoornis trekjes gehouden of net iets te weinig gegeten. Ik zou heel graag hier aan werken en een nieuwe uitdaging per week aangaan, maar ik weet gewoon niet waar te beginnen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Lisax lastig he, zo'n schema... krijg je in therapie ook handvatten en oefeningen om ermee om te leren gaan? Om een realistischer zelfbeeld te krijgen, niet zozeer qua uiterlijk, maar juist hoe je vanbinnen bent. 

 

Wat je bv schrijft over jezelf niet slim genoeg vinden, herken ik heel erg van vroeger. Ik 'mocht' mezelf niet intelligent noemen als ik mezelf beschreef. Met mijn therapeute heb ik alle gedachten die ik daarbij had, uiteengezet. Letterlijk op papier op zo'n flip-over. Vervolgens hebben we die gedachten uitgedaagd en andere manieren bedacht om er tegenaan te kijken.

 

Ik had heel erg de neiging om alles waar ik goed in ben te bagatelliseren, alsof dat niets voorstelt, en alles wat ik niet goed kan juist belangrijker/groter te maken. Zou me niets verbazen als jij dat ook doet ;)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Elske
2 uur geleden zei Lisax:

Ik weet niet echt meer of en hoe het me eerder is gelukt. Ik heb altijd wel eetstoornis trekjes gehouden of net iets te weinig gegeten. Ik zou heel graag hier aan werken en een nieuwe uitdaging per week aangaan, maar ik weet gewoon niet waar te beginnen.

 

Je zou een lijstje kunnen maken met producten/situaties die je lastig vindt en daarvan iedere week eentje kiezen om mee te oefenen. Eventueel samen met iemand die je vertrouwt, zodat je niet alleen bent als het heel erg lastig is.

 

Verder herkenbaar, dat schema. Heel vervelend, want het werkt behoorlijk belemmerend. Ook hierin zou ik je aanraden om met kleine stapjes te oefenen en je gedachten en angst te delen, zodat het behapbaar blijft en je niet in de paniek schiet. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Lisax

Ja.. Heel lasting dit schema. Ergens ben ik 'blij' dat ik alleen het schema minderwaardigheid heb, tegelijkertijd vind ik het vreselijk. Ik help mezelf zo erg omlaag, in iedere gebeurtenis kan ik wel iets zien dat ik niet goed genoeg ben. Ik bagatelliseer inderdaad alles. Dat ik bijna mijn Social Work opleiding heb afgerond stelt in mijn ogen niks voor, want 'het is maar een hbo-opleiding'.. Ik probeer met een witboek positieve gebeurtenissen op te schrijven, die mijn overtuiging ontkrachten. Verder vul ik uitgebreide g-schema's in. Daar houden m'n oefeningen helaas wel bij op.. Dus mocht iemand tips hebben?

 

Op ‎21‎-‎08‎-‎2019 om 18:14 zei Jessie:

Met mijn therapeute heb ik alle gedachten die ik daarbij had, uiteengezet. Letterlijk op papier op zo'n flip-over. Vervolgens hebben we die gedachten uitgedaagd en andere manieren bedacht om er tegenaan te kijken.

@Jessie Zou je hier een voorbeeld van kunnen geven?

 

Op ‎21‎-‎08‎-‎2019 om 19:21 zei Elske:

Je zou een lijstje kunnen maken met producten/situaties die je lastig vindt en daarvan iedere week eentje kiezen om mee te oefenen. Eventueel samen met iemand die je vertrouwt, zodat je niet alleen bent als het heel erg lastig is.

@Elske Ja hier heb ik inderdaad ook al aan zitten denken. Ik vind het gewoon zo lasting om te bedenken wat en hoe ik dit vorm geef. Ik vind het op 'normale' dagen niet echt erg om gezond te eten, ik vind het alleen erg als het me belemmert wanneer ik met vriendinnen afspreek en er iets van eten bij is.

 

Verder bedacht ik me gisteren waarom ik zo in paniek schiet als de controle rondom mijn eten er niet is. Ik was afgelopen twee dagen bij mijn moeder en twee dagen dus uit lunchen geweest. Twee dagen geen (in mijn ogen) gezonde lunch. Ik was een bonk stress na die tweede dag. In mijn hoofd is het enige wat nu nog goed aan mezelf is, is dat ik heel gezond eet en regelmatig sport. Nu had ik twee dagen niet gezond gegeten, dus was er helemaal niks meer goed aan me. Ik voelde en voel me zo ongelukkig.

 

Ik weet nu ook niet wat wijsheid is. Doorgaan met dingen eten die in mijn ogen ongezond zijn of eerst dit eetpatroon een tijdje vasthouden en mijn zelfbeeld wat meer vergroten? Ik ben zo bang dat ik ga terugvallen en ga minderen als ik andere dingen eet. Aan de ene kant moet ik van mezelf, moet ik stappen blijven zetten en stelt waar ik nu sta nog niks voor, want er moet nog zoveel veranderen. Aan de andere kant zou ik graag trots op mezelf willen zijn met waar ik nu sta. Ik ben in een half jaar tijd zonder begeleiding ruim 13 kilo aangekomen, heb een gezond eetpatroon, eet weer dingen als pasta en brood, eet weer samen met mensen (wel met controle er op), praat veel meer over hoe het met me gaat, maar tegelijkertijd voelt ook dit niet goed genoeg, omdat er nog zo'n lange weg te gaan is. Ik wil niet stilstaan, maar ik weet niet of vooruitgaan haalbaar is met dit zelfbeeld.. Wat denken jullie?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
3 uur geleden zei Lisax:

Zou je hier een voorbeeld van kunnen geven?

Niet heel concreet voor mezelf, want het is alweer zo lang geleden dat ik het echt niet meer weet ;) het ging o.a. over het begrip 'intelligentie', wat betekent dat nou werkelijk en hoe kan ik mijn gedachten erover realistischer maken. Dat jij bv een hbo-opleiding afgerond hebt bagatelliseer je, maar niet iedereen kan dat. Het zegt dus wel degelijk iets over jouw intelligentie. Ben je de slimste mens ter wereld? Misschien wel, maar waarschijnlijk niet. En dat is prima :) Het is niet zo zwart/wit dat intelligentie, als je niet hyperintelligent bent, dan "dus" niets voorstelt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Seolenna

@Lisax, wat voer jij een strijd! En wat mooi hoe je hierboven weet te beschrijven wat jou zoals bezig houdt! 
Zo te lezen ben je hard op weg in jouw herstel. Je weet, als bijna-sociaal werker, dat herstel met vallen en opstaan gaat (je kent de motivatiecirkel van Prochaska en DiClemente misschien wel?). Misschien eens goed om te kijken waar jij staat in jouw proces, jouw motivatie. 

Je schrijft: "dus mocht iemand tips hebben?"
Ik heb op dit moment (nog) niet zozeer een tip en wel nog een paar vraagjes, ik hoop dat dat ook goed is! Komen ze: 
- Het lijkt erop dat je veel aandacht schenkt aan de dingen waarvan jij vindt dat ze beter kunnen / niet goed gaan, etc. Je kent misschien het gezegde 'dat waar je aandacht aan geeft, groeit'? Ben jij je bewust wat maakt dat jij zoveel aandacht geeft aan de zaken waarvan jij vindt dat ze beter kunnen / moeten? 
- Het komt op mij over alsof jij veel met jouw ratio werkt. Dat is óók nodig, want die kan je echt goed helpen. Daarnaast heb je ook jouw gevoel, jouw lijf, nodig als kompas. Want die kan jou ook verder helpen. Jouw lijf heeft een boel / het meeste wijsheid in pacht. In hoeverre sta jij in contact met jouw lijf, met het kompas van jouw lijf? 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.