Spring naar bijdragen
Amyrecover

Van Anorexia naar Boulimia

Aanbevolen berichten

Amyrecover

Ik ben nog in behandeling bij een onafhankelijke psycholoog voor Mn anorexia periode .. Ik ben al weer helemaal terug op gewicht en dit kwam voornamelijk door veel eetbuien, maar dat vond ik toen prima omdat ik echt heel graag van AN of wilde.. Iedereen leek blij omdat ze zagen dat het “beter” met me ging.. Maar eigenlijk vond ik Mn lichaam helemaal niet mooier worden.. Toen ben ik weer begonnen met een dieet, “om een gewoon gewicht te behalen” en niet één die echt aan de hoge kant ligt.. 

Ik heb dus nig steeds AN behandeling en Mn ouders en vriendinnen denken dan ook dat ik heeeeeel veel moeite heb met eten en mezelf daarvan moet overtuigen. Terwijl ik eigenlijk juist aan het vechten ben om NIET te VEEL te een.. Dit hoort toch niet bij anorexia??? 

Verder kon ik het deze week echt niet meer en heb echt 2 HELE erge eetbuien gehad weer snachts.. Maar nu echt om niks want ik WIL nu juist NIET aankomen.. Dus ben nu oefeningen aan het bedenken hoe ik dat eraf krijg.. 

Ik ben echt bang dat ik ju Boulimia heb gekregen. Ik heb namelijk een gewicht aan de hoge kant van Mn BMI (zou hem niet noemen voor eventuele triggers) en wil eeeecht niet aankomen.. Het liefst wil ik een aantal kilo eraf.. maar soms vind ik het ook prima zo, ALS IK MAAR NIET AANKOM.. 

Ik heb ook geprobeerd te braken maar dat kan ik gewoon niet.. Dus dan kan ik ook geen boulimia hebben.. Dat het er niet op die manier uit wil is zoooo frustrerend en maakt me nog banger dat ik dikker word..

 

Hoe kan het dat me het dieeten en controle houden niet meer lukt zoals vorig jaar in Mn anorexia periode???

Wat doe ik fout of WAT moet ik doen...?? Ik schaam me zo erg dat ik eetbuien heb.. Want dat kan toch niet voor iemand “met een anorexia verleden en die moeite heeft met eten” ?? Het voelt echt alsof ik nu in ALLES faal.

Herkent iemand dit of heeft iemand tips...? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Allereerst welkom op het forum @Amyrecover 

Moedig dat je hier een berichtje hebt geplaatst en om hulp komt vragen.

 

Wat ik verder heel belangrijk vind om te benoemen is dat dingen als eetbuien of braken niet een 'aanwijzing' zijn van het hebben van boulimia of anorexia

Eetstoornissen zijn er in vele soorten en binnen elke 'hoofdsoort' in allerlei varianten. Geen één eetstoornis is hetzelfde en bij iedereen werkt het anders.

Er zijn mensen met anorexia die eetbuien hebben en er zijn mensen met boulimia die niet braken.

Er zijn mensen met overgewicht die verder volledig voldoen aan het ziektebeeld van anorexia.

En zo zijn er nog heel wat meer voorbeelden te noemen. Ik hoop dan ook dat je dat stukje wat los kunt laten en dat het je wat kan helpen bij het relativeren. 

De veroordeling over jezelf kan ik begrijpen, maar het is niet nodig, je faalt niet, echt niet. 

 

Je schrijft al dat je bent aangekomen door het hebben van eetbuien, is jouw psycholoog hier wel van op de hoogte? En is daar zorg en aandacht aan besteed? 

Wat vaak voorkomt is dat je lichaam zo'n enorm verlangen naar eten heeft vanuit het lange tijd hebben opgelopen van tekorten. Ik heb heel veel meegemaakt, gelezen en gehoord dat meiden (en ook jongens btw) uiteindelijk door sloegen in het eten, tijdens of na gewichtsherstel en herstellen van het eetpatroon. Je lichaam doet er alles aan om voldoende binnen te krijgen en daarom vraagt het steeds naar meer en meer. Sorry ik kom niet echt lekker uit mijn woorden momenteel, maar hopelijk snap je het nog.

 

Compenseer je het ook d.m.v. restrictie na een eetbui overigens? 

 

De tips,

1. het blijven volgen van een eetlijst, gestructureerd eetpatroon (heb je een lijst die je volgt/volgde)? 
2.. Praat erover met je psycholoog! 

3. Ga niet compenseren, dat werkt de eetbuien enkel nog meer in de hand. 

 

Dit voor nu eerst even (het stukje over eten en de vraag van je lichaam kom ik misschien nog even opnieuw uitleggen, haha)

 

Sterkte 

 

 

 

 

 

  • Like 2
  • Sad 1

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover

Dankjewel.. 

ja ik volg sinds 3 week weer een eetlijst, maar zorg dan wel dat ik dié bepaalde dingen kies waar t minst in zit zodat ik niet boven een aantal calorieën uitkom.. Als ik zoals gister een eetbuien heb gehad wil ik eigenlijk meestal altijd wel compenseren en word t nog makkelijker om lichtere dingen te kiezen én doe ik oefeningen om t aantal extra gegeten calorieën weer weg te krijgen, ookal weet ik dat dat nooit precies klopt maar ik MOET dat dan doen ofzo.. 

 

vandaag ga ik wel gewoon weer Mn eetlijst aanhouden want anders ben ik ect bang voor nog een eetbui... 

Maar die oefeningen kan ik nog niet loslaten..

 

Daarnaast is Mn psycholoog daar van op de hoogte want dat had betrekking op de afgelopen maanden november december en januari.. Maar niet echt aandacht aan besteed.. meer in de zin van “wat goed van je”. Had dan ook echt t gevoel dat ze dacht dat ik beter was ofzo, terwijl ik nog steeds alle calorieën bijhield etc

 

En ben echt bang dat ze me dan gaat veroordelen.. Echt stom maar voelt echt heel erg als falen of dat ze gaat denken van “ha ha nou die heeft ook geen discipline.. je wilt toch niet aankomen, waarom heb je dan een eetbui, eet dat gewoon niet..” “dat kon je eerst ja ook heel goed”

Maar ik kon t echt niet stoppen ofzo.. Volg je me nog? :) Echt warrig.. Maar zo voelt het ook hahaha 

 

dankjewel in ieder geval voor je berichtje !

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
2 uur geleden zei Ce.:

Allereerst welkom op het forum @Amyrecover 

Moedig dat je hier een berichtje hebt geplaatst en om hulp komt vragen.

 

Wat ik verder heel belangrijk vind om te benoemen is dat dingen als eetbuien of braken niet een 'aanwijzing' zijn van het hebben van boulimia of anorexia

Eetstoornissen zijn er in vele soorten en binnen elke 'hoofdsoort' in allerlei varianten. Geen één eetstoornis is hetzelfde en bij iedereen werkt het anders.

Er zijn mensen met anorexia die eetbuien hebben en er zijn mensen met boulimia die niet braken.

Er zijn mensen met overgewicht die verder volledig voldoen aan het ziektebeeld van anorexia.

En zo zijn er nog heel wat meer voorbeelden te noemen. Ik hoop dan ook dat je dat stukje wat los kunt laten en dat het je wat kan helpen bij het relativeren. 

De veroordeling over jezelf kan ik begrijpen, maar het is niet nodig, je faalt niet, echt niet. 

 

Je schrijft al dat je bent aangekomen door het hebben van eetbuien, is jouw psycholoog hier wel van op de hoogte? En is daar zorg en aandacht aan besteed? 

Wat vaak voorkomt is dat je lichaam zo'n enorm verlangen naar eten heeft vanuit het lange tijd hebben opgelopen van tekorten. Ik heb heel veel meegemaakt, gelezen en gehoord dat meiden (en ook jongens btw) uiteindelijk door sloegen in het eten, tijdens of na gewichtsherstel en herstellen van het eetpatroon. Je lichaam doet er alles aan om voldoende binnen te krijgen en daarom vraagt het steeds naar meer en meer. Sorry ik kom niet echt lekker uit mijn woorden momenteel, maar hopelijk snap je het nog.

 

Compenseer je het ook d.m.v. restrictie na een eetbui overigens? 

 

De tips,

1. het blijven volgen van een eetlijst, gestructureerd eetpatroon (heb je een lijst die je volgt/volgde)? 
2.. Praat erover met je psycholoog! 

3. Ga niet compenseren, dat werkt de eetbuien enkel nog meer in de hand. 

 

Dit voor nu eerst even (het stukje over eten en de vraag van je lichaam kom ik misschien nog even opnieuw uitleggen, haha)

 

Sterkte 

 

 

 

Zie hierboven :) 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
43 minuten geleden zei Amyrecover:

En ben echt bang dat ze me dan gaat veroordelen.. Echt stom maar voelt echt heel erg als falen of dat ze gaat denken van “ha ha nou die heeft ook geen discipline.. je wilt toch niet aankomen, waarom heb je dan een eetbui, eet dat gewoon niet..” “dat kon je eerst ja ook heel goed”

Maar ik kon t echt niet stoppen ofzo.. Volg je me nog? :) Echt warrig.. Maar zo voelt het ook hahaha 

Restrictie is geen discipline en een eetbui is geen zwakte. Beide zijn symptomen van een eetstoornis.

 

Het is net zoiets als dat je bij de griep koorts of hoofdpijn kan hebben. Maar is het dan zwak als je koorts hebt of is het juist sterk als je hoofdpijn hebt? Nee toch?

 

Hoe een ziekte zich bij jou uit, heb je niet onder controle. Bij een eetstoornis geldt dat evengoed.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
1 uur geleden zei Jessie:

Restrictie is geen discipline en een eetbui is geen zwakte. Beide zijn symptomen van een eetstoornis.

 

Het is net zoiets als dat je bij de griep koorts of hoofdpijn kan hebben. Maar is het dan zwak als je koorts hebt of is het juist sterk als je hoofdpijn hebt? Nee toch?

 

Hoe een ziekte zich bij jou uit, heb je niet onder controle. Bij een eetstoornis geldt dat evengoed.

Dankje ♥️

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee Amy,

 

mooie en waardevolle woorden van Jessie. Hou jezelf die maar regelmatig voor! ;) 

 

Ik vind het best wel jammer dat jouw psycholoog zo reageert op je eetbuien, ik kan me voorstellen dat het voor jou voelt alsof ze je niet serieus neemt. Het is eigenlijk niet echt 'goed' als je vast komt te zitten in dit patroon. Niet dat het falen of zwak is, maar wel dat het alsnog duidt op een verstoord eetpatroon. Heeft jouw psycholoog wel kennis van en expertise in eetstoornissen? 

 

Goed dat je wel je eetlijst aan blijft houden, zou je het aandurven om met jezelf bijvoorbeeld af te spreken dat je 2x per week iets uitdagends neemt wat je normaal enkel in een eetbui eet? Kijken of je op die manier wel de producten kunt eten zonder dat je dan op (andere) momenten doorslaat? 

 

Liefs 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
48 minuten geleden zei Ce.:

Hee Amy,

 

mooie en waardevolle woorden van Jessie. Hou jezelf die maar regelmatig voor! ;) 

 

Ik vind het best wel jammer dat jouw psycholoog zo reageert op je eetbuien, ik kan me voorstellen dat het voor jou voelt alsof ze je niet serieus neemt. Het is eigenlijk niet echt 'goed' als je vast komt te zitten in dit patroon. Niet dat het falen of zwak is, maar wel dat het alsnog duidt op een verstoord eetpatroon. Heeft jouw psycholoog wel kennis van en expertise in eetstoornissen? 

 

Goed dat je wel je eetlijst aan blijft houden, zou je het aandurven om met jezelf bijvoorbeeld af te spreken dat je 2x per week iets uitdagends neemt wat je normaal enkel in een eetbui eet? Kijken of je op die manier wel de producten kunt eten zonder dat je dan op (andere) momenten doorslaat? 

 

Liefs 

Niet perse specifiek gespecialiseerd in eetstoornissen.. Ze is sportpsycholoog dus wel veel te maken gehad met het streven en vasthouden van een bepaald gewicht .. Misschien dat ik daardoor júist denk van “Nou als dat me nu niet meer lukt, of ik niet meer streef naar dunner zijn” dat ik dan geen hulp meer verdien.. 

 

oeehh das een goeie... 

Ben dan idd wel bang om dan door te slaan, zoals pindakaas ofzo.. 

Eet dan liever gewoon dat niet, want dan is het makkelijk om het niet te eten en heb ik daar geen problemen mee... Het is echt soms een “alles of niets”, alsin “als ik dit nu al heb gehad of over het aantal calorieën heen ben dat ik had afgesproken met mezelf, kan ik net zo goed een eetbui hebben en mezelf dat gunnen” Omdat t dan toch al “mislukt” is.. Maar de dag erna voel ik me dan echt kut.. 

Is dat raar? Haha 

 

dankjewel voor je reactie :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Cor13n

Hee ik kom even "inbreken" als je dat niet erg vind.

 

15 minuten geleden zei Amyrecover:

Het is echt soms een “alles of niets”, alsin “als ik dit nu al heb gehad of over het aantal calorieën heen ben dat ik had afgesproken met mezelf, kan ik net zo goed een eetbui hebben en mezelf dat gunnen” Omdat t dan toch al “mislukt” is.. Maar de dag erna voel ik me dan echt kut.. 

Is dat raar? Haha 

Nee dat is absoluut niet raar! Het is heel herkenbaar. Ik heb dat ook heel lang gehad. 

De kunst is om dit (op termijn) om te leren buigen, en milder naar jezelf te zijn. Is het mis gegaan? Dan is dat jammer, maar pak je het daarna weer op. Dat is helaas niet zomaar even gedaan. Bij mij heeft mn psycholoog daar wel heel goed bij geholpen :)

 

Ik herken ook het stuk wat je beschrijft in je eerste post, dat je switcht tussen restrictie en eetbuien. Daar heb ik zelf ook last van. Best ingewikkeld he?!

 

Wat @Ce. schrijft is wel een goeie om te proberen: gun jezelf af en toe iets lekkers, om te voorkomen dat het teveel "opstapelt" en je dan ineens de controle verliest. Dit lukt misschien niet in 1 of 2 keer, dus geef het niet te snel op ;)

 

Ik hoop dat je hier wat aan hebt! 

 

liefs Corien

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
6 minuten geleden zei Cor13n:

Hee ik kom even "inbreken" als je dat niet erg vind.

 

Nee dat is absoluut niet raar! Het is heel herkenbaar. Ik heb dat ook heel lang gehad. 

De kunst is om dit (op termijn) om te leren buigen, en milder naar jezelf te zijn. Is het mis gegaan? Dan is dat jammer, maar pak je het daarna weer op. Dat is helaas niet zomaar even gedaan. Bij mij heeft mn psycholoog daar wel heel goed bij geholpen :)

 

Ik herken ook het stuk wat je beschrijft in je eerste post, dat je switcht tussen restrictie en eetbuien. Daar heb ik zelf ook last van. Best ingewikkeld he?!

 

Wat @Ce. schrijft is wel een goeie om te proberen: gun jezelf af en toe iets lekkers, om te voorkomen dat het teveel "opstapelt" en je dan ineens de controle verliest. Dit lukt misschien niet in 1 of 2 keer, dus geef het niet te snel op ;)

 

Ik hoop dat je hier wat aan hebt! 

 

liefs Corien

Dankjewel! 

Al ieder geval al fijn dat ik niet de enige ben 😊😊 

Ben soms wel s bang dat ik er nooit af ga komen alleen... 

Als ik mezelf het gun heb ik t gevoel dat ik er dan snel dik van word als t afwijkt van wat ik “normaal” eet en probeer ik zo min mogelijk.. Maar dan heb ik een eetbui en eet t ineens wel en maakt me dat op dat moment niet eens uit.. ZOOOO TEGENSTRIJDIG Haha... 

het is ook dat ik bang ben voor dat “set point” waar veel over gepraat word... Dat ik daar nooit mee kan leven ofzo Haha 😕 

 

Nogmaals Dankje voor je reactie :) 

Liefsss

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

 

53 minuten geleden zei Amyrecover:

Niet perse specifiek gespecialiseerd in eetstoornissen.. Ze is sportpsycholoog dus wel veel te maken gehad met het streven en vasthouden van een bepaald gewicht .. Misschien dat ik daardoor júist denk van “Nou als dat me nu niet meer lukt, of ik niet meer streef naar dunner zijn” dat ik dan geen hulp meer verdien.. 

 

Hm, ondanks dat ze die ervaring heeft is het wel een heel verschil. Het maakt haar reactie's wel wat beter te begrijpen. 

Ben eigenlijk ook wel benieuwd naar wat de reden is dat je voor haar hebt gekozen, zou je dat willen vertellen? 

 

De gedachte die je hebt en hier beschrijft, ik wil hem eens uitvragen. Je verdien dan geen hulp meer, omdat..... (kan je dit aanvullen?)

 

54 minuten geleden zei Amyrecover:

alsin “als ik dit nu al heb gehad of over het aantal calorieën heen ben dat ik had afgesproken met mezelf, kan ik net zo goed een eetbui hebben en mezelf dat gunnen” Omdat t dan toch al “mislukt” is.. Maar de dag erna voel ik me dan echt kut.. 

Is dat raar? Haha 

Nee dat is niet raar, zelf herken ik het dan niet, maar ik heb het zo vaak gehoord en voorbij zien komen bij anderen. 

Wel denk ik dat het een basis is, want het duidt erop dat je dus wel een bepaald streven hebt in je eetpatroon. Is dat het zo licht mogelijk eten overigens? Of misschien (ook) wel zo gezond mogelijk. 

Dan even verschillende dingen nog, want pindakaas is heel gezond (al bevat het meer kcal dan ander beleg). Daarnaast al zou het niet gezond zijn dan is het af en toe eens nemen van een dergelijk product niet direct ongezond of fout. En als laatste al zou je een uitglijder hebben (bijvoorbeeld een eetbui) dan betekent dat niet dat alles verpest is en het niet meer uitmaakt. Je kan elke seconde van de dag weer andere keuzes maken en 'opnieuw' beginnen. 

 

Als laatste: het kan soms juist zo werken dat als je jezelf toestaat om dingen te eten die je normaal als verboden bestempeld de drang ernaar afneemt. 

 

heb je overigens ook al inzicht in de oorzaak van jouw eetstoornis(sen)? 

 

liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
46 minuten geleden zei Ce.:

 

Hm, ondanks dat ze die ervaring heeft is het wel een heel verschil. Het maakt haar reactie's wel wat beter te begrijpen. 

Ben eigenlijk ook wel benieuwd naar wat de reden is dat je voor haar hebt gekozen, zou je dat willen vertellen? 

De reden dat ik voor haar heb gekozen was toen omdat mijn ouders haar voor mij hadden gevonde, omdat zij ook met hun handen in het haar zaten op dat moment.. Ik wilde toen uberhaupt geen hulp en vond het nog niet echt een probleem.. Ik hou wel ook echt van sport en het was ook iemand die niet zo zweverig was zoals ik toen het beeld had van psychologen hahah

 

Opzich zijn we toen bezig gegaan met onderliggende dingen zoals dingen van mijn jeugd,, Maar nu ik weer op gewicht ben (niet dat ik per se het gevoel heb dat dat door het oplossen van die problemen is gekomen) voelt het soms niet meer klikkend.. Vaak omdat zij toch niet helemaal begrijpt ofzo.. Of vaak gericht is op juist sporten en gezond eten.

 

46 minuten geleden zei Ce.:

 

De gedachte die je hebt en hier beschrijft, ik wil hem eens uitvragen. Je verdien dan geen hulp meer, omdat..... (kan je dit aanvullen?)

Ik verdien geen hulp meer, omdat ik dan het gevoel heb dat ik dan niet meer 'er genoeg' een eetstoornis heb, omdat je dit nu al helemaal niet meer aan de buitenkant ziet en het nog vooral gericht is op het idee dat ik de diagnose 'anorexia' heb gehad.

 

46 minuten geleden zei Ce.:

 

Nee dat is niet raar, zelf herken ik het dan niet, maar ik heb het zo vaak gehoord en voorbij zien komen bij anderen. 

Wel denk ik dat het een basis is, want het duidt erop dat je dus wel een bepaald streven hebt in je eetpatroon. Is dat het zo licht mogelijk eten overigens? Of misschien (ook) wel zo gezond mogelijk. 

 

Het is nu meer gericht op een bepaald calorieen waarvan ik heb opgezocht dat je dan afvalt.. Heel erg gericht op calorieeen.. Het is niet dat ik dan geen pindakaas zou KUNNEN, maar dan MOET ik wel iets anders niet ofzo...

46 minuten geleden zei Ce.:

Dan even verschillende dingen nog, want pindakaas is heel gezond (al bevat het meer kcal dan ander beleg). Daarnaast al zou het niet gezond zijn dan is het af en toe eens nemen van een dergelijk product niet direct ongezond of fout. En als laatste al zou je een uitglijder hebben (bijvoorbeeld een eetbui) dan betekent dat niet dat alles verpest is en het niet meer uitmaakt. Je kan elke seconde van de dag weer andere keuzes maken en 'opnieuw' beginnen. 

 

Als laatste: het kan soms juist zo werken dat als je jezelf toestaat om dingen te eten die je normaal als verboden bestempeld de drang ernaar afneemt. 

Dankjewel voor dit :)

 

En klopt.. Ik heb er ook best veel over gelezen enzo.. Maar het is meer dat ik heeeeeeel erg bang ben dat als ik wel een plake cake eet, dat ik dan de hele cake op wil eten ofzo hahah.. Dus vind het dan veiliger en makkelijker om dan maar helemaal niks te eten. En je leest dan heel erg dat je daar juist aan toe moet durven geven, maar dat wil of durf ik echt niet.. En weet ook niet hoe ik daar vanaf moet komen..

46 minuten geleden zei Ce.:

 

heb je overigens ook al inzicht in de oorzaak van jouw eetstoornis(sen)? 

 

Het is meer een combinatie van problemen van mn jeugd. Van mn gescheiden ouders en nog wat dingen die zijn gebeurt... Maar heb nog steeds het gevoel dat dat niet per se het enige is ofzo.. Voor mij is het denk ik vooral gewoon het altijd goed willen doen, of perfectionistisch zijn. Of bang zijn dat je er niet bij hoort.. Heel erg vergelijken met anderen en mezelf dan niet goed genoeg vinden...

Ik heb ook heel erg dat ik bang ben dat ik het allemaal niet kan.. Het echt leven zegmaar.. Lastig uitleggen.

 

Duidelijk he?

Nee vond ik ook niet hahaha

Sorry voor deze warrige berichten steeds, maar zo gaat het dus ook in mn hoofd nu haha

46 minuten geleden zei Ce.:

 

liefs

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Jessie
11 uur geleden zei Amyrecover:

Voor mij is het denk ik vooral gewoon het altijd goed willen doen, of perfectionistisch zijn. Of bang zijn dat je er niet bij hoort.. Heel erg vergelijken met anderen en mezelf dan niet goed genoeg vinden...

Hoe helpt je eetstoornis daarbij?

 

11 uur geleden zei Amyrecover:

Ik heb ook heel erg dat ik bang ben dat ik het allemaal niet kan.. Het echt leven zegmaar.. Lastig uitleggen

Welke dingen bedoel je zoal, die voor jou bij "het echte leven" horen en die je mss niet kan?

 

Klinkt overigens alsof je best een goed beeld hebt van hoe het komt dat je een ES hebt gekregen! Dat is in mijn ervaring heel erg belangrijk om er ook van te kunnen herstellen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
1 uur geleden zei Jessie:

Hoe helpt je eetstoornis daarbij?

Controle hebben over hoe je eruit ziet of iets waar je goed in bent denk ik

1 uur geleden zei Jessie:

 

Welke dingen bedoel je zoal, die voor jou bij "het echte leven" horen en die je mss niet kan?

Studie.. straks op mezelf wonen, alle contacten aanhouden, een relatie krijgen of kinderen later... :( 

1 uur geleden zei Jessie:

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

 Dankjewel voor je eerlijke en open reactie @Amyrecover 

Ik lees een lichte tegenstrijdigheid in deze 2 dingen: 

12 uur geleden zei Amyrecover:

Opzich zijn we toen bezig gegaan met onderliggende dingen zoals dingen van mijn jeugd,, Maar nu ik weer op gewicht ben (niet dat ik per se het gevoel heb dat dat door het oplossen van die problemen is gekomen) voelt het soms niet meer klikkend.. Vaak omdat zij toch niet helemaal begrijpt ofzo.. Of vaak gericht is op juist sporten en gezond eten.

 

12 uur geleden zei Amyrecover:

Ik verdien geen hulp meer, omdat ik dan het gevoel heb dat ik dan niet meer 'er genoeg' een eetstoornis heb, omdat je dit nu al helemaal niet meer aan de buitenkant ziet en het nog vooral gericht is op het idee dat ik de diagnose 'anorexia' heb gehad.

Want, oké je bent bezig geweest met gewichtsherstel, maar is daarmee de eetstoornis opgelost? Volgens mij zijn je gedachtepatronen en gedragingen nog steeds hetzelfde, toch? 

Is dat niet waar het om gaat, dat het er wel degelijk nog is. Daarbij schrijf je ook dat het niet meer klikt, omdat ze het niet begrijpt of de focus op sporten en gezond eten heeft liggen. Daarmee geef je mij het idee dat er wel degelijk nog genoeg speelt waar je hulp bij wilt én nodig hebt, toch?

 

12 uur geleden zei Amyrecover:

Het is nu meer gericht op een bepaald calorieen waarvan ik heb opgezocht dat je dan afvalt.. Heel erg gericht op calorieeen.. Het is niet dat ik dan geen pindakaas zou KUNNEN, maar dan MOET ik wel iets anders niet ofzo...

Dat klinkt vooral alsof je het jezelf continu ontzegt en eigenlijk ook te weinig (calorieën) binnenkrijgt. Zeker na een periode van restrictie en ondergewicht gaat je lijf dan juist extra hard vragen naar meer en is de kans op eetbuien dus groter. 
Hoe is dit eigenlijk de afgelopen tijd gegaan, was dit steeds al op deze  manier?

 

12 uur geleden zei Amyrecover:

En klopt.. Ik heb er ook best veel over gelezen enzo.. Maar het is meer dat ik heeeeeeel erg bang ben dat als ik wel een plake cake eet, dat ik dan de hele cake op wil eten ofzo hahah.. Dus vind het dan veiliger en makkelijker om dan maar helemaal niks te eten. En je leest dan heel erg dat je daar juist aan toe moet durven geven, maar dat wil of durf ik echt niet.. En weet ook niet hoe ik daar vanaf moet komen..

Dat is ook eng en zolang je niet weet of je het anders wilt zal het ook niet werken om ermee aan de slag te gaan. 

 

12 uur geleden zei Amyrecover:

Het is meer een combinatie van problemen van mn jeugd. Van mn gescheiden ouders en nog wat dingen die zijn gebeurt... Maar heb nog steeds het gevoel dat dat niet per se het enige is ofzo.. Voor mij is het denk ik vooral gewoon het altijd goed willen doen, of perfectionistisch zijn. Of bang zijn dat je er niet bij hoort.. Heel erg vergelijken met anderen en mezelf dan niet goed genoeg vinden...

Ik heb ook heel erg dat ik bang ben dat ik het allemaal niet kan.. Het echt leven zegmaar.. Lastig uitleggen.

Ik kan het volgen en vind er niks onduidelijks aan. 

Heb je het idee dat je wel voldoende met dit stuk bezig bent geweest of dat eigenlijk ook niet echt? 

 

Als reactie aan Jessy schrijf je dit:

8 minuten geleden zei Amyrecover:

Controle hebben over hoe je eruit ziet of iets waar je goed in bent denk ik

Is dat  ook wat je er werkelijk uithaalt? Ervaar je dit? 

 

Het leven is ook lastig, zeker met alle dingen die je moet doen en die erbij komen kijken en de 'verwachtingen' die er liggen. Toch zal dit uiteindelijk zijn weg wel vormen. 
Mag ik vragen hoe oud je nu eigenlijk bent? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Cor13n
16 uur geleden zei Amyrecover:

Dankjewel! 

Al ieder geval al fijn dat ik niet de enige ben 😊😊 

Ben soms wel s bang dat ik er nooit af ga komen alleen... 

Als ik mezelf het gun heb ik t gevoel dat ik er dan snel dik van word als t afwijkt van wat ik “normaal” eet en probeer ik zo min mogelijk.. Maar dan heb ik een eetbui en eet t ineens wel en maakt me dat op dat moment niet eens uit.. ZOOOO TEGENSTRIJDIG Haha... 

het is ook dat ik bang ben voor dat “set point” waar veel over gepraat word... Dat ik daar nooit mee kan leven ofzo Haha 😕 

 

Nogmaals Dankje voor je reactie :) 

Liefsss

Hee, je bent zeker niet de enige! 

Die tegenstrijdigheid herken ik ook heel erg.

Ik denk wel dat je er, met de juiste hulp, echt vanaf kan komen. 

Misschien is het eens goed om te onderzoeken of je bij je huidige psycholoog nog wel op je plek zit. 

Misschien heb je iemand nodig die wat meer gespecialiseerd is in eetstoornissen. 

 

Succes! Liefs.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
3 uur geleden zei Ce.:

 Dankjewel voor je eerlijke en open reactie @Amyrecover 

Ik lees een lichte tegenstrijdigheid in deze 2 dingen: 

 

Want, oké je bent bezig geweest met gewichtsherstel, maar is daarmee de eetstoornis opgelost? Volgens mij zijn je gedachtepatronen en gedragingen nog steeds hetzelfde, toch? 

Is dat niet waar het om gaat, dat het er wel degelijk nog is. Daarbij schrijf je ook dat het niet meer klikt, omdat ze het niet begrijpt of de focus op sporten en gezond eten heeft liggen. Daarmee geef je mij het idee dat er wel degelijk nog genoeg speelt waar je hulp bij wilt én nodig hebt, toch?

Ja klopt is misschien ook wel zo.. Maar meer gewoon dat ik soms nog heel vaak denk van ja.. de gedachtes zijn inderdaad nog precies hetzelfde en misschien nog wel sterker aanwezig nu ik weer op normaal gewicht zit.. Maar omdat zij dus heel erg op sport en gezondheid gericht is, durf ik dat dan bijna niet te zeggen..

3 uur geleden zei Ce.:

Dat klinkt vooral alsof je het jezelf continu ontzegt en eigenlijk ook te weinig (calorieën) binnenkrijgt. Zeker na een periode van restrictie en ondergewicht gaat je lijf dan juist extra hard vragen naar meer en is de kans op eetbuien dus groter. 
Hoe is dit eigenlijk de afgelopen tijd gegaan, was dit steeds al op deze  manier?

Ik had eerst dus veel eetbuien, of misschien was dat ook wel extreme hunger?? Maar toen ben ik in ieder geval best aangekomen.. Waar ik later dan echt van baalde en dacht nee dit kan ik helemaal niet, want ik zie er nu én dik uit én ik voel me nog steeds precies hetzelfde.. Dus toen ben ik weer bezig gegaan met minder eten.. Maar probeer nu wel een eetlijst vast te houden die ik van een dietist heb gekregen weer.. Maar dat gaat steeds lastiger ofzo.. Omdat ik soms alleen maar gercith ben op de minste calorieen ben.. Omdat ik ergens nog wil afvallen denk ik... IN IEDER GEVAL NIET AANKOMEN... Maar heb de laatste week dus die controle niet meer gehad en had dus echt 3x een eetbui (Echt heel erg).. Maar ben dan nu weer bezig met het schema van minder calorieen en die oegeningen die voor die eetbuien compenseren.... Want ik wil echt niet aankomen.. 

3 uur geleden zei Ce.:

 

Dat is ook eng en zolang je niet weet of je het anders wilt zal het ook niet werken om ermee aan de slag te gaan. 

 

Ik kan het volgen en vind er niks onduidelijks aan. 

Heb je het idee dat je wel voldoende met dit stuk bezig bent geweest of dat eigenlijk ook niet echt? 

Met betrekking tot mn ouders en alles wel.. Daar gaat ook niks meer aan veranderen.. Maar met betrekking tot de meningen van anderen en alles perfect willen doen of faalangst.. Denk het niet.

3 uur geleden zei Ce.:

 

Als reactie aan Jessy schrijf je dit:

Is dat  ook wat je er werkelijk uithaalt? Ervaar je dit? 

Je het geeft me echt een goed gevoel als ik zie dat ik weer wat ben afgevallen of dat strakke schema heb kunnen volgen,  of zelfs wat minder..

Als iemand bijvoorbeeld zegt 'wow je ziet er echt goed uit' denk ik al: SHIT, zie je wel ik word weer dik.. Ik MAG er niet 'goed' uitzien... Want dat gaat het helemaal niet.

3 uur geleden zei Ce.:

 

Het leven is ook lastig, zeker met alle dingen die je moet doen en die erbij komen kijken en de 'verwachtingen' die er liggen. Toch zal dit uiteindelijk zijn weg wel vormen. 
Mag ik vragen hoe oud je nu eigenlijk bent? 

Haha tuurlijk! Ik ben in december 21 geworden :)

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
1 uur geleden zei Cor13n:

Hee, je bent zeker niet de enige! 

Die tegenstrijdigheid herken ik ook heel erg.

Ik denk wel dat je er, met de juiste hulp, echt vanaf kan komen. 

Misschien is het eens goed om te onderzoeken of je bij je huidige psycholoog nog wel op je plek zit. 

Misschien heb je iemand nodig die wat meer gespecialiseerd is in eetstoornissen. 

 

Succes! Liefs.

Lief dat je reageert!!

Ja.. Ik heb me een aantal week geleden via de huisarts aangemeld op de wachtlijst van Lentis Groningen.. Om daar echt eetstoornisgerichte hulp te zoeken.. Want ik wil zo echt echt echt echt niet mn hele leven doorleven haha..

Maar het probleem is dat die wachtlijst heeeeel lang is.. Ze hadden het zelfs over 282 dagen??

Dus dat ik probeer nu gewoon deze periode een beetje te overbruggen zeg maar haha :)

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Frandin

Beste @Amyrecover

 

Je hebt al veel waardevolle reacties en vragen gehad lees ik hierboven. Ik wil je laten weten dat ik jouw verhaal heel erg herken. Ik worstel inmiddels al 20 jaar met een eetstoornis en alle varianten zijn al langs gekomen. Wat heel duidelijk is, is dat gewichtsherstel helemaal niets zegt over de toestand van je eetstoornis. Bij mij werkt het zo dat als ik een gezond normaal of een gezond hoog gewicht heb, mijn eetstoornisgedachten nog veel sterker zijn dan als ik ondergewicht heb. Mijn lichaam is dan misschien hersteld, maar mijn geest absoluut niet. 

De afgelopen 1,5 jaar heb ik voor het eerst specialistische hulp gekregen. In die tijd ben ik van een gezond normaal gewicht, naar ondergewicht gegaan. Met dit ondergewicht heb ik nog steeds last van eetbuien die ik vervolgens op allerlei manieren compenseer. Niet anders dan met een gezond normaal, of gezond hoog gewicht dus. De eetstoornis was en is aanwezig. De schaamte die je beschrijft over toename in gewicht herken ik 100%. Voor mij zelfs de reden geweest in het verleden om hulpverlening stop te zetten. Ik durfde mezelf niet meer te vertonen met een toegenomen gewicht. Heel dom van mij natuurlijk! Op dit moment doe ik weer een poging om aan te komen en de kilo's komen er idd aan.Nu ik mijn therapeut door de Coronamaatregelen alleen nog via beeldbellen zie, voel ik de stress weer toenemen. Ik zie enorm op tegen de eerste keer dat ik haar weer face to face zie. Wat zal ze wel niet denken over mijn zwaardere lijf? Ik weet dat dit de eetstoornis is die spreekt en toch kost het heel wat kracht om me tegen deze gedachte te blijven verzetten. Het liefst zou ik nu afhaken. 

 

Wat ik wel echt heb geleerd de afgelopen tijd is dat je moet blijven eten om die eetbuien te voorkomen. Je lichaam snakt anders naar voedsel en stelt alles in het werk om dat ook binnen te krijgen, met eetbuien als gevolg. Wat ik ook heb geleerd is dat het beter is om producten die een eetbui uitlokken (voorlopig) te vermijden. Als jij van jezelf weet dat dat b.v. geldt voor pindakaas en cake, begin er dan niet aan. Zolang je jezelf voedt met producten die passen in een volwaardig dieet, is het niet erg om al het extra's een tijdje te laten staan als dat helpt om eetbuien te voorkomen. Wanneer je ervoor zorgt dat je voldoende eet, dus geen honger hebt (en objectief gezien voldoende energie tot je neemt) doe je je lichaam een enorm plezier en zullen de cravings steeds verder afnemen. Ondertussen is het werken aan je mentale gezondheid natuurlijk essentieel. Wanneer de eetbuien minder zijn/ gestopt zijn, kun je onder begeleiding altijd weer proberen om eens iets lekkers te nemen. Je merkt dan vanzelf of dat al kan, of dat dat echt te vroeg is. Waarschijnlijk ga je nog 100x terugvallen, maar hopelijk ga je ook merken dat er steeds meer tijd tussen de eetbuien komt, waardoor je weer wat vertrouwen in jezelf krijgt en zelfs trots op jezelf bent!

 

Ik wens je heel veel succes in je strijd. Ik hoop dat het je lukt om gespecialiseerde hulp te krijgen. Dat lost het niet voor je op, maar maakt het wel wat lichter. 

 

Liefs

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

Hee meis

Ik vraag me af, zou het voor jou niet fijner zijn om naar een andere psycholoog over te gaan? 
Als ik het zo lees is het feit dat je huidige psycholoog zo gericht is op sport en gezondheid juist een extra obstakel voor je. Juist het gevoel hebben dat de ruimte er is en dat je niet veroordeeld zult worden is een heel belangrijk punt binnen therapie. Misschien zal ze dat niet doen, maar het klinkt voor mij alsof je net niet helemaal op je plek zit bij haar. Hoe zie jij dit zelf? 

 

20 uur geleden zei Amyrecover:

Ik had eerst dus veel eetbuien, of misschien was dat ook wel extreme hunger?? Maar toen ben ik in ieder geval best aangekomen.. Waar ik later dan echt van baalde en dacht nee dit kan ik helemaal niet, want ik zie er nu én dik uit én ik voel me nog steeds precies hetzelfde.. Dus toen ben ik weer bezig gegaan met minder eten.. Maar probeer nu wel een eetlijst vast te houden die ik van een dietist heb gekregen weer.. Maar dat gaat steeds lastiger ofzo.. Omdat ik soms alleen maar gercith ben op de minste calorieen ben.. Omdat ik ergens nog wil afvallen denk ik... IN IEDER GEVAL NIET AANKOMEN... Maar heb de laatste week dus die controle niet meer gehad en had dus echt 3x een eetbui (Echt heel erg).. Maar ben dan nu weer bezig met het schema van minder calorieen en die oegeningen die voor die eetbuien compenseren.... Want ik wil echt niet aankomen.. 

Weet je meis, als ik heel eerlijk ben dan komt de situatie op mij niet over als werken aan jouw eetstoornis. Maar dat je als gevolg van bent aangekomen en er eigenlijk in wezen helemaal niks veranderd is. Misschien een wat brutale vraag hoor (deels schrijf je er ook al over), maar wat heb je tot nu toe in therapie met je psycholoog gedaan? 

 

20 uur geleden zei Amyrecover:

Met betrekking tot mn ouders en alles wel.. Daar gaat ook niks meer aan veranderen.. Maar met betrekking tot de meningen van anderen en alles perfect willen doen of faalangst.. Denk het niet.

Ondanks dat de situatie van je ouders niet veranderen zal, betekent het niet dat jouw gevoelens erbij er niet mogen zijn. Natuurlijk is het vanwege de situatie niet zo simpel om het te verwerken, maar heb je wel het gevoel dat er ruimte is om jouw gevoelens er te laten zijn en deze te uiten en delen? 

wat betreft het stuk perfectionisme en faalangst e.d. zou je daar nog wel wat mee willen? 

 

20 uur geleden zei Amyrecover:

Je het geeft me echt een goed gevoel als ik zie dat ik weer wat ben afgevallen of dat strakke schema heb kunnen volgen,  of zelfs wat minder..

Als iemand bijvoorbeeld zegt 'wow je ziet er echt goed uit' denk ik al: SHIT, zie je wel ik word weer dik.. Ik MAG er niet 'goed' uitzien... Want dat gaat het helemaal niet.

Herkenbaar, maar is het blijvend? Ben je zekerder over jezelf, je lijf en je leven geworden? 
Geeft het echt die controle en ben je na de eerste 5 min. nadat je op de weegschaal hebt gestaan nog steeds blij en tevreden? 

 

Liefs

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.
20 uur geleden zei Amyrecover:

Lief dat je reageert!!

Ja.. Ik heb me een aantal week geleden via de huisarts aangemeld op de wachtlijst van Lentis Groningen.. Om daar echt eetstoornisgerichte hulp te zoeken.. Want ik wil zo echt echt echt echt niet mn hele leven doorleven haha..

Maar het probleem is dat die wachtlijst heeeeel lang is.. Ze hadden het zelfs over 282 dagen??

Dus dat ik probeer nu gewoon deze periode een beetje te overbruggen zeg maar haha :)

 

Oh oeps, zie nu dit pas, vergeet dan mijn vraag over een andere therapeut/psycholoog hihi ;) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
8 uur geleden zei Ce.:

 

Weet je meis, als ik heel eerlijk ben dan komt de situatie op mij niet over als werken aan jouw eetstoornis. Maar dat je als gevolg van bent aangekomen en er eigenlijk in wezen helemaal niks veranderd is. Misschien een wat brutale vraag hoor (deels schrijf je er ook al over), maar wat heb je tot nu toe in therapie met je psycholoog gedaan? 

ik heb voor dat deel emdr gehad  (weet niet of je dat kent?) Én 1x geprobeerd samen met m’n ouders over vroeger te praten met een psycholoog, maaaaarrr dat was niet echt een succes😂 (m’n ouders kregen nog al ruzie aan tafel toen hahaha)

 

En heb nu gewoon nog 1x in de week bellen.. En vooral wordt er dan dingen als het g-schema gezegd (ken je dat) en daarmee die gedachtes ompraten etc.. Maar soms lijkt t net of ik niet NIET naar die gedachtes wil luisteren ofzo.. Echt heel raar.. Want ik wil er wel echt echt echt van af en bepaalde dingen niet doen.. maar doe t dan toch..

8 uur geleden zei Ce.:

 

Ondanks dat de situatie van je ouders niet veranderen zal, betekent het niet dat jouw gevoelens erbij er niet mogen zijn. Natuurlijk is het vanwege de situatie niet zo simpel om het te verwerken, maar heb je wel het gevoel dat er ruimte is om jouw gevoelens er te laten zijn en deze te uiten en delen? 

wat betreft het stuk perfectionisme en faalangst e.d. zou je daar nog wel wat mee willen? 
 

nouuu gevoelens delen ben ik niet echt heel goed in.. Of praten überhaupt haha   

Al heb ik laatste tijd wel dat ik ineens moet huilen als ik alleen ben echt om niks hahaha.. Maar dat had ik eerst ook nooit, dus daar zit progressie in 🤨 Al weet ik soms eeeeeccht niet wat ik daarmee moet.. En is t makkelijker weer naar die eetstoornis te luisteren vaak.. Maar probeer dat niet te doen😊

 

En ja ik zou echt heel graag van dat perfecte beeld afkomen.. En niet meer bang zijn om te falen en bang zijn dat niks me gaat lukken ...

8 uur geleden zei Ce.:

 

Herkenbaar, maar is het blijvend? Ben je zekerder over jezelf, je lijf en je leven geworden? 
Geeft het echt die controle en ben je na de eerste 5 min. nadat je op de weegschaal hebt gestaan nog steeds blij en tevreden?

 

nee.. totaal niet.. ben echt niet zeker .. In geen 1 opzicht.. En nee eigenlijk is het nooit echt goed genoeg.. Maar het is meer dat als ik dit loslaat dat het nog minder word dan t al is.. Klinkt echt stom.. sorry

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Ce.

@Amyrecover Ik ken zowel EMDR als de G-schema's ;)

Moedig dat je EMDR hebt gedaan, heb je het idee dat dat ook wel wat heeft kunnen helpen? 

Ah jammer dat het gesprek met je ouders niet goed is verlopen. 

 

Gedachten en overtuigingen zijn hardnekkig, het heeft tijd nodig om dat te veranderen en anders te mogen en durven te gaan geloven. Geef jezelf die tijd ook. Overigens is het daarnaast ook net de vraag of de G-schema's passen bij wat jij nodig hebt. Het zijn middelen, maar deze zijn niet heilig. Bij iedereen is een andere behandelvorm helpend en als dit het niet is is dat niet erg. 

 

Het lijkt me best spannend voor je om nu dan ineens wel wat te gaan voelen, de huilbuien te hebben. Je geeft aan niet te weten wat je daarmee moet, wat doe je nu? Laat je het er zijn of onderdruk je het dan? 

 

1 uur geleden zei Amyrecover:

En ja ik zou echt heel graag van dat perfecte beeld afkomen.. En niet meer bang zijn om te falen en bang zijn dat niks me gaat lukken ...

Wat zou je denk je nodig hebben om dat te bereiken? 

 

1 uur geleden zei Amyrecover:

nee.. totaal niet.. ben echt niet zeker .. In geen 1 opzicht.. En nee eigenlijk is het nooit echt goed genoeg.. Maar het is meer dat als ik dit loslaat dat het nog minder word dan t al is.. Klinkt echt stom.. sorry

Stiekem is eerder het tegenovergestelde het geval hé? Dat je je eigenlijk enkel nog onzekerder en slechter over jezelf gaat voelen. 

Ik snap heel goed dat je bang bent dat het dan nog minder wordt, maar weet je? Je kan altijd weer terug. Je weet wat deze weg je brengt en je weet inmiddels ook dat het niet hetgeen is je hoopte eruit te halen. Wie weet wat een andere weg wel opbrengt.. En zoals ik al schreef, als dat ook niet bevalt kan je altijd weer terug, altijd. 

 

liefs 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Amyrecover
2 uur geleden zei Ce.:

@Amyrecover Ik ken zowel EMDR als de G-schema's ;)

Moedig dat je EMDR hebt gedaan, heb je het idee dat dat ook wel wat heeft kunnen helpen? 
 

Ik heb daardoor wel wat meer inzichten gekregen, maar volgensmij was het niet per se hetgeen wat heeft gezorgd dat ik weer ben ga aankomen.. Maar dat weet ik eigenlijk ook niet.. 

2 uur geleden zei Ce.:

 

 

Het lijkt me best spannend voor je om nu dan ineens wel wat te gaan voelen, de huilbuien te hebben. Je geeft aan niet te weten wat je daarmee moet, wat doe je nu? Laat je het er zijn of onderdruk je het dan?

ja.. Soms laat ik t er zijn.. Maar soms weet ik dan niet goed wat te doen en ga ik ineens zomaar uit t niets oefeningen doen ofzo of bv cola light drinken ofzo (omdat ik dan niet wil eten).. En ik weet dat dat slecht is .. Maar weet soms niet wat anders te doen, want dan wordt t wel echt veel ofzo haha

2 uur geleden zei Ce.:

Wat zou je denk je nodig hebben om dat te bereiken?

Ik heb echt geen idee.. Probeer altijd gewoon positief dan tegen mezelf te praten.. maar toch blijf ik het gevoel hebben dat het niet gaat lukken of dat ik faal ofzo..

2 uur geleden zei Ce.:

 

Stiekem is eerder het tegenovergestelde het geval hé? Dat je je eigenlijk enkel nog onzekerder en slechter over jezelf gaat voelen. 

 

Klopt..

2 uur geleden zei Ce.:

Ik snap heel goed dat je bang bent dat het dan nog minder wordt, maar weet je? Je kan altijd weer terug. Je weet wat deze weg je brengt en je weet inmiddels ook dat het niet hetgeen is je hoopte eruit te halen. Wie weet wat een andere weg wel opbrengt.. En zoals ik al schreef, als dat ook niet bevalt kan je altijd weer terug, altijd. 
 

Jaa das ook weer zo... En dat weet ik ook.. Maar toen ik heel veel meer was aangekomen dan ik eigenlijk wilde ging ik weer gelijk terug in m’n oude gewoontes.. En ik wil gewoon mezelf kunnen accepteren.. Want ik wil zo echt niet op deze manier blijven leven.. Maar dat is echt heel erg moeilijk en weet niet of ik dat ooit kan.. 

 

Maar merk soms ook wel lichamelijke mankementen, maar toch ga ik door.. en dat maakt me ook best wel bang, want wil wel echt echt echt gewoon blijven leven .. Maar waarom ga ik dan niet gewoon doen..??? Goeie vraag haha 🤔

2 uur geleden zei Ce.:

 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Cor13n
Op 1-5-2020 om 13:01 zei Amyrecover:

Lief dat je reageert!!

Ja.. Ik heb me een aantal week geleden via de huisarts aangemeld op de wachtlijst van Lentis Groningen.. Om daar echt eetstoornisgerichte hulp te zoeken.. Want ik wil zo echt echt echt echt niet mn hele leven doorleven haha..

Maar het probleem is dat die wachtlijst heeeeel lang is.. Ze hadden het zelfs over 282 dagen??

Dus dat ik probeer nu gewoon deze periode een beetje te overbruggen zeg maar haha :)

 

Hee wat goed dat je je hebt ingeschreven voor een eetstoornisbehandeling! 

Wel erg vervelend dat de wachtlijst zo lang is zeg :(

Is er niets anders bij jou in de buurt? 

 

Heel veel sterkte in ieder geval! Goed dat je hier komt schrijven ook! Ik hoop dat dat al een beetje helpt :)

 

Liefs

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Gast
Reageer op deze discussie...

×   Je hebt opgemaakte inhoud geplakt.   Opmaak verwijderen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden.