Spring naar bijdragen
Iris Veldink

Eten... heel veel

Aanbevolen berichten

Iris Veldink

Hallo,

 

lk ben al een aantal jaren bezig om af te vallen, sinds de derde ongeveer van de HAVO. Helaas is dit altijd gepaard gegaan met het jojo-effect.

Spoiler

Op mijn lichtste punt onder de 60 kg gewogen en op mijn zwaarste punt boven de 70 kg, nu zit ik momenteel op 68 kg, terwijl ik twee week geleden nog 64 kg ongeveer woog.

Sinds een jaar gebruik ik ook laxeertabletten, als ik me volledig heb laten gaan in het eten. Hier onder valt voor mij dingen eten wat ik niet op die dag op de planning had staan en ongezond, lees, koek, chips, snoep, boterhammen met hagelslag, kaas, worst, toastjes met beleg, etc. Ook kan ik snel hier naar neiging als ik bijv. al teveel bbq rijstwafels heb gegeten naar mijn idee. Het is dan voor mij al verpest die dag, dus kan ik het beter helemaal verpesten. Ik eet dan alles wat los en vast zit, tot ik misselijk ben en mezelf onzettend schuldig voel. Dan gooi ik er wat laxeertabletten in, in de hoop dat ik weer wat ‘uitpoep’ en het zo enigszins compenseer voor mijn gewicht. Ik kan erg in zwart wit denken. Zo heb ik dagen dat het heeeel erg goed, en ik hierbij sport. Dan eet ik precies wat ik van mijzelf op die dag mag eten, en weiger ik hier niet vanaf. Echter kan ik de mist alweer ingaan, als ik bijv. op stage een koekje eet, of de neiging er erg is naar ongezond eten, terwijl ik niet honger heb.

Ik kamp hier de laatste tijd erg mee. Mijn vraag is of dit normaal is?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Het lijkt me niet 'normaal' in de zin dat de meeste mensen dit niet hebben. Maar wat je beschrijft is wel een bekend verschijnsel: proberen af te vallen maar daardoor eetbuien krijgen. Je bent zeker niet de enige die hiermee te maken heeft.

 

Praat je er wel eens over met iemand in je omgeving?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee Iris, 

Allereerst nog even welkom op het forum. Goed dat je je verhaal hier doet en om advies komt vragen. 

Ik ben stiekem eigenlijk wel nieuwsgierig wat maakt dat je vraagt of dit normaal is, niet dat het verkeerd is, maar ben benieuwd naar jouw eigen gedachten hierover en hoe je erin staat. 

 

Zoals Jessie ook schrijft is het niet hoe de gemiddelde mens met voeding en gewicht omgaat. Echter betekent dat niet dat het niet vaker voorkomt, want helaas kampen veel mensen hiermee. Mag ik vragen wat de reden is dat je begon met afvallen? 
 

Wilde je ook vragen of er in je omgeving iemand is waar je mee kunt praten en die hiervan weet. 

Liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

Hallo Jessie en Ce,

 

Nee ik praat er met niemand over in mijn omgeving, omdat ik me er zeker voor schaam. Ik heb vorige week na aanleiding van een NOS-bericht over het binge eating disorder de hulplink aangeklikt. Op het internet heb ik op verschillende sites gelezen over eetstoornissen en over forums, waar je je verhaal kan delen. Ik dacht ik ga het eens wagen, aangezien ik grote twijfels heb of meerdere mensen met mijn gedachten en 'handelingen' kampen.

 

Ik kan niet echt omschrijven hoe ik er over insta. Wel weet ik dat mijn gedachtes op een dag heel vaak over het wel/ niet eten gaat. Dit mag ik vandaag eten, zo laat, nu ga ik echt afvallen, nu pak ik het echt op, etc. En als ik dus mij hier niet aanhoud of de drang naar eten niet kan weerstaan geef ik er aan toe en sla ik erin door. Ik kan me dan niet goed concentreren. Als ik thuis ben kan ik in z'n bui om het kwartier naar de keuken lopen om eten te pakken.
Tijdens het eten voel ik me enigszins blij aangezien ik wat 'lekkers' kan eten, niet moeilijk hoef te doen, niet hoef na te denken, etc. Anderzijds voel ik me een loser en verliezer, dat ik er weer aan toe heb gegeven, hoe kan dat nou zo moelijk zijn denk ik dan. Vervolgens voel ik mij ook erg dik en lelijk, aangezien alles is opgezet en ik me minder 'slank' voel dan als ik gewoon eet wat ik mag eten en gezond is. Dus dan gooi ik er weer een hoop laxeertabletten in in de hoop het te compenseren, dat ik niet zoveel aankom en dan raakt m'n buik ook weer leeg. Want z'n volle buik is echt een ellendig gevoel, het liefst lig ik dan gewoon plat en doe ik niks. Ook heb ik me wel eens ziek gemeld, terwijl dit niet het geval was maar ik dan de hele nacht op de wc zat, weinig sliep en 's ochtends nog last van m'n ontlasting had.

 

Groetjes

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Goed dat je nav die uitzending doorgeklikt hebt!

 

Wat je beschrijft klinkt alsof het je leven behoorlijk beheerst. Het dubbele is heel erg herkenbaar, enerzijds willen genieten van het eten maar anderzijds jezelf erom veroordelen en je schuldig voelen.

 

Heb je het idee dat je de enige bent die bepaalde specifieke handelingen of gedachten heeft? Ben benieuwd op welke dingen je doelt :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

Nou als ik zo lees wat eetstoornissen inhoude, en welke symptomen daarbij komen kijken heb ik niet het gevoel dat ik de enige ben. Maar ik heb in mijn directe omgeving wel het idee dat ik de enigste ben, en dat ik een van de weinigen ben die z'n strijd heeft met eten en afvallen.

 

 Nou met mijn gedachten en handelingen bedoel ik, zoveel na denken over wel- en niet eten. Die enorme machteloosheid gevoelens tijdens en na z'n 'eetbui'. Bijv. na het avondeten 6 boterhammen met hagelslag wegwerken, 1 blok kaas en 2 koekjes eten, wat dus vandaag het geval is geweest.  Naar de supermarkt rijden om eten te kopen om te snaaien, laxeertabletten te kopen en die daadwerkelijk ook in te nemen, etc.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Welkom hier @Iris Veldink en wat goed dat je hier bent gaan kijken na die uitzending. Ik denk, wat je zelf ook al zegt, dat je zeker niet de enige bent. En dat je zelfs in je omgeving waarschijnlijk niet de enige zult zijn, want eetproblemen komen veel meer voor dan je zelf soms denkt, maar dat mensen daar (helaas) vaak niet echt open over durven te praten, wat jij zelf ook al aangeeft. 

 

Ik lees uit je verhaal terug dat je enorm veel bezig bent met eten/niet eten en dat het je ook echt belemmerd. Ik gun je dat je hier met iemand over zou kunnen praten en je hier minder alleen in mag voelen. Je geeft zelf aan dat je je te veel schaamt om hier met iemand over te praten, wat maakt dat je je hier zo voor schaamt? Ik denk zelf dat mensen het vaak alleen maar goed vinden als je hier over praat en je graag zouden willen steunen, maar hoe kijk jij hier naar? 

 

Lieve groetjes,

Ilse

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

Schaamtegevoel vooral tegenover mensen die dicht bij mij staan, zoals mijn ouders en vriendinnen, het idee te hebben dat ze het niet zullen begrijpen. Met reacties zoals "Ah joh dat heb ik ook wel eens dat ik alles eet wat los en vast zit." En  "Het is gewoon een kwestie van willen en doorzetten het afvallen, ik doe dat toch ook niet me helemaal vol snaaien, dan kom ik ook aan, etc.  

Want als ik me niet zou schamen zou ik ook wel in openlijk publiek zo gaan eten, maar als ik zulke buien heb doe ik dit thuis, maar niet als mijn moeder bijv. in de keuken is. Of dan haal ik eten (snoep, koek, etc.), maar dan eet ik dit en laat ik het in mijn tas zitten zodat niemand dit ziet.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

@Iris Veldink

Zijn dat reacties die je al hebt gekregen (als "ah joh dat heb ik ook wel eens") of voornamelijk waar je zelf bang voor bent? Het kan hoor, ik heb zelf ook wel eens hele botte opmerkingen gekregen en dat is ook echt heel naar soms. Maar er zijn ook altijd mensen bij die wel fijn reageren, je begrijpen of je willen steunen en dat is wel iets wat ik je gun. 

 

De schaamte die je benoemd mag je echt serieus nemen en is iets wat veel mensen hier denk ik ook herkennen, maar het is écht niet nodig om je hier voor te schamen. Jij worstelt hier mee en dat is iets waarin je steun in verdient en waar je over mag praten, waar je je niet voor zou moeten hoeven schamen, al kan ik het me zo goed voorstellen. Ik hoop dat je die schaamte op termijn een beetje los mag laten en wat meer met liefde naar jezelf mag kijken. 

 

Ik heb geen idee hoe oud je bent, maar als je nog naar school of een studie gaat zou je ook altijd kunnen overwegen om hier met een intern begeleider of vertrouwenspersoon te praten. Die begrijpen het vaak wel en zullen ook niet zomaar jou verhaal met anderen delen. En blijf vooral hier delen, dat mag echt. Niets om je voor te schamen hier! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink
16 uur geleden zei Ilse]:

@Iris Veldink

Zijn dat reacties die je al hebt gekregen (als "ah joh dat heb ik ook wel eens") of voornamelijk waar je zelf bang voor bent? Het kan hoor, ik heb zelf ook wel eens hele botte opmerkingen gekregen en dat is ook echt heel naar soms. Maar er zijn ook altijd mensen bij die wel fijn reageren, je begrijpen of je willen steunen en dat is wel iets wat ik je gun. 

 

De schaamte die je benoemd mag je echt serieus nemen en is iets wat veel mensen hier denk ik ook herkennen, maar het is écht niet nodig om je hier voor te schamen. Jij worstelt hier mee en dat is iets waarin je steun in verdient en waar je over mag praten, waar je je niet voor zou moeten hoeven schamen, al kan ik het me zo goed voorstellen. Ik hoop dat je die schaamte op termijn een beetje los mag laten en wat meer met liefde naar jezelf mag kijken. 

 

Ik heb geen idee hoe oud je bent, maar als je nog naar school of een studie gaat zou je ook altijd kunnen overwegen om hier met een intern begeleider of vertrouwenspersoon te praten. Die begrijpen het vaak wel en zullen ook niet zomaar jou verhaal met anderen delen. En blijf vooral hier delen, dat mag echt. Niets om je voor te schamen hier! 

 

Wel zulke reacties. Alleen dan bracht ik het niet zo zwaar over als dat het daadwerkelijk was. Dan zeg ik bijv. nee vandaag is niet zo goed gegaan, heb ik wat gezondigd. Maar pak het weer op morgen. Mijn problemen waar ik echt mee kamp heb ik nog aan niemand gedeeld. Wel heb ik gisteren voor het eerst met de hulplijn van Weet gebeld, dit heeft me opgelucht. Ze gaven me erkenning dat ik wel echt kamp met een serieus probleem, en dat ik wel als ik er aan toe ben professionele hulp moet gaan zoeken. En het eigenlijk ook met iemand moet gaan delen in mijn omgeving, aangezien ik er al heel lang alleen voorsta. Ik ben hier over gaan nadenken, en wil dit ook op den duur gaan doen. Alleen vind dit wel moeilijk. Heb het idee dat ze het dan niet gaan begrijpen, maar dat het voor hun overkomt als af en toe chips, snoepjes, etc. nemen en dat het aankomt op motivatie/ doorzettingsvermogen voor het afvallen, dat dit ontbreekt. En dat als ik naar de huisarts ga, mijn problemen niet 'voldoende/ zwaar/ echt' genoeg zijn voor professionele hulp/ diagnose/ behandeling. Als je begrijpt wat ik bedoel. 

Ik ben 19 jaar. Zit op een HBO school. Waarschijnlijk hebben ze hier wel vertrouwenspersonen, maar momenteel volg ik een externe opleiding (minor) met stage  voor een halfjaar. En nadat ik dit heb afgerond moet ik weer een halfjaar stage lopen, dus eigenlijk kom ik niet meer op school. En heb ik zo ook geen mentor waar ik regelmatig contact mee heb. Dus dit zou eigenlijk niet echt voor mij een optie zijn om het mee te bespreken.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey

Hoi Iris! Wat goed dat je de hulplijn hebt gebeld. Stap voor stap.

Ik wens je steun en hulp toe, maar je probleem erkennen, voor jezelf ook echt geloven dat je een serieus probleem hebt is al heel wat.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

Wat super goed dat je gebeld hebt! En wat fijn dat je van haar ook erkenning kreeg en dat het opluchtte. Het lijkt me zeker goed, en ook fijn voor jou om het op den duur met mensen te gaan delen. Natuurlijk is dat eng, maar het maakt wel dat je hier minder alleen mee worstelt.

Wat betreft de huisarts; als jij eerlijk deelt wat er allemaal in jouw hoofd rond gaat en waar je mee worstelt, zullen de meeste huisartsen dit echt wel serieus nemen. En zo niet mag je dit ook echt aangeven bij hem/haar. Het zou jammer zijn als die angst een blokkade vormt voor je om om hulp te vragen, als je dit wél graag wilt. Ik kan je niet beloven dat mensen je altijd zullen begrijpen of erkenning zullen geven, maar ik weet wel dat er mensen zijn die dat wel doen en dat het veel fijner is om het samen met mensen te doen en niet alleen. Ik hoop dat jij dat op jouw tijd ook mag gaan ervaren! 

 

Wat betreft school; vaak heeft een HBO ook een studentenpsycholoog of vertrouwenspersoon inderdaad en ik verwacht eigenlijk dat je hier prima bij terecht zou kunnen, ook als je een minor op een andere school volgt. Je blijft daarmee nog student op je 'eigen' school toch? Je zou hier altijd naar kunnen informeren. Maar doe vooral wat voor jou goed voelt. En voel je zeker ook vrij om hier je verhaal te delen en steun te vragen! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

Hi!

Ja aan de ene kant heb ik het idee dat ik een probleem heb. Maar aan de andere kant ook weer echt totaal niet. Zo heb ik deze week eigenlijk al sinds maandag elke dag een eetbui gehad. Waarbij ik dan denk, is dit wel een eetprobleem/stoornis (boulimia of binge eating disoarder), aangezien ik hier voornamelijk lees dat mensen 1 keer per week ongeveer z'n eetbui hebben en de dagen daarvoor en daarna het compenseren. Dit is dus bij totaal deze week niet het geval. 

Daarnaast heb ik het idee omdat ik nu zo actief hier mee bezig ben alles (eten, niet-eten, vertellen aan omstanders,  vertellen aan de huisarts, wat zal eruit komen, etc.) het helemaal 12/7 in m'n hoofd zit, behalve als ik slaap. En ik dus nog sneller toegeef aan het lekkere en ongezonde eten.

 

Daarnaast heb ik ook het idee dat mijn probleem niet daadwerkelijk een eetprobleem/ stoornis is. Maar ik gewoon echt puur verlang na wat lekkers en ongezond, wat je eigenlijk niet zou mogen bij een dieet, omdat je daarvan niet afvalt. Zo heeft iedereen dat die verlangt naar lekker en ongezond, maar dit niet doet, aangezien  je weet dat dit resulteert in je gewicht. En ik gewoon te weinig doorzettingsvermogen heb om dat lekkere en ongezonde te weerstaan. Wat je wel eens bij meerdere mensen hoort, omdat ze niet afvallen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

En daarnaast vraag ik mij af wat ik onder eetbuien versta, bij mijzelf zie of dat daadwerkelijk een eetbui is wat bij een eetprobleem/ stoornis hoort?

Vanavond zag er als volgt uit:

Om kwart voor 8 avond eten gegeten (kipfilet blokjes, champignons, tomaatjes, pijnboompitten, rucola en een tomaten achtige saus)

Van half 9 tot nu (10 uur) gegeten:1 cracker met kaas, 1 cracker met aardbeien, 3 crackers met hoemoes, een paar mini stroopwafeltjes, 4 merci, afgesneden blok kaas en 2 boterhammen met hagelslag.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]

@Iris Veldink Ik lees veel twijfel in je berichten en de vraag of je nou wel of niet een eetprobleem zou hebben. Ik denk eerlijk gezegd dat dit niet zo veel uitmaakt, of het wel of geen "label" zou moeten krijgen, maar dat het er vooral om gaat in hoeverre dit jou belemmert of niet en hoe jij dit alles ervaart. Als jij denkt dat het helpt om er niet meer te vel over te praten en 'gewoon' te proberen gezond te eten kun je dit uiteraard altijd proberen, maar als ik jouw berichten lees is wat bij mij opkomt: bespreek je situatie eens met bijvoorbeeld de huisarts, vrijblijvend. Misschien kom je dan tot de conclusie dat er niets aan de hand is, misschien kom je tot de conclusie dat het fijn is om samen met een diëtist naar je eetpatroon te kijken, misschien.... Vol hierin jouw weg en bespreek het met de mensen waarmee je het wil bespreken. Het klinkt zo cliché, maar ik denk echt dat je je hart mag volgen en dat jij zelf het beste weet waar je goed aan doet, als ik zo lees wat je schrijft. 

 

Hoe is dit voor je wat ik nu schrijf? Kun je je hier in vinden? 

En nog een andere vraag; wat maakt dat jij je zo sterk afvroeg/vraagt of het normaal is wat je 'doet'? Waar komt die vraag vandaan, weet je dat?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Linsey
14 uur geleden zei Iris Veldink:

En daarnaast vraag ik mij af wat ik onder eetbuien versta, bij mijzelf zie of dat daadwerkelijk een eetbui is wat bij een eetprobleem/ stoornis hoort?

Vanavond zag er als volgt uit:

Om kwart voor 8 avond eten gegeten (kipfilet blokjes, champignons, tomaatjes, pijnboompitten, rucola en een tomaten achtige saus)

Van half 9 tot nu (10 uur) gegeten:1 cracker met kaas, 1 cracker met aardbeien, 3 crackers met hoemoes, een paar mini stroopwafeltjes, 4 merci, afgesneden blok kaas en 2 boterhammen met hagelslag.

Het gaat er denk ik vooral om hoe je dit ervaart. Hoe het denken aan eten etc je in beslag neemt, en je dagen bepaald. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

Misschien kun je jezelf afvragen waarom je doorgaat met je dieet als het eetbuien uitlokt. Wat maakt dat je in een soort cirkeltje blijft zitten? Heel gezond eten > hunkeren naar 'ongezond' voedsel > toegeven aan de hunkering > weer heel gezond eten > weer hunkeren naar, etc.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Iris Veldink

@Ilse: Ja dat is zo inderdaad, het liefste wil ik dat ook, met de huisarts bespreken. Maar ben gewoon bang dat het dus echt aan mijn motivatie/ doorzettingsvermogen ligt, dus dat dat dan mijn 'zelfvertrouwen/ zelfbeeld' erg kwetst en me dan eigenlijk een soort 'verliezer' voel. Vandaar ook de vraag of het 'normaal'  (gebruik van laxeertabletten, een maaltijd overslaan, opeens heel veel ongezonde dingen eten) is, bij mensen die ook weinig motivatie/ doorzettingsvermogen bij het afvallen hebben.

 

@Jessie: Ja dat klopt inderdaad zo. Tijdens het gesprek met Weet heb ik ook al geintroduceerd misschien wordt het verholpen als ik elke dag wat lekkers in plan. Alleen het punt is dat ik niet een dieet volg, ik eet eigenlijk gewoon gezond. Ik voer zelf in een app in wat ik eet en let hierbij op de macro's. En als ik dan wat ongezonds zou inplannen elke dag heb ik het idee dat ik niet afval en alsnog aan het zondigen ben, waarbij ik doorsla in meer ongezond eten. Zo had ik dus gisteren 4 crackers gegeten, helemaal niet ongezond, maar het zat niet in mijn plan om te eten, en een uurtje voordat ik naar bed ging dacht ik ah ja, fack it, dit was ook al niet m'n bedoeling die 4 crackers dus kan ik vandaag net zo goed helemaal de fout ingaan en morgen opnieuw beginnen. Waarna ik er weer laxeermiddelen achteraan gooi.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ilse]
5 uur geleden zei Iris Veldink:

Zo had ik dus gisteren 4 crackers gegeten, helemaal niet ongezond, maar het zat niet in mijn plan om te eten, en een uurtje voordat ik naar bed ging dacht ik ah ja, fack it, dit was ook al niet m'n bedoeling die 4 crackers dus kan ik vandaag net zo goed helemaal de fout ingaan en morgen opnieuw beginnen. Waarna ik er weer laxeermiddelen achteraan gooi.

Dat eerste is denk ik voor veel mensen die proberen gezonder te gaan eten heel herkenbaar "als ik dan toch al te ongezond heb gegeten maakt het voor vandaag ook niet meer uit, morgen een nieuwe dag". Daar zit geen goed of fout aan denk ik, en ook geen normaal/abnormaal. Maar je laatste zin baart me wel enige zorgen, want voor zover ik weet is het echt niet heel normaal (om jouw term er even in te houden, hihi) om er daarna laxeermiddelen tegenaan te gooien. Deze zijn bedoeld voor darmproblemen en zijn (naast dat ze niet effectief zijn om af te vallen) ook gevaarlijk als je dit te lang of vaak gebruikt (google het gerust). 

 

Ik snap je twijfels, maar zoals je zelf ook al zegt: het liefste zou je het met de huisarts bespreken. Ik hoop dat het je lukt om de angst en kritische blik naar jezelf daarin opzij te zetten en het te bespreken met hem/haar. Ik kan je genoeg voors/tegens aandragen, maar daar gaat het niet om; ik hoop en gun je dat je hierin wat liever voor jezelf mag gaan zijn en je onzekerheden omtrent eten ook met hem/haar durft te gaan bespreken. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
6 uur geleden zei Iris Veldink:

Alleen het punt is dat ik niet een dieet volg, ik eet eigenlijk gewoon gezond. Ik voer zelf in een app in wat ik eet en let hierbij op de macro's. En als ik dan wat ongezonds zou inplannen elke dag heb ik het idee dat ik niet afval en alsnog aan het zondigen ben, waarbij ik doorsla in meer ongezond eten.

Je bent niet op dieet, schrijf je, maar bepaalde producten zijn niet toegestaan omdat je anders niet afvalt. Dat klinkt vrij tegenstrijdig. Als je doel afvallen is, ben je toch op dieet? 

 

Je legt jezelf zo te lezen aardig wat restricties op en hebt heel negatieve gedachten zodra je afwijkt van je voornemen. Het idee dat je echt niets 'ongezonds' kunt eten zonder door te slaan is in elk geval niet iets wat iedereen wel eens heeft. Het valt me sowieso op dat je in heel zwart-witte bewoordingen schrijft. Lekker en ongezond lijkt haast synoniem in jouw ogen. En zulke dingen eten is 'zondigen'.

 

Ik denk zelf juist dat geen enkel product van zichzelf gezond of ongezond is. Het gaat allemaal om hoe vaak en hoeveel je ervan eet. Zelfs water is echt ongezond als je er te veel van drinkt. Sommige producten bevatten relatief veel vet en/of suiker, dus dan is het beter om er geen kilo's per dag van te nemen, maar je gezondheid loopt echt geen enkele schade op als je daar regelmatig normale porties van neemt (en ook niet als je er zo nu en dan een grote portie van neemt).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee Iris, 

 

Ik heb weer even bij gelezen, je hebt al dappere stappen gezet zo te lezen! Moedig van je dat je dit hebt gedaan. 
Er zijn al hele goede en waardevolle reacties gegeven, dus daar ga ik niet proberen ook nog wat erover te schrijven. 
Ben wel benieuwd wat je kan helpen om de stap naar de huisarts te maken, je hebt de eerste 2 stappen gezet, de link die je hebt aangeklikt na het zien van het programma en het telefoontje met Weet, durf je het aan om de volgende stap te zetten? Zonder dat je ook direct er iets mee hoeft, maar dat er in ieder geval weet van is en je je vragen enz. bij hem/haar kan neerleggen en bespreken? 

 

Kijken naar mogelijkheden voor hulp, gewoon zodat je het alvast weet en weet waar je eventueel voor kan kiezen wanneer je toe bent aan die stap? Kunnen wij je erbij helpen? 
IK gun het je in ieder geval enorm. 

 

Liefs 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Anoniem 87

Hey  ben nieuw hier is de eerste keer dat ik  over  mijn eetstoornissen ga hebben.

 

Ik heb nooit  normaal met eten kunnen omgaan.

Heb van kindertijd tot 3jaar geleden altijd  extreem mager geweest.

Maar nu ben ik naar over eten gegaan en het gaat heel extreem tot misselijkheid tot overgeven en veel meer lichamelijk.

Maar laatste keer ben zo ver gegaan zo ziek ben nooit geweest  tot mij bang maakte en volledig control e heb verloren.

Ik weet niet wat moet doen schaam ervoor verstop het voor iedereen waardoor ik mij sociaal isoleer.

Wie heeft een goede raad

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
*Lisa

Ten eerst: wat goed dat je deze stap hebt durven nemen om dit in ieder geval via dit forum bespreekbaar te maken.

 

Je schrijft dat je nooit normaal met eten hebt kunnen omgaan. Zou je willen delen hoe dat niet normaal met eten omgaan er voor jou uitziet?

Een lichamelijke reactie van het eten is altijd extra confronterend en kan me goed voorstellen dat dit je nog meer angstig maakt.

En je daardoor in een neerwaartse spiraal terecht lijkt te komen.

 

Heb je zelf enig idee hoe het komt dat je een verstoorde relatie hebt met eten? En waardoor het komt dat je nu aan het over eten bent. Kan het misschien komen, wat hierboven eerder is genoemd, dat je lichaam te korten heeft en daardoor heel veel behoefte heeft. Of is het iets gebeurt of veranderd wat je heeft getriggerd?

Je denkt nu misschien: wat een vragen vuur meteen. Maar wat je niet wilt beantwoorden of delen hoef je natuurlijk niet te doen, voel je daar vrij genoeg voor!

Deze vragen kunnen je wellicht wel helpen om inzicht te krijgen in wat voor functies het eten voor jou heeft.

 

Mocht je het moeilijk vinden om het hier in het groepsgesprek over te hebben, kun je me altijd een privé berichtje sturen. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@Anoniem 87 dapper dat je je verhaal toch deelt! Wat een eenzame strijd, als je er met niemand over praat :(

 

Heb je in al die jaren wel eens overwogen om hulp te zoeken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.