Spring naar bijdragen
david91

Delen van emotie(-eten)

Aanbevolen berichten

david91

Lieve allen,
 

Ik heb al jaren last van emotie-eten. Dit speelt met name in de avond, als ik mij eenzaam, onrustig, verdrietig of gefrustreerd voel. Mijn eerste reactie om die gevoelens te doven, is naar eten te grijpen. Ik krijg dan ook echt honger, emotionele honger, omdat mijn lichaam zich hier inmiddels op heeft ingesteld, na al die tijd. Ik heb al meerdere keren geprobeerd om als ik zulke gevoelens op voel komen, in plaats van te eten, anders te reageren. Denk aan ontspanning/meditatie, bewegen, opschrijven van mijn gevoelens etc. Wat mij enorm zou helpen om zulke zware momenten door te komen, is om mijn struggles op zo'n moment met anderen te kunnen delen. Met mensen in een zelfde situatie, of gewoon voor een luisterend oor. Ik merk dat ik er moeite mee heb om dit bij vrienden te doen, omdat ik ze er niet mee wil belasten. Tot nu toe heb ik, anders dan dit forum, nog geen fijne en veilige plek hiervoor gevonden. Ik hoop dat jullie tips en adviezen voor mij hebben. Alvast heel erg bedankt.

 

Liefs,

David

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@david91 wat goed dat je alternatieven probeert te onderzoeken! Heb je je wens wel eens besproken met een goede vriend(in)? Op een rustig moment, voordat het echt 'nodig' is, vragen of hij/zij daar soms beschikbaar voor zou kunnen zijn. Misschien wordt je gevoel dat je ze ermee belast daardoor wel grotendeels gerustgesteld.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Susan2020

Hi David, wat vervelend dat je hier zo'n last van hebt. 

 

Het is erg moeilijk om niet naar eten te grijpen op dat soort momenten hè. 

 

Ik lees dat afleiding zoeken op die momenten niet echt goed werkt. Wat gebeurt er als je die gevoelens opschrijft? Wordt de drang naar eten dan erger? 

 

Ik ben zelf ook jaren bijna iedere avond onrustig geweest en eten was dan het enige dat hielp. Enorm vervelend!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Welkom hier @david91 Dapper dat je zo hard aan het knokken bent en zoekt naar alternatieven.

Zou je het aandurven om eerst hier te beginnen met het schrijven en delen op de momenten die je benoemd? 

Verder lijkt het me goed om inderdaad op een rustig moment met een goede vriend(in) erover te praten, je kan het eventueel ook opschrijven als dat wat veiliger voor je voelt. 

 

Ik lees overigens in de voorbeelden die je noemt dingen waarin je wel in de situatie blijft, ga je ook wel eens op deze momenten bijv. een stuk lopen? 

Echt even uit de situatie stappen, een andere sfeer en omgeving etc. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

Beste allemaal, 

Dank voor jullie berichten. Ik zal even op allemaal antwoord geven:

-- @Jessie Ik bespreek het wel eens met een vriendin, die zelf een eetstoornis heeft gehad. Naar andere vrienden heb ik wel eens kort benoemd dat ik er last van heb, maar niet uitgebreid en in detail. Het delen van mijn emoties op moeilijke momenten is dan nog een stap verder. Ik merk ook dat ik het bij mannelijke vrienden moelijker vind om dit te doen dan bij vriendinnen.

- @Susan2020 Het opschrijven van gevoelens heb ik de laatste tijd minder gedaan, goed om dat weer te gaan proberen. Ik zou zeggen dat de drang dan afneemt. Het gaat erom of ik me er toe kan zetten te gaan schrijven, en te blijven schrijven. Het gaat om die kritieke fase als de drang om te eten opspeelt.

- @Ce. Daar heb je een goed punt. Even uit de situatie stappen kan helpen, zeker voor de korte termijn. Waar ik uiteindelijk naar toe wil, is om niet meer te hoeven vluchten als ik de drang voel om te emotie-eten. Dat ik het vertrouwen heb dat ik de emoties kan verdragen. Heb je daar ook tips voor? 

- @DMV Dank :).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
53 minuten geleden zei david91:

Ik bespreek het wel eens met een vriendin, die zelf een eetstoornis heeft gehad. Naar andere vrienden heb ik wel eens kort benoemd dat ik er last van heb, maar niet uitgebreid en in detail. Het delen van mijn emoties op moeilijke momenten is dan nog een stap verder.

Goed dat je al wel wat vriend(inn)en op de hoogte gesteld hebt van je eetprobleem! En erg knap dat je met een van hen ook wat meer bespreekt hoe het met je gaat. 

 

Wat zou je er verder mee willen? Je gaf aan dat het je zou kunnen helpen om op een lastig moment iemand te spreken. Wat zou een eerste haalbare stap in die richting kunnen zijn voor jou? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
57 minuten geleden zei david91:

Waar ik uiteindelijk naar toe wil, is om niet meer te hoeven vluchten als ik de drang voel om te emotie-eten. Dat ik het vertrouwen heb dat ik de emoties kan verdragen. Heb je daar ook tips voor?

Zou het een idee kunnen zijn om met jezelf af te spreken dat je probeert om het eten uit te stellen? In het begin kort, bv 5 minuten, waarin je ruimte probeert te maken voor het gevoel waar je mee zit (je had het over schrijven, dat zou je in die 5 min kunnen doen). Als dat een aantal keer goed gaat, kun je het langzaam uitbreiden naar 10 minuten uitstellen, en zo steeds iets verder.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

@Jessie Dat is een goede tip, dat uitstellen, dat ga ik proberen. 

Een eerste stap om iemand op een lastig moment te spreken, zou die ene vriendin zijn waar ik het over had. Een andere mogelijkheid zou een blog zijn, die ik dan op een later moment met vrienden deel. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

@david91 De tip van Jessie is al een hele goede inderdaad! Ben benieuwd of dat lukt en wat het je oplevert om dat in te zetten. 

 

Je kan ook een vast moment op de dag plannen om even stil te staan bij wat je voelt en ervaart. In jezelf, in je lijf etc. Dat op schrijven. 
Of andersom werken zeg maar, dus als je een eetbui hebt gehad terugkijken naar wat er gebeurde, wat voelde je, wat was de trigger etc.. 

 

Ook hier kan je schrijven hé, ook daar zijn wij voor. En weet niet of je ook nu al (of dat dat ook pas na x aantal berichten kan) een blog hier kan openen, maar die optie is ook hier, als je dat eventueel prettig vind. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

@Ce. Het lukt nog niet echt. Ik houd me nog groot, ontken het probleem, en loop er voor weg. Het uitstellen en ervaren van wat je voelt is een goede manier om erachter te komen waar de eetbuien door getriggerd worden. Het uitstellen is een eerste stap om de (gezondheids-)schade van eetbuien te voorkomen. Als ik er later aan begin, of eerder mee stop, is dat ook al winst. To be continued.

PS. Hier een blog bijhouden spreekt me erg aan, voelt als een mooie uitdaging om mij kwetsbaar(der) op te durven stellen. Ik zal kijken of ik hier een plek voor kan vinden op deze site. Anders zou ik het ook in dit topic kunnen bijhouden, als dat okee is voor de websitebeheerders...

 

Groet,

David

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@david91 je mag hier zeker schrijven hoe het met je gaat! Zodra je een bepaald aantal berichten op het forum hebt, wordt de rest van het forum (en dus ook de dagboekjes/blogs) zichtbaar voor je.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

@david91 

Is het weglopen voor het probleem of weglopen voor je gevoel? 

Zolang je nog niet bij het gedeelte 'community' kunt (dagboek/blogs), ben je altijd vrij om hier te schrijven hé! 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
79MM

Hoi David,

ik heb even terug zitten lezen in je topic.Ik herken veel van wat je schrijft. Het lijkt me ook extra lastig als je ook nog een vriendin met een eetstoornis hebt. Ik weet niet welke eetstoornis zij heeft maar omgaan met iemand met een eetstoornis is lastig, laat staan als je er zelf (weet niet of jij over eetprobleem of eetstoornis spreekt) ook last van hebt. 
Ik wil je dus sowieso een hart onder de riem steken en hoop dat het je snel lukt op een andere manier met emoties om te gaan. 

Heb je er wel eens hulp voor gehad. Ik bedoel dan niet specifiek eetstoornishulp maar meer gesprekken met een psycholoog over wat er onder zit, waarom je dat eten in wil zetten en misschien wel dingen leren die je kunt doen? 

 

Dan las ik nog deze zin. 

Op 5-4-2020 om 23:36 zei david91:

Het uitstellen is een eerste stap om de (gezondheids-)schade van eetbuien te voorkomen.


Ik hoop echt voor je dat het je lukt om er mee te stoppen. Ik heb nu zelf ervaren wat er na jaren eetstoornis, oa periodes met eetbuien met je gezondheid kan gebeuren en baal nu zelf ontzettend dat ik niet eerder hulp heb gezocht en er anders mee om ben gegaan. 

heel veel sterkte en ik hoop dat het hier van je af schrijven je net zo helpt als dat het mij doet. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

@Ce. Sorry voor mijn late reactie, het raakte weer even uit mijn systeem om te reageren. Je hebt een goed punt hier; het is weglopen voor mijn gevoel. Want dat gevoel veroorzaakt het probleem. 

 

@79MM Ook excuus voor mijn late reactie. Ik heb er zeker wel eens hulp voor gehad. Om dat om te zetten in duurzame gedragsverandering vraagt ook om het te delen met je omgeving wat erin je omgaat en waar je mee bezig bent, en daar had ik het vaak heel moeilijk mee. Door een soort schaamte/trots etc. 
De consequenties voor mijn gezondheid ervaar ik nog niet zodanig als in dat ik er in het dagelijks leven last van heb; behalve dan af en toe een opgezwollen buik. Aan de buitenkant zie je het ook niet. En als ik emotie-eet ben ik helaas niet bezig met de gevolgen voor mijn gezondheid. Dan relativeer ik het of ben ik onverschillig. Ik zou heel graag weer wat verschilliger zijn, niet alleen over eten, maar over het leven in het algemeen. En ik zou zelfverzekerder en stabieler willen zijn, zodat ik meer het gevoel heb houvast te hebben over mijn eigen leven. 

 

Dank voor je succeswens. Het schrijven lucht mij ook zeker op, merk ik op dit moment al. Jij ook sterkte en succes gewenst.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee @david91 
Dat geeft helemaal niks, je komt hier voor jezelf en alleen als jij de behoefte hebt. 

 

Fijn te lezen dat het schrijven wat opluchting biedt. 
Zouden wij je nog kunnen helpen? 

 

Liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

@Ce. Jullie zouden me kunnen helpen door af en toe te reageren. Waardoor ik weet dat iemand leest wat ik schrijf. En waardoor ik me gesteund weet. Dat is het belangrijkst.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
79MM

hoe gaat het nu met je?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Cor13n

Hoi @david91 ik heb niet alles terug gelezen wat hierboven staat (iets met concentratie en vermoeidheid 😅).. maar hoe gaat het nu met je?

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie

@david91 Je had aangegeven ook een blog te willen schrijven om later met je vrienden te kunnen delen. Heb je daar inmiddels iets voor gevonden?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Ik ben ook benieuwd hoe het nu met je gaat @david91 

en reageren, dat doen we met alle liefde, hihi! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

@allen: dank voor jullie interesse en fijne reacties. Het gaat nog vrijwel hetzelfde. Ik neem mezelf en mijn eetgedrag nog niet voldoende serieus om er iets aan te veranderen. Maar misschien komt dat ook omdat het echte veranderen meer gaat over veranderen van omgaan met emoties, kwetsbaar kunnen opstellen etc. Beetje kip of ei verhaal. Ik kom er op terug. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Dat is ook heel erg eng en ingewikkeld om aan te gaan hé? 
Die emoties, maar ook de kwetsbaarheid. 
Weet dat we er voor je (willen) zijn, oké? en neem je tijd! 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
david91

Het zijn vooral de minuten/uur voordat ik ga slapen. Dan krijgt mijn lichaam automatisch honger.. het uitstellen probeer ik zo goed het gaat te doen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
79MM

Hoi David,

 

Wat naar dat het nog niet beter gaat en je hier nog steeds veel last van hebt. Ondervind je naast de psychische proy ook lichamelijke problemen door je eetgedrag en zo ja, durf je hiervoor aan de bel te trekken?

 

Kun je de volgende keer proberen te voelen of je lichaam honger heeft of dat je hoofd honger heeft?

Buikhonger of hoofdhonger zeggen ze ook wel.

 

Kun je een bakje/trommeltje maken en daarin dingen doen die je op dat moment kunt eten?

Als je weet dat het buikhonger is dat je er nog iets voedzaams in doet. Je hoeft dan niet na te denken wat je pakt maar pak iets of het hele afhankelijk van wat er in zit trommeltje?

 

Je kunt ook 2 trommeltjes maken of alleen een hoofdhonger trommeltje.

Ik weet niet hoe goed je controle kunt houden op dat moment maar dat je op zo'n moment 1 ding uit dat trommeltje pakt of dat je bv de hele inhoud van het trommeltje op kunt eten tijdens een eetbui maar dat je daarna ook "moet" stoppen. Langzaamaan kun je de hoeveelheid in het trommeltje afbouwen. 

 

Heb je nog wat gehad aan de tips die we 16 maart gaven?

Ik hoop.dat je het snel onder controle krijgt

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.