Spring naar bijdragen

Lichamelijke klachten door eetstoornis


79MM
 Share

Aanbevolen berichten

8 uur geleden zei Elske:

@79MM Succes vandaag!

 

47 minuten geleden zei Linsey:

Hoe was je dag zover?

 
Dank jullie wel voor het lezen :) 

Het is tot nu toe wel redelijk goed gegaan. 
tot nu toe geen gekke dingen gebeurd. Wel veel gewandeld buiten. Merk dat de bewegingsdrang hoog is. Dat is al wel een zeer bekend probleem. Nu gaat het bewegen wel een stuk moeilijker dan toen ik bijna de helft woog van nu maar ik moet gewoon blijven lopen. Voor nu alleen maar gunstig want ik moet toch iets doen om af te vallen en bewegen is altijd goed voor je. 
Alleen spanning nog steeds super hoog en ik weet dat ik heel alert moet blijven omdat het anders elk moment om kan slaan in een eetbui. Ik weet dat ik er op moet letten dat het me niet inene overvalt. Het is stress voor morgen. Schaamte naar een dietiste te moeten omdat ik zo dik ben. Er heen moeten voor een eetstoornis is in mijn hoofd veel minder erg dan dat je er heen moet omdat je zo dik bent doordat je jezelf zo vol hebt gevreten (alsof dat geen eetstoornis is) 


ik moet aardiger en minder hard zij voor mezelf. Het eten weer op de rit krijgen zodat er ook traumabehandeling plaats kan gaan vinden. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Nog steeds teveel stress in m'n hoofd om morgen bang dat de diëtiste nog nooit iemand heeft gezien die zo dik is als ik.

Onzin want ze ziet mensen met onder en normaal gewicht en ik denk misschien ook nog wel mensen die iets dikker zijn dan dat ik ben.

 

Goed is het niet wat net gebeurde maar ik heb 5 choc chip koekjes op. Kreeg door wat ik deed en kon stoppen. 5 koekjes is weer teveel, helemaal 's nachts  maar het is geen grote eetbui geworden. Dat positieve moet ik blijven herhalen.

De eetdrang is nog wel super hoog en het wordt nog een gevecht er niet aan toe te geven maar voor nu is dat gelukt.

Hier schrijven, aan mooie dingen denken en proberen verder te slapen

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Nog steeds wakker, fles water naast m'n bed. Dorst van hier tot Tokio. Buikpijn, misselijk. Allemaal mijn eigen schuld. 

Wil hier positief schrijven, doelen stellen, bang dat iedereen me vindt zeuren hier, teveel vindt schrijven. Ik moet aardiger voor mezelf zijn.

 

Dus laat ik dat doen:

 

Het is nooit te laat om opnieuw te beginnen.

Ik doe het niet expres dus moet niet zo boos op mezelf zijn. Dat helpt niet.

Proberen het positief te zien dat ik niet gebraakt heb

Ik kon op een gegeven moment stoppen terwijl de eetdrang nog steeds enorm is omdat ik voor mezelf wilde kiezen in plaats van me helemaal in een eetbui te verliezen 

Hulp is onderweg. Ik ga elke dag vol goede moed proberen de schade te beperken

 

Spoiler

Maar ik baal zo van mezelf. Het pak koekjes is leeg, net als 2 dure potten pindakaas die alleen voor mij zijn. De kids hebben goedkope. De nieuwe zak van die mooi gekleurde suikerpaaseitjes is er ook niet meer. Het was al een nieuwe omdat ik de oude ook afgelopen week al had opgegeten. Ik houd niet van prik en als ik prik drink allen zero of bij uitzondering light en nu heb ik bijna een liter gewone Fanta op. Nu lig ik weer in bed me rot te voelen en morgen de tranen als het getal op de weegschaal weer omhoog is. En dat allemaal omdat ik de controle verlies

 

Elke keer denk ik hetzelfde. Dit is echt de laatste keer geweest. Ik weet niet waarom. Waarom doe ik deze stomme dingen. Waarom verlies ik de controle. Waarom vragen hebben geen zin. Het is misgegaan en ik begin vol goede moed overnieuw

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@79MM super dat je helpende gedachten verwoordt voor jezelf.

 

De waaromvraag is wel zinnig maar het antwoord is een beetje flauw: omdat je een ES hebt. Dit is niet een zwakke eigenschap in je persoonlijkheid o.i.d. Het is een stoornis.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik reageer later op je reactie @Jessie
Ik ben nu alleen even stront sjagrijnig

Ik weet dat er nu 2 dingen heel erg opspelen. Zowel de persoonlijkheidsstoornis als de eetstoornis en dat die nu heel erg samen op gaan. Samen de meest recalcitrante pubers van de klas zijn. 
Ik had dus al 0,0 zin in die afspraak met de diëtiste vanmorgen. Helemaal niet na die eetbui van vannacht. Geen zin in in de afspraak is het verkeerde woord denk ik, ik denk dat ik gewoon geen zin in gezeur had, in kritiek, in mezelf rot voelen door wat ik zou horen of misschien nog wel meer, mezelf stom vinden dat ik daar zit en dat ik dan ook nog misschien wel dingen moet zeggen/vertellen die ik voor mezelf wil houden, waar ik me voor schaam. 
Ik had van te voren al bedacht dat ze het best kon doen met de cijfers van de diabetesverpleegkundige als ze al iets met cijfers wilde want ik vond het wel prima als ze me alleen zou vertellen wat ze wilde dat ik ging eten want dan was het immers klaar (hier dus al de opstandigheid en het ik regel het wel en bemoei je niet teveel met me, doe me geen pijn met wat je gaat zeggen want ik heb al genoeg pijn gehad in mijn leven dus blijf maar uit m'n buurt dan kan er ook niets mis gaan)

In een gesprek zal ik altijd netjes blijven, altijd eerlijk antwoord even enz. Alleen zodra ik een kamer uit loop begint de ellende in m'n hoofd. Soms, als ik het er echt niet mee eens ben zeg ik iets wel een keer maar heb dan altijd nog wel oren voor hun argumenten. 

Maar goed, ze stelde zich eerst voor, ik stelde mij voor en we hadden een kletspraatje over pasen, corona, het mooie weer enz. 
Toen zei ze dat we maar to the point moesten komen want dat de reden dat ik bij haar was wat minder leuk was (de opstandige ik dus in mijn hoofd: als je naar een dietiste gaat is de reden altijd minder leuk anders wat je wel thuis gebleven)
Dat ze de informatie had gekregen van de huisarts + VPK en dat er aan haar was gevraagd mee te kijken naar eetpatroon, of we de eetbuien onder controle konden krijgen en hoe we het best konden overbruggen tot er hulp was. 
Ook hadden ze iets geschreven over het snelle stijgen, lang hoog blijven en langzame zakken van m'n bloedsuikers. 

 

Ze zei dat ze voor de administratie eerst wat dingen wilde weten. Dus dingen over mijn afkomst, mijn ouders, welke ziektes er in de familie voorkwamen en toen zei ze dat ze ook wilde meten, wegen enz. Of ik vanmorgen zelf thuis toevallig nog geprikt had? nee, dat had ik niet gedaan. (  Ik dacht: nee sufferd, ik gebruik geen insuline, ik heb DM2 en dan prik je toch niet thuis dus hoezo zou ik dat gedaan hebben?) Dus ik nog heel rustig dat dat niet nodig, dat niets gecontroleerd hoefde te worden want ik was net deze week nog gewogen, alles was opgeschreven en dat stond in de papieren dus nee, hoeft toch allemaal niet? 
Zij vond duidelijk van wel, moest voor de verzekering in dossier, ze wil graag haar eigen dingen bijhouden, eigen weegschaal, altijd hetzelfde enz. 
Ik snap haar wel maar wilde gewoon niet. Ik had er een hele heise van kunnen maken als ik alle gedachtes die in mijn hoofd zaten ook daadwerkelijk had uitgesproken. 
Maar kortom, ik kwam er niet onderuit. 

Spoiler

Natuurlijk was dat nog shitter dan begin deze week. 
Ik weet dat het niet te vergelijken is. Een super dun jurkje wat niks weegt of een spijkerbroek met riem en hoodie trui is ook gewoon al meer dan een kilo zwaarder dan het dunste jurkje. 
Maar goed, m'n rampscenario was waar. 100,1 stond op de weegschaal. 
Het is te verklaren na vannacht. Heel veel gedronken, een eetbui, vocht vasthouden door het slechte eten, zware kleding aan. maar kun je je voorstellen dat je gewoon boven de 100 kilo weegt? 
verder was op haar weegschaal die ik nu al niet meer vertrouw, misschien zet ze hem expres hoger zodat mensen langer bij haar blijven komen mijn vetpercentage 42% . dat kan nooit 3% meer zijn geworden in een paar dagen.
Wat wel zo goed als hetzelfde was, was mijn buikomvang. 106 en nu 107. een cm verschil is geen verschil
Verder zat ik op 14,7 met mn suikers en ik had een uur daarvoor met magere kwark ontbeten. Was gewoon nog zo hoog van de nacht. 


Nou, hier moeten we wel echt wat mee en hier moet je je ook wel zorgen om maken zei ze. Ik dacht weer.... tsja... anders was ik hier niet. 

Ze ging een hele uitleg geven over wat er nu in mn lichaam aan de hand was, wat we moeten veranderen, waar we voor moeten zorgen en hoeveel ik daar zelf aan kan doen. 

Uiteindelijk komt het er op neer dat het advies echt gaat worden te eten met zo min mogelijk koolhydraten en helemaal geen snelle suikers want die laten de boel zo snel stijgen en die zorgen voor eetdrang. 

 

dus haar advies is: (even in spoiler omdat het mensen die moeten aankomen niet helpt, let wel, dit is voor mijn specifieke situatie. eetstoornis+ernstig overgewicht+ DM2 daardoor)

Spoiler

ontbijt een mager zuivel product zoals magere kwark, magere yoghurt, SKYR, o.i.d met daarin koolhydraatarme muesli. Die schijn je te kunnen kopen. als ik fruit wil moet ik dat bij m'n ontbijt nemen. 
als tussendoortje iets van groente
lunch: 

koolhydraat arm brood (2 sneetjes) met hartig beleg zoals kaas/worst/gekookt ei of een omelet maken of groente soep. eventeueel fruit bij de lunch

tussendoortje: iets van groente

avondeten: geen pasta/aardappel/rijst enz maar alleen groente, mager ongepaneerd vlees, geen toetje, geen sausjes enz. 
avondtussendoortje niet verplicht. 

ze denkt door dat er minder schommelingen zijn en minder suikerpieken dat uiteindelijk de eetbuien afnemen. 
over 2 weken hebben we een videoconsult. 

Genoeg voor nu. Frustratie loopt op en dat kan ik even niet gebruiken

Link naar opmerking
Deel via andere websites

@79MM veel informatie, kan me voorstellen dat het veel in je losmaakt en dat het eerst eens moet bezinken.

 

Heb je een uitlaatklep? En hobby of bezigheid waarbij je je hoofd een beetje leeg kan maken?

Link naar opmerking
Deel via andere websites

10 uur geleden zei Jessie:

@79MM super dat je helpende gedachten verwoordt voor jezelf.

 

De waaromvraag is wel zinnig maar het antwoord is een beetje flauw: omdat je een ES hebt. Dit is niet een zwakke eigenschap in je persoonlijkheid o.i.d. Het is een stoornis.


Ik zou nog even terugkomen op dit stukje.  Klopt helemaal wat je zegt. maar ik vraag me gewoon werkelijk af waarom ik het zo goed weet, iedereen het uit kan leggen, iedereen van advies kan voorzien maar toch elke keer die zelfde stomme fouten maak. Waarom doe ik dat? waarom zit die eetstoornis in mij? (oké dat weet ik wel), waarom wil die eetstoornis nooit weg. 
Al die waarom vragen.... Ik moet ze niet meer stellen. ik moet er iets aan doen. Maar dan..... WAAROM LUKT DAT ME NIET?
grrrrrrr 

 

 

2 uur geleden zei Jessie:

@79MM veel informatie, kan me voorstellen dat het veel in je losmaakt en dat het eerst eens moet bezinken.

 

Heb je een uitlaatklep? En hobby of bezigheid waarbij je je hoofd een beetje leeg kan maken?

de klap van alles komt nu gewoon pas denk ik. Ben de hele dag al zo leeg en emotioneel. Zo boos op mezelf terwijl ik weet dat ik niet expres m'n lichaam zo slecht heb gehandeld. Ik moet niet boos zijn dat ik niet eerder heb ingegrepen want dat heb ik wel alleen lukt(e) dat niet. 
Een uitlaatklep heb ik momenteel niet echt. Ik ga zo wel weer wandelen. De rust voor een hobby heb ik al een tijd niet meer. 

Lief dat je trouwens steeds meeleest en de moeite neemt om te reageren. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

1 uur geleden zei 79MM:

Waarom doe ik dat? waarom zit die eetstoornis in mij? (oké dat weet ik wel), waarom wil die eetstoornis nooit weg. 

Omdat datgene waardoor je die ES ontwikkeld hebt, nog niet veranderd is?

 

In mijn optiek kun je de symptomen (alles rondom gewicht en eetgedrag) nooit structureel veranderen als het onderliggende niet óók heelt.

 

1 uur geleden zei 79MM:

De rust voor een hobby heb ik al een tijd niet meer. 

Kan het ook andersom werken, dat er niet eerst rust voor een hobby moet zijn, maar dat het oppakken van een hobby na verloop van tijd weer wat rust kan geven?

 

1 uur geleden zei 79MM:

Lief dat je trouwens steeds meeleest en de moeite neemt om te reageren. 

You're welcome. Blijf vooral van je af schrijven he.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

37 minuten geleden zei Jessie:

Kan het ook andersom werken, dat er niet eerst rust voor een hobby moet zijn, maar dat het oppakken van een hobby na verloop van tijd weer wat rust kan geven?

Mee eens!! 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

33 minuten geleden zei Rebekka:

Ik vind de naam van dit topic verwarrend met de andere.. 😬 dacht eig dat dit algemene deel was 

Mss kunnen we om verwarring te voorkomen een moderator vragen de titel aan te passen.

 

Als @79MM dat ook goed vindt, tenminste! (Omdat er in het communitydeel een topic met exact dezelfde titel is.)

  • Like 1
Link naar opmerking
Deel via andere websites

55 minuten geleden zei Jessie:

Mss kunnen we om verwarring te voorkomen een moderator vragen de titel aan te passen.

 

Als @79MM dat ook goed vindt, tenminste! (Omdat er in het communitydeel een topic met exact dezelfde titel is.)

 

Ik vind het prima! Ik denk dat dat komt omdat je niet gelijk in het communitydeel en dagboekjes deel kan. 
Wat mij betreft is het prima. Hij mag wat mij betreft ook weg want ik zag net dat ik nu een dagboekje kan openen. 
Ik ben na m'n vraag ter afleiding  hier blijven schrijven. 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je kunt een opmerking achterlaten als je bent aangemeld



Nu aanmelden
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.